email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep. 21 สิ่งที่เห็นอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด

ชื่อตอน : Ep. 21 สิ่งที่เห็นอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 77.4k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ย. 2560 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 21 สิ่งที่เห็นอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด
แบบอักษร

​หลังจากที่เหตุการณ์วันนั้น ฉันก็ยังคงดำเนินชีวิตตามปกติ แต่มีบางครั้งที่มันยังหวนคิดถึงเขา คิดถึงรอยจูบ อ้อมกอด กลิ่นกายทำให้ไม่ง่ายที่จะลืมเขา ฉันต้องพยายามอย่างมาก และมันต้องทำให้ได้....

"เฮ้ยยยย!!!  พลอย แกไปเที่ยวกับพวกฉันปะ" ยัยก้อยเอ่ยขึ้น เดินมานั่งๆข้างๆฉัน ฉันกับยัยก้อยยัยฮารุสนิทกันมาก และไม่ว่าเรื่องอะไรยัยสองคนนี้ต้องรู้ก่อนเพื่อนอยู่แล้ว...

"เออ เอาน่าไม่ต้องถามมาก แกจะได้อยู่กับตัวเองให้มันมากๆไง" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น ฉันจึงก้มหน้างุด ช่วงนี้ฉันก็อยากมีเวลาทบทวนอะไรหลายๆอย่าง

"อื้มมมม ตามนั้น" ฉันตอบออกไปพร้อมยิ้มให้เพื่อนสองคนนั่น รอยยิ้มมันอาจจะดูฝืนๆหน่อยแต่จะทำไงได้ ก็รักเองเจ็บเองหนิ ฉันหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูเล่นไปเรื่อยๆ ทำไมมันรู้สึกเหงาๆจัง

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ผมก็ตกใจไม่น้อย ที่จู่ๆยัยบ๊องบอกเลิกผม ผมก็สตั๊นเหมือนกัน มีผู้หญิงที่ไหนกล้าพูดแบบนี้กับผม ยัยบ๊องเป็นแรกที่พูด...ซึ่งตอนนี้ผมไม่รู้จะเอายังไงต่อดี ง้อใครไม่เป็นด้วยสิ...

เฮ้ยยย!!! ไอกร มึงเป็นเชี้ยไรเนี้ย ทำหน้าเหมือนเมียไม่ให้เอา" ไอไบรท์เอ่ยขึ้น ซึ่งตอนนี้ก็มีแค่เพื่อนๆผมและก็ขาดไม่ได้คือพินต้า..

ผมมองไปยังกลุ่มหญิงสาวขาแดนซ์ พวกเธอสวยเซ็กซี่ น่ามองในสายตาของใครๆหลายๆคน แต่สำหรับผมมันกับเต็มไปด้วยความไม่จริง มีเพียงรอยยิ้มฉาบบนใบหน้าที่ดูไม่จริงใจ...จนไอกัสมันเอ่ยขึ้น

"มึงเอาสักคนไหม...กูเปิดห้องให้ได้นะเว้ย" ผมมองหน้าไอกัสอย่างยิ้มๆ ผมคงตอบมัน...

"ไม่ว่ะ...ไม่มีอารมณ์" ผมจึงวางแก้วเหล้าลงแล้วเดินออกมาสูดอากาศข้างนอก...หยิบบุหรี่รสมิ้มขึ้นมาสูบเพื่อคลายเครียด เผื่อมันจะช่วยอะไรได้บ้าง...

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเขี่ยเล่นไปเรื่อยๆ มันทำให้สะดุดกับรูปภาพที่ตอนนั้น ทำให้ผมอารมณ์โกรธมาก ผมจึงรีบปิดโทรศัพท์และเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงราคาแพง...

สักพักผมได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงเดินตรงมาทางผม แล้วผมรู้สึกว่าเหมือนมีน้ำเปล่าเย็นๆยื่นมาตรงหน้าของผม...

"ทำไมต้องพึ่งมัน" เธอแย่งบุหรี่ออกจากมือผม ก่อนที่เธอจะทิ้งมันลงกับพื้นแล้วใช้ปลายเท้าขยี้มัน ผมมองการกระทำเธอจึงทำให้ผมแค่นยิ้มออกมา

"หึหึ...สนุกไหม" ผมเอ่ยขึ้นมองใบหน้าพินต้าที่เริ่มแดงเพราะน้ำเมา ผมรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปมาก จากผู้หญิงที่เคยเรียบร้อย อ่อนหวาน ไม่สู้คน แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันกลับเปลี่ยนไปมากเลย

"นายหมายถึงเรื่องอะไร" พินต้าเอ่ยถามผม ด้วยสีหน้างง ผมรู้ว่าคนอย่างเธอต้องเข้าใจเรื่องง่ายๆแบบนี้... ผมมองไปยังถนนสายหลักมือล้วงกระเป๋าสีหน้าครุ่นคิดว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี...

"เธอโกรธนายใช่ไหม...ผู้หญิงคนนั้น" อยู่ๆพินต้าก็เอ่ยขึ้น หลังจากที่เงียบไปสักพัก ผมมองหน้าเธอ อยากรู้ว่าทำไมเธอถึงถาม เธอคิดอะไรอยู่

"เธอคิดว่าไงล่ะ" ผมเอ่ยขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องวันนั้น ผมแทบพูดไม่ออก...

"ให้ฉันช่วยไหม" เธอเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเอามือมาลูบไล้ที่แก้มของผม ผมจึงเบือนหน้าหนี เธอจึงหยุดการกระทำ...

ยังไม่ทันที่ผมจะเอ่ยอะไร เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น...

"ไอกร...ไอกัสมันให้มาตามมึง" เสียงของไอไบรท์เอ่ยขึ้น พินต้ากับผมเลยรีบผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว ผมมองสายตาที่ไอไบรท์มองมาที่ผม ผมรู้สึกว่ามันจะสื่ออะไรกันแน่...

"เดี๋ยวฉันขอคุย...กับพินต้าสักครู่ได้ไหม" ผมจึงพยักหน้าตอบไอไบรท์ ก่อนที่จะเดินเข้าไปในผับปล่อยให้สองคนนั้นคุยกันตามคำขอของไอไบรท์...

Part Ploy

หลังจากที่ฉันตกลงจะมาเที่ยวกับเพื่อนสองสหายไว้ ฉันก็เตรียมตัวแต่เช้า เพราะฉันจะไปเที่ยวบ้านต่างจังหวัดของยัยก้อย กะว่าจะไปูวิถีชาวบ้านเขาอยู่กันยังไง เผื่อจะได้ลืมเรื่องอะไรๆสักที...

ยัยก้อยมารับฉันพร้อมกับยัยฮารุ ฉันกับเพื่อนใช้เวลาเดินทางไม่นานก็มาถึงบ้านของยัยก้อย ซึ่งเป็นบ้านไม้ทรงโบราณ แต่มีความทันสมัยไม่เบา บรรยากาศร่มรื่นดี รวมแล้วก็น่าอยู่ไม่เบา...

"โอ๊ยยย!!! ยัยก้อยฉันไม่น่าหลวมตัวมากับแกเลย ปวดเมื่อยไปหมดแล้วเนี้ย"  เสียงยัยฮารุเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะใช้กำปั้นทุบไปที่บั้นท้ายตัวเอง2-3ที แล้วทำหน้ามุ่ยใส่ยัยก้อยกับฉัน...

"แหม๋...ก็อยากให้เพื่อนมาสูดอากาศบริสุทธิ์ไง จะได้น่าไม่แก่ เป็นสาวพันปีไงจ๊ะ" ยัยเอามือพาดบ่าฉันกับยัยฮารุแล้วหันไปเอ่ยกับยัยฮารุ พร้อมยกยิ้มให้ด้วยความสะใจ ฉันส่ายศีรษะเบาๆกับความไม่ลงตัวของทั้งสองคน

16.00น. 

ฉันที่เตรียมตัวแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อจะลงไปเดินเล่นที่สวนด้าล่าง เห็นว่ามีชิงช้าอยู่เลยอยากนั่งเล่น 

"พลอย...มึงใอะไรเนี้ย" ยัยฮารุหมุนตัวฉันไปมา ฉันจึงมองหน้ายัยฮารุด้วยความแปลกใจ มันจะอะไรกับเสื้อผ้าของฉัน...

"พลอย...ช่วยอะไรฉันได้ไหม" ยัยฮารุเอ่ย

"อะไร" ฉันถามออกไปพร้อมหน้าฉงน 

"กูกำลังมีคอลเล็คชั่นใหม่..อะนี่ เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กูหน่อย" ยัยฮารุยื่นเสื้อผ้ามาให้ฉัน แต่แน่ใจนะว่ามันเป็นเสื้อผ้า ไม่ใช่ผ้าขี้ริ้ว...

"ทำไมแกไม่ใส่เองอ่ะ..." ฉันเอ่ยบอกพร้อมทั้งหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาดูทีละตัว แต่จะว่ายัยฮารุก็ออกแบบเสื้อผ้าเก่งเหมือนกันหนิ...

"ก็กูใส่แล้วไม่สวย...กูรับรองว่าถ้ามึงใส่แล้วมึงมีผัวใหม่แน่นอน"  คำว่า'ผัวใหม่' ทำเอาฉันชะงัก นี่ยัยฮารุพูดบ้าอะไร ผัวเผลออะไร ไม่มีสักหน่อย

"ฉันไม่เคยมีผัว..." ฉันตอบออกไปอย่างชัดถ่อยชัดคำ

"จร้า...ไม่มีก็ไม่มี" ยัยฮารุเบะปากใส่ฉันอย่าฝหมั่นเขี้ยว ฉันจึงรีบตัดบดโดยการลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า...

แชะ!! แชะ!! 

ฉันรู้สึกว่ายังไม่พร้อมที่จะถ่ายเลย เสียงยัยก้อยก็กดชัตเตอร์แล้ว ฉันจึงรีบมองหน้ายัยก้อย 

"ฉันยังไม่พร้อมเลย...ลบเลยนะ" ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมชี้หน้ายัยก้อย

"ไม่...แบร่!!!" ว่าแล้วยัยก้อยรีบวิ่งออกจากห้องไป ฉันแทบตามไม่ทัน เล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้

ฉันมาหยุดที่สวนหลังบ้าน เหล่าบอกงามต่างผลิดอกชู่ช่ออย่างสวยงาม กลิ่นหอมจากเกสร ผีเสื้อต่างบินตอมดอกไม้ดูดน้ำหวาน ฉันจึงเดินไปนั่งที่ชิงช้า บรรยากาศที่แสนจะเย็นสบายทำให้ฉันจงต้องเอามือมาลูบที่แขนเล็กเบาๆด้วยความเย็น 

ฉันพยายามจะลืมแต่ทำไมมันกลับจำ ฉันหวนคิดถึงใบหน้าคนใจร้ายขึ้น ฉันจะทำยังไงกับใจฉันดี

"ฉันคิดถึงนาย ดรากอน" 

🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠🌠

เวลา21.00น. 

หลังจากที่พวกเราพากันรับประทานอาหารทำธุระเสร็จ ฉันเดินเข้ามาในห้องนอน ซึ่งยัยสองตัวนอนอยู่บนเตียง กดโทรศัพท์ไปมา หัวเราะคิกคัก ทำเอาฉันต้องเดินเข้าไปดู

​​​คุณหญิง'ก้อย เพิ่มรูปภาพใหม่

​​​ฉันเห็นรูปภาพฉันในเพจ ที่่่่่่เหล่านักถ่ายภาพเขาจะเอารูปมาประชันกัน...

36658  like

ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อ และอยากจะฆ่ายัยก้อยใจคราวเดียวกัน ปกติฉันไม่เคยถ่ายอะไรแบบนี้ ภาพนี้ตอนฉันเผลอหนิ

"ยัยก้อย...แกลบเลยนะ" ฉันเอ่ยบอกยัยก้อย

"ไม่อ่ะ แกเห็นไหม ฉันลงแค่รูปเดียว คนเม้นกันเยอะมาก แถมมึงก็โอเครนะรูปนี้ แหม่ง!!!หุ่นดีอ่ะ" ยัยก้อยเอ่ยขึ้น ฉันที่เถียงไม่ทัน แต่ก็แอบมองดูรูปภาพตัวเอง แอบคิดในใจ 'เขาจะหึงเราไหมน๊า'

Part Dragon

ผมก็อยู่ร้านกาแฟ นั่งดื่มกับเพื่อนผมเป็นประจำ แต่ดีที่วันนี้พินต้าไม่มาด้วย...ผมนั่งไปสักพัก ได้ยินเสียงชายกลุ่มหนึ่งเอ่ยขึ้น...

"เฮ้ย!! มึงเห็นเพจนี้ยัง กูบอกไว้เลยเว้ย     แหม่ง!!โครตเด็ด" ผมได้ยินผมก็เฉยนั่งฟังเขาคุยกันไปเรื่อยๆ ส่วนไอเพื่อนผมมันก็แซวสาวตามสไตล์ของพวกมัน...

"แต่ที่แหม่งเด็ดเว้ย...เนื้อ นม ไข่ ชัดๆ" จังหวะที่ผมหันไปมอง ซึ่งโต๊ะที่ผมนั่งมันก็ไม่ได้ห่างจากชายกลุ่มนั้นมาก พอจะมองรูปภาพในโทรศัพท์ออก

"เชี้ย!!!" ผมร้องอุทานออกมาอย่างหัวเสีย ถึงผมจะมองอยู่ในระยะนี้ แต่ก็พอจะมองออกว่ามันคือ'ยัยบ๊อง'

ผมรีบเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดู ในเฟสบุ๊คต่างแชร์ภาพยัยนี้ว่อนเลย ผมนี่หน้าเปลี่ยนสีเลย..ด้วยเสียงจากโต๊ะข้างๆด้วยแล้วยิ่งเดือดไปใหญ่

"มึงเป็นไรวะ ไอกร" ไอเวย์เอ่ยถามผม ผมจึงยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนผมดู

"แหม่ง!!! น่าเอาชิบหาย" ไอเวย์แทบลุกจากเก้าอี้ไม่ทัน เพราะเท้าผมไวเท่าความคิดของผม

"เมียกู!!!" ผมเอ่ยขึ้น พร้อมมองหน้ามันอย่างเดือดดาล

"เฮ้ยยย!! กูล้อเล่นเพื่อน...ว่าแต่มึงจะเอาทั้งเมียเก่าเมียใหม่เลยหรือวะ" ไอเวย์ถามผม 

"เรื่องของกู" ผมตอบมันไป ภายในตอนนี้กับร้อนรุ่มไปหมด ใครใช้ให้เธอมาถ่ายอะไรแบบนี้ลงวะ ไม่คิดถึงคนอื่นหรือไงว่าเขาคิดยังไง

"เดี๋ยวนะ แล้วไอไบรท์มันไปไหน" เสียงไอเวย์เอ่ยขึ้น ผมจึงมองหน้ามันอย่างระอา ตอบมันไปแบบส่งๆ

"กินนมอยู่มั้ง" ผมเอ่ยออกไป ไอเวย์จึงพยักหน้าอย่างยิ้มๆ แปลว่ามันเข้าใจ...

23.30 น. 

ผมแวะมาหาไอไบรท์ที่คอนโดพร้อมกับไอเวย์และไอกัส เพราะจะได้คุยเรื่องงานด้วย แต่วันนี้ผมคงคุยไม่รู้เรื่อง เพราะความเดือดดาลของผมมันยังไม่ลดลงเลย...

แต่ทว่า....

"พินต้า..." เสียงไอเวย์กับไอกัสมันเอ่ยขึ้นอย่างตกใจที่เจอพินต้าอยู่นี่...

เธอก็คงแผลกใจเหมือนกันที่ไม่คิดว่าจะเจอผมที่นี่กับเพื่อนของผม...เธอจึงเอ่ยตอบเพื่อนของผมไป...

"พอดีฉันผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหาเพื่อน...แล้วพวกนายมาทำอะไรกัน"  เธอเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัย

"พวกฉันมาหาไอไบรท์มัน " เสียงไอกัสเอ่ยขึ้น

"อ้าววว!!! ไบรท์อยู่คอนโดนี้หรอ..." เธอแปลกใจไม่คิดว่าไบรท์จะอยู่คอนโดนี้ ก่อนที่เธอจะเอ่ยลาพวกผม โดยพินต้าไม่ลืมที่จะ...

"แล้วเจอกันนะคะ" เธอจงใจใช้ริมฝีปากนั้นแตะที่คอของผม ก่อนที่จะผละออกจากผม เสียงโห่แซวของเพื่อนผม ทำให้เธอรีบเดินไป

"แหม๋!!! ไอมังกร ฮอตไปไหนวะ" เวย์ตบบ่าผมเบาๆ ผมจึงยิ้มออกมามองตามร่างสง่าของพินต้าไป ผมรู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าอะไรยังไง...

"สิ่งที่มึงเห็นอาจจะไม่เป็นจริงเสมอไปนะเว้ย" ผมตบบ่าเพื่อนสองคน ก่อนที่จะเดินเข้าข้างใน ปล่อยให้ไอเพื่อนบ้าสองตัวมันงงต่อไป...





สิ่งที่เห็น อาจจะไม่เป็นจริง 🙄🙄

​อะไรยังไง เอาให้เคลียร์

เอ้า!!!ตกลงเฮียยังรักพลอยอยู่ป่ะเนี้ย🙄🙄

​💥โปรดติดตามตอนต่อไป






ความคิดเห็น