ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

Ep 47.รู้ตัวคนทำ

ชื่อตอน : Ep 47.รู้ตัวคนทำ

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2560 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 47.รู้ตัวคนทำ
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 47.


โรงพยาบาล...

แม่:ตาฟิว หยุดเดินได้แล้วลูก แม่ปวดหัว

ฟิว:ผม ผม

พ่อ:น้องต้องปลอดภัย มานั่งก่อน เดี๋ยวก็เป็นอะไรไปอีกคน

ฟิว:ถ้าเลือกได้ ผมขอเป็นคนที่อยู่ในห้องนั้นแทน

ผมเดินกลับไปกลับมาหน้าห้องฉุกเฉิน ขอให้ดรีมปลอดภัยด้วยเถอะ ถ้าอยากจะได้ชีวิตก็มาเอาชีวิตผมไปแทน

จีน่า:จีน่าขอโทษนะคะ เพราะจีน่าดูแลน้องดรีมไม่ดี น้องดรีมก็เลย

ฟิว:ไม่ใช่ความผิดของคุณจีน่าหรอกครับ อย่าโทษตัวเองเลย

จีน่า:รถคันนั้น

ฟิว:ผมไม่ปล่อยให้มันลอยนวลแน่ ได้ตัวเมื่อไหร่ผมฆ่ามันแน่

จีน่า:น้องดรีมอาจจะแท้ง

ฟิว:แท้ง? คุณจีน่าหมายความว่า

แม่:หนูดรีมท้องหรอจีน่า

จีน่า:น้องดรีมยังไม่มั่นใจค่ะ น้องดรีมบอกว่าจะมาตรวจพร้อมกับคุณฟิวเย็นนี้ค่ะ

ฟิว:นั่นสิ ผมว่าแล้วทำไมดรีมถึงชวนผมให้มาโรงพยาบาล ทำไมผมไม่เอะใจอะไรเลยนะ โธ่โว้ย ถ้าดรีมกับลูกเป็นอะไรไปผมจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย

พ่อ:อย่าพูดแบบนี้สิฟิว หนูดรีมอาจจะไม่ได้ท้องก็ได้นะ

จีน่า:จริงด้วยค่ะ

แม่:ถ้าหนูดรีมท้อง หลานแม่ก็ต้องปลอดภัย รอหมอออกมาก่อน

จีน่า:คุณหมอออกมาแล้วค่ะ

ฟิว:หมอ ภรรยากับลูกผมเป็นยังไงบ้าง

ผมรีบวิ่งไปจับแขนคุณหมอ

หมอ:ใจเย็นๆนะครับ คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ คนไข้แค่ข้อมือซ้นและมีรอยฝกช้ำ นิดหน่อยครับ

ฟิว: ลูกผมละหมอ

แม่:หนูดรีมแท้งหรอค่ะหมอ

หมอ:เดี๋ยวก่อนนะครับ คนไข้ไม่ได้ท้องนะครับ

ฟิว:ไม่ได้ท้อง เป็นไปไม่ได้ หมอโกหกใช่มั้ยหมอ

หมอ:หมอไม่ได้โกหกครับ

จีน่า:แล้วเลือดที่ไหล

หมอ:เลือดนั้นคือประจำเดือนครับ คนไข้มีภาวะมดลูกต่ำ พอโดนกระแทกอย่างแรงเลยทำให้ประจำเดือนไหลออกมาเป็นจำนวนมาก แต่ถ้าในกรณีที่คนไข้ท้องการถูกกระแทกอย่างแรงก็อาจส่งผลทำให้เกิดการแท้งได้ครับ แต่ในกรณีนี้คนไข้ไม่ได้ท้องครับ อีกสิบนาทีจะย้ายคนไข้ไปที่ห้องพักฟื้นนะครับ หมอขอตัวก่อนครับ

แม่:เฮ่อ โล่ง ตาฟิว

ฟิว:ทำไมหนูดรีมถึงไม่ท้องครับแม่

แม่:หนูดรีมไม่ได้ท้องก็ดีแล้วลูก ไม่ได้ยินที่คุณหมอบอกรึไง ถ้าหนูดรีมท้องก็อาจจะแท้งได้นะลูก

ฟิว:จริงด้วยครับ

ก็จริงอย่างที่แม่ว่า ถ้าดรีมท้อง ดรีมอาจจะแท้งก็ได้ แต่นี่ผมไร้น้ำยาถึงขนาดนี้เชียวหรอ เปลี่ยนยาคุมเป็นยาบำรุงก็แล้ว เจ้าตัวน้อยก็ยังไม่มาอีก แต่ก็ดีที่ยังไม่มาตอนนี้ ผมอาจจะไม่มีเวลาดูแลดรีมเพราะต้องเรียนรู้งานอีกเยอะ

…………………………………


ห้องผู้ป่วย…

ดรีม:อื้อ

ฟิว:หนูดรีม

ดรีม:พี่ พี่ฟิว ฮือ

ฟิว:ร้องทำไมหืม พี่อยู่นี้แล้วไม่ต้องร้องนะ

ฉันกอดพี่ฟิวไว้แน่น พี่ฟิวก็กอดฉันเหมือนกัน เขาลูบผมฉันอย่างปลอบประโลม

ดรีม:ลูกๆ

พี่ฟิว:หนูไม่ได้ท้องครับ

ฉันไม่ได้ท้องหรอ พี่ฟิวบอกว่าฉันไม่ได้ท้อง แล้วเลือดนั้น

ดรีม:แต่เลือด

พี่ฟิว:เมนส์หนู

ดรีม:เมนส์!

พี่ฟิว:อือ เมนส์ หนูมีภาวะมดลูกต่ำ พอโดนกระแทกอย่างแรงก็เลยทำให้เมนส์หนูไหลออกมาเยอะ

ดรีม:เฮ่อ! โล่งอก หนูคิดว่าหนูแท้งซะอีก

พี่ฟิวเช็ดน้ำตาใช้ฉัน แล้วเกลี่ยแก้มฉันเบาๆ

พี่ฟิว:ทำไมถึงคิดว่าตัวเองท้อง

ดรีม:ก็เมนส์หนูไม่มาสองอาทิตย์แล้วอ่ะ อีกอย่างหนูก็ลืมกินยาคุมด้วย

พี่ฟิว:ถึงว่า

ดรีม:ถึงว่าอะไร

พี่ฟิว:ไม่มีอะไรครับ

ดรีม:พี่ฟิวบอกมานะ ไหนบอกจะไม่โกหกกันไง

พี่ฟิว:หนูต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่โกรธ ไม่งอนพี่

ดรีม:ก็ได้ บอกมา

พี่ฟิว:พี่เปลี่ยนยาคุมเป็นยาบำรุงให้หนูกินแทน

ดรีม:พี่ฟิว! นี่แนะ คนร้ายกาจ

ฉันบิดเนื้อบริเวณแขนของพี่ฟิว

พี่ฟิว:โอ้ยๆ เจ็บครับ ไหนว่าจะไม่โกรธไง

ดรีม:ไม่ได้โกรธ แค่ทำร้ายร่างกาย

พี่ฟิว:ก็พี่อยากมีลูกกับหนูนี่นา

ดรีม:ไหนบอกไม่รีบไง

พี่ฟิว:รีบครับ แต่ตอนนี้ไม่รีบแล้วครับ พี่ต้องเรียนรู้งานอีกเยอะเลย ถ้าหนูท้องพี่ก็จะไม่มีเวลาดูแลหนู รอให้หนูเรียนจบก่อนค่อยมี

ดรีม:แน่นะ จะไม่แอบเปลี่ยนยาอีกนะ

พี่ฟิว:ครับ

ดรีม:หนูก็ว่าอยู่ว่าทำไมตรงนั้นของหนูถึงแฉะๆมีเมนส์นี่เอง

พี่ฟิว:อื้อหือ แฉะๆด้วย แฉะเหมือนอะไรน้า

ดรีม:ทะลึ่ง!

พี่ฟิว:ฮ่าๆ เจ็บท้องมั้ย

ดรีม:นิดหน่อย หนูอยากกินข้าวต้มร้อนๆอ่ะพี่ฟิว

พี่ฟิว:เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้ อยากกินอะไรอีกเปล่า

ดรีม:เค้กบลูเบอรี่

พี่ฟิว:ได้ครับผม เดี๋ยวพี่มานะ อ้อ คนของพี่จะอยู่เฝ้าหน้าห้องหนูสองสามคนนะ บอกไว้ก่อนเดี๋ยวจะตกใจ

ดรีม:ค่ะ ไปได้แล้ว

..................................


ดรีม:ฮู่ อิ่มจัง

พี่ฟิว:อย่าเพิ่งนอนสิ เดี๋ยวก็เป็นกรดไหลย้อนกันพอดี

ดรีม:งื่อ เวลาหนังท้องตึงหนังตามันก็หย่อนอ่ะ

พี่ฟิว:ไม่ได้ งั้นเอาแบบนี้

พี่ฟิวขึ้นมานั่งบนเตียงกับฉัน เขาจับหัวฉันให้ไปซบกับอกเขา แล้วเขาก็กอดฉันไว้

ดรีม:ขอบคุณค่ะ พี่ฟิวแล้วเรื่องคนที่ขับรถชนหนูอ่ะ

พี่ฟิว:ตอนนี้รู้ตัวแล้วว่าเป็นใคร คนของพี่กำลังไปตามจับอยู่

ดรีม:ต้องคนของเราสิถึงจะถูก หนูเป็นภรรยาพี่ก็เท่ากับเป็นเจ้านายเขาด้วย

พี่ฟิว:ครับๆ อยากสั่งอะไรก็สั่งได้เลยครับคุณภรรยา

ดรีม:หนูจะสั่งให้จับตามองพี่ไม่ให้ขาดสายตาเลย

พี่ฟิว:ทำไมอ่ะ

ดรีม:หนูกลัวสาวๆเข้ามาหาพี่ คนที่เข้ามาเล่นในคาสิโนก็เป็นสาวๆสวยๆเยอะ ถ้าเกิดเป็นหนี้แล้วเอาตัวมาเข้าแรก หนูจะให้เขาจัดการให้ตายเลย

พี่ฟิว:พี่ไม่สนอยู่แล้ว รักเมียคนนี้ที่สุดแล้วครับ ทั้งรักทั้งหลงเลยเชียว

ดรีม:อิอิ ปากหวาน

พี่ฟิว:จะชิมมั้ยล่ะ พี่พร้อมนะ

ดรีม:ไม่เอา เดี๋ยวคนมาเห็น

พี่ฟิว:ไม่มีใครมาเห็นหรอก

ดรีม:หมอหรือไม่ก็พยาบาล นั่นไงพูดยังไม่ทันขาดคำ

พยาบาล:ญาติคนไข้ขึ้นไปนั่งแบบนั้นไม่ได้นะคะ

พี่ฟิว:ขออภัยครับ พอดีคนไข้งอแงนะครับ

ดรีม:พี่ฟิว

พี่ฟิวลงจากเตียงแล้วเดินไปนั่งที่โซฟา

พยาบาล:ขอวัดความดันนะคะ

ดรีม:ค่ะ

พยาบาลทำหน้าที่จนเสร็จ ก็ออกไป

ดรีม:พี่ฟิว คุณแม่กับคุณพ่อล่ะ

พี่ฟิว:บินกลับไทยไปแล้ว ฟ้าลื่นล้มในห้องน้ำ ก็รีบไปดู

ดรีม:แล้วพี่ฟ้ากับลูกเป็นไงบ้าง!

พี่ฟิว:ปลอดภัยดี

ดรีม:พี่ดินไม่หัวเสียแย่หรอ

พี่ฟิว:มาก แต่ก็หายล่ะ

ดรีม:ดีแล้ว

ก๊อก ก๊อก

พี่ฟิว:เข้ามา

ไป๋:นายน้อยครับ เราเจอคนที่ขับรถคันนั้นแล้วครับ

พี่ฟิว:มันเป็นใคร

ไป๋:เป็นพนักงานต้อนรับของคาสิโนครับ

พี่ฟิว:คาสิโนของเราหรอ

ไป๋:ครับ แต่ผมว่าต้องมีคนจ้างมันมาแน่นอนครับ เพราะลูกสาวมันกำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยบาลครับ มันต้องใช้เงินจำนวนมากจ่ายค่ารักษาพยาบาลลูกมันครับ

ดรีม:แล้วลูกเขารักษาตัวอยู่ที่ไหนหรอค่ะ

ไป๋:โรงพยาบาล........ครับ ผมส่งคนให้ไปเฝ้าไว้แล้วครับ กันเมียมันพาลูกหนี

พี่ฟิว:ตอนนี้มันอยู่ไหน

ไป๋:อยู่ที่ห้องใต้ดินของคาสิโนครับ

พี่ฟิว:บอกให้คนของเราเฝ้ามันไว้ให้ดี อย่าให้หนีไปได้ เดี๋ยวฉันตามไป

ไป๋:ครับ

ไป๋ออกจากห้องไป ไป๋เป็นมือขวาของพี่ฟิว ฉันเพิ่งจะมารู้เมื่อตอนที่มาถึงมาเก๊าเอง ก็ตอนอยู่ที่ไทยฉันไม่เคยเห็นไป๋เลยสักครับ พี่ฟิวบอกว่าไป๋ทำหน้าที่นั้นอยู่เงียบๆเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย พอมาอยู่ที่นี้อันตรายมันเยอะเลยต้องเปิดเผยตัว

ดรีม:พี่ฟิว หนูไปด้วยนะ

พี่ฟิว:ไม่ได้ หนูต้องพักฟื้นก่อน

ดรีม:หนูไม่ได้เป็นอะไร นะ ให้หนูไปด้วย

พี่ฟิว:ไม่ได้

ดรีม:นะนะ ให้หนูไปด้วย หนูไม่อยากอยู่ที่นี่คนเดียว

พี่ฟิว:เดี๋ยวพี่ให้คุณจีน่ามาอยู่เป็นเพื่อน

ดรีม:ไม่เอา หนูจะไปกับพี่

พี่ฟิว:บอกว่าไม่ได้ไง

ดรีม:จะไปก็ไปเลย! ขอไปด้วยแค่นี้ก็ไม่ได้ อย่ากลับมาให้หนูเห็นหน้าอีกนะ! คนบ้า!

ฉันล้มตัวลงนอน พร้อมเอาผ้าห่มมาคลุมโปรงไว้ เล่นบทนี้แล้วดูดิ๊ว่าจะให้ไปมั้ย

พี่ฟิว:หนูดรีม

ดรีม:ไม่ต้องมาเรียก ออกไปเลย

พี่ฟิว:เฮ้อ เดี๋ยวพี่กลับมา

ฉันไม่ได้ตอบอะไร ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของพี่ฟิวเดินออกไปจากห้อง นี่เขาไม่จริงๆหรอ เขาไม่แคร์สิ่งที่ฉันพูดสักนิดเลยหรอ คอยดูนะกลับมาจะไม่คุยไม่มองหน้าเลย

........................................


20 นาทีต่อมา

แอ๊ด...

ผมเปิดประตูเข้ามา ดรีมก็ยังเอาผ้าห่มคลุมตัวอยู่ ที่ผมออกไปไม่ใช่ว่าไม่กลัวสิ่งที่ดรีมพูดนะ เพราะว่ากลัวเลยออกไปขออนุญาตให้ดรีมออกจากโรงพยาบาลกับคุณหมอมา

ฟิว:หนูดรีม

ดรีม:บอกว่าอย่ากลับมาไง

ฟิว:พี่ยังไม่ได้ไปไหนเลย

ดรีม:เชื่อตายแหละ

ดื้อด้านจริงๆเมียคนนี้

ฟิว:เชื่อเถอะ พี่แค่ไปคุยกับคุณหมอมา ไม่เชื่อถามคุณหมอสิ

คุณหมอ:จริงครับคนไข้

พอดรีมได้ยินเสียงหมอ ก็ค่อยๆโผล่หน้าออกมา แบบหน้าเจื่อนๆอ่ะครับ

ดรีม:คุณหมอ

คุณหมอ:หมอขอตรวจร่างกายก่อนออกจากโรงพยาบาลสักหน่อยนะครับ

ดรีม:ออกจากที่นี่หรอค่ะ

คุณหมอ:ครับ สามีคุณไปขออนุญาตหมอมาครับ

ดรม:เอ่อ ตรวจเลยค่ะ

หมอเริ่มตรวจอาการของดรีม และหมอก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ ยิ้มหน้าบ้านเลยเมียผม ดรีมไปเปลี่ยนชุดที่ผมให้ไป๋ไปจัดหามาให้ เสร็จแล้วเราก็ออกจากโรงพยาบาลตรงไปที่คาสิโนทันที

ดรีม:พี่ฟิวจะไม่พูดกับหนูจริงๆหรอ

ผมเงียบไม่ได้ตอบดรีม ตลอดทางดรีมสรรหาเรื่องมาคุยกับผมแต่ผมไม่ได้คุยกับเธอ ผมอยากจะให้บทเรียนสักหน่อย กล้ามาทำให้มาเฟียอย่างผมเกียมัว เอ้ย! กลัวเมียซะได้

ดรีม:โกรธหนูหรอ หนูขอโทษ ดีกันนะ

ดรีมเอานิ้วก้อยมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยผม แล้วก้ทำหน้าอ้อนๆใส่ เฮ้อ! เลิกแกล้งก็ได้ ใครจะใจร้ายกล้าแกล้งต่อล่ะ

ฟิว:อือ ทีหลังอย่าพูดแบบนั้นอีกนะ

ดรีม:ค่ะ ดีกันแล้วนะ

ฟิว:ครับ

ฟอด ฟอด...ดรีมหอมแก้มผมทั้งสองข้าง

ดรีม:หนูขอโทษที่ทำตัวงี่เง่านะ

ฟิว:ครับ แต่อย่าทำบ่อยนะ มันไม่ดีต่อภาพลักษณ์ของหนู

ดรีม:รับทราบ

ดรีมทำท่าชูสามนิ้วแบบลูกเสื้อพร้อมส่งรอยยิ้มหวานๆให้ผม น่ารักแบบนี้เดี๋ยวก็อดใจไม่ไหว ผมก้มหน้ากระซิบที่ข้างหูดรีม

ฟิว:อย่าทำตัวน่ารักมากนัก เดี๋ยวพี่อดใจไม่ไหว จับหนูฟัดบนรถนี่หรอก

ดรีม:ไม่ได้นะ หนูมีเมนส์อยู่

ฟิว:ถ้าไม่มีเมนส์ก็จับฟัดบนรถนี้ได้ดิ

ดรีม:ไม่ได้นะ! อายเขา

ฟิว:อายใคร

ดรีม:อายคนขับรถกับไป๋

ฟิว:ปิดกระจกกั้นได้นะ สองคนนั้นจะไม่เห็นเรา

ดรีม:ไม่เอา ถึงไม่เห็นก็ต้องรับรู้ถึงการสั่นสะเทือน

ฟิว:ฮ่าๆ ตัวแสบเอ้ย

ผมดึงแก้มดรีมเบาๆ ดึงแรงเดี๋ยวก็จะเป็นรอยอีก ยิ่งบอบบางอยู่ด้วย

ไป๋:ถึงแล้วครับ

.....................


ไป๋:เชิญครับ

ดรีม:พี่ฟิว สัญญานะ ว่าจะไม่ฆ่าเขา

ฟิว:ครับ แต่ไม่สัญญานะว่ามันจะไม่เจ็บตัว

ดรีม:ค่ะ เข้าไปกันเถอะ

“นายน้อยครับ อย่าทำอะไรผมเลย ปล่อยผมไปเถอะ”

ฟิว:จะให้ฉันปล่อยแกไปง่ายๆ ฉันคงทำไม่ได้

“นายน้อยครับ ผมยังมีลูกให้ต้องดูแล”

ฟิว:แล้วยังไง

ผลัวะ

“โอ้ย นายน้อยผมไม่ได้ตั้งใจ ผมต้องการเงิน”

ฟิว:ก็เลยเกือบจะฆ่าภรรยาฉัน

“ผมไม่ได้ตั้งใจ จริงๆผมต้องชนให้คุณหนูตาย แต่ว่าผมทำไม่ได้ ผมทำไม่ได้”

ผลัวะ ผลัวะ มันกล้าพูดได้ยังไงว่ามันไม่ได้ตั้งใจ ถ้ามันต้องใจดรีมคงตายไปแล้วสินะ ผลัวะ ผลัวะ

ปึก ตุบ..ผมอยากจะฆ่ามันนัก ไม่น่าไปสัญญากับดรีมเลย

ฟิว:ใครจ้างแกมา

ผมกระชากคอเสื้อมัน

“ผมบอกไม่ได้”

ฟิว:ทำไม แกกลัวมันมากกว่าฉันหรอ

ผลัวะ ผลัวะ .. ผมต่อยมันอีกหลายหมัด

“โอ้ยๆ ไม่ใช่ครับ อึก แต่ แต่เขาขู่ว่าถ้าผมบอก เขาจะฆ่าลูกผม”

ฟิว:แกต้องบอก

ผมเหยียบหน้าอกมันไว้

“ผม ผม ผมบอกไม่ได้”

ฟิว:แกคิดหรอว่ามันจะปล่อยให้แกมีชีวิตรอด ถ้ามันรู้ว่าฉันจับตัวแกได้ แกคิดหรอว่ามันจะไม่ไปฆ่าลูกเมียแก

“ผมไม่รู้ ผมไม่รู้”

ฟิว:งั้นก็บอกมาสิว่ะ ใครจ้างมึงมา

ดรีม:พี่ฟิวใจเย็นๆ ดรีมคุยเอง

ฟิว:แต่ ก็ได้

เห็นหน้าเศร้าๆของดรีม ก็ใจอ่อนอีกแล้ว

ดรีม:แค่คุณบอกมาว่าใครเป็นคนจ้างคุณ ครอบครัวคุณจะปลอดภัยค่ะ

“ผมบอกไม่ได้ครับ”

ดรีม:เขาน่ากลัวกว่าพี่ฟิวอีกหรอค่ะ

“ไม่ครับ”

ดรีม:ถ้าอย่างนั้นก็บอกเรามาเถอะค่ะ ฉันสัญญาว่าเขาจะไม่สามารถมาทำอะไรครอบครัวคุณได้

“ผมบอกไม่ได้ ผมต้องปกป้องลูกผม”

ดรีม:แต่ที่คุณทำอยู่คุณกำลังปกป้องคนที่จ้างคุณมากกว่า คุณคิดหรอค่ะ ว่าถ้าฉันตายไปจริงๆ เขาจะไม่ฆ่าคุณเพื่อปิดปากคุณ แล้วคุณแน่ใจหรอค่ะว่าลูกคุณจะปลอดภัย

“ผม”

ดรีม:ถ้าคุณบอก ฉันจะเป็นคนจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลลูกคุณทั้งหมดเอง

“จริงนะครับ”

ดรีม:จริงค่ะ ไม่เชื่อถามพี่ฟิวดูได้

ไม่บอกไม่กล่าวผมสักคำ แต่ดันมาถามผม ผมต้องเล่นตามเกมส์สินะ

ฟิว:จริง ฉันจะเป็นคนจ่ายเงินให้

“ผมบอกแล้วครับ ขอโทรศัพท์ผมหน่อย ผมมีรูปคนจ้าง”

ฟิว:เอาให้มัน

มันรับโทรศัพท์ไป แล้วก็เปิดภาพของคนที่จ้างมันให้ผมดู

ฟิว:ลิน!

ดรีม:คุณลิน!

ฟิว:แกแน่ใจนะ

ผมไม่คิดเลยว่าจะเป็นลิน ผมไม่เข้าใจว่าลินทำไปเพื่ออะไร

“ผมแน่ใจ ผมเป็นคนถ่ายรูปนี้เอง เธอมีคนคอยคุ้มกันด้วยครับ”

ฟิว:ต่อให้ใครคุ้มกันเธออยู่ฉันก็ไม่กลัว ไป๋ ไปจัดการลากตัวผู้หญิงคนนี้มาที่นี่

ไป๋:ครับ

ฟิว:ไม่ว่าจะยังไง ต้องตามตัวให้เจอ และขอแบบยังมีลมหายใจอยู่ เพราะฉันจะเป็นคนทำให้มันหมดลมหายใจเอง

ไป๋:ครับ

ดรีม:พี่ฟิว

ฟิว:ครั้งนี้พี่จะไม่ฟังคำขอของดรีมอีก ถ้าหนูจะออกไปจากชีวิตพี่ พี่ก็จะยอม แต่พี่ขอให้หนูรู้ไว้ว่าพี่ทำทุกอย่างเพื่อหนูเพื่อหนูคนที่พี่รักและรักพี่ พี่จะไม่ปล่อยคนที่มันคิดฆ่าหนูให้มีชีวิตรอดอีกคนแน่

ดรีม:อื้อ หนูจะไม่ขอพี่อีก ฮึก อย่าไล่หนูให้ไปจากพี่เลยนะ

ดรีมกอดผมไว้แน่น ผมรีบสวมกอดดรีมและเช็ดน้ำตาให้เธอ

ฟิว:ครับ ไม่ร้องนะ เดี๋ยวนี้หนูขี้แงจัง

ดรีม:ไม่ได้ขี้แงนะ

ฟิว:ครับผม



โหย คุณลินนี่เอง มีรีดเดอร์เดาถูกด้วย แสดงว่าอ่านนิยายของไรท์ทุกตอน

ถึงคราวมืออีพ่ี่ฟิวเปื้อนเลือดแล้วหลังจากที่ยืมมือคนอื่นจัดการน้องมีนไป

ดีไม่ดียังไงติชมกันได้นะ ไรท์จะเอาไปแก้ไขตัวเอง

ขอบคุณที่ติดตามอ่านนิยายของไรท์



ความคิดเห็น