กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุรัก1(รีไรท์3)ebook

ชื่อตอน : พายุรัก1(รีไรท์3)ebook

คำค้น : ขคราช มารตรี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2560 10:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุรัก1(รีไรท์3)ebook
แบบอักษร

ต่อ...


ฉันขอถามคุณจริงๆเถอะนะ ทำไมคุณถึงได้รังเกียจฉันนักล่ะ เท่าที่จำได้คุณไม่เคยมองฉันในแง่ดีสักอย่าง” น้ำเสียงและแววตาของมารตรีแสดงออกถึงความสงสัย นี่ไม่ใช่หนแรกที่เธอแปลกใจ หากก่อนหน้านั้นเธอไม่คิดหาคำตอบให้กับตัวเองมากกว่า ในเมื่อเธอคิดมาตลอด ระหว่างโลกของเธอกับโลกขคราช อย่างไรมันก็อยู่กันคนละซีกโลก เขาจะคิดหรือจะเห็นเธอเป็นอะไรเธอจึงปล่อยผ่าน แม้เศษเสี้ยวหนึ่งของความรู้สึกนั้น มันจะทำร้ายให้เธอร้องไห้เสียใจ ยามถูกเขารังแกอย่างไร้เหตุผลก็ตาม

            “ฉันไม่เข้าใจ อะไรที่ทำให้คุณคิดว่า...ฉันเป็นผู้หญิงขายตัว ลักษณะของฉันมันไปเหมือนผู้หญิงพวกนั้นมากนักหรือไง หรือเพื่อนของคุณคนไหนบอกมาอีก...” หญิงสาวยังคงตั้งคำถามคาใจเรื่องเดิม อย่างน้อยในฐานะเป็นฝ่ายถูกกล่าวหา เธอเองก็มีสิทธิ์อยากจะรู้ เพื่อนเขาคนไหนที่เป็นคนบอกว่าเธอเคยขายตัวให้

            “ก็ป๋าฉันไง...” ชายหนุ่มโพล่งออกมาโดยไม่ทันคิด แต่คนฟังถึงกับโมโหปรี๊ด

            “คะ...” มารตรีขึ้นเสียงสูง “คุณลุงนี่นะ เป็นคนบอกคุณว่าฉันขายตัวให้กับท่าน...” มารตรีส่ายหน้ารุนแรง เธอไม่มีทางเชื่อเขาเด็ดขาด

            “คุณโกหก” หญิงสาวกำมือเข้าหากันแน่น ไม่คิดว่าจะได้ยินชื่อนี้ออกจากปากของขคราชด้วยซ้ำ นี่ถ้าเขาเอ่ยชื่อเพื่อนของเขาคนใดคนหนึ่งออกมา แทนที่จะเป็นเจ้าสัวราพ เธอจะไม่โมโหเขาเลย ในเมื่อกลุ่มเพื่อนของเขาหลายคน ส่วนใหญ่นั้นมีนิสัยไม่แตกต่างจากเขานักหรอก ทั้งเจ้าชู้ เจ้าอารมณ์ แถมยังเอาแต่ใจตัวเองกันแบบสุดๆ

            ในทุกครั้งยามเธอต้องไปติดต่อเรื่องงานออกแบบหรืองานถ่ายแบบกับคนพวกนั้น เธอจะระมัดระวังตัวเองมากเป็นพิเศษ  ไม่เคยเปิดโอกาสโดยการไปไหนมาไหนนอกรอบต่อกับชายหนุ่มเหล่านั้นเลยสักครั้ง แต่สุดท้ายผู้ชายหลายคนที่เธอปฏิเสธ กลับแสดงพฤติกรรมน่ารังเกียจโดยการเอาเธอไปพูดในทางเสียหายต่างๆนาๆ

            และทุกครั้งที่เธอได้ยินมา ก็เป็นทุกครั้งเช่นกันที่เธอจำใจต้องปล่อยผ่าน เมื่อเธอรู้อยู่เต็มอก เสียงไร้น้ำหนักเช่นเธอคงไม่อาจหาญไปต่อกรกับเสียงของคนมีอำนาจบารมีพร้อมอย่างคนเหล่านั้นได้

            “ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณลุงจะบอกคุณแบบนั้น”

            “อะไรทำให้เธอมั่นใจอย่างนั้นล่ะ” ร่างใหญ่ลุกขึ้นนั่งหลังตรง ส่งสายตาคมกริบไปให้ร่างบางด้วยความไม่พอใจ

            “เพราะคุณลุง ท่านมีจิตใจงดงาม และมีเมตตากับฉันอย่างบริสุทธิ์ใจ เกินกว่าจะเอาเรื่องแปดเปื้อนพวกนี้ไปโยนใส่ให้ท่านไง จิตใจคุณนี่มันสกปรกจริงๆ เพราะแม้แต่พ่อของตัวเองแท้ๆ คุณก็ยังดูถูกท่านได้” เธอสวนกลับด้วยคำพูดรุนแรง เขาดูหมิ่นได้แม้กระทั่งบิดาบังเกิดเกล้า

             “อย่ามาทำปากดีกับฉัน! ในเมื่อฉันเห็นกับตาตัวเอง ตอนพ่อเอาซองเงินส่งให้เธอวันนั้น”

            “ซองเงิน!” มารตรีคิดทบทวนนึกถึงซองเงินที่เขาบอก เขาคงจะหมายถึงวันที่เขาสั่งให้เธอก้มลงกราบเท้าเขาสินะ แต่นั่นมันเงินค่าออกแบบเครื่องประดับของเธอ ไม่ใช่เงินขายตัวบ้าบออย่างที่เขาเข้าใจ

            “เป็นไงละ ถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกเลยสิถ้า ก็ซองเงินค่าตัวเธอไง อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสาทำเป็นไม่รู้เรื่องไปหน่อยเลย ก็เห็นๆกันอยู่ว่าซองออกจะหนา...” ชายหนุ่มย้ำคำว่าหนา ก่อนจะเหวี่ยงปลายเท้าลงบนพื้นห้อง พร้อมกับโน้มตัวไปเปิดลิ้นชักโต๊ะใกล้หัวเตียงออก แล้วหยิบซองสีน้ำตาลเข้มขึ้นมาถือไว้ในมือ

            “แล้วซองนี้มันหนาพอสำหรับเธอไหมล่ะ มารตรี” มารตรีเพ่งมองซองสีน้ำตาลในมือเขาอย่างนึกรังเกียจ เธอส่ายหน้าเล็กน้อย เมื่อพอจะเดาออก ไอ้ซองสีน้ำตาลในมือเขานั้น เขาต้องการสื่ออะไรบอกกับเธอ

            “เนื้อเต้นขึ้นมาเลยนะพอเห็นความหนาของมัน” เขาเย้ยหยัน

            “เต้นบ้าบออะไรของคุณละ ไอ้ซองเงินที่คุณเห็นวันนั้น นั่นมันเป็นซองเงินที่ฉันรับออกแบบเครื่องประดับโดยผ่านทางคุณลุงต่างหาก มันไม่ใช่ซองเงินที่ฉันขายตัวให้กับคุณลุงสักหน่อย คนความคิดสกปรก”

            “ตอแหล!” เสียงเข้มตวาดลั่น เพราะไม่คิดจะเชื่อคำพูดของเจ้าหล่อน

            หึ..น้ำหน้าอย่างมารตรีน่ะเหรอจะมีปัญญาไปออกแบบเครื่องประดับให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่เหล่านั้นได้ ถ้าเป็นร้านเครื่องประดับแถวๆสำเพ็งนั่นแหละเขาถึงจะเชื่อเจ้าหล่อน

            “ฉันไม่ได้ตอแหล” ร่างงามลุกพรวดขึ้นจากโซฟา

            ขคราชถลันตัวลุกตาม เขาเดินอาดๆตรงรี่เข้าหาร่างเน่งน้อย มารตรีถึงกับตื่นตระหนก รีบชักเท้าวิ่งหนีตรงไปยังห้องน้ำ เมื่อสายตาของเธอเหลือบไปเห็นประตูมันเปิดอ้าเอาไว้พอดี กะจะใช้มันเป็นหลุมหลบภัย แต่ยังช้ากว่าร่างสูงไม่ต่างจากยักษ์ ขคราชแค่สาวเท้ายาวๆไม่กี่ก้าว เขาก็สามารถคว้ามับเข้าที่เอวคอดกิ่วของเธอได้อย่างสบาย ก่อนจะจัดการตวัดรวบเอาร่างบอบบางนั้นเข้ามาแนบไว้กับร่างกำยำของตัวเอง พาลากไปยังเตียงนอนกลางห้องอย่างไร้ความปรานี

            “ว้าย!”

            “มานี่เลยแม่ตัวดี” คนเจ้าอารมณ์ขู่ฟ่อ ใบหน้าหล่อถมึงทึงจนน่ากลัว

            “ปล่อย...” เธอดิ้นเพื่อให้เขาปล่อย แต่มีหรือเขาจะยอม

            “เอาไป แล้วเปิดนับดูสิ เธอพอใจหรือเปล่า...” ชายหนุ่มผลักร่างน้อยนั้นล้มนอนลงราบไปกับเตียง พร้อมกับโยนซองสีน้ำตาลใส่ร่างบอบบางของหญิงสาวตามไปติดๆ จนมันกระแทกเข้ากับลำแขนเสลาจนเกิดรอยแดงขึ้นทันตา

            มารตรีรีบยันตัวเองลุกขึ้นปัดซองนั้นทิ้ง เตรียมพร้อมจะวิ่งหนีออกไปจากห้องนี้ให้ได้ เธอไม่คิดสนใจซองสีน้ำตาลนั้นแม้แต่น้อย หากทว่าคนเจ้าอารมณ์กลับหยิบซองนั้นขึ้นมา แล้วจับยัดใส่มือของเธออีกจนได้ เขาใช้สายตาคมเข้มสีนิลดำวาวโรจน์จนดูน่าขนลุกขนพองบังคับเธอ มารตรีตัวสั่นงันงก เพราะกลัวเขาจับใจ เริ่มดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากอสูรตนนี้ให้ได้...

            ขคราชกดฝ่ามือบีบลำแขนเสลาไว้แน่น กระดูกข้อน้อยลั่นกร๊อบแกร๊บ เจ้าของร่างเบ้หน้า ยกมือขึ้นมาพยายามแกะนิ้วแข็งแรงนั้นออก เธอเจ็บระบบปวดร้าวไปทั้งแขน แต่เขาไม่คิดสน ตั้งหน้าตั้งตาทำร้ายกันไร้ความเมตตา

            “ฉันสั่งให้เธอเปิด”

            “อะไรของคุณ” เธอเงยหน้าขึ้นถามพร้อมหยดน้ำตา ทั้งเจ็บทั้งกลัว

            “ก็ค่าตัวของเธอคืนนี้ไง”

            “เอาเงินของคุณคืนไป เพราะฉันไม่ได้ขายตัว” ร่างสั่นน้อยๆ ผลักซองเงินนั้นไปให้ห่างตัวด้วยความขยะแขยง จะให้เธอปฏิเสธสักอีกกี่ทีเขาถึงจะยอมเชื่อว่าเธอไม่ได้ขายตัว

            “อย่ามาเล่นตัวกับฉัน ไส้พุงเธอมีกี่ขดฉันรู้หมด หยิบซองเงินนั้นขึ้นมาเดี๋ยวนี้ แล้วก็ลองนับดู ถ้าเธอไม่พอใจฉันจะได้เพิ่มให้ไง เห็นไหม ฉันแฟร์กับของมือสองอย่างเธอจะตาย” เจ้าของซองเงินแสยะยิ้มมุมปาก

            “คนเลว!” เธอกัดฟันด่าเขา ดวงตาหวานคลอไปด้วยน้ำใส

            “อย่าบังอาจมาด่าฉัน...” ชายหนุ่มไม่เพียงแต่พูด เขาโน้มร่างเข้าหาคนปากเก่ง ใช่ฝ่ามือว่างอีกข้างยกขึ้นบีบปลายคางมลไว้แน่น ดวงตาดำร้อนเป็นเพลิงเผา รอเพียงน้ำมันราดซ้ำไฟนั้นจะรามจนมอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดี

            มารตรีนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ หากทว่าดวงตาหวานกลับทอประกายวาววับอย่างไม่ยอมแพ้โต้กลับ...

วางจำหน่ายในรูปแบบ ebook แล้ววันนี้ สามารถเข้าไปโหลดกันได้ที่ meb ookbee Hytexts...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น