ลูกตุ้มเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปลี่ยนแม่บ้าน (ต่อ)

ชื่อตอน : เปลี่ยนแม่บ้าน (ต่อ)

คำค้น : เกี่ยวรักมาร้อยใจ, เจ้าชายไอที, แก๊งกาแฟ, คาลาเมลมัคคิอาโต้, ลูกตุ้มเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 129

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2560 19:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปลี่ยนแม่บ้าน (ต่อ)
แบบอักษร

            คีรีพยุงเพื่อนจนมาถึงห้อง และจับเพื่อนเข้าไปยัดไว้ในห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน

            “ไอ้สิบรถ มึงรีบอาบน้ำเลย เดี๋ยวกูจะออกไปรอข้างนอก”

            “จริงอ่ะ มึงจะให้กูรีบอาบจริงดิ?”

            “ก็เออสิวะ อะไรของมึงเนี่ย”

            “ฮั่นแน่! พูดให้มันตรงกับใจหน่อย จะให้กูอาบช้า ๆ ก็บอกได้ มึงจะได้มีเวลาไปแลกขนมจีบกับน้องหมวยนั่นไง”

            “โถ...ไอ้เวรสิบรถ” คีรีลากเสียงยาวเดินกลับเข้าไปหาเพื่อนชายที่ยืนเกาะประตูห้องน้ำอยู่อีกครั้ง ก่อนจะปิดท้ายประโยคพร้อมกับง้างเท้าจะเตะเพื่อนจริงจัง จนสิบรถต้องรีบปิดประตูห้องน้ำกั้นเท้าเจ้าของห้องเอาไว้

            คีรีเดินออกมาจากห้องนอน ก็พบว่าพลอยใสกำลังเช็ดฝุ่นตามบล็อกสี่เหลี่ยมที่ติดเรียงกันอยู่บนกำแพงซึ่งชายหนุ่มเจ้าของห้องใช้วางหนังสือให้อยู่

            “พลอยใสไม่ต้องเช็ดหรอก เดี๋ยวตอนบ่ายก็จะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดอยู่แล้ว พี่ให้มาทำอาทิตย์ละสองวัน”

            “แต่ฝุ่นมันเยอะมากเลยนะคะ พี่มินสก์แน่ใจเหรอคะว่าเขามาทำให้จริง ๆ”

            “จริงสิ ดูจากจานชามในอ่างล้างจานในห้องครัวหายไป แล้วก็ดูห้องมันเป็นระเบียบมากขึ้น”

            “แต่พี่มินสก์ไม่ได้ดูรายละเอียดพวกฝุ่นพวกนี้บ้างน่ะสิคะ ดูสิคะผ้าดำปี๋เลย” พลอยใสยกผ้าที่เธอเอามาใช้เช็ดฝุ่นจนกลายเป็นสีดำให้คีรีดู

            “โห! ฝุ่นเยอะจริงด้วย”

            “พลอยใสว่า พี่มินสก์เลิกจ้างแม่บ้านได้แล้วค่ะ เดี๋ยวพลอยใสมาทำให้พี่เอง” นักศึกษาสาวรีบถลาเข้ามาหาชายหนุ่มเจ้าของห้องแล้วยื่นข้อเสนอให้

            “เฮ้ย! ไม่ดีหรอก พี่ว่าเดี๋ยวพี่ไปกำชับแม่บ้านให้ทำห้องให้สะอาดขึ้นดีกว่า เกรงใจพลอยใส ไหนเราจะต้องเรียน จะต้องช่วยงานที่บ้านอีก แค่นี้ก็เหนื่อยแย่แล้ว”

            “ไม่แย่ค่ะ พลอยใสอยากช่วยพี่มินสก์ พลอยใสทำได้ พลอยใสจะแวะเข้ามาทุกวัน ไม่เช้าก็บ่าย แล้วแต่ว่ามีเรียนช่วงไหนค่ะ ถ้ามีเรียนบ่ายก็จะเข้ามาเช้า ถ้ามีเรียนเช้าก็จะเข้ามาที่นี่ช่วงบ่ายหลังเรียนเสร็จ”

            “ไม่ต้องจริง ๆ พลอยใส พี่เกรงใจ”

            “อืม! ถ้าอย่างนั้น พี่มินสก์ก็จ้างพลอยใสสิคะ เอาเงินที่จ้างแม่บ้านนั่นมาจ้างพลอยใสแทน แต่พลอยใสจะมาทำให้ทุกวันเลย รับรองว่าห้องนี้จะสะอาดเอี่ยมอ่องไม่มีฝุ่นให้ระคายเคืองจนเป็นสาเหตุให้ภูมิแพ้กำเริบแน่นอนค่ะ คิดว่าช่วยให้น้องมีรายได้เพิ่มด้วยไงคะ..น้า..นะ..นะ..” สาวหมวยยืนใช้ความคิดอยู่ช่วงเวลานับหนึ่งไม่ถึงห้า ก็หาข้อสรุปให้คีรีได้อีกครั้ง

            เจอมุกช่วยเพิ่มรายได้ให้น้องพร้อมกับน้ำเสียงออดอ้อนและตาปริบ ๆ เข้าไป คีรีถึงกับอึกอักปฏิเสธเกือบไม่ออกเลยทีเดียว

            “นะคะ..พี่มินสก์ พลอยใสทดลองงานให้ดูก่อนหนึ่งอาทิตย์เลยก็ได้ไม่คิดเงิน ช่วยให้น้องมีรายได้ด้วย ได้บุญนะ”

            “แต่เดี๋ยวพลอยใสจะเสียชื่อเอานะ เราเป็นผู้หญิงถ้ามีใครรู้ว่ามาเดินเข้าออกคอนโดของพี่เป็นว่าเล่น”

            “พลอยใสจะไม่บอกใครเลยค่ะ เก็บเป็นความลับเลย” หญิงสาวตอบกลับน้ำเสียงเข้มแข็ง แถมทำท่ารูดซิปปากตัวเองประกอบอีกด้วย

            “แต่พี่ว่า...”

            “นะคะพี่มินสก์ นี่ก็ใกล้จะต้องจ่ายค่าเทอมอีกแล้ว พลอยใสไม่อยากรบกวนแม่ ถ้าพลอยใสหาได้รายได้เองน่าจะดี พี่มินสก์ก็ได้ห้องสะอาด พลอยใสก็ได้เงิน แฟร์ที่สุดเลยค่ะ..นะคะ..น้า....”

            สุดท้ายชายหนุ่มเจ้าของห้องก็ใจอ่อน พ่ายแพ้ให้แก่ลูกตื๊อของสาวหมวย

            “ก็ได้ครับ แต่พลอยใสไม่ต้องมาทำทุกวันหรอก เลือกมาแล้วกันว่าสะดวกวันไหน อาทิตย์หนึ่งเข้ามาทำสักสองวันเหมือนกับแม่บ้านคนเดิมก็ได้”

            “ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงพลอยใสก็ต้องมาเรียนทุกวันจันทร์ถึงศุกร์อยู่แล้ว คอนโดพี่มินสก์ก็เป็นทางผ่าน พลอยใสแค่แวะเข้ามาทำความสะอาดแป๊บเดียวเอง สบายมากค่ะ” พลอยใสยิ้มตาปิด ยืนยันว่าเธอเต็มใจมาทำให้ทุกวันที่มีเรียน

            “ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจเราแล้วกัน แล้ววันนี้มีอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมถึงได้มาที่นี่”

            “ไม่มีอะไรพิเศษหรอกค่ะ พลอยใสก็แค่แวะมาอยากถามว่าพี่มินสก์แกะของขวัญหรือยัง ชอบหรือเปล่า”

            “อืม! ก็สวยดีนะ คุณย่าฝากมาขอบคุณด้วย ท่านชมว่าพลอยใสเข้าใจคิดดี” คีรีตอบกลับตามตรง ทำเอาคนฟังถึงกับยิ้มตาปิดแก้มแทบปริ

            “ไอ้มินสก์ เสื้อตัวใหญ่ที่มึงซื้อมาผิดไซซ์อยู่หนะ..ไหนวะ..” สิบรถในสภาพใส่กางเกงเรียบร้อยมีผ้าเช็ดตัวพาดอยู่บนไหล่เปลือยช่วงลำตัวโชว์ซิกแพ็คแน่น ๆ เดินส่งเสียงออกมาถามหาเสื้อกับเพื่อน ก่อนจะต้องชะงักเมื่อเห็นหน้าพลอยใสยืนยิ้มอยู่ “นี่พี่ออกมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าครับ น้องพลอยใส”

            “ขัดจังหวะบ้าอะไรของมึง ไอ้สิบรถ เข้าไปใส่เสื้อเลยมึง เดี๋ยวกูหยิบให้” คีรีรีบเดินกลับมาคว้าคอเพื่อนพากลับเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง ปล่อยพลอยใสให้ยืนกะพริบตาดึงสติตัวเองกลับออกมาจากซิกแพ็คของสิบรถ

            วันรุ่งขึ้นพลอยใสมาเริ่มงานใหม่ของตัวเองแต่เช้า เนื่องจากคีรีให้คีย์การ์ดกับหญิงสาวไว้ด้วย เพื่อความสะดวกในการมาทำความสะอาด เธอจึงเปิดประตูเข้าห้องเองได้ แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

            “กรี๊ดดดดดด...” / “อ๊ากกกกก...” เสียงหวีดร้องที่ดังขึ้นเกือบพร้อมกัน พลอยใสรีบปิดตาตัวเองแล้วหันกลับทันที เมื่อภาพตรงหน้านั้นคือชายหนุ่มเจ้าของห้องกำลังเดินเปลือยกายอยู่ คีรีก็ร้องด้วยเช่นกันรีบเอามือปิดน้องชายตัวเองจะวิ่งไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่เอามาโยนพาดไว้ที่พนักพิงเก้าอี้ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงกระแทกของบางอย่างดังลั่นจนต้องหันไปดู

            ปึ่งงงงง / “โอ๊ยยยย!” พลอยใสถึงกับร้องเสียงหลงก่อนที่จะเงียบไป เมื่อหันกลับมาแล้วหัวไปกระแทกกับขอบประตูเข้าอย่างจังจนตัวเองมึนร่วงลงไปกองอยู่กับพื้น

            “พลอยใส!” คีรีรีบวิ่งเข้าไปดูด้วยความตกใจ จนลืมว่าตัวเองก็ยังเปลือยอยู่เหมือนเดิม ชายหนุ่มรีบเข้าไปช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นมาวางไว้บนโซฟา พลอยใสสะบัดหัวไล่ความมึนออกสองสามครั้ง ก่อนจะต้องส่งเสียงหวีดร้องและรีบยกมือปิดตาตัวเอง

            “กรี๊ดดดด...” / “เฮ้ย!” คีรีรู้สึกตัวรีบคว้าผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้มาพันปิดช่วงล่างของตนเองเอาไว้

            “พลอยใส หยุดร้องได้แล้ว ลืมตามาดูก่อนสิ” เสียงบอกจากชายหนุ่มเจ้าของห้องทำให้หญิงสาวค่อย ๆ แยกนิ้วตัวเองออก แล้วค่อย ๆ เปิดตาข้างหนึ่งแอบดูสภาพของชายหนุ่มตรงหน้า ก็พบว่าข้างล่างถูกพันไว้ด้วยผ้าเช็ดตัวแล้วเรียบร้อย เปิดเผยให้เห็นซิกแพ็คแน่น ๆ กล้ามอกล่ำ ๆ น่าซบ ลำแขนกำยำ อย่างไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายที่ดูผอมบาง จะซ่อนรูปได้ขนาดนี้

            “พลอยใส..พลอยใส..” คีรีเรียกแม่บ้านคนใหม่ของเขาที่ยังคงอยู่ในภวังค์ซ้ำอีกหลายครั้ง กว่าจะปลุกให้เธอรู้สึกตัวได้

            “ฮะ! คะ?” หญิงสาวดึงสายตาตัวเองออกจากบรรดามัดกล้ามของชายหนุ่ม ขึ้นไปมองที่ใบหน้าของเขาแทน

            “ทำไมถึงมาแต่เช้าขนาดนี้ล่ะ แล้วจะเข้ามาทำไมไม่เคาะประตูก่อน”

            “พะ..พลอยใส ขอโทษค่ะ พลอยใสไม่คิดว่า...”

            “ช่างเถอะ แต่ต่อไปไม่ต้องมาเช้าขนาดนี้ก็ได้ ออกมาเช้าขนาดนี้แม่ไม่ว่าเอาเหรอ?”

            “ไม่ว่าค่ะ พลอยใสบอกท่านว่าจะรีบออกมาทำงานกับพี่ที่มหา’ลัย แล้วก็ออกมานี่เลยค่ะ”

            “ทำอย่างนี้ไม่ดีนะ โกหกท่านด้วย”

            “พลอยใสไม่ได้โกหกเสียหน่อย พลอยใสแค่บอกไม่หมด..แค่นั้นเอง” หญิงสาวเสียงอ่อยในท้ายประโยค

            “แถเหมือนกันนะเราน่ะ แต่เอาเป็นว่าไม่ต้องมาเช้าขนาดนี้ก็ได้ วันไหนที่ไม่ว่างมีเรียนทั้งวันก็ไม่ต้องมาทำ แล้วที่สำคัญเวลาจะเข้าห้องใคร อย่าลืมเคาะประตูด้วย..ทุกครั้ง” คีรีเน้นคำท้ายประโยคว่าทุกครั้ง

            “ค่ะ รับทราบ แฮ่ ๆ” พลอยใสตอบกลับเสียงอ่อย อย่างรู้ตัวว่าผิด

            “จะทำอะไรก็ทำแล้วกัน พี่ไปอาบน้ำก่อน” ชายหนุ่มบอกแม่บ้านของเขาเสร็จก็เดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป

            “จะทำอะไรก็ทำใช่ไหม?” พลอยใสยิ้มกริ่มพูดทวนคำของคีรี

ความคิดเห็น