ZALIKA

หนาวมากกกกก

The anger of Marcus ความโกรธของมาร์คัส

ชื่อตอน : The anger of Marcus ความโกรธของมาร์คัส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 715

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2560 09:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
The anger of Marcus ความโกรธของมาร์คัส
แบบอักษร

" เธอรู้จักนิทานเรื่องนี้ดีใช่ไหม เจ้าปลาน้อย " แมมม่อนเล่านิทานจนจบอย่างใจเย็นแล้วเอ่ยถามนางเงือกน้อย เธอค่อยๆช้อนตาสีเหลืองอำพันจ้องมองแมมม่อนอย่างแปลกใจก่อนที่จะพยักหน้า  

" เอาล่ะ เทพซามาเอลขี้เก๊กนั่นตอนนี้อยู่ตรงหน้าเธอ " มอมแม่นพูดเสร็จก็หันหน้าไปที่มาร์คัสเป็นการชี้ด้วยสายตา   

จะว่าไปผมเคยบอกไปแล้วว่าแมมม่อนเป็นใคร เบลฟี่เป็นใครแต่ลืมบอกเรื่องของมาร์คัสซะสนิทเลย มาร์คัสเคยเป็นทูตสวรรค์เหมือนกับผมนะ นามว่าซามาเอล หรือชื่อที่ผู้คนเรียกตอนนี้คือ ซาตาน บาปแห่งความโกรธ ดูเหมือนมาร์คัสจะไม่เหมาะกับบาปนี้ใช่ไหมล่ะ ด้วยความสุขุมเงียบฉลาดหลักแหลมแต่ถ้าได้โกรธใครขึ้นมาละก็ตัวใครตัวมันเลยแหละ ผมคนนึงที่ไม่อยากทำให้เจ้านั่นโกรธ เพราะว่าแบบนี้แมมม่อนถึงหลีกเลี่ยงทุกทางเพื่อไม่ให้มาร์คัสโกรธ  

" คิกคิกคิก พวกนายล้อเล่นอะไรกัน ฉันไม่เชื่อเรื่องแบบนี้หรอกนะ " เสียงเล็กแสนไพเราะได้ออกมาจากปากนางเงือกน้อยครั้งแรก ให้ตายเหอะปลาตัวน้อยทำพลาดมหันต์   

" นั่นซินะ เรื่องล้อเล่น ฉันไม่น่าสร้างพวกเธอขึ้นมาเลย ไม่งั้นคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้กับพวกเราหรอก !!  " มาร์คัสตะโกนใส่หน้าเงือกสาวอย่างแรง จนทำให้เธอทำสีหน้าไม่ถูก ผมไม่แปลกใจหรอกนะว่าทำไมมาร์คัสถึงเซ้นซิทีฟเรื่องนางเงือกมากขนาดนี้ เพราะการที่เขาได้ช่วยหญิงสาวที่ตั้งตนเป็นปรปักษ์แก่พระเจ้าก็เหมือนว่าเขาต่อต้านพระเจ้าเหมือนกัน อาจเป็นเหตุการณ์เริ่มแรกที่เป็นส่วนนึงเลยก็ว่าได้ที่ทำให้เขาถูกลงโทษพิจารณาลงมาจากสวรรค์เลยก็ว่าได้  

" มะ มาร์คัส " แมมม่อนพยายามเรียกสติมาร์คัสที่กำลังเลือดขึ้นหน้าอย่างกลัวๆ  

" อย่าเอาให้ตายนะ " ผมบอกคงบอกกับมาร์คัสได้แค่นี้ ตอนนี้คงไม่มีใครห้ามเขาได้   

" มาเรียจับเธอแน่นๆนะ " มาร์คัสสั่งปีศาจสาวมาเรีย มาเรียพยักหน้ารับคำสั่ง มาร์คัสค่อยๆเข้าใกล้เงือกน้อยที่ตัวสั่นระริกเพราะความกลัว 

" รู้อะไรไหม เจ้าเงือกน้อยฉันสร้างพวกเธอขึ้นมาได้ ฉันก็ทำลายพวกเธอได้ " มือหนาใหญ่บีบปากเงือกสาวจนบิดเบี้ยว น้ำตาใสๆค่อยๆไหลมาจากตาสีเหลืองอำพันร่างกายของเธอโดยปีศาจสาวจับไว้แน่นไม่ให้ขยับไปไหน มาร์คัสดึงมีดพับอันเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อเขามองมันอย่างกระหายเลือด มีดใบเล็กๆกำลังลูบไล้บนเกล็ดเล็กๆที่เรียงตัวกันบนหางปลาสีเขียวมรกตอันสวยงาม นางเงือกตัวน้อยได้แต่ใช้สายตาไล่มองตามมีดใบเล็กๆว่าจะหยุดตรงที่ใดด้วยความหวาดกลัว  

" นะ นี่มันอะไรกัน ฉันผิดอะไร ทำไมพวกนายต้องมาทำแบบนี้กับฉัน " เสียงน้อยๆ เริ่มสั่นออกมาเพราะความกลัวแต่มันก็ยังคงเป็นเสียงที่ฟังแล้วไพเราะ  

" ทั้งหมดนั่นฝีมือเธอใช่ไหม " มาร์คัสถามเงือกสาวพร้อมกวาดสายตาไปข้างบนฝาผนังถ้ำที่เต็มไปด้วยศพเงือกที่แขวนระโยงระยางห้อยหัวลงมา  

" ใช่ฉันทำเอง " เธอพูดน้ำเสียงเรียบอย่างไร้ความกลัวพร้อมส่งยิ้มที่มุมปากให้กับมาร์คัส มือใหญ่ที่ถือมีดค่อยๆลากของมีคมอยากช้าๆ แล้วง้ามือปักมันตรงกลางหางสีสวย เลือดสีแดงฉานพุ่งกระฉูดออกมาสาดเต็มใบหน้าของชายผู้กระทำ เสียงเงือกสาวร้องโอดโอยมาทันที เธอจ้องมองที่มาร์คัสอย่างโกรธแค้น  

" ฉันจะเป็นเงือกราชินีหากฉันชิงเข็มทิศทองคำมาให้ทูตสวรรค์ ถ้าพวกเขารู้ว่าพวกนายมาขัดขวางพวกนายทุกคนได้ตายแน่  " สิ่งที่เงือกสาวพูดขึ้นทำให้ผมสนใจเป็นอย่างมาก นั่นแสดงให้เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามรู้ถึงการมาและจุดประสงค์ของพวกเรา  

" นั่นซินะ เรียกทูตสวรรค์นั่นมาช่วยเธอซิ " เสียงชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความโกรธดังขึ้นก่อนที่จะดึงมีดที่ปักตรงหางสีมรกตออกด้วยความรวดเร็ว 

" กรี๊ดดดด " เงือกสาวร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด  

" เรียกมาซิ !! " มาร์คัสตะคอกเสียงดังใส่นางเงือก มือใหญ่ง้าสูงปักมีดเข้าไปในรอยแผลเดิม  

" ท่านกาเบรียล ได้ยินไหม ช่วยข้าด้วย " เงือกสาวพยายามตะโกนเสียงดังด้วยความหวังว่าฑูตสวรรค์นั่นจะได้ยิน 

" กาเบรียล งั้นเหรอคิดถึงชื่อนี้จัง " ผมเผลอพูดขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ  

" เจ้าขี้ขลาดนั่นมันไม่มาช่วยเธอหรอก " มาร์คัสพูดขึ้นพร้อมค่อยๆลากมีดที่ปักลึกเป็นทางยาวลงมาปลายหาง เสียงร้องด้วยความเจ็บของนางเงือกดังขึ้นมาพร้อมคำด่าสาปแช่งแต่ก็มิอาจทำให้มือพิฆาตนั่นหยุดกระทำได้ 

" พวกท่านต้องการอะไร " นางเงือกรีบพูดขึ้นมาก่อนที่มาร์คัสจะผ่าหางนางให้เป็นสองซีก  

" พวกเราต้องการไปหาเรล่า " เสียงเบลฟี่พูดขึ้นอย่างอดไม่ไหวที่ต้องทนมองเห็นภาพชำแหละเงือกสยอง  

" พวกท่านจะไปหาราชินีเงือกทำไม " เงือกสาวขี้สงสัยถามขึ้นอย่างไม่ดูสภาพตัวเอง  

" ไม่ใช่เรื่องของเธอ " มาร์คัสพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แล้วดึงมีดใบเล็กออกจากหางปลาที่เต็มไปด้วยเกล็ดย้อมน้ำสีแดงข้น เขาง้ามีดสูงและปักลงด้วยความรวดเร็วรุนแรงจนทำให้มีดใบน้อยแทงทะลุหางปลาโดนพื้น เงือกตัวน้อยกระตุกด้วยความเจ็บปวด  

" ตอนนี้ราชินีเงือกอยู่ไหน " แมมม่อนถามปลาตัวน้อยก่อนที่จะตายด้วยน้ำมือมาร์คัส 

" อยู่อีกเกาะนึงไม่ไกลจากที่นี้มาก ฉันจะไปส่งพวกคุณเอง อย่าฆ่าฉันเลยนะ " เงือกสาวใช้ข้อต่อรองเพื่อหวังจะรักษาชีวิตได้  

" ข้อเสนอน่าสนใจดีนิ " มาร์คัสหยุดมีดใบเล็กที่กำลังละเลงเลื่อนไหลเป็นทางยาวตรงหางที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีแดง แล้วหันมามองใบหน้าเงือกสาว  

" ชื่อเกาะ เมอซิโอ อยู่ถัดจากเกาะนี้ ฉันจะพา พะ " เงือกสาวพูดยังไม่ทันจบประโยค มีดใบเล็กก็เฉือนฉับตรงที่คอของเธออย่างแม่นยำ มาร์คัสดึงมีดพิฆาตเล่มน้อยมาลูบเบาๆก่อนจะใช้ชายเสื้อเช็ดเลือดบนใบมีดสีเงินให้งามวิบวับดั้งเดิม พวกเราทั้งหมดมองหน้ามาร์คัสอย่างตกใจเพราะทุกอย่างมันดำเนินไปอย่างรวดเร็วเพียงเสี้ยววินาที 

“ แค่ตัดไฟแต่ต้นลม เท่านั่นเองจะได้ไม่มีปัญหาทีหลัง ” มาร์คัสพูดขึ้นเหมือนได้ยินเสียงเราที่สงสัย 

" เกาะเมอซิโอ งั้นเหรอ " เบลฟี่พูดขึ้นก่อนจะหยิบเจ้าอุปกรณ์วาปออกมา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น