ลูกตุ้มเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปลี่ยนแม่บ้าน

ชื่อตอน : เปลี่ยนแม่บ้าน

คำค้น : เกี่ยวรักมาร้อยใจ, เจ้าชายไอที, แก๊งกาแฟ, คาลาเมลมัคคิอาโต้, ลูกตุ้มเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 132

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2560 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปลี่ยนแม่บ้าน
แบบอักษร

            “หืม! ไม่ใช่มั้งครับ?” คีรีหันมองหน้าคุณย่ารื่น พูดเสียงอ่อยขึ้นมาทันทีเหมือนเพิ่งตระหนักได้ในสิ่งที่ท่านพูด “คนนี้ผมเพิ่งจะเจอน้องเขาได้ไม่กี่วันเองนะครับ คือผมบังเอิญขับรถไปเฉี่ยวเธอเข้า ก็เลยพาเธอไปหาหมอ แล้วพาไปส่งให้ที่บ้าน แล้วเมื่อวานน้องเขาโดนฉีดน้ำใส่ตัว ผมเห็นก็เข้าไปช่วย พาไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็ไปส่งให้ที่บ้านอีกครั้ง เช้านี้เธอก็เลยแวะเอาของมาขอบคุณแล้วก็ฝากของมาให้คุณย่าด้วยนี่ละครับ” คีรีเล่าเหตุการณ์โดยสรุปให้กับผู้เป็นย่าฟัง

            “เหอะ ๆ เจอกันไม่กี่วันแต่ความประทับใจไม่รู้ลืมสินะ” ผู้ที่ผ่านโลกมามากเปรยออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม “แล้วมินสก์ล่ะคิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นยังไงบ้างลูก น้องเขาน่าจะพัฒนาความสัมพันธ์ด้วยไหม หรือว่าไม่ได้คิดอะไรนอกจากแค่ตั้งใจช่วยเหลือแล้วจบกัน”

            “น่าจะเป็นอย่างหลังนะครับ”

            “ก็ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็ควรทำตัวให้ชัดเจนนะลูก อย่าไปสร้างความหวังให้เขา มันจะทำให้เขาเสียใจทีหลังได้”

            “ครับ..คุณย่า” คีรีเอนตัวนอนหนุนตักคุณย่ารื่น “ในโลกนี้ไม่มีใครจะน่ารักเท่ากับคุณย่าของผมอีกแล้วครับ”

            “ปากหวานนะเรา จะเอาอะไรล่ะ?” คุณย่ารื่นยิ้มกริ่ม ยกมือหยิกแก้มหลานรักหยอกเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู แต่ยังไงก็ฝากไปขอบใจแม่หนูคนนั้นด้วยแล้วกันนะ เข้าใจทำดี”

            “ทำอะไรเหรอครับ?”

            “ต้นดอกมะลิจ้ะ อยากดูไหม?” คุณย่ารื่นส่งยิ้มให้หลานชาย

            สองย่าหลานจูงมือกันเข้าไปในห้องพระ เพราะคุณย่าได้เอาของฝากจากสาวหมวยเข้ามาตั้งไว้ในห้องพระนี้แล้ว ต้นมะลิที่ท่านพูดถึงนั้น คือการนำเอาลวดเล็ก ๆ มาพันกันและดัดให้มีลักษณะเป็นต้นไม้ขนาดเล็กที่มีกิ่งก้านสาขา เหมาะสมกับขนาดกระถาง แล้วนำดอกมะลิสดมาเสียบต่อ ๆ กันเข้าไปในทุกกิ่งก้านสาขาที่ทำขึ้น จนกลายเป็นต้นดอกมะลิ ส่งกลิ่นหอม และขาวสะพรั่งสวยงามไปทั้งต้น

            “เข้าใจทำดีนะครับ” คีรีนึกชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษารุ่นน้อง ก่อนจะคิดได้ว่าเธอก็ให้กล่องของขวัญกับเขามาด้วยเช่นกัน

            “จ้ะ เข้าใจทำ ว่าแต่เราสนใจจะสวดมนต์กับย่าไหม?”

            คีรีถือโอกาสสวดมนต์กับคุณย่าเสียเลย ก่อนที่จะกลับลงมาหยิบกล่องของขวัญในรถออกมาแกะดูบ้าง จนได้เห็นว่าเป็นผ้าพันคอสีเทา ที่มีปักรูปหัวใจดวงเล็ก ๆ สีขาวใส่มงกุฎเอาไว้ที่ปลายผ้าด้วย คีรีเห็นแล้วก็นึกชมว่าผ้าพันคอผู้ชายยี่ห้อนี้แปลกดีแอบมีลายกุ๊กกิ๊กด้วย แต่ก็เลือกที่จะพับเก็บลงกล่องไว้เช่นเดิม ก่อนที่คำพูดของเพื่อน ๆ จะลอยเข้ามาในหัว จนทำให้เขาได้คิดต่อยอด และได้ข้อสรุปว่าเขาจะเขียนโครงงานยื่นทางคณะขอเปิดเป็นศูนย์รักษาคอมพิวเตอร์ ช่วยเหลือเพื่อนนักศึกษาด้วยกัน และเมื่อคิดได้การกระทำก็ตามมา ชายหนุ่มหยิบคอมพิวเตอร์ขึ้นมาเปิด เขียนแผนงานคร่าว ๆ เพื่อส่งให้กับอาจารย์ที่ปรึกษาของเขาดูก่อนเป็นอันดับแรก

            วลาสำหรับการชาร์จแบตเตอรี่ให้กับตัวเองช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว คีรีหายใจสูดอากาศบริสุทธิ์ได้ไม่นานก็ถึงเช้าวันจันทร์อีกครั้ง ชายหนุ่มขับรถกลับเข้ากรุงเทพฯ ตรงเข้ามหาวิทยาลัย วันนี้คีรีมีเรียนช่วงสาย เช้าว่างจึงได้เข้าไปทำหน้าที่พรีเซนเตอร์ที่ร้านมายด์คอฟฟี่

            “พี่เสก สวัสดีพี่ มาเปิดร้านแต่เช้าเลยนะ” คีรีส่งเสียงทักทายพนักงานประจำของร้าน

            “เอ้า! มินสก์ มาแต่เช้าเหมือนกันนี่ แต่ขอโทษนะ ยังเช้าไม่เท่าอีกคนว่ะ”

            “ฮ้า! มีใครมาเช้ากว่าผมอีกเหรอครับ?”

            “ก็กูไง เหนือฟ้ายังมีฟ้าโว้ย ถึงมึงจะเร็วแล้ว แต่ว่ากูเร็วกว่าว่ะ ฮ่าฮ่า” เสียงยานคางเล็ก ๆ จากสิบรถที่โผล่หน้าออกมาจากหลังร้าน เพราะไปเข้าห้องน้ำมา

            “เฮ้ย! ไอ้สิบรถ” คีรีทำหน้าเหมือนถูกผีหลอก ตกใจที่เห็นสิบรถในยามเช้าเช่นนี้ แต่เมื่อสมองของได้ผ่านกระบวนการคิดเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มจึงยิ้มออก “กูว่าไม่ใช่แล้วละไอ้สิบรถ ไม่ใช่ว่ามึงมาแต่เช้าหรอก แต่กูว่ามึงยังไม่ได้กลับบ้านเลยต่างหาก ใช่ป่ะวะ?”

            “มึงนี่รู้ดีไปหมดเลยนะ” สิบรถเดินเข้ามาใกล้คีรีจนชายหนุ่มได้กลิ่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากตัวเพื่อน

            “โอ้โห! ไอ้สิบรถนี่มึงไปตกถังเหล้าที่ไหนมาวะ กลิ่นมันถึงได้หึ่งขนาดนี้ กูว่ามึงไปจัดการแปลงสภาพตัวมึงก่อนดีกว่าว่ะ สภาพอย่างนี้เสียยี่ห้อคุณชายสิบรถหมดกันพอดี”

            “มันขนาดนั้นเลยเหรอวะ?”

            “เออ!!” คีรีและเสกประสานเสียงกันตอบกลับสิบรถ ก่อนที่คีรีจะหยิบคีย์การ์ดคอนโดในกระเป๋าสตางค์ยื่นให้เพื่อน

            “ให้ไวเลยมึง เอ้านี่! คีย์การ์ดคอนโดกู ใกล้สุดละ ชุดอยู่ในตู้ มึงเลือกเอาเองแล้วกัน”

            “กูรู้หรอกน่า ใครจะบ้าเอาชุดไว้ในครัววะ” สิบรถหยิบคีย์การ์ดแล้วเดินออกจากร้าน ด้วยลักษณะโอนเอนเล็กน้อย แต่ก็ทำให้คีรีต้องทบทวนความคิดใหม่อีกครั้ง

            “เฮ้ย ๆ กูเปลี่ยนใจละ กูไปด้วยดีกว่า” คีรีรีบส่งเสียงบอกคุณชายสายเสมอ ก่อนจะหยิบถุงมะม่วงกวนจากกระเป๋าสะพายหนังออกมาวางไว้ที่โต๊ะ “เดี๋ยวผมมาใหม่นะครับพี่เสก นี่มะม่วงกวนครับ ของฝากจากนครปฐม”


            คีรีมาถึงคอนโดกำลังจะพาสิบรถขึ้นลิฟต์ ก็ได้ยินเสียงจากเจ้าหน้าที่คอนโด

            “คุณมินสก์กลับมาแล้วเหรอคะ เช้านี้มีน้องผู้หญิงมาหาคุณด้วยนะคะ”

            “ใครเหรอครับคุณแก้ว?”

            “น้องผู้หญิงที่เอาของมาให้คุณเมื่อวันเสาร์นั่นไงคะ? เมื่อกี้เธอยังอยู่ตรงนี้อยู่เลยค่ะ” เสียงจากเจ้าหน้าที่ของคอนโดยังไม่ทันจะขาดคำ เสียงใส ๆ ก็ดังขึ้นทักทายชายหนุ่ม

            “พี่มินสก์ กลับมาแล้วเหรอคะ?” พลอยใสเดินกลับเข้ามาในคอนโดอีกครั้ง เพราะเห็นรถของคีรีเลี้ยวเข้ามาพอดีในขณะที่เธอกำลังเดินออกไปเรียกแท็กซี่

            “พลอยใส มีธุระอะไรกับพี่หรือเปล่าครับ?”

            “อ้อ! คนนี้นี่เอง น้องพลอยใส พี่ได้ยินแต่ชื่อ เพิ่งได้เห็นตัวจริง น่ารักเหมือนกันนะเราน่ะ” สิบรถเดินโอนเอนตรงเข้าไปจับหัวนักศึกษาสาวโยกเล่น จนคีรีต้องไปจับมือเพื่อนออกมาพาดบ่าของตัวเองไว้แทน

            “ขอโทษด้วยนะ เพื่อนพี่มันยังไม่สร่างดี พี่ว่าเราขึ้นไปคุยกันต่อบนห้องไหม พลอยใสจะรีบไปเรียนหรือเปล่า?”

            “ไม่ค่ะ พลอยใสมีเรียนตอนสิบโมงค่ะ ตอนนี้ว่าง” หญิงสาวตอบกลับพร้อมกับยิ้มกว้างจนตาปิด

            “ฮ่าฮ่า น่ารักโว้ย ยิ้มทีตาปิดเลย” สิบรถไม่พูดเปล่ายังไปจับแก้มป่องของพลอยใสหยอกเล่น จนคีรีต้องตีมือเพื่อนห้าม “พี่ชื่อสิบรถนะครับ อย่าไปฟังไอ้มินสก์มันมาก พี่สร่างแล้ว สร่างมากด้วย”

            “เออ มึงสร่างมากเลย งั้นขึ้นไปให้ถึงห้องกูก็แล้วกัน” คีรีพูดจบก็ปล่อยมือเพื่อน แล้วเดินนำไปที่ลิฟต์ทันที “ไปครับน้องพลอยใส”

            “อ้าว! ไอ้คุณชายมินสก์ เจอสาวแล้วทิ้งเพื่อนเลย คุณแก้วดูสิครับ ผมน่าสงสารแค่ไหน มีเพื่อน เพื่อนก็ทิ้งไปกับสาว” สิบรถต่อว่าคีรี และได้ทีไปขอคะแนนความน่าสงสารจากเจ้าหน้าที่สาวของคอนโด เดือดร้อนให้คีรีต้องมาคว้าคอเพื่อนพาขึ้นลิฟต์ไปด้วยกัน

ความคิดเห็น