Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 12 คาถาเซียนไม้

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 คาถาเซียนไม้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2560 11:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 คาถาเซียนไม้
แบบอักษร

บาโฟเมตพุ่งมาที่ผมอย่างรวดเร็ว เสียงแหวกอากาศที่ตามหลังมันมาดังสนั่นไปทั่วบริเวณสร้างความหวาดหวั่นให้ผู้ที่ดูเหตุการณ์อยู่ไม่น้อย

“คาถายักษ์ไม้!”

ผมรีบใช้คาถานี้ทันที จักระอันมหาศาลของผมถูกดูดไป แต่มันก็ฟื้นกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ต้นไม้ที่มีรูปร่างเป็นยักษ์ผุดขึ้นมาจากดินพร้อมกับใช้ฝ่ามือของมันจับตัวของบาโฟเมตไว้

ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!

มันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับพยายามที่จะสลัดให้หลุดออกมา มันเร่งพลังของมันจนถึงขีดสุด ผมที่ได้โอกาสแล้ว รีบวิ่งไปด้วยความเร็วพร้อมกับใช้กระบวนท่า

‘สลาตันโคโนฮะ’

ผมหมุนตัวด้วยความเร็วสูง เคลือบฮาคิไปที่ขาพร้อมกับเตะไปที่หน้าของบาโฟเมตอย่างจังจนเกิดคลื่นลมตามมา จักระเซียน+ฮาคิ นั้นเสริมสร้างความรุนแรงให้กับกระบวนท่านี้เป็นอย่างมาก

ตัวของมันกระเด็นทะลุมือของยักษ์ไม้ออกไปไกลหลายสิบเมตรพร้อมกับพุ่งไปชนตึกของโรงเรียนอย่างรุนแรง!

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

เสียงระเบิดดังขึ้นมา พร้อมกับเหล่าเสียงของผู้ที่อยู่ดูเหตุการณ์ พวกเขาวิ่งหนีออกจากตึกนั้นด้วยความรวดเร็ว

‘น่ารำคาญชะมัด เมื่อไหร่จะหนีๆไปซักทีเล่า!’

ผมคิดแล้วก็ได้แต่หน่ายใจ ถึงแม้ผมจะไม่ค่อยถูกโจมตีเท่าไหร่นัก แต่เสื้อคลุมของผมเริ่มฉีกขาดจนปรากฏเป็นชุดนักเรียนให้เห็นบ้างแล้ว หน้ากากก็ยังอยู่ดีไม่มีรอยแม้แต่น้อย

บาโฟเมตพุ่งตัวออกมาด้วยความเร็วอีกครั้งจากซากของตึก ปีกค้างคาวที่อยู่ข้างหลังของมันสะบัดอย่างรุนแรง ดวงตาของมันเริ่มส่งประกายแสงสีเหลือง ดูเหมือนว่าการโจมตีเมื่อครู่ของผมจะทำให้มันได้รับความเสียหายไม่มากนัก แถมตัวมันยังแข็งเหมือนเหล็กอีกต่างหาก

ยักษ์ไม้ของผมเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง มันซัดหมัดอันใหญ่โตของมัน แต่บาโฟเมตเองก็ใช้กรงเล็บเคลือบฮาคิของมันปะทะกับหมัดอย่างรุนแรง

ปังงงงงงงงงงง!

‘คาถาไม้ วิชามังกรไม้’

มังกรไม้ตัวหนึ่งผุดขึ้นมาจากแขนของยักษ์ไม้ มันอ้าปากกว้างก่อนที่จะกัดไปยังตัวของบาโฟเมตพร้อมกับไถลไปกับพื้นสนาม

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก

แต่อยู่ๆตัวของมันก็พลิ้วไหวดั่งกับกระดาษพร้อมกับหลุดออกมาจากปากของมังกรไม้ได้อย่างง่ายดาย มันฟันมังกรไม้ตั้งแต่ปากไปถึงหางด้วยกรงเล็บของมันอย่างรวดเร็ว

‘ข้า..จะ....ฆ่า....เจ้า’

‘!?’

มันพูดออกมาเป็นภาษาอะไรซักอย่างที่ผมไม่รู้ แต่ดูเหมือนว่าผมจะฟังมันออก สติปัญญาของมันพัฒนาเร็วมาก มันพุ่งไปที่ยักษ์ไม้พร้อมกับใช้ ‘หมัดหกราชา’ มันเป็นวิชาที่แสดงให้เห็นว่า เจ้าบาโฟเมตตัวนี้สามารถใช้วิชาหกรูปแบบได้แข็งแกร่งแค่ไหน

ตู้มมมมมมมมมมมม

ร่างของยักษ์ไม้ตั้งแต่ท้องขึ้นไปแตกสลายไปในทันที เศษต่างๆกระจายออกไปทั่วพื้นที่บริเวณ มันจ้องมองพร้อมกับเดินมาที่ผมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเป็นสีแดงก่ำ!

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

มัดกล้ามของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง ปากของมันเริ่มมีเขี้ยวผุดขึ้นมา หางของปีศาจค่อยๆยาวลงมาจากหลังของมัน ตรงปลายเขามีไฟสีดำเล็กๆผุดออกมา มันเริ่มบ้าแล้ว

ไอ้เจ้านี่มันเอาจริงแล้ว

อึก

ผมเริ่มปวดตาของผมที่ใช้เนตรวงแหวนนานเกินไป ผมใช้มือข้างขวากุมไปยังดวงตาของผม แม้จะเพียงนิดเดียวแต่ก็เป็นการเปิดโอกาสให้กับบาโฟเมต

ร่างของมันหายไปพร้อมกับปรากฏที่ข้างหลังของผม

‘คาถาดิน กำแพงดิน’

ผมที่รู้สึกตัวได้รีบใช้คาถาป้องกันอย่างรวดเร็ว มันใช้นิ้วชี้เพียงนิ้วเดียวของมัน ทะลวงกำแพงจนทะลุ ผมกระโดดห่างจากตัวของบาโฟเมตทันที แต่ดูเหมือนว่ามันจะคิดไว้ก่อนแล้ว

‘อะไรกัน!?’

มันใช้ ‘โซล’ มาปรากฏอยู่ข้างหลังของผมด้วยความเร็วที่แม้แต่เนตรวงแหวนยังมองไม่ทัน มันอัดแน่นพลังฮาคิไว้ที่นิ้วชี้พร้อมกับทะลวงมาทางผม

ผมเริ่มรวบรวมฮาคิกับเน็นไว้ที่แขนพร้อมกับรับการป้องกันของมันอย่างเต็มรูปแบบ!

พลังของผมและบาโฟเมตเริ่มต่อต้านกันจนเกิดเป็นสายฟ้าสีดำที่เริ่มแผ่ตัวออกมา ผ้าคลุมของผมเริ่มฉีกขาดจนเหลือแต่ส่วนที่ปกปิดชื่อของผมเอาไว้ ผมใช้ขาของผม เตะไปที่หน้าของมันพร้อมกับดีดตัวออกมา

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

การโจมตีของบาโฟเมตนั้นรุนแรงเป็นอย่างมาก ถ้าผมใช้แค่ฮาคิเพียงอย่างเดียวผมต้องเสร็จมันแน่ๆ มันเองก็หอบหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง ดูเหมือนว่ามันเองก็หวังให้การโจมตีของมันปิดฉากผมไว้ทีเดียว

‘ข้า..จะฆ่า..เจ้า..ให้ได้! ข้าจะฆ่าเจ้า!’

มันกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง คราวนี้มันพูดเป็นภาษาของมนุษย์ ร่างที่ใหญ่อยู่แล้วของมันกลับใหญ่เพิ่มขึ้นมาอีก มวลกล้ามเนื้อปูดโปนจนเห็นเส้นเลือด จากไฟสีดำเล็กๆที่ปลายเขากลับจุดขึ้นมาโอบล้อมตัวของมันไว้ ตัวของมันขยายขึ้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

น้ำลายของมันไหลออกมาเหมือนกับสายน้ำ ดวงตาของมันจากแดงกลายไปเป็นสีดำอมม่วงที่แค่จ้องมองมาก็ราวกับจะถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ มันปลดปล่อยออร่าสีแดงพร้อมกับคำรามลั่น

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เพล้ง เพล้ง เพล้ง

เสียงกรีดร้องของมันทำให้กระจกต่างๆในตัวของโรงเรียนแตกกระจาย เหล่าไทมุงที่ซ่อนตัวดูเหตุการณ์อยู่นั้นได้แต่เอามือปิดหูเอาไว้ ตัวของมันขยายจนมีขนาดเท่ากับตึกสามชั้น มันเริ่มก้าวเดินไปที่พื้นหนึ่งก้าว

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ผมได้แต่ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพียงแค่มันเดินครั้งเดียวกับสร้างหลุมลึกทิ้งไว้บนสนามขนาดนี้ ผมกระโดดกลับหลังไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้ ถึงแม้ร่างกายของมันจะแข็งแกร่งขึ้น แต่ก็แลกมาด้วยความเร็วของมันที่ลดลงเช่นกัน

‘แข็งแกร่งจริงๆ แต่ว่า...ก็ใช่ว่าจะชนะไม่ได้’

ผมประกบมือทั้งสองข้างพร้อมกับหลับตาลงไป พลังจักระเซียนที่อยู่ทั่วบริเวณถูกรวบรวมมาไว้ในตัวของผม เกิดลมพัดกรรโชกอย่างรุนแรงจนผมสีขาวเงินของผมสะบัดไปมาตามแรงลม

‘คาถาเซียนไม้.........’

ผมลืมตาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเนตรวงแหวนที่หมุนอยู่ในลูกตาอย่างบ้าคลั่ง

‘ชิน ชูเซ็นจู!’

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ปรากฏเป็นพระพุทธรูปไม้ขนาดยักษ์ พอๆกับตึก 5 ชั้น ฝ่ามือนับไม่ถ้วนที่อยู่ข้างหลังสร้างความเกรงขามให้กับผู้พบเห็น เพียงแค่มือที่ผุดออกมาก็กินพื้นที่ไปทั่วสนามหน้าเสาธงแล้ว ขนาดผมเป็นผู้ใช้เองยังรู้สึกตกใจกลัว!แม้จะตัวไม่ใหญ่เท่าต้นฉบับก็เถอะ...

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แต่มีหรือที่มันจะสร้างความกลัวให้กับบาโฟเมตผู้บ้าคลั่งจนกู่ไม่กลับ? มันไม่มีความกลัวแม้แต่น้อยพร้อมกับพุ่งมาที่ผมอย่างรวดเร็ว! มันเคลือบฮาคิไว้ทั่วร่างกาย มันกำลังใช้ทุกอย่างที่มีในการสู้กับผม

ฝ่ามือหลายร้อยข้างเริ่มขยับมาอยู่ในท่าทางโจมตี ผมเองก็จะใช้การโจมตีนี้ในการเผด็จศึกเหมือนกัน

“หายไปซะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ผมตระโกนออกมาเสียงดัง ฝ่ามือหลายร้อยข้างเริ่มกระหน่ำไปที่บาโฟเมตด้วยความเร็วมากกว่าเสียง มันใช้ตัวเองรับการโจมตีแบบไม่หวั่นเกรง

“มากกว่านี้อีกกกก!!!!”

ผมพูดขึ้นดังสุดเสียง ความเร็วของฝ่ามือเร็วขึ้นเป็นอย่างมากจนเนตรวงแหวนของผมตามแทบไม่ทัน

ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสียงดังกระหน่ำราวกับลูกระเบิดได้ดังลั่นขึ้นทั่วใจกลางเมือง! ฝุ่นควันที่เหมือนกับพายุคละคลุ้งไปทั่วอากาศ เกิดแผ่นดินไหวขนาดย่อมๆไปทั่วโรงเรียน แรงดันลมพัดให้ใบไม้กระเด็นออกไปจนหมดแต่ฝ่ามือมันยังไม่หยุดเพียงแค่นี้ ความร้อนจากการเสียดสีบนอากาศทำให้เกิดไฟลุกทั่วฝ่ามือ เพิ่มความน่าเกรงขามของมันไปอีกหลายเท่า!

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

ผมหอบหายอย่างรุนแรง มันเหนื่อยมาก ผมไม่เคยเหนื่อยแบบนี้มาก่อนในชีวิต แต่พลังเซียนเองก็ทำให้พละกำลังของผมที่หายไปเริ่มฟื้นขึ้นมา ขาข้างขวาของผมล้มลงไปจนอยู่ในท่าคุกเข่า เนตรวงแหวนเริ่มกลับสภาพกลายมาเป็นดวงตาสีดำเหมือนเดิม

เมื่อฝุ่นควันหายไป ก็เกิดหลุมเครเตอร์ทิ้งไว้เป็นรูปฝ่ามือ หลุมนั้นลึกมากกว่า 4 เมตรมีร่างของบาโฟเมตที่ถูกบี้แบนราวกับเป็นผ้าอนามัยก็ไม่ปานนอนอยู่

“จบซักที.....”

ผมทิ้งตัวล้มลงแผ่บนหัวพระพุทธรูปไม้ยักษ์ ตอนนี้ผมรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก เหล่าไทมุงเองก็คอยมองจากที่ห่างๆไม่กล้าที่จะเข้ามาแม้แต่น้อย

ผมหันหน้าไปทางที่ลิซ่าอยู่ ดูเหมือนว่าเธอจะยิ้มมาให้ผม พร้อมกับคราบน้ำตาเล็กๆ

‘เธอเป็นห่วงผมสินะ’

ระบบ : [อีเว้นท์] The New Demon [เสร็จสิ้น]

‘เนตรวงแหวนของท่านได้รับการพัฒนาเป็น ‘เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุบผา’

‘ท่านได้เลือก ‘อิทาจิ’ เป็นต้นแบบ’

‘ท่านได้รับ [โหมดเซียน] จากการฆ่าบาโฟเมต’

‘‘Nature Energy[Charm]’ ของท่านได้รับการพัฒนาเป็น World Energy[Incubus]’

คำอธิบาย : ท่านจะไม่ถูกจำกัดในการเรียนรู้พลังขั้นสูงอีกต่อไป ร่างกายและระบบต่างๆในร่างกายถูกยกระดับขึ้นทั้งหมด นอกจากนี้การมีเซ็กนั้นจะทำให้พลังของท่านเพิ่มขึ้นนอกจากการฝึกอีกด้วย เสน่ห์ของท่านจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

คำเตือน :ตัวของท่านจะมักมากในกามมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

‘ระบบ ‘เกมจีบสาวพร้อมระบบ SHOP ได้รับการพัฒนา เปิดระบบ ‘รูเล็ท’

‘ท่านได้รับ Token 1 เหรียญ’

เสียงต่างๆจากทางระบบดังขึ้นต่อเนื่อง เนตรวงแหวนที่ได้รับการพัฒนาเองผมก็ใช้อิทาจิเป็นต้นแบบ คาถาลวงตาเป็นอะไรที่ผมชอบมากที่สุดรองมาจากคาถาไม้

“ได้เวลาแล้วหล่ะ”

ผมได้ยินเสียงไซเรนไปทั่วเมือง พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์ที่บินมาที่นี่อย่างรวดเร็ว

‘ทำไมถึงมาช้านักวะ!?’

ผมรีบดีดตัวขึ้นมา พร้อมกับใช้โหมดเซียนรวบรวมจักระไว้พร้อมกับพุ่งหายไป

[ได้รับความสัมพันธ์จาก อรวรรณ แสงชัย 95 (บุรุษผมขาวผู้ลึกลับ) ค่ะ]

ดูเหมือนว่าผมในโหมดนี้จะไปปักธงอาจารย์ซะแล้วสิ

..........................................................................







ถ้าชอบอย่าลืม Like กับ Comment ด้วยนะครับ ><

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่ให้การสนับสนุน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น