สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 15 เจ้านายสายเปย์ 65%

ชื่อตอน : บทที่ 15 เจ้านายสายเปย์ 65%

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายโรเมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2560 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 15 เจ้านายสายเปย์ 65%
แบบอักษร

“คงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่มั๊งค่ะ คุณอาจคุ้นเคยกับวันไนท์แสตนด์บ่อยไป”

“แต่เรื่องของเรามันมากกว่านั้น คุณก็รู้” ขนาดเคียวอาหารยังดูเป็นผู้ดี หรือพยายามข่มขวัญเธอกันแน่ จะบอกว่ามันไม่ได้ผลหรอกนะ “หรือไม่สนใจกับครั้งแรกของตัวเองเลยหรือ”

“ฉันไม่ถือค่ะ” เธอยิ้มในเมื่อหาเรื่องก็ต้องได้เรื่อง “ไหนๆการถือพรหมจรรย์ก็ไม่ใช่จุดหมายสูงสุดสำหรับฉัน ไม่ว่าคนที่พรากมันคนแรกจะเป็นใครก็ใช่ว่าคนนั้นจะเป็นคนสุดท้าย”

ขอบอกว่าหมูในอวยตัวนี้ใช่จะง่ายอย่างที่คิด บอกไว้เลยว่าถ้าจะเอาอะไรมาขู่ขอบอกว่าเธอจะเทมันให้หมดไม่เหลือ การไม่มีทั้งหน้าตาทางสังคมและสถานะทางการเงินก็ไม่ได้แย่ แต่ถึงจะแย่ก็ไม่น่าเกี่ยวอะไรกับใครที่ไหน โดยเฉพาะเขา

“พูดได้ดี”  กล่องเพนโดร่าถูกเปิดแล้วละสาวน้อย กิเลสอันใดที่หลังไหลออกมามันท่วมท้นไปหมด กับความคิดที่เธอจะสื่อมันให้รับรู้ทำให้เขากรุ่นขึ้นทันใด ทว่าเก็บมันเอาไว้ไม่ให้เธอรู้ตัว ไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิด ทำไมต้องเงียบทั้งที่ไม่เคยแคร์ เพียงตัดขาดและหาเลขาใหม่ยากตรงไหน

บางทีอยู่ก็อยากได้ยาระงับประสาทอยู่เหมือนกัน เพราะพยายามพูดเอาใจก็แล้วหว่านล้อมก็แล้ว เธอก็ยังไม่มีอะไรด้วยทั้งคืน เอาแต่พูดว่า ‘ถึงฉันจะทำผิดกติกาก็จริง แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้’ และตั้งท่าผสานกำแพงกั้น บทสรุปแสนรันทดเขาได้นอนโซฟา

หงุดหงิดจะตายชัก

“จับได้แล้วนะ” บอกก่อนวางแก้วน้ำเปล่าเบามือ ความเงียบที่ครอบคำทำให้ได้ยินเสียงแก้วกระทบโต๊ะจนได้ “กะจะกลับไปประเทศตัวเองแล้วหนีผมไปละสิ”

“คำว่าหนีต้องใช้กับสิ่งที่ต้องการรั้งเอาไว้ค่ะ” เธอจดจ้องนัยน์ตาเขาและยิ้มเคลือบยาพิษ “แต่สำหรับฉันคงไม่มีคนต้องการทำแบบนั้น”

“น้อยใจอะไรรึเปล่า”

“ใครจะมากใจเหมือนท่านประธาน”

ชะชะช่ะช๊า ยอกย้อนอีกยิ่งคุยยิ่งถูกใจ นับว่าเขาตาแหลมใช้ได้ เลขาคนใหม่นี่อัฐประโยชน์ยิ่งเหมือนจะบอบบางแต่ไม่เลย ขนาดคนจิตแข็งอ่านคนทะลุปรุโปรงมาตลอดเช่นเขาเกือบเสียท่าให้ความอ่อนโยนนั่นเสียแล้ว ซ่อนมาตลอดเลยสินะกับท่าทางว่าง่ายแบบนั้นรอคอยให้เขาเผลอและชิ่งหนี

“ต่อปากต่อคำเก่งตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ” ว่าแล้วเชียวคนที่เก่งทุกอย่าง ทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องงานอีกทั้งยังรอดบริสุทธิ์มาได้จนถึงมือเขา นี่เธอจะร้ายกาจขนาดไหนกัน แก่นแท้ของผู้หญิงคนนี้คืออะไรน่าค้นหากว่าเป็นไหนๆ ดูเธอตอนนี้สิไม่เหมือนกับตอนเจอกันแรกเลย

น้ำนิ่งไหลลึกเหรอ

“ตั้งแต่เมื่อเกิดค่ะ แต่ไม่คิดว่าจะต้องใช้มันกับเพื่อนร่วมโลกคนไหน”

“แสดงว่าผมพิเศษละสิ” เขาอาจจะซวยของจริงที่เดินมาตำกับดักนารีอย่างเธอ ซวยที่เริ่มสูญเสียหัวใจไปแล้ว หน้าอกนั่นรบกวนจิตใจเขาเหลือเกิน ริมฝีผากหนาถูกละเลียดเลียให้ชุ่มชื้น

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ชั่วพิเศษ” เธอเน้นเสียงคำสุดท้ายหนักจนคนฟังอย่างสะดุ้ง แต่เขากลับส่งยิ้มให้หน้าเฉย

“ผมจะถือว่าเป็นคำชม”

“ด่าค่ะไม่ได้ชม” เช้านี้จัดหนักจัดเต็มตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ สาเหตุนั้นเธอไม่อยากใส่ใจสักเท่าไหร่ดูเหมือนอาสะใภ้ของท่านประธานหนุ่มที่ช่วยเป็นลมให้ไฟอย่างเธอลุกโหมกระพือจนแทบอยากพังทั้งตึกที่ผู้คนทั่วโลกอยากมาชื่นชมนี่

ในห้องครัวที่วิเวียนชวนให้เธอช่วยจัดการกับของหวาน หญิงสูงวัยใช้ช่วงเวลานั้นพูดคุยบางอย่างกับเธอ ก็ไม่ได้ผิดคาดสักเท่าไหร่ที่บอกให้เธอเลิกยุ่งกับหลานชายของก็คือเจ้านายของเธอนี่เอง

“อย่าได้ยุ่งกับเอริค เขาอยู่สูงเกินกว่าที่เธอจะเข้าใจ” ริมฝีปากแดงชาดหยักยิ้มเป็นต่อ

“ฉันเข้าใจค่ะ” น้ำขุ่นเอาไว้ข้างใน น้ำใสเอาไว้ข้างนอก ไม่ได้อยากจะยุ่งเกี่ยวสักนิดมีแต่อิตาท่านประธานจอมเย็นชาต่างหากที่หลอกฟันเธอ

ในเมื่ออีกฝ่ายไม่มีทีท่าขัดขืนสักนิด “ฉันนึกว่าเธอจะต่อต้านแล้วก็ปฏิเสธหัวชนฝ่าซะอีกนะแม่หนูน้อย”

“ไม่มีเหตุผลที่ดิฉันจะต้องทำแบบนั้นค่ะ” รอยยิ้มเป็นมิตร

“เราไปกันเถอะเดี๋ยวถ้าปล่อยสองคนนั้นไว้ลำพัง บ้านฉันอาจจะต้องซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ก็เป็นได้” วิเวียนถือกระบวยมาวาง “ทั้งที่แต่ก่อนสนิทกันแท้ๆ” มีสีหน้าเสียดายนักหนา

วิเวียนที่รอสาวตรงหน้าถามต่อถึงกับต้องถอนหายใจเมื่อริมฝีปากจิ้มลิ้มไม่แม้จะเจรจา เธอเอาแต่เช็ดถ้วยจนเสร็จและกำลังจะยกออกไป

พูดเองซะงั้น “ฟาร์รินกับเอริคแต่ก่อนเขาตัวติดกันมากเลยละ แต่อยู่มาวันหนึ่งทั้งคู่ก็ไม่พูดกันอีกเลย พอถามเหตุผลพวกเขาก็นิ่งเงียบไม่ตอบ ส่วนเรื่องที่ผิดใจกันเหมือนจะเกี่ยวข้องกับผู้หญิงที่ชื่อมายาละนะ”

“เออคือ” ยังไงดีละ จุดประสงค์ที่เล่าให้เธอฟังจะแค่ระบายความในใจหรือ?

“ฉันสังเกตหนูมาตั้งนานแล้วละ ตั้งแต่อยู่บาหลี” วิเวียนมองใบหน้าอ่อนเยาว์ “ดูเหมือนหนูจะใกล้ชิดกับเอริคพอสมควร และดูเหมือนฟาร์รินของฉันจะสนใจในตัวหนูไม่น้อย ดังนั้นช่วยพวกเขาด้วยนะ”

“ขอโทษนะคะ ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ดิฉันไม่คิดว่าตัวเองสำคัญขนาดคุณจะขอร้องได้”

“เปล่าหรอกจ๊ะหนูอาจจะยังไม่รู้ตัวเองก็เป็นได้ว่าสำคัญว่าที่คิด” นางทิ้งทวนได้น่ากลัดกลุ้มแล้วเดินจากไปอย่างสง่า 



ชะชะชะช่า นี่หันมีปากมีเสียงกับท่านประธาน


ความคิดเห็น