maithida

ขออนุญาตติดเหรียญฉาก NC บางตอนนะคะ แล้วชี้แจงว่าเรื่องนี้แต่งจบนานแล้ว อาจจะมีข้อผิดพลาด ไม่ถูกใจใครก็กราบขออภัยนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆด้วยน๊าา

ตอนพิเศษ:ครอบครัว

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ:ครอบครัว

คำค้น : ครอบครัว

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2560 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ:ครอบครัว
แบบอักษร


สวัสดีค่าาาาาาหนูไอยูเองน๊าาา ตอนนี้เป็นตอนของหนูเองง ตอนนี้หนูอายุ12ขวบแล้วว!!! มีน้องน้อยตัวเล็กๆด้วย ปะป๋าบอกว่าให้หนูรักน้องให้มากๆๆ แต่ไม่หรอกบู้ววว หนูชอบแกล้งเพราะน้องน่ารักดี



"ปี้ยู" นี่ไง..พูดถึงก็มาพอดี น้องอายุ6ขวบ น่ารักมากๆๆเป็นเด็กผู้ชายที่โคตรน่าฟัดน่าแกล้ง หนูทำเป็นเมินไม่ได้ยินเสียงของน้อง เจ้าตัวขมวดคิ้วพร้อมงับขวดนมเล็กๆนั้นดูดเล่น หื้มมม!!มันน่านัก น้องยังไม่ยอมกินนมจากแก้วเลย เจ้าตัวบอกชอบดื่มจากจุกนมมากกว่าปะป๋าก็ตามใจน้อง ชิช้ะ



"ปี้ยู ไปเล่นกังๆๆ" แขนเล็กกระตุกกระโปรงนักเรียนของหนูเบาๆเงยมองตาแป๋ว งื้ออออ หนูไม่ยอมหรอกนะ!! ยิ่งน้องน่ารักไอ้พวกบ้านั่นก็ยิ่งอยากเข้าใกล้น้อง น้องซื่อเกินไปอ่าาา



"นี่....ไปหาปะป๋าดีกว่านะ" หนูจูงมือน้องชายไปหาปะป๋าที่นั่งเล่นเกมส์ในมือถืออย่างเมามันส์....ปะป๋าอะ! เสียตังไปกับเกมส์เยอะมากก เติมอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ชิ คืนนี้แหล่ะ หนูจะแอบเอาไปทิ้ง!!


"ปะป๋า/ปะป๋าาา" หนูกับน้องเรียกพร้อมกันแต่ปะป๋าก็ยังไม่ละจากหน้าจอเลยสักนิด หตเดินไปหยิบโฟนปะป๋าแล้วเขวี้ยงทิ้งลงพื้นทันที


ตุ๊บบบ!! เพล้งงง!!!!



ปะป๋าตวัดสายตามองหนูดุมากก....มากจนหนูเริ่มกลัว แต่หนูไม่ยอมหรอก...ไม่ยอมแน่ๆหนูยังคงมองปะป๋าเหมือนเดิมปะป๋าถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วนั่งลงบนโซฟาน้องชายหนูก็ปีนขึ้นไปนั่งตัก



หนูมองภาพนี้ด้วยความไม่สบอารมณ์ เหอะ ปะป๋าอ่ะ รักน้องมากกว่าหนู หนูไม่โกรธน้องหรอกน้องยังเด็กแต่ปะป๋านี่สิ....หนูเดินเลี่ยงออกมาเงียบๆ ไม่เอาแล้ว หนูจะไม่สนใจปะป๋าแล้ว 


ร่างสูงมองตามไล่หลังลูกสาวตัวน้อยไปแววตาวูบไหวเล็กน้อยแต่ก็กลับมาเหมือนเดิมเมื่อลูกชายคนเล็กอ้อนให้พาไปเล่นข้างนอกโดยลืมไปว่าลูกสาวคนโตยังคงอยู่บนบ้านเพียงคนเดียว.....

.

.

.

.

.

.

.

นี่ก็เย็นมากแล้วนะคะ หนูเริ่มหิวแล้วด้วย ลงไปหาอะไรกินดีกว่า ปะป๋าจะทำอะไรให้หนูกินน๊าาาเด็กน้อยผมยิ้มพร้อมวิ่งลงไปข้างล่างแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า....ไม่มีใคร ไม่มีใครอยู่เลยสักคน....เด็กน้อยยิ้มเศร้าๆ



หนูโดนทิ้งใช่ไหม? มะม๊าก็ไม่อยู่ไปเที่ยวกับเพื่อน....ตอนแรกที่บ้านมีหนู ปะป๋า และก็น้องชาย....แต่ตอนนี้มีเพียงหนูคนเดียวสินะ ฮึกกกกกก ทำไมล่ะ ทำไมต้องทิ้งหนู ทำไมทุกคนชอบลืมหนู ตั้งแต่มีน้องปะป๋าก็ไม่ค่อยเล่นกับหนู จากที่เคยตามใจหนูกับให้น้องก่อน คุณลุงคุณป้าก็เหมือนกันเพราะหนูเป็นผู้หญิงงั้นหรอ? เพราะแค่ ฮืออออหนูเป็นผู้หญิงหรอ....



เด็กน้อยนั่งกอดเขาที่พื้นปล่อยให้น้ำตาไหลลงช้าๆ ปากเล็กพร่ำเอ่ยหาคนในครอบครัวแต่ก็ไม่มีใคร....ไร้เสียงตอบรับ ไร้เสียงพูด 



พรึ่บบบบบบ!!


ไฟในบ้านดับลงยิ่งทำให้เด็กน้อยกลัว....ร่างเล็กกอดเข่าสะอื้นอย่างน่าสงสาร


แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู


แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์


แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู



เสียงร้องเพลงวันเกิดดังขึ้นพร้อมคนตัวสูงที่ถือเค้กมาให้ลูกสาว ลูกชายคนเล็กทำหน้าที่ดึงรั้งตัวลูกสาวคนโตขึ้น เมื่อไอยูเงยดวงหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อหัวใจกระตุกวูบ...เขาทำให้ลูกร้องไห้หนักขนาดนี้เลยหรอ



"เป่าเค้กก่อนนะลูก" เอ่ยบอกลูกสาวเบาๆ



"ฟู้ววววว พรึ่บบ" เมื่อเทียนดับไฟในบ้านก็สว่างเด็กน้อยมองรอบๆก็เจอกับทุกคน 


"ฮึกกกก" เด็กน้อยสะอื้นเบาๆคนเป็นพ่อก็เข้าไปโอบกอดอย่างหวงแหนเขากอดปลอบลูกสาวจนหยุดร้องแล้วบอกกับลูกสาวว่า


"หนูเป็นแก้วตาดวงใจของปะป๋า ปะป๋ารักหนูมากนะ ปะป๋าขอโทษที่ทำให้หนูคิดมากแบบนี้แต่หนูจงรู้ไว้ว่าปะป๋ารักหนูกับน้องเท่าๆกันที่ปะป๋าตามใจน้องมากกว่าเพราะว่าน้องยังเด็กแต่หนูเริ่มโตแล้วปะป๋าอยากให้หนูคอยดูแลปกป้องน้อง หนูทำได้ไหม" พูดยาวเหยียดพร้อมรอฟังคำตอบของลูกสาว


"อื้อ หนูรักปะป๋านะ รักทุกคนมากๆด้วย"


"เย้!!"


หลังจากนั้นครอบครัวนี้ก็เริ่มปาร์ตี้ฉลองวันเกิดให้ลูกสาวคนโตทันที มีเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ตลบอบอวนไปทั่วทั้งบ้าน 



"นี่ปะป๋า" เด็กน้อยไอยูเอ่ยเรียกพ่อตัวเองเบาๆ


"ว่าไงค่ะลูก" คนเป็นพ่อตอบรับด้วยรอยยิ้ม



"หลังจากนี้ปะป๋าใช้ตังวันล่ะ50บาทพอนะ" เด็กน้อยเอ่ยนิ่งๆ


"50บาท ไม่พอเติมเกมส์ปะป๋าสิ เพิ่มหน่อยไม่ได้หรอค่ะ" คนเป็นพ่อต่อรองด้วยรอยยิ้ม



"ไม่ได้!! ปะป๋าใช้เงินเปลือง เดี๋ยวหนูกับน้องไม่ได้เรียนสูงๆ" พูดเสียงดังพร้อมกอดอกบอกเหตุผลไปด้วย



ทุกคนที่ได้ยินต่างอมยิ้มให้กับความน่ารักนี้...เหมือนจะไม่สนใจหรือรักน้องแต่เด็กคนนี้กับรักน้องมากๆ รักมากซะยิ่งกว่าตัวเองอีกมั้ง


ร่างสูงอุ้มลูกสาวขึ้นแนบอกแล้วหมุนรอบๆจนเกิดเสียงหัวเราะดังลั่น



"ฮ่าๆๆๆ ปะป๋าเดี๋ยวหนูตก"


"ปะป๋าไม่มีวันให้หนูตกลงไปหรอก"


ร่างสูงวางลูกสาวลงและโอบกอดเอาไว้แน่นลูกชายและภรรยาก็เข้ามาโอบกอดเช่นกัน ความรักของครอบครัวนี้แม้จะแสดงออกมาต่างกันแต่เนื้อแท้จริงๆแล้วรักและห่วงใยกันมากที่สุด


ต่อจากนี้ไปเด็กน้อยไอยูคงเข้าใจในตัวปะป๋าของเขามากขึ้นกว่าเดิม


"หนูเข้าใจแต่เรื่องใช้ตังหนูยังยืนยันคำเดิม"



รักนะครอบครัวของหนู ปะป๋า มะม๊าา น้องชาย


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น