ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

Ep 44. อยากได้นักเดี๋ยวจัดให้

ชื่อตอน : Ep 44. อยากได้นักเดี๋ยวจัดให้

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2560 10:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 44. อยากได้นักเดี๋ยวจัดให้
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 44.


ฉันเปิดประตูเข้ามาก็เห็นอีมีนนั่งตัวเปลือยอยู่บนเตียง มือของมันกำลังจับเจ้ามังกรของพี่ฟิวอยู่ ส่วนพี่ฟิวก็นอนทำตาปรือเหมือนคนไม่มีแรงอยู่บนเตียง

พี่ฟิว:ดะ ดรีม ชะ ช่วย พี่

เสียงของพี่ฟิวที่เปล่งออกมาแทบจะไม่ได้ยิน อีมีนมันเอาอะไรให้พี่ฟิวกินกันแน่ ฉันสะบัดหัวเพื่อเรียกสติ ฉันต้องจัดการอีตัวการก่อน ฉันวิ่งไปกระชากผมอีมีนลากมันลงมาจากเตียง ส่วนคุณแม่รีบเข้าไปดูพี่ฟิว

มีน:โอ้ย

มันจับมือฉันข้างที่ดึงทึ้งผมมันอยู่

ดรีม:มึงร้องทำไม

ฉันกระชากผมมันแรงๆอีกครั้ง

มีน:โอ้ย อีบ้า กูเจ็บนะ

ดรีม:แค่นี้มึงเจ็บหรอห๊ะ!

มันจิกเล็บลงบนหลังมือฉัน

ดรีม:มึงกล้าทำร้ายร่างกายกูหรอ

เพียะ เพียะ...ฉันตบหน้ามันจนหน้าหัน เลือดออกปาก

พี่ฟิว:ดรีม

ดรีม:เงียบ!!

ฉันหันไปตะคอกใส่พี่ฟิว ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนี้สายตาฉันเป็นแบบไหน ถึงทำให้พี่ฟิวรีบสวมกอดคุณแม่ไว้

ดรีม:ดรีมขอจัดการอีนี่ก่อน ส่วนพี่ค่อยว่ากันทีหลัง

ฉันหันหน้ากลับมามองอีมีน ก่อนจะปล่อยผมมันและผลักหัวมัน จนมันล้มลงไปนอนกระแทกพื้น ฉันหยิบเสื้อผ้าปาใส่หน้ามัน

ดรีม:รีบๆใส่ซะ

มีน:ทำไมกูต้องเชื่อมึง

ดรีม:ฮึ ถ้ามึงไม่อายสายตาผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าห้องมึงก็ช่วยอายกูหน่อยแล้วกัน ใส่ซะ

อีมีนหันไปมองพี่เอ พี่พัท พี่พีม และน้ากิช ที่ยืนอยู่หน้าห้อง พวกเขามองมันด้วยสายตาสมเพช ก่อนที่จะหันหน้าหนีไป อีมีนลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้า เตรียมจะวิ่งไปเข้าห้องน้ำ

ดรีม:หยุด! ใส่ตรงนี้

ขืนถ้าให้มันไปใส่ในห้องน้ำมันต้องหลบอยู่ในห้องน้ำแล้วไม่ออกมาแน่ มันหยุดฟังฉัน แต่พอฉันพูดจบมันก็เดินไป ฉันรีบเข้าไปกระชากผมมันไว้

มีน:โอ้ย

ดรีม:กูบอกให้มึงใส่ตรงนี้ มึงก็ต้องใส่

พี่เอ:ดรีม เอ่อ พี่ขอตัวกลับบ้านก่อนนะ พอดีแม่พี่โทรมาตาม

ดรีม:ค่ะ ขัยรถดีๆนะคะ

พี่เอ:เอ่อ ครับ แม่ครับ ผมกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับ

พี่เอออกไปจากห้อง พี่พัทกับพี่พีมก็เลยเดินตามออกไป เหลืออยู่แต่น้ากิช ฉันหันกลับมามองอีมีนต่อ ฉันปล่อยผมมัน

ดรีม:มึงจะใส่หรือไม่ใส่

ฉันถลึงตามองมัน

มีน:ใส่ๆ กูใส่แล้ว

มีน:ใส่ๆ กูใส่แล้ว

อีมีนยืนใส่เสื้อผ้าจนเสร็จ ส่วนพี่ฟิวก็ใส่เสื้อผ้าแล้ว ฉันให้น้ากิชมาจับตัวอีมีนไว้

มีน:ปล่อยกูนะ กูบอกให้ปล่อย

มันพยายามดิ้นเพื่อให้ตัวเองเป็นอิสระ

คุณแม่:เอาตัวมันไปที่โกดัง เรียกคนของเราไปสักสิบคน เดี๋ยวฉันกับหนูดรีมตามไป

น้ากิช:ครับ

น้ากิชพาอีมีนออกไปจากห้อง

มีน:มึงจะพากูไปไหน กูไม่ไป อีแก่มึงบอกให้มันปล่อยกูเดี๋ยวนี้ อื้อ

พี่พัทเอาผ้าเทปมาปิดปากมันไว้

พี่พีม:ทางนี้ครับ จะได้ไม่มีใครเห็น

พี่พีมนำทางน้ากิช ส่วนพี่พัทเข้าไปช่วยคุณแม่ประคองพี่ฟิว

พี่พัท:เป็นไงบ้างว่ะ

พี่ฟิว:มึนๆเพลียๆว่ะ ดรีม

ดรีม:อะไร

ฉันตอบพี่ฟิวแต่ไม่ได้มองหน้าเขา

พี่ฟิว:โกรธพี่รึเปล่า

โกรธสิ ถามได้

ดรีม:แล้วพี่คิดว่าดรีมสมควรโกรธพี่มั้ย

พี่ฟิว:ขอโทษ อย่าโกรธพี่เลยนะ

ดรีม:อย่ามาจับ

พี่ฟิวเอื้อมมือจะมาจับมือฉัน ฉันถ่อยห่างออกจากเขา

พี่ฟิว:ดรีม พี่ไม่ได้มี

ดรีม:ดรีมรู้ว่าพี่ไม่ได้มีอะไรกับมัน แล้วพี่ก็ไม่คิดจะมีอะไรกับมันด้วย

พี่ฟิว:แต่ดรีมโกรธพี่

ดรีม:ดรีมโกรธที่พี่ไปรับเหล้าจากมันมากิน พี่ก็รู้ว่ามันอยากได้พี่ มันอยากแย่งพี่ไปจากดรีมมากแค่ไหน แต่พี่ก็ยังทำ ทั้งที่พี่บอกว่าจะไม่ยุ่งกับมัน

พี่พัท:พี่ผิดเองดรีม พี่เป็นคนรับเหล้าแก้วนั้นมาแล้วส่งให้ไอ้ฟิวมันกินเอง ไอ้ฟิวมันไม่รู้ว่าเหล้าแก้วนั้นเป็นของเด็กคนนั้น พี่เองก็ไม่รู้เรื่องระหว่างพวกดรีมที่เกิดขึ้นพี่ก็เลยรับเหล้าแก้วนั้นมา อย่าโกรธไอ้ฟิวมันเลย จะโกรธก็โกรธพี่เถอะ

ฉันเงียบและเดินออกมาจากห้อง จะให้ฉันไม่รู้สึกอะไรมันก็คงไม่ได้ เห็นผู้หญิงคนอื่นกำลังจะมีอะไรกับแฟนตัวเอง ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีอะไรกัน แต่ถ้าฉันมาไม่ทัน เขาก็คงจะมีอะไรกับมันไปแล้วใช่ไหม

พี่ฟิว:ดรีม

พี่ฟิวกอดฉันไว้จากข้างหลัง ฉันไม่ได้ขัดขืนอะไร

ดรีม:ฮึก ถ้าดรีมมาไม่ทันพี่กับมันก็คง

พี่ฟิว:ไม่ ดรีม พี่จะไม่ยอมมีอะไรกับมันแน่ อย่าร้องนะ

ดรีม:แต่พี่ขัดขืนมันไม่ได้ ฮึก

พี่ฟิว:อย่าร้อง ดรีมอย่าไปคิดเรื่องที่มันยังไม่เกิดขึ้นเลยนะ ถึงตอนนั้นพี่อาจจะมีแรงจับมันเหวี่ยงก็ได้ ดูสิแรงพี่กลับมาแล้ว

พี่ฟิวกอดฉันแน่นขึ้น เรี่ยวแรงแทบจะไม่มี ยังจะกล้าพูด ก็จริงอย่างที่เขาพูด ฉันไม่ควรจะไปคิดเรื่องที่มันยังไม่เกิดขึ้น ฉันยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาตัวเอง ก่อนที่จะนึกอะไรขึ้นมาได้

ดรีม:มันได้จูบพี่ ได้เล้าโลมพี่รึเปล่า

พี่ฟิว:เอ่อ

ดรีม:ตอบมา!

ฉันพูดกับพี่ฟิวเสียงเย็น

พี่ฟิว:มันจะจูบแต่พี่หลบทัน แต่มันเล้าโลมพี่

ดรีม:ปล่อย ดรีมบอกให้ปล่อย

พี่ฟิวปล่อยฉัน ฉันหันกลับมามองหน้าเขา

ดรีม:ตัวพี่สกปรก อย่ามากอดดรีม

พี่ฟิว:ดรีม

พี่ฟิวเรียกฉันเสียงแผ่ว

ดรีม:ดรีมรบกวนพี่พัทช่วยไปส่งพี่ฟิวหน่อยนะคะ ดรีมจะไปโกดังกับคุณแม่

พี่พัท:ได้สิ

พี่ฟิว:แต่

ดรีม:ไม่มีแต่ กลับไปถึงบ้านแล้วก็อาบน้ำขัดตัวให้สะอาดด้วยนะ ถ้าไม่สะอาดพี่จะไม่ได้กอดดรีมอีกตลอดชีวิตแน่

พี่ฟิว:ครับ แล้วพี่จะตามไปนะ

ดรีม:ไม่ต้อง รออยู่ที่บ้านนั้นแหละ

พี่ฟิว:ครับผม

ดรีม:เราไปกันเถอะค่ะคุณแม่

คุณแม่:ไปสิลูก ตาพัทแม่ฝากด้วยนะ

พี่พัท:ครับ สวัสดีครับ

พี่ฟิว:ขับรถดีๆนะดรีม

............................


โกดัง....

น้ากิช:อยู่ในห้องแดงครับ

คุณแม่:ไปกันหนูดรีม

ดรีม:ทำไมต้องห้องแดงค่ะ

คุณแม่:เข้าไปหนูก็จะรู้เอง

ฉันเดินตามคุณแม่จนมาถึงห้องๆหนึ่ง คงจะเป็นห้องแดงสินะ น้ากิชเปิดประตูให้คุณแม่ ฉันเดินตามเข้ามา ห้องแดงจริงๆด้วย แต่ที่น่าตกใจก็คืออุปกรณ์ที่หน้าตาแปลกๆเต็มห้องไปหมด ฉันว่าฉันเคยเห็นของพวกนี้ในหนังที่ฉันเคยดูนะ อุปกรณ์พวกมีรสนิยมทางเพศแบบแปลกๆใช่รึเปล่าหนอ

ฉันละสายตาจากของพวกนั้นไปมองอีมีนที่ถูกจับมัดขึงไว้กับเสาของเตียงทั้งสี่ต้น

คุณแม่:หนูจะจัดการเองหรือให้แม่จัดการ

ดรีม:หนูขอจัดการเองค่ะ

ฉันกำลังจะเดินไปที่เตียงแต่ก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างฉันหยิบติดมือมาด้วย ฉันขึ้นไปนั่งคร่อมตัวอีมีนไว้ ก่อนจะบีบแก้มมันแรงๆจนมันร้องออกมา

มีน:โอ้ย อื้อ อ๋อย

ดรีม:กูไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งมึง

ฉันบีบแก้มมันแรงๆอีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนมาตบแทน

เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ

ฉันตบหน้ามันซ้ายทีขวาทีแบบไม่ยั้งแรง จนมันเลือดกบปาก ก่อนจะหยิบของที่หยิบติดมือมาเอาไปบีบมือมัน

มีน:โอ้ย

ดรีม:มือมึงข้างนี้ใช่มั้ยที่จับเจ้ามังกรของพี่ฟิว

ฉันบีบตัวคลีบในมือจนสุดแรง

มีน:โอ้ย พอแล้ว พอแล้ว กลัวแล้ว ฮือ

ฉันคลายมือออก ก่อนจะเปลี่ยนไปคลีบลิ้นมัน

มีน:อื้อ ฮือ

ดรีม:ลิ้นมึงใช่มั้ยที่เล้าโลมเนื้อตัวพี่ฟิว พี่ฟิวเป็นของกู กูทำกับเขาได้คนเดียว มึงจำไว้

ฉันปล่อยมือ ก่อนจะกระชากผมมัน

มีน:ฮือ ยอมแล้ว พอได้แล้ว ฮือ

ดรีม:ร้องขอหรอ ตอนที่กูเตือนมึงพูดกับมึงดีๆมึงไม่ยอมฟังเองนะ

มีน:กูไม่ได้ตั้งใจ

ดรีม:มึงต้องตั้งใจสิมึงถึงได้ทำ มึงคันมากนักหรอ อยากได้พี่ฟิวจนตัวสั่นเลยสินะ

มีน:ฮือ กูรักพี่ฟิว

ดรีม:รักหรอ การกระทำของมึงมันไม่ได้บอกว่ามึงรักพี่ฟิวสักนิด แบบมึงเขาเรียกว่าร่าน อยากได้XXXจนตัวสั่นมากกว่า ถ้ามึงอยากได้มากนักกูจัดให้ คุณแม่ค่ะ

คุณแม่:เข้ามา

สิ้นเสียงคุณแม่ คนที่คุณแม่ให้น้ากิชเรียกมาก็เดินเข้ามา

ดรีม:แค่นี้พอมั้ย

อีมีนตาโต หันกลับมามองฉันด้วยสายตาเว้าวอน

มีน:ขอร้อง อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว

ดรีม:ฮึ เปลี่ยนสรรพนามแทนตัวทันทีเลยนะ ไม่ต้องกลัวหรอก เธอจะได้สนุกไง

มีน:ไม่ ไม่เอา ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไม่ยุ่งกับพี่ฟิวอีกแล้ว ฮือ ปล่อยฉันไปเถอะนะ

ดรีม:แน่ใจนะ

มีน:แน่ ฉันสาบานเลยก็ได้ ฉันสาบานว่าต่อไปนี้ฉันจะไม่ยุ่งกับพี่ฟิวแล้วก็เธออีกแล้ว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ

ดรีม:เห็นแก่ลูกผู้หญิงด้วยกัน ฉันจะลดโทษให้ เลือกมาสักคนสิ

มีน:ไม่ ฉันไม่เลือก ฉันสาบานไปแล้วไง ฮือ

ดรีม:ถ้าอย่างนั้น ฉันเลือกให้ นายมานี่สิ

ฉันชี้ไปที่ชายร่างบึกบึนคนหนึ่ง เขาเดินมาหาฉัน ฉันลงมายืนที่พื้นก่อนจะกระซิบบอกบางอย่างกับเขา

ดรีม:อย่าลืมป้องกันนะคะ

ฉันเดินมาหาคุณแม่

คุณแม่:เดี๋ยวก่อน ฉันขอตบมันสักฉาดสองฉาดก่อน

คุณแม่เดินไปตบอีมีน..เพียะ เพียะ เพียะ

คุณแม่:โทษฐานที่แกกล้าเรียกฉันว่าอีแก่ มานี่อีกคนสิ๊

คนของคุณแม่เดินเข้าไปอย่างรู้หน้าที่

คุณแม่:จัดการมัน

มัน:ไม่!กรี๊ด!

ฉันไม่ได้มองสิ่งที่อีมีนโดน ฉันเดินตามคุณแม่ออกมาจากห้องนั้น ส่วนคนของคุณแม่ที่เหลือเดินออกมาก่อนแล้ว

คุณแม่:จัดการให้เรียบร้อย

น้ากิช:ครับ

น้ากิชเดินเข้าไปในห้องแดงต่อ

ดรีม:มันไม่แรงไปใช่มั้ยค่ะคุณแม่

คุณแม่:แค่นี้ยังน้อยไป

ดรีม:แต่ดรีมสงสาร ถึงยังไงก็ลูกผู้หญิงด้วยกัน ดรีมไม่อยาก

คุณแม่:จะเป็นเมียมาเฟีย จิตใจต้องเข้มแข็ง ห้ามใจอ่อน

ดรีม:เอ่อ ค่ะ เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ

คุณแม่:ไปสิ ป่านนี้ตาฟิวรอกอดหนูแย่แล้ว

ฉันส่งยิ้มอ่อนให้คุณแม่ ฉันได้แต่หวังว่าการกระทำของฉันครั้งนี้จะไม่เป็นบาปติดตัวฉันไปถึงลูกของที่อาจจะถือกำเนิดขึ้นในอนาคตหรอกนะ การเป็นมาเฟียมันต้องโหดร้ายแบบนี้ตลอดเลยมั้ย แล้วฉันจะอยู่กับพี่ฟิวได้นานแค่ไหนกัน อนาคตของฉันกับพี่ฟิวขออย่าให้มีเหตุการณ์อะไรมาทำให้ความโหดร้ายต้องเกิดขึ้นอีกเลย


แค่นี้พอเนอะ อย่ารุนแรงมากมันไม่ดี ถึงจะเป็นแค่นิยายก็เถอะ น้องๆหนูๆไม่ควรทำตามนะจ๊ะ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ครั้งนี้อีพี่ฟิวถึงกลับหงอไม่กล้ากับหนูดรีมเลย ต้องเจอหนูดรีมสายโหดซะบ้าง

ไม่ใช่แค่อีพี่ฟิวที่กลัว อีพี่เอก็กลัวเหมือนกันจ้า

ผู้หญิงเวลาโมโห อย่าเอาไม้เข้าไปแหย่เชียว อาจถึงตายได้

เม้นๆมาคุยกัน

ความคิดเห็น