babymai

ขออนุญาตติดเหรียญบางตอนนะคะ สถานะ:จบแล้วว!! ถ้าชอบก็กดถูกใจ กดดาวให้ด้วยนะค่า😘 ขอบคุณที่ติดตามค่าา ขอบคุณทุกกำลังใจดีๆนะคะ 🙏🙏🙏

Ep1:คิงVsควีน (เมษxกันย์)

ชื่อตอน : Ep1:คิงVsควีน (เมษxกันย์)

คำค้น : น้องหมอครับพี่หมอมาจีบ คิงควีน เมษกันย์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2560 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep1:คิงVsควีน (เมษxกันย์)
แบบอักษร



สวัสดีครับผมกันย์พวกคุณคงพอรู้จักผมมาคร่าวๆแล้วผมจะไม่แนะนำตัวนะครับ ขี้เกียจ! ส่วนเพื่อนสนิทของผมที่โคตรซื่อบื้อหน่ะคุณแน่ใจหรอครับว่าใช่ทั้งหมด555555มีนมีอีกลุคที่ยังไม่มีใครเคยเห็น...แต่ผมเห็นมันแล้วบอกเลยว่าแซ่บมากกกกกกกกกก



ผมได้ฉายาว่านางฟ้า ราชินี หึ ผมไม่รู้หรอกว่าใครเป็นคนตั้งผมไม่สนเลยสักนิดจะเรียกผมยังไงผมไม่เคยแคร์ ทำไมต้องแคร์ด้วยล่ะ? 


ผมเหมือนสีดำส่วนมีนเหมือนสีขาวแต่ไม่ใช่สีขาวที่บริสุทธิ์มันมีสีดำจางๆปะปนอยู่ถ้าคุณมองเรื่อยๆคอยดูไปเรื่อยๆจะรู้เองว่าคำว่าสีขาวแต่ไม่ใช่ขาวบริสุทธิ์ที่ผมหมายถึงหน่ะคืออะไร คุณเคยได้ยินคำพูดนี้ไหมคำที่ว่าเพื่อนสนิทกันย่อมมีอะไรที่คล้ายกัน อ่าาาผมพูดมากไปคงไม่ดีสินะคอยดูกันต่อไปเรื่อยๆนะครับอีกด้านของมีนตรา จันทราคาธ




ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับครับ...ผมแค่มาเที่ยวหน่ะครับ จุดประสงค์อื่นไม่มีหรอกผมยังคงนั่งดื่มไปเรื่อยๆมองคนท่องราตรีที่สนุกสนานกับเสียงเพลงผับนี้ผมพึ่งเคยมาครั้งแรกบริการก็ถือว่าดีถ้าไม่รวมพวกเห็บหมาที่มองผมด้วยสายตาหยาบโลนหน่ะนะ



"คนสวย มาคนเดียวหรอหื้มม" หึ ไม่ใช่ไม่เคยมีใครเรียกว่าคนสวย ผมไม่ใส่ใจที่เขาพูดยังคงนั่งไขว้ห้างดื่มไปเรื่อยๆ


"นี่..หยิ่งนักหรอห๊ะ!" โอ๊ยยยย ไอ้เหี้ยยยกระชากมาได้แรงชิบหาย ผมเกือบล้มเลยล่ะครับตวัดตาคมมองเรียบนิ่งผมยังคงเงียบผลักมันออกแล้วกลับไปนั่งดื่มเหล้าต่อ



"เห้ยยพวกมึงมาจัดการเหยื่อหน่อยสิ" เหมือนมันจะเล่นพวกนะครับ ผมยังคงนั่งเฉยจิบเหล้าไปเงียบๆ...ทำไมผมต้องสน? 


พวกมันคงหมดความอดทนหนึ่งในนั้นหยิบปืนขึ้นมาคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างหากันวิ่งหลบให้วุ่นแต่ผมยังคงเฉยนั่งจิบไวน์แกว่งแก้วไปมา



"นี่นาย ยอมๆมันไปเถอะ"



"ไปกับมันเถอะคนสวย"



"นายรีบๆไปสิ พวกฉันจะได้สนุกกันต่อ"




เสียงพวกเห็นแก่ตัวพูดขึ้น.....หึ ไม่คิดจะช่วยผมเลยสินะมีแต่จะให้ผมไปกับพวกเวรนี่ นี่สินะที่เขาเรียกว่าเห็นแก่ตัว มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคนไม่มีใครไม่เห็นแก่ตัวแต่มันอยู่ที่ว่าใครจะมีมากหรือมีน้อยแค่นัั้น



ผมวางแก้วเหล้าลงแล้วลุกขึ้นยืนหันไปเผชิญหน้ากับปืนของพวกมัน ผมค่อยๆก้าวไปหากระบอกปืนอย่างช้าๆ


"พูดง่ายๆแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบนะคนสวย" หนึ่งในพวกมันพูดขึ้น...ผมแสยะยิ้มแล้วก้าวไปประชิดตัวคนที่ถือปืนผมหยิบปืนมาจากมันในเวลารวดเร็ว



แกร๊กกกก 


เกมส์พลิก!ผมจ่อปืนไปทางพวกมัน....หึ ผมแสยะยิ้มอีกครั้งเหมือนเห็นแววตาหวาดกลัวตื่นกลัวของพวกมัน น่าสมเพขสิ้นดี



"ไหน ใครนะที่จะยิงกู" ผมถามเสียงเรียบ


"ปะ...เปล่า"


"มันหน่ะแหล่ะ"


"มึงสิ"



พวกมันเถียงกันอย่างร้อนรน หึ มิตรภาพแบบนี้ไม่ยั่งยืนแค่ปกป้องเพื่อนยังไม่ทำกลัวตาย? เพื่อนแท้ย่อมตายแทนกันได้ถ้าถึงเวลา.....



"เงียบ!" ทั่วบริเวรเงียบกริบเมื่อสิ้นเสียงผม ผมปรายตาคมมองพวกเวรนั่นทีละคนทีละคน

"พวกมึงหน่ะ กูขอเตือนไว้อย่างนะ จะล่าเหยือทั้งทีควรล่าเหยื่อที่เป็นลูกแกะแล้วลูกแกะนั้นก็ควรเป็นลูกแกะจริงๆทั้งรูปลักษณ์และจิตใจ พวกมึงคิดผิดที่เลือกกูเป็นเหยื่อในคืนนี้...."




"พวกมึงป๊อดอะไรก็แค่ผู้ชายตัวเล็กๆคนเดียว" หึ ต้องการท้าทายผมสินะครับไอ้เหี้ยตัวแรกที่กระชากแขนผม ผมค่อยๆก้าวไปหามันช้าๆคนอื่นหลีกทางให้ผมเมื่อหยุดอยู่ตรงหน้ามันผมก็ซัดมันสองหมัด



ตุบบ ผลั๊วว ผลั๊วว


ผมยังคงตามไปซ้ำใช้เท้าเหยียบหน้าท้องมันและกดย้ำๆซ้ำตรงจุดเดิม


"โอ๊ยยยย อั่กกก เจ็บ อ๊ากกกกกก" มันร้องดิ้นทุรนทุรายผมแสยะยิ้มแล้วเดินกลับไปนั่งจิบเหล้าอย่างชิวๆ แหวะะ เหล้าผมเสียรสชาติเลยแม่งง



"เตกีล่า" ผมสั่งบาร์เทนเนอร์รอไม่นานผมก็ได้ของที่สั่ง ผมยกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว

"มึงทำเพื่อนกู" เสียงหมาที่ไหนมาพูดใกล้ๆผม?

"พูดกับกูหรอ?" ผมหันหน้าไปมองคนพูด แววตามันวูบไหวเล็กน้อย หึ คงพอรู้จักผมสินะ



"เอาปืนพวกมึงคืนไป แล้วไสหัวไปไกลๆตีนกูซะ" ผมพูดเสียงเรียบแล้วโยนปืนไปให้มัน...ผมไม่กลัวว่ามันจะยิงหรอก มันคงไม่กล้า

"เห้ยยไอ้ทินเอาปืนมาให้กู!!" เหมือนจะยังไม่จบนะ?



ปัง!!! ปัง!!!



ผมหลบกระสุนปืนที่มันยิงมาอย่างสบายใจมือเรียวยกเหล้ารัมกรอกปากกลืนกินไปจนหมดแล้วหันไปเผชิญหน้ากับคนที่ยิงผมกายบางค่อยๆก้าวไปช้าๆหากระบอกปืน



"มึงทำอะไรลงไปรู้ตัวไหม" ไอ้คนที่ชื่อทินหันไปตวาดเพื่อน

"ยิงสั่งสอนเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมไง" มันยังคงไม่รู้ตัวสินะ


แกร๊กกกก


"ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมหรอ หึ" ผมจ่อปืนไปที่ขมับคนพูดตาคมมองอย่าสมเพช เมื่อตกเป็นรองกายของมันก็สั่นเทิมด้วยความกลัวแต่ก็มองผมด้วยสายตาเคียดแค้น



"อย่ายิงเพื่อนของผมเลยนะครับ มันไม่รู้ว่าคุณคือใคร" คนชื่อทินเข้ามาพูดบอกผม ผมปรายหางตามองเล็กน้อย



"มึงไปขอร้องมันทำไม!! ยิงเลยสิ ครอบครัวมึงจบเห่แน่!!" มันยังคงพูดขู่ผมไม่สนใจคำพูดของเพื่อนตัวเอง ยังไม่รู้ชะตากรรมอีกสินะ


"หึ มึงรู้จักตระกูลสุริยะฉัตร์ไหม" ผมถามมัน


"รู้จักสิ!!ตระกูลนี้เป็นคู่ค้าทางธุระกิจกับครอบครัวกู หึ ครอบครัวมึงดับแน่!!!" ต่อไปคงไม่ใช่และที่จะดับคงไม่ใช่ครอบครัวกู



"งั้นหรอ? มึงหน่ะบอกเพื่อนมึงไปสิ" ผมเลิกคิ้วมองมันและหันไปบอกคนที่ชื่อทิน

"มึงพอเหอะว่ะ อย่าทำให้ควีนโมโหไปมากกว่านี้เลย" ผมโยนปืนให้ทินแล้วเดินผ่านพวกมันไปและพูดทิ้งท้ายว่า

"คิดจะสั่งสอน กันยพัทร์ สุริยะฉัตร์ มันเร็วไปร้อยปี"


.

.

.

.

เฮ้อออออ น่าเบื่อ....มาเที่ยวแต่ก็เสียอารมณ์เพราะพวกเวรนั่น...แต่นี่ล่ะครับอีกด้านของผม....ผมว่าจะเลิกเป็นควีนแล้วล่ะครับมันเริ่มไม่สนุกแล้วเพราะควีนต้องเป็นของคิง แต่คิงคือไอ้......


"แหมๆๆ หมาประเป๋าดุซะด้วย" ชิ ยังไม่พูดถึงเหี้ย เหี้ยก็มาก่อนล่ะ มันมาได้ยังไงเนี้ย??


"เสือก" สั้นๆได้ใจความ


"แหมเมีย อย่าดุสิ" ไอ้เหี้ยยย 


"เมียพ่อง" หงุดหงิดโว๊ยย


"คิงต้องคู่กับควีนอย่าลืมกฎสิ" กูจะเลิกเป็นล่ะไง


"ไม่ลืมแต่ไม่ทำตาม กูจะเลิกเป็นควีนแล้ว" ผมบอกพร้อมมองมันนิ่งๆ ทำไมกัน....เพราะคนๆเดียวทำให้มันเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยหรอ....


"ที่แท้ก็ป๊อด ไหนควีนที่เขาว่าเก่งนักเก่งหนา กลัวล่ะสิกลัวใจมึงจะเป็นของกู" มันมองผมอย่างสมเพช หึ นี่คงท้าสินะ ได้!!ผมรับคำท้า ผมจะยอมเดินตามเกมส์ของมัน แต่ผมจะไม่เป็นฝ่ายโดนล่า เพราะผมจะเป็นฝ่ายล่าเอง เรื่องใจหน่ะผมไม่กลัวหรอก...เพราะเคยให้มันไปแล้ว...



"กูจะทำให้มึงมาสยบใต้ตีนกู" ผมแสยะยิ้มแล้วเดินชนไหล่มันไปที่รถ ฮึกกกกกก อย่านะ อย่าพึ่งอ่อนแอ 


"พี่จะรอวันที่น้องมาครางใต้ร่างพี่อีกครั้ง...." หึ พี่งั้นหรอ? นานแค่ไหนกันนะที่มันไม่เคยพูดคำว่าพี่กับผม...หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นเหตุการณ์ที่ทำให้ผมกับมันไม่ถูกกันมาจนถึงทุกวันนี้.....



ช่างเถอะครับ.....มันเป็นแค่อดีต อดีตที่ไม่น่าจดจำ มันในตอนนี้ไม่ใช่คนที่ผมรู้จักอีกแล้ว....และมันไม่ใช่คนที่ผมเคยรัก.....มันเป็นใครก็ไม่รู้.....





#น้องหมอครับพี่หมอมาจีบ 

:คู่นี้มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรกันนะ...... 

มีคำผิดแจ้งได้นะคะ 

To Be Continued....

​:แก้ไขคำผิด 18.11.17

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น