only_offgun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : special NC #loveaffair

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2560 01:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
special NC #loveaffair
แบบอักษร

แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา ปลุกให้คนตัวเล็กต้องขยับตัวซุกอกคนข้างกายเพื่อหลบหนีแสงสว่างที่รบกวนการนอนของเขา


คนหนึ่งขยับตัวเข้าหา กับอีกคนหนึ่งที่ใช้วงแขนโอบรัด รับอีกคนเข้ามาไว้ในอก


กลุ่มผมหอมๆที่เป็นกลิ่นเฉพาะตัวของคนตัวเล็ก ลอยมากระทบจมูกในทุกลมหายใจเข้าออกนั้นยิ่งทำให้ออฟต้องกดจมูกลงซุกไว้กับหัวกลมๆของคนน้อง ขณะที่คนในอ้อมกอดก็เบียดกายเข้าหากลิ่นตัวอุ่นๆของคนพี่เช่นเดียวกัน ทุกอย่างมันช่างลงตัว ทุกช่วงเวลาที่มีกันและกันแบบนี้


...มันช่างลงตัว :)


————————————————————-



“ตื่นได้แล้วไอ้ดื้อ”


“อื้อออออออ”


สัมผัสจากปลายนิ้วที่สะกิดไปมาแผ่วเบาอยู่ตรงปลายจมูกรั้น ปลุกคนตัวเล็กให้ตื่นจากห้วงนิทรา พลิกตัวนอนหงายบิดขี้เกียจตัวยืดตัวยาวราวกับลูกแมวจอมขี้เกียจ และมันน่ารักมากในความคิดของออฟ


“อือออ ป่าปี๊”


สองแขนเล็กที่ยกขึ้นบิดขี้เกียจถูกส่งมาโอบรอบคอคนรักแล้วรั้งตัวเองเข้าหาเพื่อซุกซบกายอุ่นๆนั้นก่อนจะถูไถศีรษะกลมๆไปมาอยู่บนอกคนพี่อย่างอดอ้อน


...เวลาลูกแมวพึ่งตื่นนอนนี่มันขี้อ้อนแบบทุกทุกตัวเลยรึเปล่านะ...


“ตื่นได้แล้วเด็กขี้เกียจ”


ปากว่าแบบนั้น แต่มือใหญ่ก็ถูกใช้ไปกับการลูบหัวเจ้าเด็กที่ยังคงวางหัวทุยๆไว้กับอกของตน วงแขนเล็กกระชับอ้อมกอดรอบเอวหนา ดวงตาใสค่อยๆขยับลืมตาตื่นขึ้นมา เงยหน้าขึ้นจากอกคนพี่ ก่อนจะช้อนมองเจ้าของอกอุ่นด้วยดวงตาแสนออดอ้อน น่ารักเสียจนต้องก้มลงจูบหน้าผากมนนั้น ในขณะที่เจ้าเด็กขี้อ้อนก็หลับตาเพื่อรับสัมผัสอุ่นๆนั้น


...สัมผัสอุ่นๆ จากดวงอาทิตย์ในยามเช้าของกัน...



“ตื่นมาเจอป่าปี๊แบบนี้ โคตรเหมือนฝันเลยว่ะ”


“ขี้อ้อนจังเลยหื้ม”


“กันเคยคิดว่ายังไงก็ไม่มีทางได้ตื่นมาเจอป่าปี๊แบบนี้อีกแน่ๆ”


“กูอยู่นี่แล้วนี่ไง แล้วก็จะไม่ไปไหนแล้วด้วย”


นิ้วโป้งเกลี่ยผมนิ่มๆของคนน้องไปมาด้วยความเอ็นดู ดวงตาสอดประสานราวกับเป็นแรงดึงดูดชั้นดี ดวงหน้าหวานเงยขึ้นเพื่อรับสัมผัสอุ่นๆจากริมฝีปากของคนที่กำลังโน้มลงมา กายเล็กถูกพลิกตัวให้ลงนอนหงายอีกครั้งในขณะที่ร่างสูงก็ขยับตัวขึ้นคร่อมร่างคนตัวเล็กไว้โดยที่ริมฝีปากคู่นั้นไม่แยกออกจากกันเลยแม้แต่น้อย


“...จุ้บ..จุ้บ...อืมม”


ริมฝีปากบนล่างถูกขบกัดสลับกับไปมาด้วยฝีมือของคนพี่ ขณะที่คนตัวเล็กทั้งดูดดึงและขบเม้มรีฝีปากสีซีดนั้นคืนไปเช่นกัน ปากอิ่มเผยอรับลิ้นร้อนที่ป้อนเข้ามาในโพรงปาก ก่อนจะส่งปลายลิ้นของตนเข้าพัวพัน รับรู้ถึงฝ่ามือหนาที่กำลังนวดเฟ้นเค้นคลึงอยู่บนเอวคอดตามอารมที่ขึ้นสูง ขณะที่เรียวแขนเล็กทำได้เพียงโอบรอบลำคอแกร่งของคนพี่เอาไว้


“อื้อออ...ป่าปี๊...แฮ่ก”


ลมหายใจขาดห้วงยามเมื่ออีกคนส่งฝ่ามือเข้ามาสัมผัสบางอย่างภายใต้บ็อกเซอร์ตัวบาง เสียงครางฮืมฮัมในลำคอบ่งบอกความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นกลางกายได้ไม่ดีนัก เนื่องจากริมฝีปากอิ่มยังคงถูกครอบครองด้วยเรียวลิ้นร้อนๆของคนด้านบนอยู่ ร่างสูงผละออกมาเพื่อชมผลงานของตัวเองเล็กน้อย ยกยิ้มให้กับภาพตรงหน้า ดวงหน้าขาวใสที่บัดนี้กลับแดงระเรื่อและเชิดสูงด้วยอารม ริมฝีปากแดงอิ่มที่บวมตึงขึ้นไปอีกด้วยแรงดูดดึงจากเขา หยาดน้ำใสๆที่ค่อยๆไหลออกมาตามแนวสันกรามเพราะคนที่นอนหอบถี่อยู่ใต้ร่างนี้ ทำไม่ได้แม้แต่จะกลืนมันลงไปด้วยซ้ำ


...นี่มันเซ็กซี่เป็นบ้า...


ปากสีซีดดูดซับหยาดน้ำใสๆจากปลายคางแล้วมาจบลงที่ปากอวบอิ่มอีกครั้ง ขณะที่มือข้างหนึ่งก็ยังคงรูดรั้งแก่นกายของคนรักเบาๆไม่เร่งเร้าอะไร


“อึก...แฮ่ก...ป่าปี๊...อืออออ”


มือนุ่มสอดเข้ากลุ่มผมของคนพี่ เผลอกดรั้งใบหน้านั้นให้เข้าหาตัวมากขึ้นเมื่อรับรู้ถึงความเสียวแปลบตรงซอกคอ มืออีกข้างสอดเข้าจิกข่วนแผ่นหลังใต้เสื้อนอนตัวบางยามเมื่ออีกคนขยับรูดรั้งแก่นกายเร็วขึ้น อย่างต้องการที่จะเพิ่มความเสียวซ่านให้กับตน


“ป่า...อ๊ะ...ป่าปี๊...ระ...เร็วอีก...อ๊าา”


“จุ้บ...อืมม...ครับที่รัก”


ระดับความเร็วในการขยับฝ่ามือขึ้นลงเพิ่ทขึ้นในทันทีที่อีกคนตอบรับ ดวงหน้าหวานแหงนเริ่ดอยู่บนหมอนใบโต ลมหายใจหอบถี่ด้วยอารมที่พุ่งสูง กายด้านล่างแอ่นขึ้นราวกับต้องการรับสัมผัสวาบหวามที่อีกคนกำลังมอบให้อย่างไร้การควบคุม สะโพกอิ่มขยับเด้งขึ้นลงตามจังหวะมือของอีกคน


“มะ...ไม่ไหว...อึกก...ป่าปี๊..พี่ออฟ...อ๊าาาา”


ของเหลวขาวขึ้นไหลทะลักเต็มฝ่ามือของคนตัวสูง บ็อกเซอร์ตัวเล็กถูกถอดออกเพิ่มความรู้สึกวาบหวิวให้กับคนที่พึ่งจะปลดปล่อยได้เป็นอย่างดี คนตัวสูงกดจูบหนักๆลงบนลากไหลที่โผล่พ้นเสื้อนอนตัวย้วยของคนที่ยังคงหอบถี่กับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ กันในเวลานี้ช่างน่าฟัด ผิวเนื้อขาวเนียนนั้นแดงไปหมดทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปฟัดแก้ม ฟัดคอจนคนใต้ร่างหลุดหัวเราะคิกคัก


“อื้ออ ป่าปี๊ มันจักจี้นะ”


ตอหนวดแหลมๆทิ่มลงผิวเนื้อนิ่ม ด้วยที่ผ่านมาเขาไม่ได้สนใจดูแลตัวเองเลยแม้แต่น้อย ฝ่ามือเล็กรั้งใบหน้าคนพี่ขึ้นจากซอกคอของตน ตั้งใจมองใบหน้าหล่อเหล่าที่ตนหลงรัก ปลายนิ้วลูบไล้สันกรามของคนรักเบาๆ


“กันโกนหนวดให้มั้ย”


“อือ ก็รอให้มึงกลับมาโกนให้นี่แหละ”


ยกยิ้มให้กับความขี้อ้อนของคนตัวโต รั้งตัวขึ้นหอมแก้มสากไปที ก่อนที่จะร้องเหวอเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยขึ้นจากเตียงด้วยฝีมือของวงแขนแกร่ง


สองขาเกี่ยวรัดไว้กับเอวสอบขณะที่วงแขนก็เกาะเกี่ยวรอบคอของคนพี่ไว้เช่นกัน ด้วยความที่ท่อนล่างนั้นเปลือยเปล่าจากกิจกรรมเมื่อครู่ จังหวะการก้าวเดินจึงเป็นเหมือนการเร่งจังหวะของแรงกระทบกระแทก ของกลางกายเล็กกับแก่นกายหนาภายใต้กางเกงนอนผืนบาง ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นอีกครั้ง จนกันต้องซุกหน้าลงกับคอคนพี่ รู้ตัวอีกทีเมื่อผิวเนื้อสัมผัสกับความเย็นเยียบจากหินอ่อนของอ่างล้างหน้า ร่างสูงขยับแทรกกายเข้ามายืนระหว่างสองขาของคนน้อง เพื่อให้กันได้โกนหนวดให้ตนอย่างที่เคยทำมาตลอด ร่างเล็กหันหยิบมีดโกนและโฟมก่อนจะเริ่มต้นโกนหนวดให้คนที่เอาแต่จ้องอยู่ไม่วางตา สายตาอบอุ่นที่เต็มไปด้วยคำว่ารักมากมายนั้นทำเอาใจสั่น ก่อนที่สายตาร้อนแรงคู่นั้นจะทำเอาสั่นไปทั้งกาย


“อย่าจ้องนักสิ เดี๋ยวกันก็ทำมีดบาดป่าปี๊หรอก”


“เจ็บกว่านี้กูก็ทนได้ ถ้ามึงเป็นคนทำ”


เงยขึ้นสบตาคนพี่แว๊บหนึ่ง ก่อนจะต้องหลบวูบไปเมื่อเจอเข้ากับสายตาร้อนแรงนั้นตรงๆ


“เลี่ยน!!!”


ยู่หน้าใส่คำพูดชวนใจเต้นนั้น คว้าเอาผ้าผืนเล็กมาเช็ดฟองโฟมรอบกรอบหน้าคนรัก ถือเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการโกนหนวดที่ทำเอาหัวใจแทบวายในครั้งนี้


“เสร็จละ”


“หล่อยัง”


ยกยิ้มให้คำถามของคนห่วงหล่อตรงหน้า มือเรียวตะปบข้างแก้มคนพี่แล้วพลิกไปมาราวกับกำลังสำรวจความเรียบร้อย


“อืมมม หล่อแล้ว ป่าปี๊ของกันหล่อที่สุดเลย”


ยิ้มยิงฟันให้คนตรงหน้าอย่างน่ารัก มือหนายกขึ้นมาบิดจมูกคนตัวเล็กตรงหน้าเบาๆอย่างหมันเขี้ยวเรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากคนน้องได้เป็นอย่างดี


“ขอบคุณครับ...ฟอด!”


“อือออ หอมทำไมเล่าา กันยังไม่อาบน้ำเลยเนี่ย”


ดันอกคนตัวสูงที่ทำท่าจะโน้มมาหอมแก้มเขาอีกรอบ กันโน้มตัวเอนลงเพื่อหลบปลายจมูกซุกจนของอีกคน ขณะที่คนพี่เองก็ยิ่งโน้มตัวลงมาจนคนตัวเล็กต้องส่งมือไปด้านหลังเพื่อค้ำยันตัวเองไว้กับอ่างล้างหน้า


“ป่าปี๊ อย่าแกล้งงง อื้อออ”


สุดท้ายปลายจมูกโด่งก็ได้ฝังลงแก้มหอมๆตามใจอยาก คนตัวเล็กตีอกคนพี่ไปแรงๆหลายๆทีด้วยความหมันไส้ พร้อมกับใบหน้าหวานที่งอง้ำ


“อะๆ ให้หอมคืน”


ยื่นแก้มของตัวเองที่พึ่งผ่านการโกนหนวดจากเด็กตรงหน้าแล้วเคาะเบาๆเพื่อบอกว่าให้เอาคืน’ตรงนี้’


นิ้วเรียวดีดเข้าข้างแก้มคนพี่อย่างหมันไส้ กระโดดลงจากอ่างล้างหน้า ยืนหันหน้าเข้าหากระจกเพื่อจะจัดการตัวเองบ้าง ไม่ได้สนใจคนตัวสูงที่ยืนร้องโอดโอยอย่างเรียกร้องความสนใจอยู่ด้านหลัง


“แฟนใครใจร้ายจัง”


“ไม่รู้สิ เพราะตอนนี้กันโสด”


“ไม่ยอมให้โสดนานหรอกนะ หน้าแบบนี้อ่ะ เหมาะจะมีกูเป็นเจ้าของที่สุดแล้ว”


“หลงตัวเอง”



กายแกร่งขยับเข้ามาซ้อนหลังคนน้อง กอดกระชับเอวคอดจากด้านหลัง แล้ววางคางไว้บนลาดไหล่บางอย่างออดอ้อน สายตาแสนหวานถูกส่งให้กันผ่านกระจกบานใหญ่


“กูหลงมึงมากกว่าอีก”


“เลิกหยอดได้แล้ว”


“...”


“หยอดมากๆเดี๋ยวกันก็ใจง่ายหรอก”


หลุดหัวเราะให้กับคำพูดน่ารักๆของคนตัวเล็ก มองดูคนขี้เขินที่ทำเป็นหยิบนู่นจับนี่ไปมา จบท้ายด้วยแปรงสีฟันสองอันถูกหยิบมาเพื่อบีบยาสีฟันใส่ลงไป ก่อนจะหยิบยื่นให้คนพี่


ภาพคนสองคนที่ยืนแปรงฟันอยู่ข้างๆกันในยามเช้าสะท้อนอยู่ในกระจกบานใหญ่ ความอบอุ่นลอยอบอวนไปทั่วบริเวณและลามเข้าไปทั่วทั้งใจของคนทั้งคู่ด้วย ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมา มีเพียงสายตาที่คนพี่ยังคงขยันส่งไปให้คนน้องเขินเล่นอยู่อย่างนั้น กันวักน้ำสาดคนที่กำลังเล่นหูเล่นตาใส่เขาอย่างหมันไส้ ขณะที่อีกคนก็ร้องโวยวายราวกับถูกน้ำร้อนเสียอย่างนั้นแหละ สงครามการสาดน้ำจึงเกิดขึ้น เสียงหัวเราะคิกคักสลับกับเสียงโวยวายของคนสองคนดังสะท้อนไปทั่ว กว่าจะแปรงฟันเสร็จ สภาพของคนทั้งคู่ไม่ต่างกับลูกหมาเปียกน้ำเลยสักนิด


ออฟมองสำรวจคนรักในเวลานี้ เสื้อนอนสีขาวบางที่คอข้างหนึ่งไหลตกลงมาเผยให้เห็นลาดไหล่ขาว ผ้าบางส่วนที่เปียกน้ำก็ลู่แนบกับผิวเนื้อที่เขาสัมผัสมาหลายต่อหลายครั้งว่ามันทั้งนิ่มและลื่นมือขนาดไหน มองเลยมายังเรียวขาขาวกับสะโพกอิ่มที่โผล่พ้นเสื้อนอนออกมาเล็กน้อย และรู้ว่าข้างในนั้นไม่มีสิ่งใดปกปิดไว้เลย เพราะเข้าพึ่งจะถอดมันออกเองกับมือ และดูเหมือนว่าเจ้าของร่างกายนั้นจะพึ่งรู้สึกตัวว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในสภาพที่ล่อแหลมขนาดไหน


“หยุดใช้สายตาหื่นๆแบบนั้นมองกันเลยนะ!!!”


“เอ๋า ของดีอยู่ตรงหน้า ไม่ให้มองได้ไงวะ”


“ของดีบ้าไรเล่า”


ทุบอกคนตัวสูง ที่ใช้ความไวเข้ารวบร่างกายเล็กไว้กับตัวทันที


“ไหน แปรงฟันสะอาดป่าว”


“สะอาดสิ”


“ไม่เชื่อหรอก ไหนมาให้ป่าปี๊พิสูจน์ก่อน”


รั้งดวงหน้าหวานเข้าหา ก่อนจะบดจูบริมฝีปากเย็นเยียบ ที่เจือไปด้วยกลิ่นมิ้นท์ กลิ่นเดียวกันกับเขา สัมผัสเย็นๆของยาสีฟันที่พึ่งใช้ ไม่สามารถกลบความหวานจากโพรงปากชื้นนี้ได้เลยแม้แต่น้อย ฝ่ามือซุกซนสอดล้วงเขาไปในเสื้อนอนสีขาว สะโพกอิ่มจึงเป็นเป้าหมายแรกที่ถูกเค้นคลึงจากคนหื่นตรงหน้า ฝ่ามือหนาหยิบเอาข้อมือบางของคนน้องไปวางทาบทับกับความต้องการที่กำลังขยายตัวอยู่กลางกายของตน บดเบียดกายเข้าหาความอุ่นจากฝ่ามือเล็กที่ยอมขยับลูบไล้ส่วนแข็งขืนนั้นแต่โดยดี


“อื้มม...กันครับ...ช่วยหน่อยสิ ได้มั้ย”


ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากคนตัวเล็ก มีเพียงฝ่ามือบางที่สอดเข้าผ่านขอบกางเกง ล้วงลงไปให้ความนุ่มนิ่มได้สัมผัสกับความแข็งขืนนั้นโดยตรง ออฟแหงนหน้าสูดปากทันทีที่มือเล็กกำรอบแก่นกายร้อนของตน นั่นยิ่งที่ให้คนตัวเล็กได้ใจ ขยับขึ้นลงรัวเร็วเรียกเสียงครางฮึมฮัมในลำคอของคนพี่ได้อย่าดี


“อืออ...คนเก่ง...ที่รักครับ...อืมม...จุ้บ”


ยามนี้ออฟเหมือนคนล่องลอย ลอยไปกับความสุขและความเสียวซ่านที่คนตัวเล็กกำลังมอบให้ กันเขย่งตัวขึ้นกดจูบริมฝีปากของคนพี่ ไล่ลงมาถึงสันกราม ลำคอหนา เรื่อยมาจนถึงแผ่นอกแกร่ง ก่อนจะมุดหน้าเข้าไปในเสื้อนอนของคนตัวสูง แล้วเริ่มขบกัดติ่งไตสีเข้มของอีกคนอย่างเอาใจ


“กันน...อ่าาา...จะไม่ไหวแล้ว...อึก”


ร่างเล็กละริมฝีปากจากแผ่นอกหนา ก่อนที่ออฟจะรับรู้ถึงความอุ่นชื้นที่กำลังครอบลงบนแก่นกายที่ขยายตัวอย่างเต็มที่ ลิ้นเล็กแลบเลียส่วนปลายแดงก่ำ ริมฝีปากอิ่มตึงกำลังรูดรั้งเข้าออกอยู่บนแท่งร้อนกลางกายของเขา ดวงตากลมโตที่อีกคนใช้เพื่อช้อนมองเขาอยู่นี้ มันยิ่งทำให้เขาอยากปลดปล่อยเสียตอนนี้เลย


บ๊วบ!


ออฟตัดสินใจดึงแท่งร้อนออกจากปากคนตัวเล็ก ก่อนจะพลิกกายบางให้หันหน้าเข้าหากระจกบานยักษ์ กันเองก็แอ่นตัวราบลงเพื่อให้สะโพกของตนลอยเด่นขึ้น ด้วยรู้ดีว่าอีกคนต้องการอะไร


“ขอปล่อยในนี้นะ”


“อะ...อ๊าา”


ยังไม่ทันได้ตอบอะไรออกไป ก้อนเนื้อนิ่มถูกแหวกออกจากกัน ก่อนที่ความแข็งขืนนั้นจะดุนดันสอดใส่เข้ามาในช่องทางอุ่นร้อนที่แสนจะรัดรึงจนมิดแท่ง และก็เป็นจังหวะเดียวกับที่อีกคนปลดปล่อยความต้องการออกมาจนหมดสิ้น


“อ่าาา...ตอดดีชิบ”


“อื้ออออ...อ๊ะ...อ๊ะ”


ช่องทางอุ่นร้อนที่เหนอะหนะไปด้วยของเหลวเหนียวขุ่นของคนพี่ กำลังตอดรัดสิ่งแปลกปลอมที่สอดใส่เข้ามาราวกับกำลังปรับตัวให้เข้ากับสิ่งนั้น ใบหน้าเล็กซุกลงกับแขนตัวเอง ยามเมื่อคนพี่กระตุกเกร็งอยู่ภายในกายเพื่อปลดปล่อยความต้องการออกมาทุกอยากหยด โดยไม่รู้เลยว่านั่นก็ทำให้อีกคนเสียวซ่านได้เช่นเดียวกัน


ของเหลวสีใสไหลลงตามเรียวขาเนียนขาว ภาพตรงหน้าทำให้แท่งร้อนที่ฝังอยู่ในกายอีกคนขยายตัวอีกครั้ง กันนิ่วหน้าให้กับความคับแน่นในช่องทางด้านหลัง แต่ความเจ็บปวดนั้นก็อยู่ไม่นาน เมื่ออีกคนเริ่มขยับตัวเข้าออกเป็นจังหวะ


“อะ...อ๊าา...ป่าปี๊...อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา”


“ชอบมั้ย หื้ม...อืมม...รัดพี่อีกคนดี...อาาา”


เสียงของความชื้นแฉะจากการปลดปล่อยภายในช่องทางหลังดังสะท้อนไปทั่วห้องน้ำ กันปรือตามองภาพตัวเองในยามนี้แล้วก็ต้องหลบวูบไป ด้วยเขินอายเหลือเกินกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า สองแขนเล็กค้ำยันอยู่กับขอบอ่างล้างหน้า แผ่นอกขาวที่เต็มไปด้วยรอยดูดแดงๆจากฝีมือของคนที่กำลังยึดสะโพกของตนเพื่อขับเคลื่อนจังหวะการสอดใส่หนักๆ ตามอารมที่พุ่งสูงขึ้นของเขาทั้งคู่ เรียวขาที่มีของเหลวสีขาวขุ่นที่ยังคงไหลออกมายามเมื่อแท่งร้อนสอดเข้าออก ความรู้สึกเขินอายทั้งหมดถูกปัดทิ้งไป เมื่อส่วนปลายของแท่งร้อนแข็งขืน กระแทกเข้ากับจุดกระสันภายในกายของกัน นั่นทำเอาคนตัวเล็กแทบยืนไม่อยู่


“ปี๊...อ๊าา ตรงนั้น..เสียว...อื้ออ...เสียวว “


“ครับ ตรงนี้ใช่มั้ย”


“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา อ๊ะ อื้อออ แฮ่ก อ๊าา”


แขนข้างหนึ่งถูกคนด้านหลังดึงรั้ง เพื่อเพิ่มแรงกระแทก เวลานี้ในหัวของกันขาวโพลนไปหมด รับรู้เพียงความเสียวซ่านที่อีกคนกำลังมอบให้


...เสียวจนแทบจะขาดใจอยู่แล้ว...


“ป่าปี๊ จูบ อื้ออ...จูบหน่อย...อ๊ะ”


สิ้นคำขอนั้น กายเล็กถูกพลิกเข้าหาตัวคนพี่ ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะถูกฉกฉวยร้อนแรง แขนแกร่งสอดเข้าใต้เรียวขา แล้วออกแรงอุ้มกายเล็กตรงหน้าขึ้น เป็นจังหวะเดียวกับที่กันใช้ขาเกี่ยวเอวสอบของคนตรงหน้าไว้อย่างรู้งาน ริมฝีปากอุ่นชื้นยังคงเกี่ยวกระหวัดกันไปมา ขณะที่แท่งร้อนก็ถูกสอดใส่เข้าโพรงจีบสีสดของคนตัวเล็กที่ยังคงขมิบเข้าออกราวกับกำลังรอสิ่งเติมเต็ม


“อึกก...อื้อออ...ช้าหน่อย ลึกไป อ๊าา กันจุก”


ด้วยท่าที่อีกคนจัดให้นั้นทำให้แท่งร้อนของคนพี่เข้าไปได้จนสุดความยาว ความเสียวซ่านแล่นปราบไปตามแนวสันหลัง แขนเล็กจิกลำคอคนตรงหน้า ใบหน้าแหงนเริ่ด ก่อนจะต้องร้องครางเสียงดังออกมาอีกครั้งเมื่ออีกคนเริ่มขยับเดิน


“อาบน้ำ...อึก...กันนะครับ อ่าา


“อย่าเดิน อื้ออ ป่าปี๊มันลึก อ๊าา”


ซ่าา!!!


แผ่นหลังบางแนบเข้ากับผนังกระเบื้องเย็นเยียบ แต่ก็ยังไม่เท่าความเย็นจากสายน้ำที่ถูกเปิดราดรดคนทั้งคู่ กันผวาตัวเข้าหาคนพี่พร้อมกระชับอ้อมแขนจนสองร่างแนบชิดบดเบียดกัน ยามเมื่อสายน้ำกระทบผิวกาย ใบหน้าแดงปลั่งซุกซบลงกับซอกคอแกร่งของคนรัก ขณะที่ร่างกายกำลังโยกโยนขึ้นลงตามจังหวะที่อีกคนมอบให้


“อื้ออ อืมม กันครับ อืออ คนดี”


“ป่าปี๊..กะ...กันจะไม่ไหว...อืออ...เร็วอีก”


ร่างเล็กถูกวางลงและพลิกตัวหันหน้าเข้าหากำแพงอีกครั้งทั้งที่ร่างกายยังคงสอดประสานกัน สะโพกมนแอ่นสูงเพื่อรองรับความเสียวซ่านที่เพิ่มขึ้นตามจังหวะรัวเร็วแต่หนักแน่นที่อีกคนมอบให้ตามคำขอ


แก่นกายเล็กถูกฝ่ามือข้างหนึ่งของคนพี่รูดรั้งเป็นจังหวะเดียวกับการสอดใส่ทางด้านหลัง ขณะที่มืออีกข้างก็ทาบทับลงบนหลังมือของคนน้องที่ใช้ค้ำยันพยุงตัวเองไว้กับกำแพง


“ปี๊ อื้อออ ป่าปี๊ กันจะ...กันจะ...อ๊าาาา”


“อื้อออ อีกนิด อีกนิ...อืมมมม”


แก่นกายเล็กพ่นของเหลวสีขาวเต็มฝ่ามือหนา พร้อมกระตุกเกร็งตัวเพื่อรับเอาความต้องการทุกหยาดหยดของอีกคนเข้ามาในกายของตน


“แฮ่ก อืมม คนเก่งของพี่” เสียงหอบหายใจเข้าแทนที่เสียงร้องครางระงมของคนทั้งคู่ ออฟถอดถอนแก่นกายออกจากช่องทางบวมตึงของคนตัวเล็ก ก่อนที่หลักฐานแห่งความร้องแรงเมื่อครู่นี้ก็ไหลย้อนออกมาตามขาเรียวนั้นอีกครั้ง


“ป่าปี๊...กันเหนื่อย”


พลิกตัวกลับเพื่อเขย่งตัวขึ้นโอบรอบคอคนตรงหน้าอย่างออกอ้อน กันเป็นอย่างนี้เสมอเมื่อเราเสร็จจากกิจกรรมแบบนี้ และนั่นถือเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาคิดว่ามันน่ารักมากๆ


“ครับ เดี๋ยวป่าปี๊ล้างตัวให้หนูก่อนนะ หนูจะได้นอนสบายๆ ดีมั้ยครับ หื้ม”


ก้มลงกดจูบหัวทุยๆที่ขยับขึ้นอยู่บนอกอย่างเอ็นดู ตากลมจ้องมองคนที่อย่างปรือปรอยและเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำสีใสๆที่เป็นผลพวงจากความร้อนแรงเมื่อครู่ ยอมยืนยิ่งพิงอกแกร่งเพื่อให้อีกคนทำความสะอาดร่างกายให้แต่งโดยดี


“อ๊ะ ไม่เอาแล้วนะ อืออ”


หลุดครางออกมาเมื่อรับรู้ว่าปลายนิ้วเรียวกำลังสอดล้วงเข้าที่ช่องทางที่ยังไม่ปิดสนิทดีเพียงเพื่อต้องการจะล้วงเอาลูกๆนับล้านตัวที่เขาพึ่งจะปลดปล่อยเข้าไปให้ไหลออกมา แต่ปลายนิ้วดันสะกิดโดนตำแหน่งที่สร้างความเสียวซ่านของคนตัวเล็กโดยบังเอิญ บวกกับเสียงครางผะแผ่วนั้นยิ่งกระตุ้นอารมที่ยังคงดับไม่สนิทให้กลับมาได้โดยง่าย


“อีกรอบนะ..หนูแม่งยั่วว่ะ”


“อ๊าา ป่...ป่าปี๊...อือออ”



ฝาชักโครกถูกปิดลงก่อนที่กายแกร่งจะนั่งลงไป แล้วดึงรั้งให้ร่างกายเล็กทาบทับลงมาในตำแหน่งที่แท่งร้อนสามารถสอดใส่เข้าสู่ความอุ่นร้อนที่ยังคงตอดรัดแก่นกายแข็งนั้นได้เป็นอย่างดี


“ขยับเร็วคนเก่ง”


“ป่าปี๊เอาแต่ใจ..อ๊ะ”


หลุดยิ้มให้กับใบหน้างอง้ำแสนงอนที่ตัวเองโดนเอาเปรียบ แต่ทำไงได้ ในเวลานี้คนตัวเล็กบนตักนี่เซ็กซี่จนแทบเป็นบ้า อดไม่ได้ที่จะออกแรงกระแทกอีกคนเบาๆเพื่อปลุกอารม และดูเหมือนว่ามันจะได้ผลดีเสียด้วย


“อื้ออ อ๊ะ อ๊ะ อืออ หยะ...อย่าหยุดสิ...อือออ”


“ขยับเองสิครับ เร็ว ขย่มป่าปี๊หน่อย”


ปลายเท้าเล็กจิกค้ำยันตัวกับพื้นห้องน้ำ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนแท่งร้อนที่ตั้งตรงรอรับน้ำหนักการกดตัวแรงๆของคนตัวเล็กอยู่แล้ว มือหนารวบสะโพกของคนน้องไว้แล้วช่วยยกขึ้นลงเพื่อควบคุมจังหวะอีกทีหนึ่ง ริมฝีปากหนาก้มลงดูดดึงตุ่มไตสีชมพู ปลายลิ้นไล้เลียวนรอบฐาน ก่อนจะตวัดไปมาที่ส่วนปลายของยอดอก ขณะที่ส่วนล่างก็เร่งจังหวะรัวเร็วขึ้นอีกตามแรงอารม เสียงครางหวานดังระงมไปทั่ว มือเล็กข้างหนึ่งถูกใช้เพื่อดันใบหน้าอีกคนให้แนบอกของตัวเองมากขึ้น ขณะที่อีกข้างกำลังรูดรั้งแก่นกายของตัวเอง


“ป่าปี๊...ไม่ไหว...อือออ หนูไม่ไหวแล้ว อ๊า อ๊ะ อ๊ะ...”


จังหวะรัวเร็ว เสียงร้องครางของคนตัวเล็ก เสียงครางยาวในลำคอของคนตัวสูง รับกันเสียงผิวเนื้อกระทบกันดังระงมไปทั่วบริเวณ ขบกัดหน้าอกขาวด้วยแรงอารม ขณะที่คนน้องเองก็ออกแรงขย่มคนใต้ร่างด้วยอย่างไม่สามารถควบคุมความต้องการที่กำลังจะปลดปล่อยในอีกไม่กี่วินาทีตรงหน้า


“อืออ แบบนั้นแหละคนเก่ง กันของพี่ร้อนแรงเป็นบ้า อืมมมม”


“อ๊ะ อึก ไม่ไหว ไม่ไหวแล้ว ป่าปี๊ อ๊าาา”


“ฮืมมมมมม”


อีกครั้งที่หยาดน้ำขุ่นข้นถูกพ่นเข้าสู่ช่องทางที่ยังคงตอดรัดแก่นกายหนาเป็นจังหวะ ขณะที่คนตัวเล็กเองก็ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้องของคนพี่เช่นเดียวกัน ก่อนที่จะทิ้งตัวซบอกคนเอาแต่ใจ ปล่อยให้อีกคนอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายให้อีกครั้ง


“หลับไปเลยก็ได้ครับ เดี๋ยวป่าปี๊จัดการเอง”


ก้มจูบหน้าผากมนของคนในอ้อมแขน ร่างเล็กพยักหน้ารับอย่างหมดแรง ก่อนจะเอนกายซบอกคนเป็นพี่ รับรู้ถึงความสบายกายเมื่ออีกคนกวาดล้วงเอาความชื้นแฉะในช่องทางด้านหลังออกให้จนหมดสิ้น ยืดตัวขึ้นหอมแก้มสากเบาๆแทนคำขอบคุณ กันไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แต่จะพูดอะไรแล้วในตอนนี้


“เสร็จแล้วครับ ไปนอนกันเนอะ”


พยักหน้ารับเบาๆแล้วยอมให้อีกคนช้อนตัวเข้าสู่อ้อมอกอีกครั้ง ไม่นานก็รับรู้ถึงความนุ่มของพื้นเตียง ดวงตากลมปรือขึ้นมองก็พบว่าคนตัวสูงกำลังห่มผ้าให้ และกำลังจะผละออกไป แขนเรียวความข้อมือคนพี่เอาไว้ด้วยกลัวว่าอีกคนจะทิ้งไปไหน


“ปี๊ไปไหน”


“ไปปรับแอร์ไง เดี๋ยวหนูหนาว”


“หนูไม่หนาว...ป่าปี๊กอด”


เสียงพูดอ้อมแอ้มในตอนท้ายแต่กลับชัดเจนในความคิดของคนฟัง ออฟโน้มลงมอบจุมพิศหวานๆให้เด็กขี้อ้อน ก่อนจะเดินอ้อมไปอีกฝั่งของเตียงแล้วทิ้งตัวลงนั่งผิงหัวเตียงเพื่อมองดูอีกคน ขณะที่คนน้องเองก็มองตามทุกการเคลื่อนไหวของคนพี่อย่างน่าเอ็นดู


กันยกตัวขยับขึ้นนอนบนท่อนขาแกร่ง วาดแขนเล็กขึ้นพาดรอบเอวสอบของร่างหนา เอียงหน้ากดจูบลงบนหน้าท้องคนพี่เบาๆอย่างออดอ้อน ก่อนจะรับรู้ถึงฝ่ามือหนาที่ลูบลงบนหัวทุยๆของตนอย่างเอ็นดู


“นอนซะเด็กดี”


“ตื่นมากันจะยังเจอป่าปี๊มั้ย”


หลุดยิ้มให้กับคำถามและสรรพนามออดอ้อนนั้น อย่างที่บอกนั่นแหละ ช่วงเวลาเดียวที่จะได้เห็นเจ้าเด็กแสบอ้อนได้ขนาดนี้ คือ after sex เท่านั้น และเขาก็ชอบช่วงเวลานี้มากเช่นกัน


“ตอบสิ ป่าปี๊~”


“เจอค่ะ ป่าปี๊อยู่นี่ ไม่ไปไหนหรอก”


“งั้นนอนกับกันนะ นอนกันๆ”


ทิ้งตัวลงนอนตามแรงฉุดรั้งของคนตัวเล็ก ตาใสปรือปรอยจ้องมองคนรักจนแน่ใจว่าอีกคนล้มตัวลงนอนแล้ว จึงขยับตัวเข้าซุกซบลงในอ้อมกอดอุ่นๆของอีกคนก่อนจะหลับตาลงปล่อยใจให้กับความอบอุ่นที่อีกคนมอบให้


“นี่ยังต้องจีบอยู่อีกป่าวเนี่ย”


“ป่าปี๊นั่นแหละ ปากบอกจะจีบ แต่ดูทำกับกันดิ”


“เอ้า จีบกันไปเอากันไปไง ง่ายๆ สไตล์คนคูล”


เพี้ยะ!!!


“พรุ่งนี้เริ่มจีบใหม่เลยนะ วันนี้กันยอมเพราะคิดถึงหรอก”


“ล้ำชิบหาย เป็นเมียก่อนเป็นแฟน ฮ่าๆๆๆๆ”


“เงียบไปเลยไอ้อ้วน บอกแล้วไงว่ายอมแค่วันนี้ ตั้งแต่พรุ่งนี้ อด!!!”


“ใจร้ายชะมัด”


“ไม่รู้แหละ กันง่วงแล้ว จะนอน”


“อืม นอนซะ”


ก้มลงหอมแก้มคนในอ้อมกอดอีกครั้ง ก่อนจะกระซิบคำหวานให้อีกคนได้อมยิ้มออกมา





“จะตั้งใจจีบแล้วนะ


เตรียมตัวไว้ให้ดีนะครับ


...คนสวย” :)













แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น