Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 8 การปลุกปั่นของพระเจ้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 การปลุกปั่นของพระเจ้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2560 20:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 การปลุกปั่นของพระเจ้า
แบบอักษร

“ที่นี่มัน”

เมื่อผมตื่นขึ้นมาผมก็มาอยู่ในที่ๆหนึ่ง มันดูคุ้นตาเป็นอย่างมาก

“ตื่นแล้วสินะเจ้าหนู”

เสียงที่ฟังดูคุ้นเคยดังขึ้นมาจากข้างหลังของผม ด้วยสัญชาตญาณผมหันไปมองทันที

“ตาแก่เหรอเนี่ย ถ้าจะดึงเข้าฝันก็บอกก่อนสิครับ”

ผมตอบไปอย่างหน่ายๆ อยู่ๆก็ดึงเข้ามาในมิตินี้ก็ออกจะตกใจหน่อยๆ

“ฮ่าๆๆๆๆ อย่าอารมณ์เสียไปน่า เจ้าเองก็ยังหนุ่มยังแน่นอยู่ด้วย ฮ่าๆๆๆ”

ปฏิกิริยาของเขาเหมือนครั้งแรกแบบแป๊ะๆ

“ที่เรียกผมมาคืนนี้ก็คงจะมีเรื่องอะไรบอกผมสินะครับ”

ผมถามเขาไป เขาหยุดหัวเราะพร้อมกับทำสีหน้าจริงจัง

“นั่นสินะ ความจริงแล้วข้าเรียกพวกเจ้าทุกคนมาที่นี่แหละนะ”

“พวก?”

ผมถามด้วยความสงสัย แต่พอหันหลังไปแล้วก็พบกับเงาปริศนาทั้งหลาย ถึงแม้จะไม่เห็นหน้า แต่เงาที่ปรากฏออกมานั้นพูดได้ว่าต้องเป็นของคนแน่นอน

ปฏิกิริยาของเงาพวกนั้นก็แสดงท่าทีตกใจไม่ต่างจากผมเท่าไหร่ ตัวของผมเองก็กลายไปเป็นเงาสีดำด้วย

ไอ้ฉากแบบนี้มันคุ้นๆอยู่นี่หว่า มาจากเรื่องนั้นสินะ....

“ไม่ต้องห่วงเรื่องภาษา เจ้าสามารถพูดภาษาของเจ้าได้เต็มที่ ห้องนี้จะทำการแปลให้เอง”

“ขอแสดงความยินดีกับเจ้าด้วย หนุ่มน้อย ที่สามารถจัดการผู้เข้าแข่งขันไปแล้วหนึ่งคน ใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่วันก็สามารถรู้ตัวตนของเขาพร้อมกับจัดการไปได้แล้ว คนที่เจ้ากำจัดไปพลังจัดว่าน่ากลัวคนหนึ่งเลยหล่ะ หากไม่มีเจ้าแล้วเขาเองก็เป็นหนึ่งในตัวเต็งของการแข่งขันหล่ะนะ”

ตาแก่หัวขาวพูดขึ้นพร้อมกับชี้มาที่ผม หลังจากนั้นเสียงประหลาดใจก็ดังขึ้นมาทั่วห้อง

“โห้ อะไรจะรวดเร็วป่านนั้น ผมละกลัวความสามารถของคุณจริงๆ คุณคือหนึ่งในตัวอันตรายสินะ”

หนึ่งในเงานับร้อยพูดขึ้นมาเสียงดัง พร้อมกับจ้องมาทางผม  หลังจากนั้นเงาทั้งหมดก็พยักหน้าเหมือนกับเห็นด้วย

“เอาหล่ะ วันนี้สิ่งที่ข้าจะมาบอกก็คือ กฎของเกมนี้ยังไงหล่ะ”

ผมตั้งใจฟังทันที มันอาจจะมีประโยชน์กับผมเองก็ได้ เงาทั้งหมดเองก็เงียบลงพร้อมกับตั้งใจฟังสิ่งที่เขาจะพูด

“การที่พวกเจ้าคนใดคนหนึ่ง สามารถกำจัดหรือทำให้ผู้เข้าท้าชิงตกไปอยู่ใต้อาณัติได้ เจ้าก็จะได้รับของตอบแทนยังไงหล่ะ ใช่ไหมเจ้าหนู?”

นั่นสินะ ตอนที่ผมฆ่าเจ้าเคนไป ก็ได้แต้ม 1200000 ซึ่งเป็นจำนวนที่เยอะเป็นอย่างยิ่ง ผมพยักหน้าตอบตาแก่ไป

“ส่วนของรางวัลนั้น ก็ล้วนแล้วแต่โชคของพวกเจ้า สิ่งที่ข้าจะบอกได้ก็มีเพียงเท่านี้ อีกอย่างหนึ่ง เจ้าหนู เจ้าเป็นคนที่เริ่มการนองเลือดเลยก็ว่าได้ ข้ามีของรางวัลให้กับเจ้าด้วย”

ตาแก่พูดขึ้นพร้อมกับกระพริบตามาทางผม เหมือนจะบอกว่า ‘ข้าเชียร์เจ้าอยู่’ ยังไงยังงั้น

“หืมมม? แบบนี้จะไม่เป็นการติดปีกให้เสือหรือเจ้าคะ? อย่างนี้ทางของดิฉันเองก็มีแต่แพ้กับแพ้สิเจ้าคะ”

ดูเหมือนจะมีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาแทรก ก็จริงของเธอ การให้รางวัลกับผมเพิ่มแบบนี้มันก็เหมือนกับการติดปีกให้กับผม

“นั่นก็ล้วนแล้วแต่โชคชะตาของพวกเจ้าเอง พวกเจ้าควรจะภาวนาไว้นะว่าอย่าเจอเขาเป็นคนแรกหน่ะ”

พูดอะไรไร้ความรับผิดชอบชะมัด แม้จะเป็นการพูดอวยผมก็เถอะ แต่ดูเหมือนว่าตาแก่นี่จะปั่นให้ทุกคนร่วมมือกันมาเล่นผมก่อนแน่ๆ

“วันนี้ก็มีเพียงเท่านี้แหละ หากวันใดวันหนึ่งมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น ข้าจะเชิญพวกเจ้ามาเอง”

“ดิฉันสนใจในตัวคุณค่ะ หากเจอกันในโลกความจริงฉันต้องไม่ปล่อยคุณไปแน่ คนแข็งแกร่งอย่างคุณฉันจะดึงคุณมาเป็นทาสผู้น่ารักเองค่ะ”

[ได้รับความสัมพันธ์จาก ??? 45 ค่ะ]

หือ..................? รักแรกพบเรอะ!? ไม่น่าใช่แน่ๆ ขอให้อย่าเจอเธอในโลกความจริงเถอะ น่ากลัวชะมัด

หลังจากนั้นเงาต่างๆก็เริ่มหายไปจนหมด แต่เสียงที่พวกเขาทิ้งท้ายไว้ทำให้ผมขนหัวลุกเลยแฮะ

“เหลือแค่เจ้ากับข้าสองคนแล้วนะเจ้าหนู”

“นี่ ตาแก่ ไปปั่นพวกเขาแบบนั้นผมก็แย่สิ ผมยังอยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่นะ”

ผมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ

“ฮ่าๆๆๆๆๆ โทษทีๆ มาเข้าเรื่องดีกว่า ของรางวัลของเจ้าข้าเตรียมไว้ให้แล้ว ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เพิ่มความสามารถที่เกี่ยวกับการเพิ่มอารมณ์ทางเพศของเจ้าหรอกน่า”

ดูเหมือนว่าหน้าของผมจะมีเส้นเลือดปูดขึ้น ตาแก่นี่สินะที่ให้ความสามารถหื่นๆแบบนั้นมา

‘ท่านได้รับ ‘เนตรวงแหวน 1 วง’ เป็นของรางวัลจากผู้สร้างค่ะ’

หลังจากที่เสียงเตือนจากระบบจบลง วิสัยทัศน์ที่ผมมองเห็นนั้นได้เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“เนตรวงแหวนอย่างนั้นเหรอ ราคาใน SHOP มันก็ปาไปเป็น 10 ล้านแต้มแล้ว มันจะไม่เอาเปรียบคนอื่นไปเหรอ ตาแก่”

“ช่างเถอะน่า เจ้าหนุ่ม ยังหนุ่มยังแน่นไม่ควรจะสงสัยอะไรให้มากน่า”

เขาตอบพร้อมกับปัดความรับผิดชอบไปซะอย่างนั้น แต่ก็เอาเถอะ ยังไงผมก็ได้กับได้หล่ะนะ

“ผมไปก่อนหล่ะ เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย”

“โอ้ ไปดีมาดีหล่ะ ส่วนเรื่องศพนั่นไม่ต้องเป็นห่วง ไม่มีใครรู้หรอกว่าเจ้าเป็นคนทำ ถือเป็นเซอร์วิสจากข้าเล็กๆน้อยๆแล้วกัน”

อย่างน้อยก็ขอบคุณเรื่องนี้เป็นอย่างสูงครับ

...........................................................................

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องของผมในสภาพเปลือยเปล่า มีร่างๆหนึ่งที่กำลังนอนอยู่ข้างๆผมด้วย

‘น่ารักจังแฮะ’

ใบหน้าของเธอตอนที่กำลังหลับอยู่นั้น ช่วยเยียวยากับสิ่งที่ผมไปเจอในฝันมามาก

ผมลูบไล้เส้นผมของเธออย่างเบามือ รอยยิ้มน้อยๆของเธอปรากฏขึ้นบนใบหน้า

“ตื่นแล้วสินะครับ”

ผมหอมแก้มเธอไปหนึ่งครั้งก่อนที่เธอจะลุกขึ้นมา ตอนนี้เราทั้งสองกำลังเปลือยอยู่ ทำให้ความต้องการของผมเพิ่มขึ้น

“อย่าพึ่งสิ เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ”

เธอพูดพร้อมกับหอมแก้มผมไปทีหนึ่ง ผมได้แต่ถอนหายใจออกมาก่อนที่จะเดินไปทำกิจวัตรประจำวันตามปกติ

พวกเราอาบน้ำด้วยกัน และก็เดินไปโรงเรียน ดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่ได้กินข้าวเช้าด้วยแฮะ ก็นะเริ่มสายแล้วนี่นา

เธอเดินกับผมจนมาถึงหน้าโรงเรียนจากนั้นจึงแยกตัวออกไป

ดูเหมือนว่าในโรงเรียนตอนนี้จะมีตำรวจมาเต็มพื้นที่ คงจะเป็นเพราะเรื่องของเคนแหงๆ

“ว่าไง แค่ไปทำความสะอาดกับผู้หญิงวันเดียว ได้แฟนเป็นดาวของโรงเรียนเลยนะมึง ข่าวลือออกจะดังขนาดนั้น”

ไอ่โยเพื่อนผมกัดฟันพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาลูกผู้ชายที่ไหลริน ผมได้แต่หัวเราะเล็กๆก่อนที่จะเลิกสนใจมันที่มองมาที่ผมด้วยความอิจฉา

หลังจากนั้นพวกเราก็ไปเข้าแถวที่หน้าเสาธงเหมือนเดิม ทางผู้อำนวยการเองก็เหมือนจะไม่มีกระจิตกระใจที่จะพูดอะไร คงช็อกที่ได้เจอศพหลานของตัวเองแน่ๆ เขาได้แต่กล่าวเตือนเด็กนักเรียนของเขาให้ระวังตัวเอาไว้ เพราะบางทีอาจจะเป็นฆาตกรต่อเนื่องก็ได้

ทางตำรวจเองก็มาขอสอบปากคำกับบ้านนักเรียนที่อยู่ในบริเวณที่เกิดเหตุรวมถึงตัวของผมด้วย

วันนั้นเองก็เป็นวันที่ดูวุ่นวายสุดๆเลยหล่ะ






ตอนนี้สั้นหน่อยนะครับ 

วันพรุ่งนี้อาจจะไม่ได้ลง แต่ถ้าได้ลงก็น่าจะดึกๆหน่อยครับ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น