maithida

ขออนุญาตติดเหรียญฉาก NC บางตอนนะคะ แล้วชี้แจงว่าเรื่องนี้แต่งจบนานแล้ว อาจจะมีข้อผิดพลาด ไม่ถูกใจใครก็กราบขออภัยนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆด้วยน๊าา

Ep22:ความสุข...ครอบครัวอบอุ่น End

ชื่อตอน : Ep22:ความสุข...ครอบครัวอบอุ่น End

คำค้น : แอลเนป มาเฟีย ครอบครัว

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2560 19:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep22:ความสุข...ครอบครัวอบอุ่น End
แบบอักษร


แอลเนป(22) ความสุข...ครอบครัวอบอุ่น End


- สี่ปีผ่านไป

ครอบครัวโยธาบริรักษ์ได้พบทั้งความดีใจและศูนย์เสียเมื่อ ตูนและเชนเสียชีวิตลงด้วยโรคชรา

วันที่ตูนและเชนเสียชีวิตเป็นวันที่หนูน้อย ไอยู ลูกสาวของแอลฟากับเนปจูนลืมตาดูโลกได้เพียงสามวัน สร้างความโศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก

แต่ในความเสียใจก็มีเรื่องดีๆอยู่บ้างเพราะตระกูลโยธาบริรักษ์เลิกเป็นมาเฟียแบบถาวรผันตัวมาทำผับ เปิดค่ายเพลง ทำสนามแข่งรถและบริษัทรถยนต์ ซึ่งกิจการส่วนใหญ่นั้นแอลฟาเป็นคนดูแล จะมีก็แต่ผับกับสนามแข่งรถที่ทิวไผ่เป็นคนดูแล

ตอนนี้ทิวไผ่ได้เป็นลูกบุญธรรมของเซ็นต์กับเตอร์เรียบร้อยแล้วชายหนุ่มผู้เติบโตขึ้นเป็นชายรูปหล่อ การเรียนถึงขั้นดีเยี่ยมเขาสามารถจบปริญญาโท เพียงอายุแค่ 21 ปี

หนูน้อยลูกสาวคนเล็กของเซ็นต์กับเตอร์นั้นโตขึ้นมาเป็นสาวสวยที่มีหนุ่มๆมารุมรักรุมชอบกันตรึมแต่เจ้าตัวนั้นเคยเอ่ยปากบอกกับแม่ว่า ไม่ชอบผู้ชาย

หนูน้อยไอยูวัยสามขวบหน้าตาน่ารักน่าชังมาก มีคนหลงหนูน้อยคนนี้มากมายใครไปไหนมาไหนก็ซื้อของมาฝากมาให้ตลอด

เซ็นต์และเตอร์ทั้งคู่ก็แก่ตัวลงมากอยู่เหมือนกัน แต่ความรัก ความเอาใจใส่ที่มีให้กันนั้นไม่เคยจางหายทั้งคู่คอยดูแลและเฝ้ามองลูกหลานเสมอๆๆ

แอลฟาและเนปจูนความรักของทั้งคู่ไปได้สวย ไม่มีอุปสรรคอะไรมาขัดขวางทุกๆวันเนปจะเลี้ยงลูกคอยแอลฟาผู้เป็นสามีกลับมาจากที่ทำงานคอยดูแลปรนนิบัติอย่างดีไม่ขาดจกบกพร่องอะไร

จะไม่กล่าวถึงนัดก็คงไม่ได้ชายหนุ่มและภรรยาแยกตัวออกมาอยู่ด้วยกันตามลำพังมีกิจการเล็กๆที่ช่วยกันดูแลและมีลูกน้อยฝาแฝดสองคนที่อายุไล่เลี่ยพอๆกันกับหนูน้อยไอยูกล่าวถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมากันไปแล้วเรามาดูปัจจุบันกันดีกว่า



ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง


"สะ สวัสดีครับ ผมเห็นป้ายรับสมัครพนักงานเลยอยากจะมาสมัครครับ" เด็กน้อยหน้าหวานน่าตาน่ารักน่าเอ็นดูเอ่ยกับผู้จัดการร้านที่วันนี้ทำหน้าที่คัดเลือกพนักงาน


"อายุเท่าไหร่แล้ว"

"สะ สิบปีครับ"


"ยังเด็กอยู่เลยนะ ร้านเราไม่รับเด็กอายุแค่นี้หรอก"


"ตะ แต่ รับผมเถอะนะฮะ ผมมีความจำเป็นจริงๆ"


"ยังไงก็ไม่ได้กลับไปเถอะ"


พูดจบผู้จัดการคนนั้นก็เดินเข้าร้านทันทีทิ้งเพียงเด็กน้อยที่น่าสงสารยืนน้ำตาไหลอยู่คนเดียว เขาโดนไล่ออกจากบ้านเด็กกำพร้าเขาแค่อยากหางานทำ....ทำไมล่ะทำไมไม่รับเขาเพียงเพราะว่าเขาเป็นเด็กแค่นั้นหรอ


"ฮึกก ฮือออ แล้วหนูจะไปอยู่ที่ไหน"


"หนูกลัว ฮือออ"


เด็กน้อยทรุดลงพื้นพร้อมสะอื้นตัวโยนเขาต้องจำใจยอมรับในพร่ำโทษโชคชะตาที่ทำให้ชีวิตเด็กน้อยน่าสงสารขนาดนี้ 


"นี่หนู~หลงทางกับพ่อแม่หรอ"


"ฮึกกก ฮือออ"


"เฮ้ ฉันถามก็ตอบสิ เอาแต่ร้องไห้ทำไม"


"ฮึกก นะ หนู ไม่มีพ่อแม่ฮะ"


"หนูโดนทิ้ง ฮืออออ"


เด็กน้อยพุดไปสะอื้นไปจนชายหนุ่มอดสงสารไม่ได้ ดึงร่างน้อยๆนั้นมากอดปลอบ


"โอ๋ๆๆ ชู่วว เงียบนะเด็กดี"


"ฮึกก ฮือออ แงงง"


ยิ่งปลอบเหมือนยิ่งไปกระตุกต่อมน้ำตาเพิ่มมากขึ้นชายหนุ่มเลยเลือกที่จะอุ้มเด็กน้อยไว้ในอ้อมกอดแล้วพาไปที่สวนสาธาระณะที่อยู่ใกล้ๆแถวนั้น


"ชู่วว เด็กดีเงียบแล้วเนอะ ไหนลองเล่าให้ฉันฟังสิ ว่าเกิดอะไรขึ้น"


"ฮึกก หนูเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีฮืออ พ่อแม่ วันนี้หนูโดนไล่ออกจากบ้านเด็กกำพร้า"


"แล้วหนูแค่มาหางานทำฮึกก แต่เขาไม่รับ ทำไมง่าาหนูทำเป็นทุกอย่างเลยนะ ทำอาหาร ซักผ้า ล้างจาน..." 


เด็กน้อยเล่าเรื่องของตนให้คนแปลกหน้าที่ตัวเองก็ไม่รู้จักเด็กน้อยรู้เพียงว่าชายหนุ่มคนนี้ไว้ใจได้ แววตานั้นเด็กน้อยมองไม่ผิดหรอก...


"พี่ชายฮะ  พี่ชายยยยยย"


"ห้ะ หืมม ว่าไง"


"พี่ชายไม่ฟังที่หนูพูดง่าาา"


"โอ๋ๆ พี่ฟังอยู่ครับ" ชายหนุ่มรีบปลอบเมื่อเห็นท่าไม่ดี เด็กน้อยของเขา(?)จะงอแงอีกแล้ว


"งื้อออ จริงนะฮะ"


"ครับๆ หนูไปอยู่กับพี่มั้ยหืมม"

ชายหนุ่มไม่ลังเลที่จะเอ่ยชวนเขารู้สึกถูกชะตากับเด็กคนนี้ อยากดูแล อยากปกป้อง ไม่รู้ทำไม...


"หนูไปอยู่กับพี่ชายได้ด้วยหรอฮะ" เด็กน้อยมองตาแป๋วพร้อมคลานขั้นไปนั่งบนตักชายหนุ่ม แล้วขยับตัวยุกยิกไปมา


"อื้มมม หนูจ้ะ อยู่นิ่งๆสิ" ชายหนุ่มรีบจำเด็กน้อยให้อยู่นิ่งๆเมื่อส่วนกลางลำตัวของเขาเริ่มจะขยาย...


"แงงงง พี่ชายไม่ตอบหนูง่ะ"


"โอ๋ๆ อยู่ได้สิครับ"


"จริงนะ"


"จริงสิ ว่าแต่หนูชื่ออะไรคะ"


"หนูชื่อลมหนาว"


"ฉันชื่อทิวไผ่ ต่อไปนี้เรียกฉันว่า ป๋าทิวละกัน"


"ฮะ ป๋าทิว ฟอดดด~~~"


{ตายๆๆ กูใจเต้นแรงกับเด็กอายุไม่ถึง12 โอ้วว ให้ตายเถอะ:ทิวไผ่}


ทางฝั่งแอลฟาเนปจูนนั้นวันนี้เป็นวันหยุดของท่านประธานซึ่งก็คือแอลฟาชายหนุ่มได้อยู่บ้านเฝ้าลูกเฝ้าเมียไม่ให้ไปแรด โอ๊ะะะะ ท่ดคร้าบบ


"ฟาเอาผ้าไปซัก"

"คร้าบบบบบ"


"ฟาไปล้างจาน"


"คร้าบบบบ แฮ่กๆ"


"ฟาไปรดน้ำต้นไม้"


"คะ ครับบ"


"ฟา เก็บของเล่นลูกด้วย"


"คร้าบบบ แม่ทูนหัว"


นี่ละครับกิจกรรมวันหยุดของท่านประธาน #รับใช้เมียกับลูก😂


"แงงง ฮึกกก ฮือออ หม่ำๆ" โอ๋ๆๆลูกรักที่แท้หนูก็หิวนม


"เนปจ๋าาา ลูกหิวนมอ่าา"


"เอาให้ลูกกินสิ เนปไม่ว่าง #ดูอ้ปป้าอยู่"


จ้ะ...เหตุผลเมียแม่งหน้าถีบแต่ทำไม่ได้ไง ได้แค่คิดแหละแอลฟาหยิบขวดนมแล้วป้อนลูกสาวทันทีประจวบเหมาะกับเตอร์ที่แวะมาหาหลานรีบแย่งหน้าที่ป้อนนมยัยหนูไป


"อ่าา ดีเหมือนกันจะได้พัก"

แอลฟาหลับตาลงพรางนึกถึงอดีตวันเวลาที่ผ่านมาทำให้เขามีความสุขมาก....มากกจนแทบจะล้นอกนอกจากเมียก็มีลูกที่เป็นกำลังใจเป็นความสุขในชีวิต

"ขอบคุณนะฟา จุ้บ"

"จะลักหลับกันหรอหืออ"

"เปล่านะ"

"เชื่อครับ ฟอดดด"

"งื้ออออ ฟาบ้า"

"บ้ารักเนปอะแหละ" 


แอลฟากอดและฟัดแก้มเนปจูนอย่างหมั่นเขี้ยว แก้มแดงระรื่อนี่โคตรน่าฟัดดด 


"ฟา อย่าาา อายม๊า"


เนปจูนเอ่ยห้ามเมื่อมือแอลฟาเริ่มไม่อยู่เป็นสุข ลูบไล้ไปตามร่างกายของเขา 

"จ้ะๆ ก็ได้" แอลฟาว่าแล้วรียปล่อยมือ ปล่อยกอด ตีหน้าบี้ง เสหน้าไปทางอื่น


"ขี้นอยด์ชมัด" 

"...."

"ไม่คิดว่าเนปจะเบื่อหรอ"

"……"

"เนปเหนื่อยนะ"


ยังคงได้เพียงความเงียบเป็นคำตอบของแอลฟาชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่ดึงร่างบางมากอดไว้ พรมจูบที่ขมับเนียนปากพร่ำบอกขอโทษ...


"ขอโทษครับ รักเนปนะ รักมาก รักลูกด้วย รักๆๆๆๆ รักที่สุด"


"เนปก็รักฟาและลูก รักมาก รักที่สุด ขอโทษที่เอาแต่ใจ"


ทั้งคู่โอบกอดและถ่ายทอดความรู้สึกผ่านแววตาและบทเพลงรักที่เริ่มขึ้นท่ามกลางเสียงร้องงอแงของหนูน้อยไอยู


"อ้ะ อ๊าาส์ ซี๊ดดดด อื้มมม ดี อ่าาส์ อะ อ้ะๆ" ร่างสูงกระแทกแกนกายใส่เนปจูนไม่ยั้งแรงทั้งเร็วและรัว


"อื้มม เมียแน่นมากก ซีี๊ดดด" ยิ่งเนปจูนรัดแน่นเขาก็ยิ่งกระแทกแรงขึ้น แรงขึ้นเรื่อยๆ


"แงงง ฮึกกก ปี้ๆ ฮืออออ" เสียงหนูน้อยไอยูร้องขึ้น


"อื้มมท ซี๊ดดด ชุ่วววว ลูกอย่าร้อง อื้มมม ป๊ากำลังทำน้อง" แอลฟาบอกลูกรักไปตรงๆแล้วเสียงร้องก็เงียบไปร่างสูงถาโถมกายกระแทกใส่ร่างบางต่อไปเรื่อยๆ


"อ๊าาาส์ ไอ้บ้าา ใครบอก อ้ะๆๆ ให้พูดแบบนั้น" ร่างบางครางลั่นเมื่อร่างสูงถาโถมกายเข้ามาแรงๆ


"เมียไงครับ ซี๊ดดดด รักนะ" บอกรักพร้อมกระแทกใส่แรงๆ


"งื้อออ อ้ะๆๆ อ๊ะะ รักเหมือนกัน อ๊าาาส์"




:จบแล้วววนะคะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามาจนจบเนอะะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น