maithida

ขออนุญาตติดเหรียญฉาก NC บางตอนนะคะ แล้วชี้แจงว่าเรื่องนี้แต่งจบนานแล้ว อาจจะมีข้อผิดพลาด ไม่ถูกใจใครก็กราบขออภัยนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆด้วยน๊าา

Ep18:ค่ายนี้พี่รักน้อง...เคลียร์

ชื่อตอน : Ep18:ค่ายนี้พี่รักน้อง...เคลียร์

คำค้น : แอลเนป

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2560 14:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep18:ค่ายนี้พี่รักน้อง...เคลียร์
แบบอักษร


แอลเนป(18) ค่ายนี้พี่รักน้อง...เคลียร์


ตอนนี้ผมกะเนปอยู่ลานกว้างที่รุ่นพี่เรียกประชุมแล้วครับเนปเขาก็แยกตัวออกไปทำหน้าที่พี่ว๊าก


"น้องๆครับ วันนี้เราจะร่วมกันสร้างโรงเรียนกัน พร้อมกันมั้ย"


"พร้อมครับ//ค่ะ"


"แบ่งหน้าที่กันนะครับ น้องกลุ่มนั้นทำ....บลาๆๆ"


เนปเริ่มบรรยายแบ่งหน้าที่กันไปสร้างโรงเรียนไม่ใช่เล่นๆ แต่ก็นะเราวิศวะ ต้องทำได้!!  เมื่อแบ่งหน้าที่กันเสร็จพวกผมก็เริ่มลงมือทำทันที 

โรงเรียนที่เราจะสร้างไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรมากมายแค่ทำมาจากไม้ผู้ชายส่วนใหญ่ได้ตอกตะปู ขนไม้ ส่วนผู้หญิงก็ทาสี เสริฟน้ำ บลาๆๆๆๆๆ


เราใช้เวลาทำกันเกือบ 15 ชม. ในที่สุดก็เสร็จสักที เย้ๆๆเนปดูเหนื่อยๆนะครับผมเดินไปหยิบน้ำแล้วยื่นให้เนป 

"ขอบใจ" เนปบอกสั้นๆแล้วกระดกน้ำดื่ม ผมได้แต่ยิ้มเจื่อนๆคงยังไม่หายโกรธแน่เลยอะ 


"น้องๆครับ!!ขอบคุณมากนะครับ วันนี้ก็เหนื่อยกันมากแล้วเชิญไปอาบน้ำพักผ่อนได้เลยนะครับ 19:30 น. เจอกันที่โรงอาหาร"


"ครับ//ค่ะ"  รับคำกันเสร็จก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนเนปเดินเหนื่อยๆกลับห้องพักผมก็ได้แต่เดินตามเงียบๆเมื่อถึงห้องผมก็เข้าชาร์จกอดหมับทันที


"เนปจ๋า"


"พ่อง! ไอ้สัด ปล่อย"


"ไม่ปล่อย"


"ปล่อย"


"ไม่ปล่อย"


"ปล่อยกู!!"


"ฟังกันก่อนสิ"


"มึงจะให้กูฟังอะไรอีก กูว่ามันชัดเจนมากพอแล้วนะ" เนปไม่ยอมฟังผมเลยครับ...


"เนปเข้าใจผิด"


"กูเข้าใจถูกแล้ว" ดื้ออออชิบหาย


"เนป"


"....."


"ฟังผมก่อน นะๆ"


"อืม" ในที่สุดเนปก็ทนลูกตื้อผมไม่ไหวให้ผมอธิบายแล้วเว้ยยยย  เย้เฮทททททททททท


"คืองี้นะ เนปอะเข้าใจผิดคืออเค้า....บลาๆๆๆ"

ผมเล่าให้เนปฟังแต่ไม่ได้บอกว่าจะเซอร์ไพร์วันเกิด เนปก็ตั้งใจฟังเหมือนจะไม่เชื่อ แฮะ


"ไม่เชื่อ" นั่นไง โดนเลยกู


"เนปอะ"


"อะไร กูจะนอน" ว่าไม่พอมีล้มตัวแล้วนอนหลับเลยครับ จ้ะ เอาเลยเมียตามบายเมียเลยจ้ะผมทำได้เพียงล้มตัวนอนข้างๆแล้วดึงมากระชับกอดเอวไว้แน่น



#เนปจูนเซย์


ถ้าพวกคุณคิดว่าผมจะยอมง่ายๆพวกคุณคิดผิดครับ!!ล้อเล่นหรอ แหย่เล่นหรอ หึ กูจะทำบ้างนะแอลฟาจะเอาให้คลั่งตายเลยยผมหันมองมันที่นอนหลับอยู่ สบายซะจริงนะมึงอะ


ตุ๊บ!!! อุ๊ยยย ผมเปล่านะ 


"โอ๊ยยย เนป ทำไรเนี้ย" มันลืมตาแล้วโวยวายขึ้น


"เปล่า" ตอบนิ่งๆ


"เนป อย่ากวน" หูยยยยย โกรธด้วยครับมันโกรธผมอะ


"ทำไม เอาดิเอาเลย กูมันไม่มีหัวใจนิ" หึ จ๋อยเลยดิมึง จ๋อยเลยย!


"ขะ...ขอโทษ" มันกระชับกอดผมแน่น


"กูไม่รับ" ผมบอกนิ่งๆแล้วดูมันสิครับดูมัน แหมมม ทำหน้าสลดๆ เศร้าๆแหลมาก!!


"เตงจะให้เค้าทำไง" นั่น มาละไม้ตาย ลูกอ้อนของมัน...


"อย่ามายุ่งกับกูตลอดค่าย ไม่ว่าจะทำอะไร กับใคร ก็ห้ามยุ่ง" ผมบอกเสียงเรียบ


"ไม่เอาอะ ไม่เอาๆๆๆ"

เอิ่มมม.....คุณเคยเห็นเด็กงอแงจะเอาของเล่นมั้ยครับ นั่นละมันเลย...ถถถถถ กูว่าผัวกูสติดีกว่านี้นะ


"อย่ามาทำเป็นเด็ก!!!กูสั่งก็ต้องทำ พอปล่อยขากู" มันเกาะขาผมอะครับเกาะแน่นด้วย ไอ้มือตุ๊กแกผี!!!


"แงงงง ม่ายยยยอาววว" ครับ....ยิ่งห้ามมันยิ่งรัดแน่นขึ้น แน่นขึ้น


"มึงฟังกูนะ..." ผมเว้นช่วงให้มันได้ใจแป่วเล่นๆ


"มึงทำกับกูไว้เยอะ บทลงโทษแค่นี้มึงทำไม่ได้หรออีกแค่วันเดียวนะแอลฟา วันเดียว"

ผมบอกมันด้วยน้ำเสียงปรกติแล้วดูเหมือนมันจะเข้าใจมั้งนะถึงพยักหน้าแล้วยอมปล่อยมืออกจากขาผมมันหันมายิ้มให้ผมนิดๆแล้วลุกไปที่โซฟา ผมมองตามมันไป ทำไม แผ่นหลังนั่นดูห่อเหี่ยวจังครับ...


ไม่ๆๆๆ ต้องไม่ใจอ่อน


ผมเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำล้างหน้าล้างตาไม่คิดฟุ้งซ่านเรื่องมันใช้เวลาไม่นานผมก็ออกมาแล้วเห็นอาหารวางอยู่หัวเตียง สงสัยมันจะไปเอามาให้เพราะเวลามันก็เกินมานานแล้วผมอมยิ้มแล้วลงมือกินข้าว อร่อยครับ อร่อยมากกไม่รู้เพราะอะไรทำไมมันถึงอร่อยมากขนาดนี้กินเสร็จผมก็วางไว้ที่เดิมแล้วล้มตัวลงนอนทันที 


หาวววว ง่วงมากครับบใช้เวลาไม่นานผมก็หลับ...

.

.

.


**ร่างบางที่หลับใหลไม่รู้เลยว่ามีอีกคนที่เฝ้ามองทุกการกระทำร่างสูงพยุงตัวลุกตึ้นแล้วเดินมาจุมพิตร่างบางพรางเอ่ยคำหวานหู รักนะครับ****ขอโทษที่ทำให้งอแงร้องไห้คืนนี้หลับฝันดีนะที่รัก

เช้าวันใหม่ที่แสนสดใสมีสองร่างที่นอนกอดก่ายกันบนโซฟาแคบๆร่างบางที่ซุกหน้าลงกับอกแกร่งหลับตาพริ้มมีร่างหนาที่มองด้วยความหลงใหลมือแกร่งลูบผมนิ่มไปมา


"อืออ อืมม อ่าา" หลับสบายจังเลยยยที่นอนนิ๊มนิ่ม งื้อออออ หอมด้วยอะ ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของร่างสูงที่มองด้วยความเอ็นดู 


"ตื่นได้แล้วครับที่รัก ฟอดดด"


"งื้อออ งืมมมม อย่ากวนน"


น่ารัก

น่ารัก

น่ารัก

​                    

น่ารัก

น่ารักจริงๆ

เสียงร่ำในใจของแอลฟาที่ทนต่อความยั่วยวนและน่ารักของเนปจูนไม่ไหวร่างสูงบรรจงกดจูบไปทั่วใบหน้าเนียน หน้าผาก แก้มซ้าย แก้มขวา จมูกรั้นๆ ริมฝีปากบาง 


"งื้อออ สัสส ผวั๊ะะ" ร่างบางตื่นขึ้นมาก็เจอร่างสูงบดจูบอยู่ตกใจมากมายต่อยเข้าให้หนึ่งหมัด 


"โอ๊ยย ซี๊ดดดด เนปอะ" ร่างสูงซี๊ดปากด้วยความเจ็บปวด มองร่างบางเหมือนจะร่ำไห้ 😢


"ใครใช้ให้จูบกูล่ะ" ร่างบางที่โกรธจัดขู่เป็นแมวฟ่อๆบนตักแกร่งนี่ก็ไม่เข้าใจทำไมหนูเนปไม่ลงมา ไปนั่งทำไมตรงนั้น....


"ก็เตงไม่ตื่นอ่าาา" ร่างสูงที่หายเจ็บปากเอ่ยพร้อมมือปลาหมึกที่เลื่อยตามร่างกายบางเอวคอดกิ่ว สะโพกมน เรียวขาสวยๆ


"พูดแต่ปาก มือไม่ต้องสัส ตุ๊บ!" ร่างบางทนไม่ไหว ลุกขึ้นยืนแล้วโดดทับร่างสูงจนจุกเสร็จแล้วก็วิ่งออกจากตรงนั้นทันที


"ซี๊ดดด ตัวแสบ ลูกพ่อ อย่าเป็นอะไรนะ"  แอลฟาได้แต่เอ่ยคร่ำครวญอยู่ไล่หลัง


จุก

** **

เจ็บ

** **

จุก

** **

เจ็บ


สองคำนี้วนเวียนอยู่ในหัวแอลฟา 



:

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น