ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

Ep 42. อยากอุ้มเหลน

ชื่อตอน : Ep 42. อยากอุ้มเหลน

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2560 13:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 42. อยากอุ้มเหลน
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 42.


พี่ฟิว:แต่งงานกับพี่นะ

ฉันฟังไม่ผิดใช่มั้ย พี่ฟิวขอฉันแต่งงาน เขาจริงจังกับฉัน ฉันจะตอบยังไงดี ถ้าฉันปฏิเสธพี่ฟิวก็จะเสียใจ ถ้าฉันตอบตกลง แล้วคุณปู่กับคุณตาพี่ฟิวเขาจะชอบฉันรึเปล่า เขาจะรับฉันเป็นหลานสะใภ้มั้ย

พี่ฟิว:เงียบนี่คือ?

ดรีม:ดรีมแค่ไม่มั่นใจ

พี่ฟิว:เรื่อง?

ดรีม:คุณปู่กับคุณตาของพี่ ท่านจะยอมรับดรีมหรอ

พี่ฟิว:ยอมรับสิ ดรีมสอบผ่านด้วยนะ

ดรีม:สอบผ่าน?

พี่ฟิว:ว่าไงครับ จะแต่งหรือไม่แต่ง

ดรีม:ไม่

พี่ฟิว:ไม่แต่งกับพี่แล้วจะแต่งกับใคร ใช่มั้ย

ดรีม:โห รู้ทันอีก ดรีมจะแต่งงานกับพี่ฟิวค่ะ

ฉันตอบเขาพร้อมกับยิ้มหวานส่งไปให้ พี่ฟิวจับมือข้างซ้ายของฉัน เขาสวมแหวนวงเล็กให้ฉัน

พี่ฟิว:แหวนวงนี้พี่ใช้เงินของพี่ซื้อให้ดรีมนะ

ดรีม:ดรีมจะเก็บรักษาแหวนวงนี้ไว้อย่างดีเลย

“เย้ๆๆ”

“วี๊ดวิ๊วววว”

“ดีใจด้วย”

ฉันมองไปด้านหลังพี่ฟิวก็ต้องตกใจ ทุกคนมาอยู่ที่บ้านฉันได้ยังไง อย่าบอกนะว่าทุกคนรู้เรื่องนี้

ดรีม:ทุกคน

พี่ฟิว:คนพวกนี้ช่างวางแผนเนอะ

ดรีม:ไม่ใช่พี่หรอที่วางแผน

ฉันมองพี่ฟิวค้อนๆ

พี่ฟิว:พี่เปล่า โน่น คนวางแผน

พี่ฟิวจับมือฉันเดินมาหาทุกคน

“ว่าไงหลานสะใภ้”

ดรีม:คุณตา!! ทำไมคุณตาทั้งสองถึง..อย่าบอกนะคะว่า..

ฉันมองหน้าคุณตาทั้งสองสลับกับหน้าพี่ฟิว

พี่ฟิว:คุณปู่กับคุณตาพี่เอง ผู้วางแผนทั้งหมด

ฉันถึงกับหน้าเหว๋อไปเลย นี่คุณตาทั้งสองรู้ว่าฉันเป็นแฟนกับพี่ฟิวสินะ แล้ววันนั้นทำไม


เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ สองวัน...

“ช่วยด้วย คนกระชากกระเป๋า ช่วยด้วย”

เอ๊ะ มันวิ่งมาทางนี้ด้วย ฉันจะทำไงดีเนี้ย จะไม่ช่วยก็ไม่ได้ เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน สกัดขามันก่อนแล้วกัน

พรึบ..สวบ..พรึบ

“โอ๊ะ”

*ดรีม:*ไอ้โจรชั่ว แกต้องโดน นี่แนะ นี่แนะ

ฉันระดมทุบมัน ทั้งเอากระเป๋าฟาด ใช้เท้ากระทืบ จนมันกระเสือกกระสนวิ่งหนีไป ยังไม่วายฉันปารองเท้าใส่หัวมัน แม่นซะด้วย ฉันหยิบกระเป๋า ก่อนจะวิ่งไปหยิบรองเท้ามาใส่ และวิ่งไปหาเจ้าของกระเป๋า

“ขอบใจมากนะหนู ถ้าไม่ได้หนูตาสองคนต้องแย่แน่ๆ มาเที่ยววันแรกก็โดนเลย”

*ดรีม:*ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณตา แล้วคุณตามาจากไหนหรอคะ

“ตาสองคนมาจากต่างจังหวัดนะ พอดีตาจะมาหาหลานชาย”

*ดรีม:*แล้วหลานชายคุณตาละคะ

“กำลังมารับนะ หนูรับไว้สิ”

คุณตาเจ้าของกระเป๋า ยื่นเงินมาให้ฉันปึกหนึ่ง น่าจะเยอะที่เดียว คุณตาหาว่าฉันเห็นแก่เงินหรอ

*ดรีม:*ให้หนู?

“รับไปสิ ถือว่าเป็นสินน้ำใจจากตา”

*ดรีม:*ไม่เป็นไรค่ะ หนูแค่อยากช่วย หนูไม่ได้ช่วยเพราะหวังเงินจากคุณตา หนูขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ

“เดี๋ยวสิแม่หนู รับไว้เถอะนะ อย่าทำให้ตาต้องผิดหวังเลย ตามีเงินเยอะหนูไม่ต้องห่วง”

อวดรวยซะด้วย รู้งี้ไม่ช่วยก็ดี ตาฉันเหลือบไปเห็นสถานที่ที่หนึ่ง

*ดรีม:*คุณตาอยากให้เงินจริงๆใช่มั้ยค่ะ

“ใช่ รับไปสิ”

*ดรีม:*ถ้าอย่างนั้นคุณตาไปกับหนูหน่อยค่ะ

คุณตาสองคนมองหน้ากัน อย่างขอความเห็น

“ไปสิ”

ฉันพาคุณตาทั้งสองคนเดินมาที่บ้านเด็กกำพร้า

*ดรีม:*เงินที่คุณตาจะให้หนู หนูขอให้คุณตาบริจาคให้ที่นี้แล้วกันค่ะ

“ตาได้ยินไม่ใช่มั้ย แม่หนู”

*ดรีม:*ไม่ผิดค่ะ ถ้าคุณตาอยากให้หนูรับไว้หนูก็จะรับ แต่หนูก็ไม่รับไว้เองค่ะ หนูจะบริจาคค่ะ

“เอาแบบนี้ก็ได้”

ฉันเดินเข้าไปติดต่อกับเจ้าหน้าที่ และคุณตาก็มอบเงินจำนวนหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่ามากกว่าที่เขาจะให้ฉัน ให้กับเจ้าหน้าที่ที่ดูแลสถานที่แห่งนี้

“ขอบใจหนูมากเลยนะ ที่พาตาสองคนมาที่นี้ ตารู้สึกมีความสุขมากเลย แม่หนูเป็นคนที่จิตใจดีมากเลยนะ ถ้าเป็นคนอื่นคงจะรีบรับเงินจากตาไปแล้ว”

*ดรีม:*บางทีคนที่เขารับเงินจากคุณตาเขาอาจกำลังไม่มีเงินใช้อยู่ก็ได้ค่ะหรือบางทีเขาก็กลัวคุณตาจะเสียน้ำใจ

“แม่หนูจะบอกอะไรกับตากันแน่”

*ดรีม:*ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณตา

“คุยกันมาตั้งนาน ชื่ออะไรละเรา”

*ดรีม:*หนูชื่อดรีมค่ะ

“มีแฟนรึยัง หลานชายตายังว่างนะ หน้าตาดีด้วย รวยอีกต่างหาก ตอนนี้ก็กำลังจะเข้าไปเป็นผู้บริหารนะ สนใจมั้ย ตาจะแนะนำให้รู้จัก”

*ดรีม:*ขอบคุณนะคะ แต่หนูมีแฟนแล้วค่ะ หนูรักแฟนหนูมาก เราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแยะ หนูไม่ทิ้งแฟนหนูไปหาคนที่รวยกว่าหรอกค่ะ

“แฟนหนูจน”

*ดรีม:*หนูไม่รู้ว่าแฟนหนูจนหรือรวย แต่ครอบครัวเขารวยค่ะ

“ที่แท้ก็รวยหนูถึงไม่ทิ้งเขา”

*ดรีม:*ไม่ใช่ค่ะ หนูมารู้ทีหลังว่าครอบครัวเขารวย ตอนที่เราตกลงเป็นแฟนกัน หนูก็ไม่รู้ว่าครอบครัวเขารวยหรอกค่ะ หนูแค่ชอบเขาในแบบที่เขาเป็นค่ะ

“แฟนหนูเป็นคนแบบไหนล่ะ”

*ดรีม:*เขาเป็นคนที่มีหลายอารมณ์ค่ะ บทจะหวานก็หวาน บทจะขี้โมโหก็โมโห จนบางครั้งหนูก็ตามอารมณ์เขาไม่ทันค่ะ แต่หนูก็รักในแบบที่เขาเป็น เขาไม่ค่อยจะสนใจหรือใส่ใจคนรอบข้างหรอกค่ะ แต่เขารักครอบครัวเขามาก และเขาก็คอยดูแลหนูเป็นอย่างดีด้วยค่ะ แต่ว่าเขาค่อนข้างจะขี้หึงค่ะ แล้วก็พาลไปหมด ตอนนี้หนูกำลังให้บทเรียนเขาอยู่ค่ะ โทษฐานที่เขาชอบใช้อารมณ์และกำลังค่ะ

“เขาทำอะไรหนู”

*ดรีม:*เรื่องนี้หนูไม่ขอเล่านะคะ แล้วเมื่อไหร่หลานคุณตาจะมาหรอค่ะ

“เดี๋ยวก็คงมา”

“แกพูดถึงก็มาเลย รถคันนั้นไง เราสองคนไปก่อนนะ”

“ตาไปก่อนนะแม่หนู หวังว่าเราจะได้พบกันอีก”

*ดรีม:*โชคดีนะคะ สวัสดีค่ะ

ฉันยกมือไหว้คุณตาทั้งสอง พอท่านขึ้นรถไปแล้วฉันก็กลับบ้าน


ปัจจุบัน..

ดรีม:แสดงว่าคนที่มารับคุณตาก็..

พี่ฟิว:พี่เอง

คุณตา:ยินดีต้อนรับ

คุณปู่:เหมือนกัน

คุณตา:แกคิดเองไม่เป็นรึไง

คุณปู่:ฉันกำลังจะพูดพอดี แต่แกพูดขึ้นมาก่อน

ฉันยืนมองคุณปู่กับคุณตาเถียงกัน ต้องห้ามก่อน เดี๋ยวทะเลาะกันอีก

ดรีม:เอ่อ อย่าเถียงกันสิคะ

พี่ฟิว:เพราะแบบนี้ไงคุณปู่กับคุณตาถึงได้โกรธกันกัน จนทำให้ครอบครัวผมต้องแยกกัน

ดรีม:พี่ฟิวอย่าพูดแบบนี้สิ

คุณปู่:มันก็จริงอย่างที่แกว่า ถ้าฉันสองคนไม่ทะเลาะกันเรื่องอาหาร ครอบครัวแกก็คงได้อยู่ด้วยกัน

ทะเลาะกันเรื่องอาหารเนี้ยนะ ฉันฟังผิดรึเปล่า

ดรีม:ทะเลาะกันเรื่องอาหาร?

คุณพ่อ:ใช่หนูดรีม เรื่องอาหาร อีกคนจะเอาอาหารไทย อีกคนจะเอาอาหารจีน ก็เลยทะเลาะกัน ก่อนวันงานแต่งงานของพ่อกับแม่

ดรีม:เรื่องแค่นี้หรอค่ะ

คุณตา:มันเป็นเรื่องใหญ่นะ

ดรีม:ก็แค่เจอกันคนละครึ่งทางก็จบหนิค่ะ มีทั้งอาหารไทยและอาหารจีน ไม่เห็นต้องทะเลาะกันเลยค่ะ

คุณแม่:เพราะความอยากเอาชนะไงลูก เป็นไงค่ะคุณพ่อ หลานสะใภ้ ถูกใจเลยสิ

คุณตา:ถูกใจมาก ทั้งหลานสะใภ้และหลานเขย

คุณปู่:รีบๆมีเหลนให้ตาเร็วๆล่ะ

พี่ฟิว:ผมไม่รีบครับ คุณปู่รออุ้มลูกของฟ้ากับพี่ดินไปก่อนแล้วกันครับ

พี่ดิน:อุ๊บ

ฉันมองพี่ดินที่ยกมือขึ้นปิดมาก

พี่ฟ้า:พี่ดินเป็นอะไร

พี่ดิน:พี่ อุ๊บ

พี่ดินรีบวิ่งออกไป แล้วพี่ฟ้าก็วิ่งตาม

คุณแม่:ยายฟ้าอย่าวิ่งสิลูก

พอพี่ฟ้าได้ยินก็หยุดวิ่ง เปลี่ยนเป็นเดินเร็วๆแทน

ดรีม:พี่ดินไม่สบายรึเปล่า

พี่ฟิว:พี่ว่าไม่น่าใช่

ฉันมองหน้าพี่ฟิวอย่างสงสัย จะไม่ใช่ได้ไง ก็พี่ดินทำท่าจะอาเจียนออกมา แถมหน้ายังซีดๆอีกด้วย

พี่ฟิว:พี่ว่าอาการเดียวกับไอ้เอ

อาการเดียวกับพี่เอ

ดรีม:อย่าบอกนะว่า..

พี่ฟิว:แพ้ท้องแทนเมีย

ดรีม:ถึงว่าหมู่นี้ดูแปลกๆ ดรีมคิดว่าพี่ดินไม่สบายซะอีก

คุณแม่:แม่ว่าเราเข้าบ้านกันเถอะ แดดร้อนแล้ว ไปค่ะคุณพ่อ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา

คุณแม่พยุงคุณปู่ ส่วนคุณพ่อพยุงคุณตา น่ารักจัง ฉันดีใจนะที่ครอบครัวของพี่ฟิวกับมารักกันเหมือนเดิม ดูแล้วน่าจะอบอุ่นมากขึ้นด้วย

พี่ฟิว:คิดอะไรอยู่

ดรีม:กำลังคิดถึงพี่อยู่

พี่ฟิว:หืม คิดถึงแล้วต้องทำไง

ดรีม:ก้มหน้าลงมาสิ

พี่ฟิวก้มหน้าลงมา ฉันจับใบหน้าเขาไว้ แล้วกดริมฝีปากจูบเขาแรงๆ แล้วก็ผละออก แต่ก็ถูกพี่ฟิวดึงไปจูบอีก จูบแบบลึกซึ้ง ลิ้นแลกลิ้นเลยที่เดียว

ดรีม:อื้มมมม~

พี่ฟิว:อื้มมมม~

ฉันเริ่มหายใจไม่ทันแล้ว ฉันทุบหน้าอกพี่ฟิว แล้วพี่ฟิวก็ถอนจูบออก ฉันรีบสูดอากาศเข้าปอดทันที

ดรีม:แฮกๆๆ

พี่ฟิว:ฮึๆ

พี่ฟิวยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย คนอะไรเท่ชะมัด


โต๊ะอาหาร มื้อค่ำ..

ตอนนี้ฉันอยู่ที่โต๊ะอาหารของบ้านฉัน พร้อมกับทุกคน แล้วก็มี นัตตี้ แยม และพี่เอด้วย วันนี้คุณแม่เป็นแม่ครัวและป้านวลคอยเป็นผู้ช่วย เราทุกคนทานอาหารกันจนอิ่ม กินไปก็คุยไป คุณปู่กับคุณตาก็ยังไม่วายเถียงกันได้ทุกเรื่อง แต่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยก็เรื่องที่จะให้ฉันมีลูกให้ได้

พี่ฟิว:ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่รีบ

คุณตา:เออๆ แต่แกต้องรีบแต่งงาน

คุณปู่:เห็นด้วย แต่งพร้อมคู่นี้เลย

คุณปู่ชี้ไปที่พี่ดินกับพี่ฟ้า ห๊ะ มันไม่เร็วไปหรอ แล้วจะแต่งพร้อมกันได้ไง แต่งคู่ก็ต้องมีคู่ใดคู่หนึ่งเลิกกันนะสิ ไม่เอาหรอก

ดรีม:ไม่เห็นต้องรีบเลยค่ะ

คุณแม่:หนูดรีมมีอะไรหรือเปล่าลูก

ดรีม:เอ่อ หนูพูดได้หรอค่ะ

คุณพ่อ:พูดมาเถอะ

ฉันบอกหน้าพี่ฟิวอย่างขอความเห็น

พี่ฟิว:พูดเถอะ พี่ก็อยากรู้

ดรีม:ถ้าแต่งคู่ ก็ต้องมีคู่ใดคู่หนึ่งอาจจะเลิกกันก็ได้ค่ะ

คุณแม่:จริงด้วยสิ แม่ก็ลืมคิด เอาไงดีละคุณ

คุณแม่หันไปขอความคิดเห็นจากคุณพ่อ

พี่ฟิว:ก็แต่งคี่สิครับ

ดรีม:แต่งคี่?

พี่ฟิว:อือ แต่งคี่ คุณพ่อกับคุณแม่ก็แต่งด้วยสิครับ

คุณพ่อ:จริงด้วยคุณ ตอนงานแต่งของเรา ก็ล้มไม่เป็นท่า เรามาทำให้งานแต่งของเราเสร็จสมบูรณ์กันเถอะ

คุณแม่:เอาสิค่ะ

คุณปู่/คุณตา:เยี่ยม

พูดพร้อมกันแถมยังแปะมือกันอีก ดูๆแล้วน่าจะสนิทกันมาก ไม่น่ามาทะเลาะกันเพราะเรื่องขี้ประติ๋วเลย

คุณพ่อ:ดินว่าไง

พี่ดิน:ผมยินดีครับ ฝากน้องสาวตัวแสบของผมด้วยครับ

ดรีม:ไม่ได้แสบนะ

พี่ฟิว:แสบ

ดรีม:พี่ฟิว งอนแล้ว

ฉันสะบัดหน้าใส่พี่ฟิว แล้วทำแก้มป่องๆ

นัตตี้:แยมมึงอย่ามองหน้าดรีมนะ เดี๋ยวหลานกูออกมาหน้าบูด

แยม:กูก็ว่างั้น

ดรีม:มึงสองคนนี้ เชอะ คุณปู่ คุณตา คุณพ่อ คุณแม่ พี่ฟ้า พี่เอ หนูขอตัวก่อนนะคะ

ฉันเดินออกมาจากห้องอาหาร ฉันรู้ว่ามันเสียมารยาท แต่จะให้ฉันทำยังไง จริงๆแล้วฉันไม่ได้งอน ฉันแค่แกล้ง ที่ฉันต้องเดินออกมาเพราะฉันอยากอยู่กับพี่ฟิวแค่สองคน พี่ฟิวจะรู้มั้ยนะ เขาจะเดินตามมาง้อฉันรึเปล่า ฉันเดินขึ้นบันไดมาเรื่อยๆจนถึงประตูห้องฉัน พี่ฟิวก็ยังไม่ตามมา

ดรีม:ทำไมไม่ตามมาล่ะ

ฉันเปิดประตูห้องเข้าไป แล้วก็ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาริมหน้าต่าง เขาจะไม่ตามฉันมาจริงๆหรอ

ดรีม:คนบ้า รู้มั้ยว่าคิดถึง รู้มั้ยว่าอยากอยู่ด้วยกันสองคน

ฉันนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย

ดรีม:อ๊ะ!


หนูดรีมคิดอะไรกับพี่ฟิวรึเปล่า จะจับพี่ฟิวปล้ำรึเปล่าหนอ

แต่คุณตาคุณปู่นี่ก็แสบเนอะ ช่างวางแผน ดีที่ถูกใจหลานสะใภ้แถมยังถูกใจหลายเขยด้วย

สบายตัวไปนะพี่ดิน

เม้นๆมาคุยกัน

ความคิดเห็น