กุญแจฟา(F Clef)

อาจจะไม่ถูกใจไปบ้าง แต่ก็เป็นกำลังใจให้เด็กๆ กันด้วยนะ^^” (ใครเจอคำผิด รบกวนบอกด้วยน้า>..<")

ชื่อตอน : After wedding 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 40k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2561 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
After wedding 21
แบบอักษร

….After wedding 21….

.

.

.

.

ระหว่างทางกลับบ้านบัสนั่งมองออกไปนอกรถอย่างไม่ใส่ใจร่างสูง เขาเริ่มขัดเขินขึ้นมาเพราะรู้สึกว่ากำลังถูกมองอยู่ คอปเตอร์ขับรถไปก็แอบเหลือบมองต้นขาของคนข้างๆ ที่กระโปรงเลิกขึ้นมาเผยให้เห็นต้นขาอ่อน ทั้งๆ ที่เขาก็เห็นต้นขาของบัสอยู่ทุกวันแต่วันนี้เขารู้สึกว่าบัสเซ็กซี่กว่าเดิม ร่างสูงค่อยๆ ขยับมือซ้ายไปยังที่นั่งข้างคนขับ บัสที่รับรู้ถึงสัมผัสอุ่นจากมือของคนข้างๆ ก็รีบดึงชายกระโปรงลงปิดต้นขาก่อนจะหันมามองค้อนร่างสูง แต่ก็เห็นว่าร่างสูงกำลังมองทางขับรถอยู่ไม่ได้สนใจเขา

.

.

.

ทั้งสองคนกลับมาถึงคอนโดในช่วงเย็น คอปเตอร์เปิดประตูเข้าไปก่อนแล้วตามด้วยบัส บัสเดินไปนั่งที่โซฟาห้องรับแขกก่อนจะวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะ ร่างสูงเดินตามมาก่อนจะหยุดมองคนตรงหน้า



"หึหึ~ น่ารักดีหนิ" อยู่ๆ คอปเตอร์ก็พูดขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี บัสหันมามองอย่างงงๆ


"อะไร" บัสถามออกมาเสียงเรียบ


"นี่กำลังอ่อยเหมือนเมื่อเช้าใช่มั้ย" คอปเตอร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ก่อนจะขยับเข้าหาบัส บัสมองมาที่คอปเตอร์อย่างหวั่นใจ



พรึบ~


"ทะ..ทำอะไร ออกไปเลยนะ" บัสอึกอักบอกออกมาพร้อมกับรีบยกมือมาดันหน้าอกของคอปเตอร์เอาไว้เมื่อร่างสูงจับให้บัสนอนลงกับโซฟา บัสขยับถอยหนีก่อนที่คอปเตอร์จะขึ้นไปคร่อมร่างของเขาเอาไว้ คอปเตอร์จ้องบัสด้วยสายตาแทะโลม


"อ่อยขนาดนี้ คิดว่าพี่จะอดใจไหวหรอ" คอปเตอร์พูดขึ้นมาเสียงนุ่ม บัสเริ่มจะหน้าขึ้นสีกับสถานการณ์ที่ล่อแหลมแบบนี้


"อ..อ่อยบ้าอะไรล่ะ" บัสบอกออกมาไม่เต็มเสียงก่อนจะหันหน้าหลบสายตาที่มองมา



ฟอด~~~~



"อ่อยอีกและ" คอปเตอร์หอมแก้มของบัสทันทีที่บัสหันหน้าหลบสายตาของเขาก่อนจะพูดขึ้นมาเสียงนุ่ม บัสสะดุ้งหันมามองร่างสูงนิ่งๆ


"ฉวยโอกาส" บัสว่าออกมากลบเกลือนความเขินก่อนจะนึกถึงเรื่องที่คุยกับโค้กเมื่อตอนกลางวัน


"ก็นึกว่าหันแก้มให้หอม" ร่างสูงบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ บัสเริ่มจะหน้าแดงก่ำ


"ปล่อยได้และ จะอาบน้ำ" บัสพยายามควบคุมเสียงให้เป็นปกติ


"หึ มาขนาดนี้และ คิดว่าพี่จะปล่อยไปง่ายๆ หรอ" คอปเตอร์ส่งเสียงในลำคอก่อนจะบอกความต้องการของตนเองออกมาอ้อมๆ ก่อนจะจูบลงบนริมฝีปากบางแล้วรีบผละออกมาซุกหน้าลงไปที่ซอกคอของบัสพร้อมกับสูดดมความหอม


"อื้อ...ไม่เอา หยุดเลยนะ" บัสโวยวายออกมาพร้อมกับดิ้นขลุกขลักไปมาใต้ร่างของคอปเตอร์ ร่างสูงรีบขยับแทรกตัวระหว่างขาของบัสก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งไปเลิกชายกระโปรงพร้อมกับยกเข่าของบัสขึ้นก่อนจะลูบไล้ต้นขาอ่อนไปมา


"อือ...." บัสส่งเสียงในลำคอออกมาเมื่อคอปเตอร์สัมผัสลูบไล้ต้นขาของเขาพร้อมกับบีบเค้นไปมา บัสรู้สึกวูบวาบขึ้นมาที่หน้าท้อง ร่างสูงใช้มืออีกข้างปลดกระดุมเสื้อของบัสอย่างรวดเร็วเผยให้เห็นยอดอกล่อตาล่อใจร่างสูงอยู่ตรงหน้า


"เซ็กซี่จัง" ร่างสูงบอกออกมาเสียงพร่าเมื่อเห็นภาพตรงหน้าพร้อมกับสัมผัสที่ต้นขาไปมา บัสเริ่มหอบออกมานิดๆ จากแรงดิ้นขลุกขลักในตอนแรกก่อนจะเบือนหน้าหนี


"ปล่อยได้แล้ว" บัสบอกออกมาอย่างขัดเขิน


"มันตื่นแล้ว บัสต้องรับผิดชอบ" คอปเตอร์บอกออกมาเสียงนุ่มพร้อมกับบีบสะโพกของบัสใต้กระโปรง บัสเลิ่กลั่กหันมามองร่างสูงก่อนจะถามออกมา


"เกี่ยวอะไร ทำไมบัสต้องรับผิดชอบ" บัสถามออกมาไม่เต็มเสียงนัก คอปเตอร์ยกยิ้มมุมปากก่อนจะมองบัสกลับไปด้วยสายตาเจ้าเล่ห์


"ก็อยากยั่วทำไมล่ะ" คอปเตอร์บอกออกมาทำเอาบัสนิ่งค้างไปนิด


"ยั่วบ้าอะไรล่ะ ลุกเลยนะ อื้อ..." บัสว่าออกมาไม่ทันจบประโยคร่างสูงก็ใช้ริมฝีปากครอบครองยอดอกของเขาเสียก่อน คอปเตอร์สลับขบเม้มซ้ายขวาไปมาพร้อมกับใช้ปลายลิ้นนุ่มตวัดชิมยอดอกของคนใต้ร่างอย่างไม่ฟังคำขอ พร้อมกับลูบไล้คลำคลึงต้นขาอ่อนและสะโพกของคนใต้ร่างไปด้วย บัสแอ่นหน้าอกรับสัมผัสจากร่างสูงอย่างไม่รู้ตัวพร้อมกับดิ้นขลุกขลักด้วยความรู้สึกวูบวาบไปทั่วกาย


"อื้อ....." บัสส่งเสียงออกมาจากในลำคออย่างห้ามไม่อยู่


"ฮึ่ม~" เสียงของร่างสูงดังออกมาด้วยอารมณ์ที่เดือดพล่าน


"อือ.....พะ..พี่คอปเตอร์" บัสครางเสียงหวานออกมาเมื่อร่างสูงดูดดึงยอดอกของเขา ก่อนจะเลื่อนไปสูดดมซอกคอขาวพร้อมกับขบเม้มทำรอยไว้อย่างลืมตัว


"หืม..." คอปเตอร์ตอบรับออกมาในลำคอ



จุ๊บ~



คอปเตอร์เลื่อนขึ้นมาประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางก่อนจะขบเม้มดูดดึงไปตามอารมณ์ บัสตอบรับสัมผัสจากร่างสูงกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกันก่อนที่ร่างสูงจะสอดปลายลิ้นเข้าไปกวาดชิมความหวาน บัสเผยอริมฝีปากรับสัมผัสจากร่างสูงก่อนจะดูดดึงปลายลิ้นของร่างสูงกลับไปเช่นกัน ลิ้นร้อนเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างเร่าร้อน ก่อนจะผละริมฝีปากออกมา ร่างสูงมองคนใต้ร่างที่ตอนนี้ใบหน้าแดงก่ำ หน้าอกขยับแรงด้วยความเหนื่อยหอบจากบทรักเมื่อสักครู่ คอปเตอร์มองบัสด้วยสายตาฉ่ำปรือ บัสมองคนบนร่างด้วยใบหน้าแดงก่ำก่อนจะกลอกตาหลบสายตาที่มองมา



"พี่ขอนะ" คอปเตอร์บอกออกมาเสียงพร่า บัสเม้มปากนิดๆ แต่ก็ไม่ได้หันกลับมาตอบร่างสูงแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธออกมา



ร่างสูงผละขึ้นมาถอดกางเกงของตนเองพร้อมชั้นในออก แต่ก็ยังแทรกขาไว้ที่ระหว่างขาของบัสเหมือนเดิม บัสเหลือบสายตากลับมามองก่อนจะรีบหันกลับไป



"หน้าไม่อาย" บัสพูดขึ้นมาไม่เต็มเสียงนักด้วยความขัดเขินกับภาพที่เห็นตรงหน้า


"หึ~" ร่างสูงส่งเสียงในลำคอออกมาเมื่อเห็นอาการของคนตรงหน้าพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อของตนเองออกก่อนที่จะ...



พรึบ~



"เห้ย!~" บัสร้องออกมาเสียงหลงเมื่อร่างสูงเลิกกระโปรงของบัสขึ้นก่อนจะสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปจับขอบชั้นในเอาไว้พร้อมกับดึงลงมาอย่างรวดเร็วก่อนจะจับขาของบัสข้างหนึ่งให้ลอดชั้นใน


"ตกใจอะไร ทำยังกับพี่ไม่เคยเห็น" ร่างสูงบอกออกมาเสียงนุ่มพร้อมกับมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาฉ่ำปรือ บัสกัดปากตัวเองนิดๆ พร้อมกับหลบสายตาของคนบนร่างที่มองมา


"อ๊ะ!...อื้อ....." บัสส่งเสียงออกมาเมื่อร่างสูงสอดแขนใต้ข้อพับของเขาทั้งสองข้างพร้อมกับยกขึ้นก่อนจะดึงร่างของเขาจนแนบชิดกับหน้าท้องของร่างสูง คอปเตอร์ใช้มือข้างหนึ่งครอบครองแก่นกายของบัสพร้อมกับขยับไปด้วยก่อนจะก้มลงไปชิมยอดอกของคนตรงหน้า บัสเม้มปากพยายามกลั้นเสียงที่น่าอายเอาไว้แต่ก็เล็ดลอดออกมาอยู่ดี


"ถ้าอึดอัด ก็ร้องออกมาสิ" คอปเตอร์บอกออกมาเสียงพร่าก่อนจะก้มลงไปชิมยอดอกเล็กของคนตรงหน้าต่อ บัสส่ายหน้าไปมาอย่างต้องการระบายอารมณ์


"อือ....อื้อ...อ้า..." บัสส่งเสียงออกมาด้วยความวูบวาบไปทั่วร่างกายอย่างห้ามไม่อยู่ เสียงหวานหูของบัสทำให้ร่างสูงเริ่มจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ก่อนจะเอาขาของบัสลงแล้วเปลี่ยนไปนั่งทับหน้าตักของบัสแทน ร่างสูงใช้มือข้างหนึ่งขยับรูดรั้งแก่นกายของคนตรงหน้าก่อนจะใช้มืออีกข้างจับมือของบัสให้มาจับที่แท่งร้อนของเขา คอปเตอร์ขยับมือของบัสที่กำลังจับแท่งร้อนของตนเองให้ขึ้นลงตามมือของเขาก่อนจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนตรงหน้า


"ซี้ดดดดด...." คอปเตอร์ร้องออกมาเมื่อแท่งร้อนของเขากำลังขยับด้วยฝีมือของคนตรงหน้า


"อือ....อื้ม...." คอปเตอร์ก้มลงไปกวาดชิมความหวานจากปากของบัสโดยที่มือของทั้งคู่ยังคงทำหน้าที่ บัสร้องออกมาในลำคอด้วยความรู้สึกวูบวาบ


"อื้มมม... พี่คอปเตอร์...บ..บัส...บัส..." บัสพูดขึ้นมาเสียงขาดๆ หายๆ ร่างสูงที่ได้ยินเสียงครางหวานหูรีบเร่งขยับแก่นกายของคนตรงหน้าเร็วขึ้น


"ซี้ด...อ้า...บัส...เร็วอีก" คอปเตอร์บอกออกมาเสียงพร่า บัสรีบขยับตามที่ร่างสูงบอก เสียงครางระงมห้องของทั้งคู่ดังสลับกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร


"อื้อ....สะ…ระ...เร็วๆ" บัสครางบอกออกมาไม่เต็มเสียงนัก เสียงหวานหูของบัสทำให้ร่างสูงอารมณ์เดือดพล่านพร้อมกับรีบขยับตามที่บัสร้องขอออกมา


"มะ..ไม่ไหว..ล..แล้ว..." บัสบอกออกมาเสียงสั่น


"ฮึ่ม~" คอปเตอร์ส่งเสียงออกมาในลำคอ


"อื้อ...มัน..จะออกแล้ว..." บัสบอกออกมาเมื่อใกล้จะปลดปล่อย


"ดะ...เดี๋ยว...อือ...มันจะเปื้อน...อื้อ...ก..กระ(โปรง)...อ..อ้า~" บัสพูดยังไม่ทันได้รู้ความก็ปลดปล่อยออกมาเปื้อนกระโปรงและมือของร่างสูง ร่างสูงจับมือของบัสให้เร่งขยับตามมือของเขา


"อ้าาาาาา....." ไม่นานนักคอปเตอร์ปลดปล่อยออกมาเปื้อนมือและกระโปรงของบัสก่อนจะฟุบลงไปบนตัวของคนใต้ร่าง บัสหายใจด้วยความเหนื่อยหอบ คอปเตอร์ยิ้มออกมาอย่างเหนื่อยๆ เมื่อได้ยินเสียงหอบเหนื่อยและเสียงหัวใจที่เต้นระรัวของคนใต้ร่าง



ฟอดดดดดด~~~~



"ขอบคุณนะ" คอปเตอร์ขยับขึ้นไปหอมแก้มแดงของบัสก่อนจะพูดออกมาเสียงนุ่ม บัสนิ่งไปนิดก่อนจะพูดออกมาอย่างอายๆ


"ล...ลุกได้แล้ว" บัสพูดออกมาโดยที่ไม่กล้ามองหน้าร่างสูง คอปเตอร์ลุกขึ้นมานั่งมองผลงานของตัวเองก่อนจะยกยิ้มออกมาโดยที่ยังนั่งทับขาของบัสอยู่ บัสค่อยๆ ดันร่างของตนเองขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะเอามือยันด้านหลังเอาไว้ก่อนจะหน้าขึ้นสีระเรื่อเมื่อเห็นผลงานของร่างสูง


"หึหึ" คอปเตอร์ส่งเสียงออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นผลงานของตนเอง


"พี่แม่ง...เปื้อนกระโปรงเลย" บัสว่าออกมาไม่จริงจังนัก


"หึ~ หรืออยากให้เปื้อนปาก" คอปเตอร์พูดขึ้นมากวนๆ แต่ก็มองบัสอย่างไม่วางตา บัสที่ได้ยินนิ่งไปนิดก่อนจะหน้าแดงก่ำอีกครั้ง


"ลามก!" บัสว่ากลับไปกลบเกลื่อนความเขิน ร่างสูงยักคิ้วกวนๆ ส่งกลับไปให้


"พรุ่งนี้ต้องเอาไปคืนรุ่นพี่ด้วย" บัสบ่นพึมพำออกมา


"เดี๋ยวพี่ซักให้ก็ได้" คอปเตอร์บอกออกมาเสียงจริงจัง บัสนิ่งไปนิดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าร่างสูงจะทำให้เขา


"ทำเป็น?" บัสถามออกมาเพราะเขาไม่คิดว่าร่างสูงจะซักผ้าเองได้


"เอ่อ... พี่..." คอปเตอร์พูดออกมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจเพราะเสื้อผ้าของตัวเองยังส่งซักแต่ก็อยากจะทำให้คนตรงหน้า


"มะ...ไม่เป็นไร เดี๋ยวซักเอง" บัสบอกออกมาอย่างเขินๆ และเกรงใจเพราะยังไงร่างสูงก็อายุมากกว่าเขา เขาไม่อยากให้ร่างสูงต้องมาทำอะไรให้เขาแบบนี้


"แน่ใจนะ" คอปเตอร์ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ บัสพยักหน้ารับ


"น่ารักที่สุด" คอปเตอร์พูดออกมาพร้อมกับใช้มือข้างที่ไม่เปื้อนไปขยี้ผมของบัส บัสรู้สึกถึงความอุ่นวาบในหัวใจ เขารู้สึกว่าร่างสูงเริ่มอ่อนโยนกับเขามากขึ้น


"ไปได้แล้ว" บัสเอ่ยปากไล่ขึ้นมาด้วยความขัดเขินกับสถานการณ์ตรงหน้า ร่างสูงขยับตัวเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูที่โต๊ะข้างโซฟาก่อนจะเช็ดทำความสะอาดร่องรอยที่เปื่อนอยู่ตามฝ่ามือและร่างกายของเขาและบัส คอปเตอร์บอกให้บัสเข้าไปจัดการอาบน้ำทำความสะอาดก่อน


"ไม่อาบด้วยกันหรอ" คอปเตอร์คว้ามือของบัสที่ลุกขึ้นยืนกำลังจะเดินเข้าห้องนอน บัสหันมามองค้อนอย่างอายๆ ก่อนจะดึงข้อมือออก บัสหันหลังให้ร่างสูงจะเดินเข้าห้องนอนแต่ก็ต้องชะงักหันกลับมาอีกครั้ง เมื่อร่างสูงแกล้งเปิดกระโปรงของเขา


"หึหึ" ร่างสูงหัวเราะออกมาในลำคออย่างพอใจที่ได้แกล้งคนตรงหน้าก่อนจะยักคิ้วขึ้นอย่างกวนๆ


"พี่แม่ง" บัสว่าออกมาไม่จริงจังนักก่อนจะรีบเดินหนีเข้าห้องนอน คอปเตอร์ยกยิ้มออกมาก่อนจะเดินตามบัสเข้าไปในห้องนอน ร่างสูงหยิบผ้าขนหนูมาผ้ารอบเอวและถอดเสื้อออกรอผลัดเข้าไปอาบบ้าง บัสใช้เวลาจัดแจงอาบน้ำและซักกระโปรงค่อนข้างนานก่อนจะผละออกมาให้ร่างสูงเข้าไปอาบบ้าง คอปเตอร์ออกมาจากห้องน้ำอีกทีก็เห็นว่าบัสหยิบโต๊ะญี่ปุ่นมานั่งทำการบ้านอยู่ข้างเตียง


"ทำไมมานั่งทำตรงนี้ล่ะ ไม่เมื่อยรึไง" คอปเตอร์ถามขึ้นมาพร้อมกับใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมไปด้วยก่อนจะเดินไปยังตู้เสื้อผ้า


"ก็..มันไม่มีโต๊ะเขียนหนังสือหนิ" บัสบอกออกมาตามที่คิด ร่างสูงนิ่งคิดตามที่บัสบอก


"หรือพี่จะให้ใช้โต๊ะทำงานของพี่ในห้องนอนเล็กล่ะ" บัสพูดออกไปอย่างนั้น


"ไม่ได้!" คอปเตอร์รีบพูดสวนขึ้นมา บัสนึกสงสัยว่าทำไมร่างสูงถึงหวงห้องนอนเล็กนัก


"ขี้หวง" บัสว่าออกมาไม่จริงจังนักก่อนจะนั่งทำการบ้านอย่างไม่สนใจร่างสูง คอปเตอร์ยืนแต่งตัวอยู่สักพักก็เดินมานั่งลงข้างๆ บัสพร้อมกับชะเง้อมองการบ้านของบัส


"มองไร ปีสี่ไม่มีการบ้านรึไง" บัสถามขึ้นมาเสียงเรียบ สายตาจดจ้องอยู่กับงานตรงหน้าแต่ก็รับรู้ได้ว่าร่างสูงกำลังมองมาที่เขา


"เดี๋ยวค่อยทำก่อนส่ง" คอปเตอร์ตอบออกมาอย่างไม่ใส่ใจ


"เหอะ" บัสส่ายหัวพร้อมกับส่งเสียงออกมา


"ทำไมแคลคูลัสสั่งการบ้านบ่อยจัง" คอปเตอร์ถามขึ้นมาอย่างนึกสงสัยพลางหาเรื่องชวนคนข้างๆ คุยไปด้วย


"อือ" บัสตอบออกมาสั้นๆ


"ช่วยปะ" คอปเตอร์ถามออกมาอย่างใจดี


"ไม่ต้อง" บัสรีบพูดสวนกลับมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาเริ่มรำคาญที่ร่างสูงมาป่วนทำลายสมาธิของเขา


"ไหนดูหน่อย" ร่างสูงขยับหน้าเข้าใกล้คนข้างๆ บัสนิ่งไปนิด


"บอกว่าไม่ต้องไง" บัสบอกออกมาเสียงแข็ง



ฟอดดดดดด



"หอมจัง" ร่างสูงใช้จังหวะที่บัสไม่ทันระวังตัวหอมแก้มใสฟอดใหญ่ บัสนิ่งค้างพลางรู้สึกร้อนหน้าขึ้นมา


"ไอ้พี่คอปเตอร์ เยอะไปและ" บัสว่ากลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ คอปเตอร์ยกยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นแก้มขึ้นสีของคนข้างๆ


"หึหึ" คอปเตอร์หัวเราะในลำคอออกมาอย่างพอใจที่ได้แกล้งคนตรงหน้า ก่อนจะลุกเดินไปหยิบการบ้านมาทำกับบัส


"ไหนบอกว่าเดี๋ยวค่อยทำ" บัสถามขึ้นมาหลังจากที่ร่างสูงนั่งลงอีกด้านของโต๊ะพร้อมกับเอาการบ้านขึ้นมาวาง


"ก็อยากทำตอนนี้" คอปเตอร์บอกออกไปเสียงเรียบพร้อมกับเปิดงานทำไปด้วย


"คอนโดออกจะกว้างยังจะมานั่งเบียด" บัสแขวะออกไปไม่จริงจังนัก


"ก็อยากนั่งทำด้วย" คอปเตอร์บอกออกมาเสียงนุ่มติดจะอ้อนๆ บัสเม้มปากนิดๆ เมื่อได้ยินคำตอบของร่างสูง


"ทำไมไม่ไปทำที่โต๊ะทำงานของตัวเองล่ะ" บัสถามออกมากลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่าง


"ก็อยากทำกับบัส" ร่างสูงบอกออกมาเสียงนุ่ม


"งั้นก็ให้บัสไปทำที่โต๊ะทำงาน" บัสพูดกวนร่างสูงกลับไป ร่างสูงละสายตาจากงานตรงหน้าขึ้นมามองบัสนิ่งๆ


"บอกว่าไม่ได้ไง" ร่างสูงจิ๊ปากถอนหายใจก่อนบอกออกมาเสียงเรียบ


"หวงอะไรนักหนา" บัสก้มหน้าก้มตาทำงานพร้อมกับพูดพึมพำขึ้นมาแต่ร่างสูงก็ได้ยิน


"เออ พรุ่งนี้บัสเอารถไปเองนะ" บัสพูดขึ้นมาเมื่อนึกขึ้นได้ คอปเตอร์เงยหน้าขึ้นมามองบัสก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น


"ก็...พรุ่งนี้พี่เรียนเช้า แต่บัสเรียนบ่าย" บัสอธิบายออกมา ร่างสูงนิ่งคิดไปนิด


"เดี๋ยวบ่ายมารับ" ร่างสูงบอกออกมาเสียงเรียบ บัสขมวดคิ้วขึ้นอย่างงุนงง


"จะเทียวไปเทียวมาทำไม บัสไปเองได้ อีกอย่างพรุ่งนี้รุ่นพี่เรียกประชุมเชียร์อีก" บัสว่าออกมายาวๆ


"น่า..พี่ไปส่ง" คอปเตอร์ย้ำออกมาอีก


"ไม่เป็นไร บัสไม่อยากรบกวนคนอื่น" บัสบอกออกมาอีก คอปเตอร์เจ็บแปล๊บขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าบัสนิ่งๆ บัสมองกลับไปอย่างรู้สึกแปลกๆ ที่ร่างสูงมองเขาเหมือนกับว่าเขาทำอะไรให้ไม่พอใจรึเปล่า


"อืม" คอปเตอร์ตอบรับในลำคอสั้นๆ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อเงียบๆ บัสรู้สึกวูบโหวงแปลกๆ ขึ้นมากับความนิ่งเฉยของคนตรงหน้าแต่ก็ไม่อยากคิดอะไรมากก่อนจะนั่งทำการบ้านต่ออย่างไม่ได้คิดอะไร



ทั้งสองต่างคนต่างทำงานของตนเองเงียบๆ แม้ว่าในใจของทั้งคู่จะไม่ได้เงียบเหมือนภายนอกก็ตาม บัสแอบเหลือบมองคนตรงหน้าเป็นระยะพลางรู้สึกใจไม่ดีที่คนตรงหน้าไม่คอยกวนเขาแกล้งเขาหรือหยอกเขาเหมือนทุกที แต่คราวนี้กลับมีแต่ความเงียบเข้าปกคลุม

.

.

.

คอปเตอร์ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าก็เห็นว่าคนข้างๆ ยังคงหลับอยู่ เมื่อคืนนี้เขาเข้านอนก่อนบัส แต่ก็นอนไม่ค่อยหลับเพราะขาดหมอนข้างใบโปรด แต่ก็หลับลงในเวลาต่อมาเมื่อหมอนข้างของเขาเข้านอน ร่างสูงรอเวลาที่ลมหายใจของบัสคงที่ก่อนจะคว้าเอาหมอนข้างที่มีลมหายใจมากอดไว้แล้วผล็อยหลับไป ร่างสูงจูบลงบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยๆ ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมตัวไปเรียนในตอนเช้าอย่างเงียบๆ

.

.

.

"ไงวะมึง หน้าตาบอกบุญไม่รับแต่เช้า" ธีร์ทักขึ้นมาเมื่อเห็นคอปเตอร์เดินมารวมกลุ่มกับเพื่อนที่โต๊ะประจำ


"อืม เมื่อคืนทำการบ้านดึก" คอปเตอร์ตอบออกมาเสียงเรียบใบหน้าเรียบนิ่งไม่ค่อยสดใสสักเท่าไร เพื่อนๆ ที่ได้ยินคำตอบของคอปเตอร์ถึงกับชะงัก


"เชรดดดด เดี๋ยวนี้ทำการบ้านเองได้?" แซนถามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ


"เมื่อก่อนเที่ยวดึกไม่เห็นเป็นไร" ธีร์พูดเรื่องจริงออกมา


"วิชาไรวะ มีการบ้านด้วยหรอ" ไม้ถามออกมา


"กลยุทธ์การตลาดไง มึงไม่ได้ฟังที่อาจารย์บอกหรอวะ" คอปเตอร์ตอบกลับไปเสียงเรียบ


"ฟังสิวะ แต่อาจารย์เพิ่งสั่งเมื่อวานหนิ ส่งตั้งจันทร์หน้า มึงรีบเหรอสัด" ไม้ตอบกลับ


"แหม ไปติวกับสาวที่ไหนมาล่ะมึง" ธีร์นึกแซวขึ้นมา เพราะปกติแล้วถ้าไฟไม่ลนก้นพวกเขาก็แทบจะไม่สนใจการบ้านสักเท่าไรยกเว้นแซนที่จะเป็นคนคอยเตือนเพื่อนๆ


"สัด! กูจะตั้งใจเรียนไม่ได้เลยไง" คอปเตอร์ว่าออกไปไม่จริงจังนัก เพื่อนๆ พากันหัวเราะคิกคัก


"มึงดูไรวะ เห็นนั่งดูยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตั้งแต่มะกี๊และ ไหนดูมั่งดิ๊" ไม้ทักแซนขึ้นมา เพราะเขาเห็นแซนนั่งจ้องโทรศัพท์มือถือยิ้มๆ อยู่คนเดียวนานสองนานก่อนจะคว้ามือถือของแซนไปเสียดื้อๆ แซนที่ไม่ทันระวังในความไวของไม้ทำให้มือถือหลุดไปอยู่ในมือของเพื่อนจนได้


"เชี่ย! นี่มัน...น้องคนที่เป็นเพื่อนกับซีปะ" ไม้ถามออกมาน้ำเสียงแตกตื่น ธีร์ชะโงกหน้าไปมองโทรศัพท์ในมือของไม้ก่อนจะตาโต คอปเตอร์ชะงักเล็กน้อยก่อนจะนึกสงสัยขึ้นมาแต่ก็ยังเงียบ


"เออ" แซนบอกออกมายิ้มๆ


"น้องมันชื่อไรนะ ทำไมใส่กระโปรงวะ ฮ่าๆ แต่แม่งน่ารักดี" ไม้ถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้ก่อนจะเอ่ยชมคนในภาพออกมายิ้มๆ


"น้องบัส" สิ้นเสียงของแซน คอปเตอร์หูผึ่งก่อนจะคว้าโทรศัพท์ในมือของไม้มาดูอย่างรวดเร็วก่อนจะหน้านิ่วคิ้วขมวดขึ้นมา


"ถ้าเป็นมึงใส่คงเหี้ยมากกกก" ธีร์ว่าไม้ออกมาขำๆ


"มึงไปเอามาจากไหน" คอปเตอร์ถามขึ้นมาเสียงเข้ม แซนมองคอปเตอร์อย่างนึกสงสัยก่อนจะตอบกลับไป


"ซีส่งมาให้เมื่อวาน น่ารักปะ" แซนบอกออกไปเสียงเรียบก่อนจะยิ้มให้กับภาพนั้นอีกครั้ง คอปเตอร์เริ่มจะหัวเสียขึ้นมาแต่ก็ยังควบคุมอารมณ์เอาไว้ได้


"พวกมึง....." แซนพูดเกริ่นออกมา ธีร์กับไม้หันมามองตามเสียง ยกเว้นคอปเตอร์ที่ยังจ้องมือถือของแซนเขม็ง


"กูชอบน้องบัส"

.

.

.

.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น