maithida

ขออนุญาตติดเหรียญฉาก NC บางตอนนะคะ แล้วชี้แจงว่าเรื่องนี้แต่งจบนานแล้ว อาจจะมีข้อผิดพลาด ไม่ถูกใจใครก็กราบขออภัยนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆด้วยน๊าา

Ep12:พ่อแม่สามี...(1)

ชื่อตอน : Ep12:พ่อแม่สามี...(1)

คำค้น : แม่ผัวลูกสะใภ้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep12:พ่อแม่สามี...(1)
แบบอักษร

แอลเปน(12) พ่อแม่สามี...(1)


#เวกเตอร์เซย์

เฮลโลวววววว เซย์ไฮทุกคนน~~~ ยะฮุ้ววววว คิดถึงผมมั้ยย?ผมกลับมาแล้วนะผมจะมายึดครองเรื่องนี้!! ไม่ใช่ล่ะ มาชั่วคราวเดี๋ยวเดียวก็ไป555


วันนี้ผมกับเซ็นต์รีบกลับบ้านเร็วหน่อยครับได้ข่าวจากนัดว่าไอ้ลูกตัวดีพาสาวเข้าบ้าน!! ไม่ได้!! ผมไม่ยอม! มันพึ่งจะปีหนึ่งเองนะ ริอาจพาสาวเข้ามางี้ ไม่ได้!! 


ผมเดินเข้ามาในบ้านยัยหนูก็รีบวิ่งเข้ามาหาผม 


"มะ แม่ ฟา ฟา โน้นๆ ฟา ทำพี่คนฉวยเจ็บ งื้อออออ" หืออออ ผมกับเซ็นต์งงกับคำพูดยัยหนู พี่คนสวย? ใครว่ะ แล้วทำให้เจ็บ เจ็บอะไร??


"เจ็บแบบไหนหรอหืมมม" เซ็นต์ย่อตัวถามยัยหนู 


"ก็ อือๆ อ่าาๆ จะ เจ็บๆ ง่ะ งื้ออออ ฉงฉานพี่คนฉวยง่ะ ฟา ทำ เจ็บๆ เค้าเคาะเรียกก็มะเปิดประตู"

อะ...เอ่อออ ชัดเลยย ชัดมากก ถถถถ ยัยหนูก็พูดไปประกอบท่าไปตัวเองทำยังไง เซ็นต์ก็ขำลั่น เหอะๆเชื้อแม่งไม่ทิ้งแถวจริงๆ


"แต่ตอนนี้เสียงเงียบแล้วครับ สงสัยจะหลับกันแล้ว" นัดที่เดินออกมาจากครัวเอ่ยบอก


"เสียงเงียบไปนานเท่าไหร่แล้ว"


"สัก 2 ชั่วโมงได้ครับ"


"อืมม อีกครึ่งชั่วโมงตามลงมากินข้าว" เซ็นต์พายัยหนูมาให้ผมแล้วคุยกับนัด ใจความก็อย่างที่ได้ยินนั่นละครับ เฮ้ออออ เพลียว่ะ 


ผมอุ้มยัยหนูขึ้นแล้วพาขึ้นห้องไม่นานเซ็นต์ก็ตามขึ้นมา ผมปลอบลูกที่ร้องไห้อยากรู้จริงๆผู้หญิง(?) คนนั้นเป็นใคร เจอไม่ถึงวันทำลูกผมร้องไห้เนี้ยย คิดว่าคนเป็นแม่อย่างผมจะยอมรึไงห๊ะ!!!


"เซ็นต์กูไม่ยอมน่ะ ถึงขั้นพาเข้าบ้านขนาดนี้หน่ะ" ผมหันหน้าไปบอกเซ็นต์ที่ยืนถอดเสื้อผ้าอยู่กลางห้องผมมองนิ่งๆไม่มีความเขิลอายเพราะชินล่ะ มันหน้าด้านงี้ประจำล่ะ


"ไอ้หนูมันคงรักของมันน่า ไม่งั้นจะพามารึไง" เข้าข้าง เหอะ เข้าข้างกันเข้าไป


"ยังไงกูก็ไม่ยอมจบน่ะ" ผมเถียง


"โอ๋ๆ ความสุขลูกนะตะเองง" ....เอิ่มมมผัวผม


"ตะเองพ่อง ไม่เข้ากับมึงเลยสักนิด ไปอาบน้ำไป"


ตะเอง ถุ้ยยยย!!ผมล่ะเบื่อที่มันชอบพูดจางุ้งงิ้งๆ แอ๊บแบ๊วงี้อะ 


ตอนนี้เราพร้อมกันที่โต๊ะอาหารแล้วครับ เหลือแค่ลูกชายตัวแสบกับผู้หญิง(?)คนที่มันพาเข้ามาในบ้าน


"นัด ขึ้นไปตามมาสิ" ผมสั่งนัดขึ้นไปตาม ยัยหนูก็นั่งตาแป๋วมองคนโน้นทีคนนี้ที สงสัยแกจะเริ่มหิวแล้วแฮะ


รอประมาณ 5 นาที ลูกชายตัวแสบก็ลงมาพร้อมผู้หญิง(?) แต่ เอ๊ะ!!! ผู้ชายนี่หว้าา หน้าหวานเหี้ยๆ มิน่าล่ะยัยหนูถึงเรียกพี่คนสวย


"ให้ผู้ใหญ่รอ มีมารยาทมากเลยเนอะ" จิกครับ จิก ไอ้เด็กนั่นหน้าซีดเลยล่ะ หึ


"อะ เอ่ออ ขอโทษครับ" เด็กนั่นพูดเสียงสั่นๆและยกมือขึ้นไหว้ผม 


ผมเสหน้ามองไปทางอื่น เหยียดยิ้มนิดๆ


"แม่!! เนปขอโทษแม่แล้วน่ะ แม่รับไหว้สิ" กล้ามากทำลูกขึ้นเสียงใส่ผมได้ผมเลยตวัดสายตาไปมองนิ่งๆแล้วเหยียดยิ้ม


"ฟา" ลูกตัวดีบ่นผมแต่เด็กนั่นก็เอ็ดเข้าให้ถึงเสียงจะสั่นๆก็เหอะ หึ~~ 


"พอๆ กินข้าวกันได้แล้ว" เซ็นต์พูดเสียงเรียบแล้วลงมือกินข้าว


ผมไม่พูดอะไรทุกคนก็เงียบกินข้าวกันไป จะมีบ้างที่ยัยหนูเอาใจเด็กนั่นตักกับข้าวให้บ้างล่ะ ชวนคุยบ้างล่ะ เด็กนั่นมีอะไรดีนักหนาลูกทั้งสองถึงได้รักได้หลงขนาดนี้ นี่ถ้าไอ้เซ็นต์หลงด้วยนี่..


"หนูเนปจ้ะ ทานนี่สิ" นั่น พูดยังไม่ขาดคำ ไอ้ผัวเวร!!


"อะ เอ่ออ ขอบคุณครับ" ไอ้เด็กนี่ก็แหม~~ มีมารยาทเนอะ เหอะๆ.เบ้ปาก


"ป๋า เมียหนูนะ" ลูกเวรก็แม่งงง เซ็งงงง


"นี่ครับ คุณน้า" เด็กนั่นตักผัดผักให้ผม ไม่กิน ไม่ชอบ 


"ฉันไม่ชอบ เพล้งง" ผมพูดเสียงเรียบแล้ววางช้อน มองเด็กนั่นนิ่งๆ 


ทั้งห้องเงียบกริบสายตาทุกคู่มองมาที่ผม เหมือนน้องนิว(เมียไอ้พี่นัด)จะรู้งานเดินมาอุ้มยัยหนูออกไปข้างนอก


"ชื่ออะไร" ผมกอดอกถามนิ่งๆ


"ชื่อเนปจูนเป็นแฟนผมเอง ไม่สิ เมียผมเอง" ลูกชายผมตอบขึ้นพร้อมโอบไหล่เล็กๆนั่นด้วย แต่...กูถามมึงมั้ยลูก??


"ฉันไม่ได้ถามแกแอลฟา!! ส่วนนายหน่ะ! มีปากมั้ย ห๊ะ!!" ผมตะโกนขึ้นดังลั่นไอ้เด็กนั่นสะดุ้งใหญ่เลยครับ ผัวผมก็ด้วย ถถถ


"อะ เอ่ออ ชื่อเนปจูนครับ"


"พ่อแม่ทำงานอะไร" ผมเริ่มคำถามแรก


"พ่อเปิดผับกับสนามแข่งรถ ส่วนแม่เป็นหมอครับ" เด็กนั่นตอบพร้อมมองตาผม....ในแววตาวูบไหวนิดๆนะครับ หึ


"เรียนปีไหนแล้ว คณะอะไร จบไปจะไปทำงานอะไร" ผมเมินและกอดอกถามต่อไป


"ปีสามครับ คณะวิศวะ ผมอยากเปิดอู่ซ้อมรถและอยากมีร้านอาหารเล็กๆครับ" ยังตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเช่นเดิม...หึ ดีนี่


"รู้ใช่มั้ยครอบครัวฉันเป็นมาเฟีย" พูดนิ่งๆ ข่มเข้าไว้


"ระ รู้ครับ" หึ เสียงเริ่มสั่น


"อืม"


ผมตอบรับอืออึง....ข้อมูลก็ถือว่าผ่านนะ คำตอบ คำพูดตรงดี แววตามุ่งมั่นดี ตอนตอบคำถามก็ไม่หลบตาผม คิดว่าตัวเองเก่งนักหรอ? หึ!


"แม่ ถามอะไรเยอะแยะเนี้ยย" ไอ้ลูกตัวดีเริ่มโวยวาย


"ฉันผิดหรอ? หึ" ผมแทนตัวเองว่าฉันอย่างที่ไม่เคยทำ บ่งบอกว่าผมมีความไม่พอใจไม่มากก็น้อย


"แม่อะ" พอเถอะน้องฟา หนูโตแล้วลูก จะอ้อน ทำหน้าตาแบ๊วๆ มันไม่เข้ากับหนูเลยสักนิด 


ผมไม่สนการกระทำลูกชายแต่เสหน้าไปทางไอ้เด็กนั่นแล้วถาม


"อีกคำถาม รักลูกชายฉันจริงหรอ" 


"อะ เอ่ออ คะ คือออ จะ จริงครับ"


เด็กนั่นพูดจบผมเห็นแววตาเป็นประกายจากลูกชายผมทันที หึ สงสัยจะพึ่งคุยๆกันสิน่ะ ไว้ใจได้แล้วหรอ??


"หรอ ทำไมเสียงสั่นล่ะ"


"คะ คือ เนป คือ..."


"พอได้แล้วเตอร์" ขัดจริงง ไอ้ผัวเวร!!


"จิ๊" ผมจิ๊ปากอย่างขัดใจแล้วลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกจากห้อง


"อ้ออ!!!คิดจะเป็นลูกสะใภ้ฉันมันไม่ง่ายหรอกนะ" ผมบอกก็จะเดินออกไป หึ  เดี๋ยวเราได้เจอกัน เด็กน้อยย



:งานแม่ผัว...ลูกสะใภ้ก็มา555555555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น