babynewyear.

ขออนุญาตติดเหรียญฉาก NC บางตอนนะคะ แล้วชี้แจงว่าเรื่องนี้แต่งจบนานแล้ว อาจจะมีข้อผิดพลาด ไม่ถูกใจใครก็กราบขออภัยนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆด้วยน๊าา

Ep6:ง้อพี่ว๊ากต้องใช้อะไร....

ชื่อตอน : Ep6:ง้อพี่ว๊ากต้องใช้อะไร....

คำค้น : เฟียปะทะว๊าก แอลเนป

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 16:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep6:ง้อพี่ว๊ากต้องใช้อะไร....
แบบอักษร

แอลเนป(6) ง้อพี่ว๊ากต้องใช้อะไร....

  ตอนนี้ผมอยู่กับพี่เนปแล้วครับ ถามว่าอยู่ได้ไงอะหรอ?? หึๆ ก็...


- ย้อนไปสองชั่วโมงที่แล้ว

ผมยืนอยู่ในคอนโดหรูหน้าห้องพี่เนป พยายามเรียก ตะโกน ทุบ ทำทุกวิธีแต่พี่เนปไม่เปิดจนต้องใช้วิธีสุดท้าย..คีย์การ์ดสำรอง หึๆ เอามาไงอะหรอ?เดินไปหยิบเอาเฉยๆอะครับ555555

คลิ๊ก....

อ่าาสำเร็จ ผมเดินเข้ามาในห้อง ย่องครับ กูต้องย่อง ผมย่องหาพี่เนปแต่ก็ไม่เจอแฮะ ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น

อืมม สงสัยยังไม่กลับ ไปไหนของเขาน่ะ...ช่างเหอะ ผมเข้าห้องนอนพี่เนปแล้วจัดการทำอะไรบางอย่างในห้องพี่เขา อะไรหน่ะหรอ หึๆ ความลับเว่ย

แกร็ก...

สงสัยจะมาแล้ว ผมรีบวิ่งไปหลบหลังประตูแล้วเข้าชาร์ตกอดพี่เนปทันที

"หะ เห้ยย ปล่อยกู" ยิ่งพูดผมยิ่งรัดแน่นไม่ยอมหรอกกวันนี้ต้องเคลียร์ให้รู้เรื่องผมอุ้มพี่เนปเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงจับร่างบางนั่งคร่อมตักตัวเองมือหนากอดเอวบางไว้หลวมๆจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย

"ผมมาอธิบาย ได้โปรด ฟังเถอะน่ะครับ"


- ปัจจุบัน


"มีอะไรจะพูดก็พูดมา" พี่เนปพูดเสียงเรียบ หน้าพี่เขานิ่งมากนิ่งจนผมใจเสียแต่กูต้องสู้เว้ยย สู้✌ ผมทำใจดีสู้แมว(?)มือกอดรัดลูบไล้ตามหน้าท้องเนียน แต่พี่เขาก็นิ่งครับนิ่งมากแล้วเอ่ยขึ้นมาเสียงเรียบ.


"ถ้าคำอธิบายของมึงคือการทำเหี้ยๆกับร่างกายกูแบบนี้ก็ไปตายซะ #ไอ้หน้าส้นตีน" อ่าาา ทำให้โกรธมากกว่าเดิมแล้วสิ


"ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้น ผมรักพี่จริงๆน่ะ ผม..." ผมพูดอธิบายพร้อมมองปฏิกิริยาของพี่เนป พี่เขานิ่งครับ


"โดนยาหรอ หึ!! ถ้าที่มึงพูดมาเป็นเรื่องจริง กูเชื่อก็ได้" เย้เฮททททท!! พี่เขาเชื่อกูเว่ยย  น่ารักที่สุดเมียโผมมมมมม


"แต่!!" อะ อ่าวว แต่อะไรว้าา ผมมองพี่เนปตาปริบๆประมาณว่าแต่อะไรอ่าา


"มึงต้องโดนลงโทษ" อะไรว้าา ยังจะมีบทลงโทษอีกหรออ โหยยยยยยยยย #ผมไม่ได้ทำอะไรผิดน่ะ 

[มีใครสนใจ รุมตืบแอลฟาด้วยกันมั้ยคะ:MaiThi]


"พี่อะ บทลงโทษอะไรหืมม" ผมถามแล้วคางเกยไหล่พี่เขาแอบสูดดมซอกคอขาวขบเม้มเบาๆ อ่าา ชื่นใจ พี่เนปไม่ดิ้นหนีหรืออะไรทั้งนั้นมิหนำซ้ำพี่เขายังเอาแขนคล้องคอผมบดเบียดกายพี่เขาเข้ามา อืมมม ยั่วกูสิน่ะ


"ลงโทษอะไรดีน้าาา คิกๆ" พี่เนปพูดแล้วผละออกจากตัวผมเดินเข้าห้องครัว อ่าายังไม่หนำใจเลยอะผมนั่งรอสักพักพี่เนปก็กลับมาพร้อมไวน์แก้วหนึ่ง


"ดื่มสิ" พี่เนปพูดแล้วยื่นแก้ม เอ้ยย แก้วมาให้ผม นี่คือบทลงโทษ??ผมไม่ลังเลหยิบแก้วไวน์แล้วกระดกดื่มทันที อ่าาา สดชื่น 


"อร่อยดีน่ะครับ" ผมบอกพี่เนปยิ้มๆแล้ววางแก้วไวน์ไว้บนโต๊ะ พี่เนปไม่พูดอะไรแต่ยิ้มหวานมาให้ผม


"อ่าา ร้อนจังแฮะ แอร์เสียเปล่าเนี้ย" พี่เนปพูดขึ้นพร้อมกับส่งมือเรียวลูบไล้ลำคอขาวของตัวเองลูบผ่านเอวบาง มีกระเพือมชายเสื้อขึ้นนิดๆเผยให้เห็นหน้าท้องนวลเนียน


"ฮึกก พะ พี่เนป ยั่วผมหรอ" ผมกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ร่างกายร้อนระอุเต็มไปด้วยความต้องการ อ่าา ทำไมมันอยากขนาดนี้ว่ะ อืมมม พี่เนปก็ยั่วชิบหาย


"เดี๋ยวก็รู้" พี่เนปพูดแล้วถอดเสื้อตัวเองออกพร้อมเดินมานั่งคร่อมตักโอบรอบคอผมมือเรียวโน้มคอผมให้ชิดกับยอดอกตัวเอง หืมมมมให้ผมชิมหรอ จริงอะ ผมกำลังจะอ้าปากชิมความหวานจากยอดอกแต่ก็ต้องชะงักเมื่อ


"หยุด!! มึงห้ามทำอะไรกับร่างกายกูทั้งนั้น นั่งนิ่งๆ เฉยๆ" พี่เนปพูดเสียงนิ่งพร้อมกระชาก ย้ำ กระชากหัวผมออกจากอกพี่เขาแล้วส่งยิ้มหวานหยดย้อยที่เห็นแล้วกุอยากจะตะครุบเข้าให้ อ่าาา ยิ่งเห็นส่วนล่างผมยิ่งแข็งอยากจะกอดจะฟัด แต่ก็ทำไม่ได้แฮะ ฮึกกก เมียใจร้าย


"เป็นบทลงโทษที่โหดร้ายและทรมาณมากเลยนะครับ" ทรมาณ~ทรมาณมากจริงๆ จะทำอะไรก็ไม่ได้ มือก็ถูกมัด อดอัด อยากปลดปล่อย...

ยิ่งเห็นร่างกายขาวๆทั่วทั้งร่างนั้นแล้ว...มันยิ่ง เฮือกก กระตุ้นอารมณ์เหี้ยๆ

ยอดอกสีชมพูเอวคอดกิ้ว ใบหน้านวลเนียนสีชมพูระรือ หืมมมมันน่า....ไหนจะปากอิ่มที่เผยอนิดๆ โอ๊ยย อย่าให้บรรยายกูจะบ้าตาย ทำห่าอะไรไม่ได้


"อยู่เฉยๆน่ะ หึ" พี่เนปพูดแล้วถอดกางเกงผมออกจนหมดเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่ที่แข็งขืด พร้อมจะปลดปล่อยเต็มที่


"เฮือกก! พี่จะทำอะไร อ่าาส์" ผมส่งเสียงครางเมื่อพี่เนปส่งมือเรียวสวยของัพี่เขามารูดรั้งแก่นกายผม อืมม รูดขึ้นลงชักไปมาจนผมจะเสร็จ แต่ก็ไม่ได้ว่ะ พี่เนปเอาผ้ามามัดส่วนปลายแก่นกายของผมไว้ ฮึกก โคตรทรมาณ


"พะ พี่เนป อึกก ยะ อย่าทรมาณ ซี๊ดดด ผมแบบนี้สิ" ผมบิดเร้าร่างกายพร้อมส่งสายตาที่คิดว่าน่าสงสารที่สุดไปให้พี่เนป แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อพี่เนปเบนสายตาหนีจากผม


"มึงโดนยานิ คงต้องฝึกกันหน่อยจะได้ไม่ไปทำเหี้ยๆแบบนั้นกับใครอีก" พี่เนปว่านิ่งๆแล้วยืนขึ้นใส่เสื้อตัวเองมองผมด้วยหางตานิดๆแล้วแสะยิ้มสมเพชมาให้ผม ผมผิดมากเลยหรอครับ...


"พี่เนป ปล่อยผมเถอะน่ะ" ผมอึดอัด ทรมาณ แก่นกายมันปวดหนึบ ร่างกายผมเริ่มชื้นไปด้วยเหงือ

"ไม่!! อยู่แบบนี้ไปทั้งคืนแล้วกัน ง่วงล่ะ หาววว นอนก่อนน่ะ ฝันดีไอ้หน้าส้นตีน" พี่เนปพูดจบก็เดินเข้าห้องหน้าตาเฉยเลยอะ ว๊อทท!! 

กูต้องอยู่แบบนี้หรอ??  เห้ยยยไม่เอาน่ะ ทรมาณผมตะโกนเรียกและบอกพี่เนปให้ปล่อยผม แต่ก็ไม่เป็นผลแฮะ...


#เนปจูนเซย์


พรึ่บบ..


เหี้ยไรว่ะ ผมสถบเบาๆ เมื่อเข้ามาในห้องแล้วเห็นลูกโป่ง ดอกไม้อยู่เต็มห้องไปหมด มันสวยดีน่ะครับ สวยมากก กลิ่นดอกไม้ก็หอมสุดๆ แต่คือ??? ไอ้เด็กนั่นทำหรอ หึ~ทำแบบนี้ก็เป็นหรอ ผมขำเบาๆเมื่ออ่านการ์ดที่มันวางไว้บนเตียง


{ถึงพี่เนป~~ให้พี่เนปอ่าน ใครที่ไม่ใช่พี่เนปห้ามอ่าน แต่กูเอามาไว้ในห้องนอนพี่เนป พี่เนปก็ต้องอ่าน เออ ใช่ๆ ใช่จริงๆ พี่เนปต้องอ่าน ฮะๆ พอเถอะ เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมขอโทษนะครับกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยากจะบอกว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ เชื่อผมนะ ให้โอกาสผมอีกสักครั้ง ผมรักพี่นะ:แอลฟาสามีพี่เนป}

ไอ้เด็กบ้า!! >;////////;< สะ สามีอะไรเล่า โอ๊ะ! ตัดๆ ไม่ใช่ความคิดผมนะ ผมเปล่าเขิลนะ


"พี่เนป ปล่อยฟาเถอะนะ ฟา เฮือกก ผิดไปแล้วว อย่าทรมาณกันแบบนี้เลย" เสียงไอ้เด็กนั่นดังเล็ดลอดเข้ามาในห้องนอนผม 

อ่าา คุณว่าผมทำแรงไปมั้ย? ไม่หรอกเนอะ สมควรแล้วล่ะ อ๊าาานอนดีกว่าา คร้อกกก~~ฟี้~~~



- สามชั่วโมงต่อมา 

ผมลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ยังไม่เช้าหรอเนี้ยเอือมมือหยิบนาฬิกามาดู อืมม ตีสามหรอ ผมลุกจากเตียงก้าวเท้าออกนอกห้องดูไอ้เด็กนั่นสักนิดดีกว่าครับ เดี๋ยวมันจะตายซะก่อน


 ผมมองสำรวจร่างกายมันแก่นกายที่แข็งจนเอ็นปูดนั่นคงอยากปลดปล่อยสินะ ทำไงดีผมเป็นคนขี้สงสารด้วยสิ~~


ผมแก้มัดสิ่งทีี่ผูกมัดแกนกายมันแล้วใช้ริมฝีปากครอบครองแก่นกายนั่น ฮึกกก ยาวชิปหาย ใหญ่มากด้วยอะครับผมดูดเลียไล้วนอยู่ที่ส่วนปลายสักพักแล้วถอดปากออกใช่มือชักรูดเบาๆ หวังว่ามันจะไม่ตื่นขึ้นมาตอนนี้นะ ถถถถ


ผมชักรูดอยู่สักพักแต่มันก็ไม่ยอมปลดปล่อยแฮะ เพราะอะไรว้าาา ผมอ้าปากครอบครองแก่นกายมันอีกครั้ง ดูดเลียจนเกิดเสียง จ๊วบ จ๊วบ มือก็ชักรูดไปด้วย ไม่นานมันก็ปลดปล่อย...เต็มปากผมเลยล่ะครับ


ผมกลืนน้ำกามของมันจนหมด อืมมม ฝาดไปนิดแฮะ

"เฮือกก พี่เนป" หะ เห้ยยยย มันตื่นหรออ อ๊ากกกก ซวยๆๆ แต่เอ๊ะ! ละเมอนี่ว้าา ไอ้สาสสสสส งื้อออ เกือบไปแล้วว


ผมรีบจัดการทำให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมไม่เคยทำ...หึ่ยยย ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าลืมๆมันไปเถอะนะครับ


 ผมรีบกลับเข้าห้องตัวเอง หัวใจเต้นแรงชิปหาย งื้ออออ ไม่ๆ ผมจะใจอ่อนกับมันไม่ได้นะ

ถ้าถามว่าทำไมถึงให้อภัยมัน...ผมก็แค่แพ้สายตามันที่สื่อบอกว่ารักผมจริงๆเหมือนผมจะใจง่ายนะครับ แต่ไม่หรอกก หึ นี่มันก็แค่เริ่มต้นเท่านั้น คนอย่างมันต้องเจอผม!!





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น