maithida

ขออนุญาตติดเหรียญฉาก NC บางตอนนะคะ แล้วชี้แจงว่าเรื่องนี้แต่งจบนานแล้ว อาจจะมีข้อผิดพลาด ไม่ถูกใจใครก็กราบขออภัยนะคะ ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆด้วยน๊าา

Ep4:สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม~~

ชื่อตอน : Ep4:สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม~~

คำค้น : มาเฟีย Yaoi แอลเนป

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep4:สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม~~
แบบอักษร

แอลเนป(4) สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม~~

"เวอร์ล่ะๆๆ รีบๆกินข้าวไป ไอ้เด็กบ้า" แหมะ เอาซี่ มีเด็กบ้าๆ เหอะ 

เหลมองเบ้ปากรูปตีน ชิๆ ขนาดผมส่งซิกว่างอลแล้วนะ ยังไม่สนอีก ฮรึกกกก เสียใจจ ลืมไปกูบ่มีสิทธิ์..


นั่งหงอย...ก้มหน้าก้มตาเขี่ยข้าววนไปครับ.....


"พี่ไปก่อนนะเดี๋ยวคืนนี้จะกลับไปนอนบ้าน บอกม๊าด้วยล่ะ พวกมึงไปหาอะไรแดกกัน" ลำลากันเข้าไป เอาเข้าไป 

ให้ผมเจ็บเจียนตายตรงนี้เลยดิ๊ ฮรึกกกก เจ็บแค่ไหนไม่มีใครรู้ เจ็บแค่ไหนต้องฝืนทน~~~


"คร้าบบๆๆ จะรอนะพี่ชายย~"  ห๊ะ!! เดี๋ยวนะ ว๊อท!! พี่ชาย?? คืออ?? สรุปยังไงกันแน่ว่ะ 

แต่ถ้าแค่พี่ก็ดีนะ ยิ้มได้แล้วกู วู้ววว สุขกันเถอะเรา เศร้าไปทำไม อย่ามั่วอาลัยพี่นั้น ต้องโสดแน่~~ [ฉันได้ข่าวเมื่อกี้ยังเป็นหมาหงอยอยู่เลยนะแอล:MaiThi]


"อะ เอ่ออ นายไม่ได้เป็นแฟนพี่เนปหรอ"  ขอบคุณเสียงสวรรค์ที่ถามคำถามที่กูอยากรู้


"เหอะ! พวกเสือก กูกับพี่เนปเป็นพี่น้องกัน" วู้วววว เย้เฮททท!!! ดี้ด๊าได้แล้วกูววว


"พี่น้องแท้ๆหรอ" เอ้าอีนี่...อุ้ยย โทษคร้าบบ ผู้หญิงคนนี้ขี้เสือกจังว่ะ 

เขาก็บอกว่าพี่น้องกันไงสัสส  ก็ต้องพี่น้องดิ จะแท้ไม่แท้ก็ต้องเป็นพี่น้องเว่ยยย ถามมากเดี๋ยวกูถีบ 


"เออ!" คำเดียวสั้นๆได้ใจความ เย้เฮทท!!! กูจะมีเมียแล้วเว้ยยย จะมีเมียแล้วว ลั๊ลลาา~~~ผมรีบกินข้าวทันที


"งั้นกูจีบได้อะดิ อ๊ากกพี่เนปของกู จะจีบๆ กรี๊ดดดด ฉันจะเอา บลาๆๆ" 

แฮ่กๆๆๆ สัสส ข้าวติดคอเลย ผมกินน้ำแล้วกวาดสายตาอาฆาต(?)มองเหล่าเปรต!! ขอส่วนบุญทั้งหลาย เหอะๆ พี่เนปเมียกูเว้ย เมียกู!!


"เงียบ!!!" ชะอูยยย เสียงใครฟร้ะ เสียงครายย อ๋ออไอ้กัส อนาคตมึงเฮดว๊ากแน่ๆสัส เงียบกริบกันทั้งโรงอาหาร...ผมมองหน้ามันตาปริบๆ แอบโหดเหมือนกันนี่หว่าาา


"ใครเสือกจีบพี่กู ต้องผ่านตีนกูกับพี่ชายกูอีกคนก่อน" ว๊อท!! กร้ากกกกกก กูขรรม พวกที่บอกจะจีบพี่เนปพอไอ้กัสพูดแบบนี้ขอบายเลยจ้าา ป๊อดว่ะ!! 


ดงตีนหรอ หึๆ ไม่กลัวเว้ยยย กูจะจีบ ไม่รู้ล่ะแค่สี่ตีน เยอะกว่านี้กูก็เจอมาล่ะส่วนพวกใจเสาะช่างมัน ดีซะอิ้กกูจะได้หมดคู่แข่ง แต่ถึงมีกูก็ไม่กลัวมาเลยมาา55555555 กูหล่อซะอย่างงง


"กูจะจีบพี่มึง" ผมพูดขึ้นนิ่งๆตอนเราทั้งหมดกำลังกินข้าวกัน 

ได้ยินไอ้คู่แฝดสำลักข้าวด้วย ฮะๆสะใจ5555 ส่วนไอ้กัสเงยหน้ามองผมตาขวางเลยครับ ทำม่ะ มีปัญหาอะรายกับกู!!


"มึงจะจีบพี่กูจริง" ไอ้กัสพูดนิ่งๆพรางกระตุกยิ้มมุมปาก มึงคิดว่ามึงเท่หรอ!!


"อืม กูจริงจัง กุมองพี่เขามาเกือบปีแล้ว ถึงแม้กูอาจจะไม่ค่อยได้ตามบ่อยอะน่ะ" ผมจริงจังจริงๆนะครับ คนๆนี้แม่ของลูก~~ท้องไม่ได้กูก็จะเอาให้ท้อง คิดดูดิ๊เวลาผมเอา กอดจูบ ลูบคลำงี้ หืมมม ฟิน!!


"ไอ้สัสแอล มึงคิดอกุศลๆแน่เลยอะ หน้ามึงฟ้องมากก!" 

เสียงไอ้ปันครับ...เดี๋ยวๆหน้ากูฟ้องขนาดนั้นเลยหรอ...แค่จิตนาการเรือนร่างขาวๆแค่นั้นเองนะ แค่นั้น...จริงจริ๊งงงง


"มึงตาฝาดแล้วสาสส" ผมเถียงไปตามความจริง(?)


"หราาาาาาาาาาาาาาาา" หราเยอะจริงพวกห่าารากก!!


"กูอนุญาต แววตามึงมันจริงใจดี กูชอบฮ่าๆๆ" เห้ยยๆๆ ไม่ยินเหมือนผมมั้ยครับ เห็นเหมือนผมมั้ยย?  

[เห็นแต่ไม่ได้ยิน อยากให้ได้ยินส่งหนูเนปมา:MaiThi] กวนตีนครับ เมียผมนะ [หราาจ้ะ ได้ตอนไหนล่ะ:MaiThi] ตอนไรท์ไม่เห็นอะครับ 


ไอ้กัสพุดขึ้น อ๊ากกก มันยอมรับเว้ยยๆๆ อนุญาตด้วย กรีสสสสส ดีใจแพร๊บบ><  ป๋าเซ็นต์หนูจะได้เมียแล้ววววววว!! ตอนนี้กินข้าวเสร็จแล้วครับ ผมยังจำคำไอ้กัสบอกก่อนจะกินข้าวเสร็จได้ดี~~


"พี่เนปหน่ะ เป็นเหมือนเจ้าหญิงของบ้าน ไม่มีใครกล้าทำพี่เขาเจ็บหรือเสียใจคนในบ้านตามใจพี่เขาเสมอ พี่เนปเป็นคนเอาแต่ใจมากถึงมากที่สุด ถึงกูจะอนุญาติแต่คนอื่นๆอะไม่รู้ มึงต้องผ่านบททดสอบเอง" 

อยากปราบพยศคนเอาแต่ใจแล้วสิ~~~รักนะครับ รักคนนี้มากมาย❤❤


พอๆ เรากำลังจะหาพี่รหัสกัน พวกผมคิดว่าจะไปกันเป็นกลุ่มจุดมุ่งหมายคือลานกว้างวิศวะที่ๆพี่รหัสพวกผมอยู่...


ตอนนี้มาถึงแล้วครับกลุ่มพี่ว๊ากนั่งอยู่ใต้ต้นไม้นั่น เมียผมออร่าเปร่งปรั่งมากกก อยากฟัด-.,-


"พี่ครับ ขออนุญาตถามครับ" เสียงไอ้ปังพูดขึ้น พวกเรามีมารยาทกันมากนะครับ555555


"เชิญครับ! ถามได้ทุกคำคามพี่พร้อมตอบเสมอ" เสียงหนึ่งในพี่ว๊ากพูดขึ้น ผมเห็นพี่เขาแววตาวาววับด้วยครับ ชอบล่ะซี่~~ชอบเพื่อนผมหราาา


"เอ่ออ..ถามพี่เนปครับ"  เพล้ง!! เก็บเศษหน้าด้วยนะพี่ อย่าลืมกร้ากกกก


"ถามพี่หรอ??ว่ามาสิ"  กรีสสสสสสส อ๊ากกกกก แอคแทคมากก แอคแทคกูสุดๆ เอียงคอทำหน้าแบ๊วๆ ฮืออ ซื้อได้มั้ยย ขอเถอะ อย่าทำแบบนี้ให้ใครเห็นเลยยย ผมหวง!!


"ครับ ผมคิดว่าพี่เป็นพี่รหัสผม"


"อืมม รู้เร็วนิ ยินดีที่ได้รู้จักนะน้องขนมปัง" พี่เนปพูดขึ้นยิ้มๆ ฮือออ น่ารักว่ะ>< 

ผมหันมองอีกสองคนที่เหลือ อะ อ้าวว หายย หันไปอีกทีไอ้ปันที่นั่งคร่อมตักพี่ว๊ากคนนึ่ง อืมมม แทบจะรวมร่างกันล่ะ ห่าา พี่รหัสหรือผัว ตอบ!!!


อิจเฟ้ยยยยย ส่วนอีกคนไอ้กัส มันไวไฟครับหอมแก้มพี่คนนึ่งที่น่ารัก สวยๆ สงสัยพี่รหัสมัน แต่ไม่นานได้เป็นเมียไอ้กัส ชัวร์!!!!


หันกลับมาอีกทีอ้าวว หาย...ผมส่งสายตาไปถามพี่นนท์ ประมาณว่า ไปไหนกันหมด พี่แกก็รู้แฮะ ตอบกลับมาด้วย


"เขาก็ไปคุยกันตามประสาพี่รหัสน้องรหัสดิ คนนอกอย่าเสือก" พี่มันตอบแล้วยักไหล่ ยักคิ้ว ทำหน้ากวนๆใส่ผม จ้าาา เดี๋ยวพ่อก็ฆ่าทิ้งซะนี่~~


"ได้ข่าว พี่เป็นพี่รหัสผมนะ"


"แล้วยังไง" กวน..เอออ ช่างแม่งว แค่รับรู้ว่ากูเจอพี่รหัสเป็นพอ คนหล่อเซ็ง~~~


กลับไปนอนรับวันใหม่ดีว่าาาา ไปละนะคร้าบบบ ฝันดี-.,-




- วันต่อมา


 วันนี้เป็นเช้าวันใหม่แล้วครับ เมื่อวานผ่านไปได้ด้วยดีพวกผมโดนลงโทษไม่กี่คนเองครับ ซึ่งบทลงโทษก็ไม่ยากอะไรมากมายแค่ให้จูบกันกลางคณะแค่นั้นเอ๊งงง ผู้ชายกับผู้ชายนะครับ!55555


ผมเดินมุ่งหน้าจะไปขึ้นลิฟต์แต่สายตาอันเฉียบคมมองเห็นเมียกำลังยืนรอลิฟต์อยู่ อั๊ยย่ะ!! อยู่คนเดียวด้วยเว่ยย เข้าทางกูแล้ว เข้าทางกูวววว


เมียผมก้าวขาเข้าไปในลิฟต์ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิด แล้วกูจะรอช้าอยู่ใยเข้าชาร์ตเลยดิ้~~ ผมรีบก้าวเท้ายาวๆของผมให้ทันก่อนประตุลิฟต์จะปิด แล้วจัดการล็อคตัวร่างบางมาไว้ในอ้อมกอด มือเอือมไปกดปิดลิฟต์ไม่ให้คนอื่นเข้ามา 


แต่ก่อนลิฟต์ปิดผมเห็นไอ้อ้วนหน้าดำมันวิ่งหอบแฮ่กๆ มองมาทางผมอย่างเสียดายอะครับ คงคิดจะเข้าลิฟต์กะเมียผมอะดิ้~~ เหอะๆเสียใจด้วยเว้ยย55555


คนในอ้อมกอดผมดูเหมือนจะตกใจมากเลยนะครับ ฮะๆ เมียผมยืนนิ่งสักพักให้ผมกอด ก่อนจะสะดุ้งนิดๆแล้วตวัดสายตามองผมเขม็งแล้วพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดผม เพราะผมเริ่มสอดมือเข้าไปในเสื้อของพี่เนป~~อ่าาา กุฟินน><


"ไอ้แอลฟา!! มึงจะทำอะไรกูสัส ปล่อยนะ" ทั้งพูดทั้งดิ้น หืมม เดะกูฟัดคาลิฟต์ซะนี่555


"ทักทายไงพี่~~พี่แค่น่ารัก น่าฟัด น่ากอดจูบลูบคลำ ขย้ำขยี้และผมอยากได้มาเป็นเมีย"


"ทักทายพ่อมึงสิ เอามือออกไปจากเสื้อกุนะสัส" พี่เนปออกแรงสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดผมอย่างแรง 

อ่าาา ห่วงกลัวจะเจ็บจังเว่ยยแต่ไม่ปล่อยหรอ ฮะๆ ผมเริ่มเลื่อนมือลูบสะโพกมนค่อยๆลูบเลื่อนมือขึ้นมาที่เอวบาง เลื่อนขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงยอดอก


"เฮือก!! ปะ ปล่อยกู!" ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อผมใช้นิ้วสะกิดยอดอกบีบเค้นคลึงเบาๆ ค่อยๆเพิ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ไม่สนใจเสียงของพี่เขา


"อ้ะ อืออ ปะ ปล่อยย" เสียงที่ขาดหายของคนในอ้อมกอดผมที่เหมือนจะสกัดกั้นแรงอารมณ์ของตัว 

ซึ่งมันทำให้ผมรู้ว่าจุดนี้คือจุดอ่อนไหวของพี่เขา หึ ผมแสะยิ้มอย่างเหนือกว่ามือยังเค้นคลึงไม่หยุด มืออีกข้างโอบเอวบางแน่นให้หยุดดิ้น


"พี่เนป อย่าดิ้นมาดิ๊ ยิ่งพี่ดิ้นสะโพกพี่มันยิ่งโดน น้องชาย ผมนะครับ เกิดน้องชายผมตื่นจะทำยังไงหืมม"

ผมโน้มหน้าลงไปกระซิบข้างหุพี่เนป พ้นลมหายใจรดต้นคอพี่เขาสูดดมความหอมจากซอกคอขาวๆนั่น อ่าา ทันทีที่ได้ยินที่ผมพูดพี่เนปก็เลื่อนสายตาลงมองเป้ากางเกงของผมที่มันแนบชิดกับสะโพกมนของตัวเองที่แทบไม่มีช่องว่างเลย..


แล้วพี่เขาคงรู้สึกถึงอะไรที่มันใหญ่ๆเริ่มขยายตัวอยู่มั้ง ใบหน้าหวานถึงขึ้นสีแดงระรื่อพร้อมเม้มริมฝีปากบางนั่นแน่นกัดจนผมกลัวว่าเลือดมันจะซิบออกมา ห่วงนะเนี้ยย ห่วงง~~


"พี่เนปอย่ากัดปากเม้มปากสิ" ผมพูดแล้วยกมือลูบริมฝีปากบาง~พี่เนปยอมที่จะคลายริมฝีปากออกพรางยู่หน้า ส่งสายตาประมาณว่า กวนตีน 

แล้วพี่เขาคงพึ่งจะรู้มั้งว่า....ตัวเองยังดิ้นอยู่ทั้งยังผลักผมอีก ให้ตายสิ~~ ผมกระซิบบอกพี่เนปอีกครั้งด้วยคำพูดเดิม เหมือนเป๊ะ!! ไอ้ที่บอกเดี๋ยวน้องชายผมตื่นอะน่ะ!พี่เนปถึงได้หยุดดิ้นแล้วยืนนิ่งๆให้ผมจับล้วง ลูบคลำอยู่นาน จนผมหนำใจแล้วปล่อยพี่เขาออกจากอ้อมกอด เสียดายนิดๆ แฮะ แต่หยอกแค่นี้คงพอ ฮะๆๆได้เห็นหน้าแดงๆของพี่เขา ได้สูดดม ได้จับ ได้บีบ ได้ล้วง แค่นี้ก็พอล่ะ 


"สัส" พี่เขาสถบเบาๆแล้วจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่แล้วเดินไปยืนอีกมุมหนึ่งของลิฟต์~~ผมมองตามพี่เขาที่ยืนนิ่งใบหน้าหวานยังมีสีแดงอยู่นิดๆ ใต้ดวงตากลมสวยนั้นมีน้ำใส่ๆคลออยู่ อ่าาา ผมแกล้งแรงไปมั้ยน่ะ ผมเดินไปหาพี่เนปแล้วสวมกอดเบาๆ 


"ผมขอโทษครับ" ผมเอ่ยบอก ไม่มีเสียงหรือคำพูดใดๆออกจากปากพี่เขามีเพียงดวงหน้าหวานที่ซบอกผมพร้อมมือเรียวที่เอื้อมมากอดเอวผมไว้หลวมๆ 


อ่าาา แบบนี้เรียกอ่อยได้มั้ยนะ??


ผมกับพี่เนปกอดกันอยูสักพักจนเสียงลิฟต์ที่ดังขึ้นทำให้รู้ว่าถึงจุดมุ่งหมายแล้วพี่เนปรีบผละออกจากตัวผมทันที แล้วมือเรียวก็ยกขึ้น..


"เพี้ย!" เสียงฝ่ามือเรียวประทบกับหน้าผม อ่าา ใช่ครับ คุณฟังไม่ผิดหรอกครับ พี่เนปตบหน้าผมครับ ตบแรงซะด้วย ซี๊ดดด ตบเสร็จพี่เนปก็เดินจากไป ทิ้งเพียงคำพุดที่ว่า...


"กูเกลียดมึง" สามคำสั้นๆที่มันบาดลึกในใจผม เจ็บแฮะ~~ รอยแดงที่ใบหน้ายังเจ็บไม่เท่ากับคำๆนี้เลยครับ ผมทำให้พี่เขาเกลียดงั้นหรอ? อย่าเกลียดผมได้มั้ย


ได้โปรดเถอะครับ...เพราะผมคงทนไม่ได้ที่พี่จะเกลียดผม 





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น