ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 41.อธิบาย

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 14:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 41.อธิบาย
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 41.


ดรีม:ขอบคุณนะคะ ที่มาส่งดรีม

“ไม่เป็นไรครับคุณหนู เป็นหน้าที่ผมอยู่แล้ว”

ดรีม:ดรีมรบกวนช่วยดูแลพี่ฟิวแทนดรีมด้วยนะคะ

“เอ่อ ถ้าผมจะถาม”

ดรีม:ดรีมยังไม่ได้เลิกกับพี่ฟิวค่ะ เราแค่ห่างกันสักพัก ดรีมอยากให้เวลาพี่ฟิวคิดทบทวนความรู้สึกของเขาให้ดีแค่นั้นเองค่ะ

“แต่นายน้อยรักคุณหนูมากนะครับ”

ฉันไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มอ่อนๆลงไปเท่านั้น พี่ฟิวไม่ได้มาส่งฉันเขาให้คนขับรถของเขามาส่งฉันแทน เพราะว่าเขาต้องบินไปมาเก๊ากับคุณแม่อย่างเร่งด่วน ฉันหวังว่าจะไม่มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นนะ

“ใครมาหนะ”

ดรีม:ป้านวล!

ฉันตะโกนเรียกป้านวลเสียงดัง ป้านวลเป็นหัวหน้าแม่บ้านของครอบครัวฉัน และป้านวลก็เป็นคนเลี้ยงฉันมากับมือ

ป้านวล:คุณหนู!

ป้านวลกอดฉันไว้แน่น แล้วหอมซ้ายหอมขวา สงสัยจะคิดถึงฉันมาก ก็ไม่ได้เจอกันต้องสามปีหนิ

ดรีม:แก้มช้ำหมดแล้วค่ะ

ป้านวล:ป้าคิดถึงหนิคะ ตั้งแต่คุณท่านไม่อยู่คุณหนูก็ไม่ยอมกลับมาหาป้าเลย

ดรีม:หนูไม่กล้ากลับมาค่ะ

ป้านวล:โถ่คุณหนู เรื่องของคุณท่านไม่ใช่ความผิดของคุณหนูนะคะ

ดรีม:แต่หนู

ป้านวล:ไม่เอาค่ะ ไม่พูดแล้วนะคะ ไปกราบคุณท่านก่อนค่ะ คุณท่านต้องคิดถึงคุณหนูมากแน่ๆ

ดรีม:ป้านวลไปกับหนูนะคะ

ป้านวล:ค่ะ

ป้านวลเดินจูงมือฉันเข้าไปในห้องที่เก็บรูปและอัฐิกระดูกของพ่อกับแม่ฉัน

ดรีม:ฮึก คุณพ่อคุณแม่ หนูกลับมาบ้านของเราแล้วนะคะ ฮือ

ฉันปล่อยโฮออกมา

ดรีม:หนูขอโทษ เพราะหนู คุณพ่อกับคุณแม่ถึงต้องมา..

ป้านวล:ป้าบอกแล้วไงคะ ว่าไม่ใช่ความผิดของคุณหนู ทั้งหมดมันเป็นอุบัติเหตุค่ะ ไม่ร้องนะคะ

ป้านวลเช็ดน้ำตาให้ฉัน แต่ยิ่งเช็ดก็ยิ่งไหล

ดรีม:ฮือ ฮึก แต่ถ้าวันนั้นหนูไม่เร่งคุณพ่อกับคุณแม่ให้ไปรับหนูที่โรงเรียนเร็วๆ ท่านก็คงไม่ต้องมาจากหนูไปเร็วขนาดนี้

ป้านวล:โถ่คุณหนู ถ้าคุณหนูเอาแต่โทษตัวเอง แล้วคุณท่านจะหมดห่วงได้ยังไงคะ ถ้าคุณหนูไม่อยากให้คุณท่านเป็นห่วงคุณหนูต้องเข้มแข็งและไม่โทษตัวเองแบบนี้นะคะ

ดรีม:ค่ะ ฮึก หนูจะเข้มแข็งค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ช่วยเป็นกำลังใจให้หนูด้วยนะคะ หนูรักคุณพ่อกับคุณแม่นะคะ

ป้ายวล:หน้าเปื้อนหมดแล้วค่ะ ไปล้างหน้าล้างตา แล้วไปทานของว่างกันค่ะ วันนี้ป้าทำพายส้มค่ะ

ป้านวลเช็คราบน้ำตาให้ฉัน ฉันพยักหน้ารับ


ดรีม:พี่ฟ้า

พี่ฟ้า:ดรีม มาแล้วทำไมไม่เรียกพี่ล่ะ

ดรีม:ดรีมคิดว่าพี่ฟ้านอนอยู่ค่ะ

พี่ฟ้า:ดรีมหาว่าพี่นอนตื่นสายหรอ

ดรีม:ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ดรีมแค่

พี่ฟ้า:พี่ล้อเล่น พี่ก็ตื่นสายจริงๆนั้นแหละ ตั้งแต่ท้องก็เอาแต่นอนทั้งวันเลย

ดรีม:ดีแล้วค่ะพักผ่อนเยอะๆจะได้แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก

ไม่ต้องสงสัยนะทุกคน พี่ฟ้ามาอยู่บ้านฉันกับพี่ดินตั้งแต่ก่อนท้องแล้ว เพราะพี่ดินเป็นห่วงพี่ฟ้าและก็หึงนั่นแหละก็เลยบังคับให้พี่ฟ้ามาอยู่ด้วย

ป้านวล:ของว่างพร้อมน้ำชา มาแล้วค่ะ

ดรีม/พี่ฟ้า:ขอบคุณค่ะ

ดรีม:ป้านวล ทำไมไม่ให้คนอื่นช่วยยกละคะ

ป้านวล:ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ท่านสิค่ะ ป้าไม่กวนแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าจะทำกับข้าวของโปรดคุณหนูให้นะคะ

ดรีม:ขอบคุณค่ะ

พี่ฟ้า:พอคุณหนูของป้ามา ลืมฟ้าเลยนะคะ

ดรีม:โถ่คุณหนูฟ้า ป้าจะลืมได้ไงละคะ ป้าคิดถึงคุณหนูมากแค่นั้นเองค่ะ

พี่ฟ้า:ฟ้าล้อเล่นค่ะ

พี่ฟ้ายิ้มส่งให้ป้านวล ป้านวลเดินเข้าครัวไป

พี่ฟ้า:ดรีม ทำไมถึง

ดรีม:ดรีมแค่อยากให้บทเรียนกับพี่ฟิวค่ะ

พี่ฟ้า:บทเรียน?

ดรีม:ค่ะ พี่ฟิวจะได้ไม่ทำแบบนั้นกับดรีมอีก แล้วดรีมก็อยากรู้ด้วยว่าพี่ฟิวจะแก้ปัญหานี้ยังไง ดรีมไม่อยากให้พี่ฟิวใช้แต่อารมณ์ค่ะ

พี่ฟ้า:พี่เข้าใจแล้ว ดรีมคงรักฟิวมากใช่มั้ย

ดรีม:ค่ะ ดรีมรักพี่ฟิวมาก แล้วดรีมก็รู้ว่าพี่ฟิวรักดรีมมากเหมือนกัน ถ้าพี่ฟิวไม่รักดรีมเขาคงไม่ปกป้องดรีมขนาดนี้

พี่ฟ้า:ใช่ฟิวรักดรีมมาก ถึงขนาดบินไปมาเก๊าพร้อมกับคุณแม่

ดรีม:ทำไมหรอค่ะ

พี่ฟ้า:คุณปู่กับคุณตาเตรียมคู่หมั้นไว้ให้ฟิว

ดรีม:คู่หมั้น? แล้วคุณปู่กับคุณตาดีกันแล้วหรอค่ะ

ฉันได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย พี่ฟิวมีคู่หมั้น แล้วฉันล่ะ

พี่ฟ้า:ใช่ แล้วก็รวมแก๊งเรียบร้อย ส่วนเรื่องคู่หมั้นเพราะว่าท่านอยากให้ฟิวไปบริหารคาสิโนที่มาเก๊า ท่านก็เลยหาคู่หมั้นให้ฟิว ถ้าฟิวไม่อยากหมั้นก็ต้องเข้าเป็นผู้บริหาร แต่ถ้ายอมหมั้นฟิวก็จะได้อยู่ที่นี้และบริหารงานที่นี้แทน แต่พี่ต้องไปอยู่ที่มาเก๊าแทนฟิว

ดรีม:ไม่ได้นะ ถ้าพี่ไปพี่ดินต้องไม่ยอมแน่ พี่ฟิวรู้เรื่องนี้รึเปล่าคะ

พี่ฟ้า:พี่ก็ไม่แน่ใจว่าฟิวจะรู้รึเปล่า

ฉันถึงกับหน้าถอดสีเลยทีเดียว พี่ฟิวจะทำยังไง ฉันไม่น่าขอห่างกับเขาเลย ฉันน่าจะอยู่เป็นกำลังใจให้เขาถึงจะถูก แต่ฉันไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนนี่นา

พี่ฟ้า:ดรีมไม่ต้องกังวลนะ ฟิวต้องจัดการเรื่องนี้ได้

ดรีม:ถ้าพี่ฟิวไปอยู่ที่นั้น ดรีมกับพี่ฟิวก็ต้อง

พี่ฟ้า:อย่าคิดแบบนั้นสิ ดรีมต้องรอให้ฟิวกลับมาก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน

ดรีม:พี่ฟิวอาจจะไม่กลับมาก็ได้

พี่ฟ้า:พี่เชื่อว่าฟิวต้องกลับมา

ดรีม:ค่ะ


ฉันนั่งอยู่บนม้านั่งในสวนหลังบ้าน การนั่งชมธรรมชาติ สามารถช่วยให้ฉันคลายกังวลเรื่องของพี่ฟิวไปได้ แต่วันนี้มันไม่เป็นเหมือนเคย นี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว พี่ฟิวยังไม่ยอมกลับมาอีก เขาคงไม่กลับมาหาฉันแล้วใช่ไหม ฉันคงจะคิดไปเองสินะว่าเขารักฉัน พอเขาได้มีเวลาคิดทบทวนเขาคงจะคิดได้ว่าเขาไม่ได้รักฉัน ฉันปล่อยเขาหลุดมือไปแล้ว

ดรีม:ฮือ พี่ฟิว ดรีมรักพี่ ฮือ พี่กลับมาหาดรีมได้มั้ย ฮือ ถ้าดรีมย้อนเวลากลับไปได้ดรีมจะไม่พูดคำนั้นออกมาเลย ฮือ

ฉันปล่อยโฮออกมา ฉันเสียเขาไปไม่ได้ ฉันรักเขามาก ทำยังไงเขาถึงจะกลับมาหาฉัน ทำยังไงเขาถึงจะรักฉัน

ดรีม:ฮือ ดรีมต้องทำยังไง ฮือ

“แต่งงานสิ”

ดรีม:ฮือ จะแต่งกับใคร คนที่ฉันรักเขาทิ้งฉันไปแล้ว ฮือ

“ไม่ได้ทิ้งสักหน่อย”

ดรีม:ไม่ทิ้งได้ไง ฮึก หายไปเป็นอาทิตย์แล้วยังไม่กลับมาหาฉันเลย ฮือ

“แล้วใครบอกว่า เราห่างกันสักพักเถอะ ก็ห่างให้แล้วไง”

ดรีม:ฮือ ก็ไม่เห็นต้องทำจริงๆเลยหนิ เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ฮึก

ดรีมหันกลับมามองผม

ดรีม:พี่ฟิว!

แล้วเธอก็วิ่งเข้ามากอดผมไว้แน่น

ดรีม:ฮือ พี่ฟิว พี่ฟิวจริงๆด้วย

ฟิว:พี่จริงๆสิ มีคนปลอมเป็นพี่ด้วยหรอ ไหนมันอยู่ไหนพี่จะไปจัดการมัน

ดรีม:ไม่ ไม่มี พี่ใช้อารมณ์อีกแล้ว

ดรีมมองหน้าผม แล้วทำหน้ามุ่ยๆ

ฟิว:ล้อเล่นครับ

ดรีมมองหน้าผมอยู่สักพักแล้วดรีมก็ค่อยๆคลายอ้อมกอดออก เธอค่อยๆเดินถอยหลังออกไปจนสุดเอื้อมแขน

ดรีม:ดรีมกอดคนที่มีเจ้าของแล้วไม่ได้

ฟิว:ก็ดรีมไงเจ้าของพี่

ดรีม:ไม่ ดรีมไม่ใช่เจ้าของพี่ พี่มีคู่หมั้นแล้ว

ผมค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปหาดรีม แต่ดรีมก็ค่อยๆก้าวเท้าถอยหลังหนีผม ผมจะไม่ปล่อยมือจากดรีมอีกแล้ว ห่างกันแค่อาทิตย์เดียวผมก็กระวนกระวายใจจะแย่ ผมรีบเก้าเท้ายาวๆไปคว้าตัวดรีมมากอดไว้

ดรีม:พี่ไม่ควรทำแบบนี้

ดรีมพยายามผลักผมออก ผมไม่ยอมหรอก ผมกอดดรีมไว้แน่น ผมนั่งลงบนม้านั่งและรั้งร่างของดรีมให้นั่งลงบนตักผม

ดรีม:พี่ฟิว อย่า

ฟิว:พี่ไม่มีคู่หมั้นแล้ว

ดรีมมองหน้าผม เราสบตากัน เหมือนดรีมจะค้นหาบางอย่างจากสายตาผม ความจริงสินะ

ดรีม:พี่ไม่ได้โกหกดรีม

ฟิว:ครับพี่ไม่ได้โกหก

ผมยกมือเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าให้ดรีม ก่อนจะกดปลายจมูก สูดดมความหอมที่คิดถึงแรงๆที่แก้มทั้งสองข้าง

ดรีม:อื้อ หนวดพี่ทิ้มแก้มดรีม

ฟิว:ขอโทษครับ พอดีไม่มีคนโกนให้

ปกติดรีมจะเป็นคนโกนหนวดให้ผมตลอด ไม่ใช่ว่าผมโกนไม่เป็นนะ แต่ผมอยากให้ดรีมโกนให้ผมมากกว่า ผมอยากมองหน้าเธอเวลาที่เธอใช้สายตามุ่งมั้นตั้งอกตั้งใจโกนหนวดให้ผม มันทำให้ผมรู้ว่าดรีมรักผมมากแค่ไหนเพราะเธอไม่อยากให้ผมมีบาดแผลเลยสักนิด

ดรีม:โกนเองก็เป็นหนิ

ฟิว:อยากให้ดรีมโกนให้มากกว่า อยากจะถามอะไรพี่มั้ย

ดรีม:อยากถามนะ แต่ก็อยากให้พี่พูดออกมาเองมากกว่า

ฟิว:ฟ้าคงจะพูดให้ดรีมฟังมั่งแล้ว

ดรีมพยักหน้าตอบผม

ฟิว:ก็อย่างที่ฟ้าพูดนั่นแหละ คุณปู่กับคุณตาเตรียมคู่หมั้นไว้ให้พี่ ท่านมีสองทางเลือกให้พี่เลือก พี่เลือกที่จะเข้าไปเป็นผู้บริหารคาสิโนที่ท่านทั้งสองได้ร่วมสร้างกันมา แทนการหมั้น ท่านทั้งสองก็แปลกใจนะที่พี่ยอมง่ายๆ

ดรีม:ดรีมก็แปลกใจ

ฟิว: เพราะว่าพี่มีดรีมอยู่แล้วไง เลยไม่ต้องคิดอะไรมาก ส่วนคู่หมั้นของพี่คือลิน ยิ่งทำให้พี่ไม่ต้องคิดอะไรมาก ถึงแม้จะไม่มีดรีมพี่ก็ไม่ยอมหมั้นกับลินอยู่แล้ว พี่ไม่เอาคนแบบลินมาเป็นภรรยาหรอก

ดรีม:คุณลินหรอ

ดรีมพูดออกมาอย่างแผ่วเบาแล้วก้มหน้าหลบสายตาผม ผมเชยค้างดรีมให้ขึ้นมาสบตาผมเหมือนเดิม

ฟิว:อย่าทำหน้าเศร้าสิ พี่บอกแล้วไงว่าพี่รักดรีม พี่ไม่ได้รักลิน

ดรีม:แต่พี่ก็ยอมไปกับเธอ

ฟิว:ที่พี่ยอมไปเพราะลินมาขอให้พี่พาเธอเที่ยว ถ้าพี่ไม่ยอมลินจะทำให้พี่เลิกกับดรีม พี่ไม่อยากให้ดรีมเสียใจ พี่ไม่แม้แต่จะหวั่นไหวกับลินสักนิด แล้วพี่ก็ไม่ได้เป็นคนจับมือหรือว่ากอดลิน ทั้งหมดลินเป็นคนทำ ถ้าดรีมสังเกตุหน้าพี่ดรีมก็จะรู้ว่าพี่ไม่ได้เต็มใจสักนิด

ดรีม:ตอนนั้นดรีมมัวแต่อึ้งอยู่

ฟิว:แล้วพี่ก็มารู้ทีหลังว่าคุณปู่กับคุณตาเป็นคงส่งลินมา ตลอดเวลาท่านให้คนของท่านจับตาดูพี่อยู่ ท่านก็เลยรู้ทุกการกระทำของพี่ รวมทั้งเรื่องของดรีมด้วย ท่านอยากรู้ว่าพี่จะรักใครกันแน่ท่านก็เลยส่งลินมาลองใจพี่

ดรีม:ดรีมก็อยากรู้ว่าพี่รักใคร

ผมมองสบตาดรีมด้วยสายตาที่จริงจัง

ฟิว:คนที่พี่รักก็คือ.....

ดรีม:คือ.....

ฟิว:พี่ฟิวรักน้องดรีมครับ รักมาก  

ดรีม:ดรีมก็รักพี่ฟิวมาก

ดรีมบอกรักผมพร้อมรอยยิ้มแสนหวาน ผมคิดถึงรอยยิ้มนี้จัง​

ฟิว:พี่รักมากกว่า

ดรีม:ดรีมรักมากกว่า

ฟิว:งั้นเราก็รักกันมากทั้งคู่

ดรีมพยักหน้ารับ 

ฟิว:คิดถึงนะ

ดรีม:อยู่ตรงนี้แล้วไง ยังคิดถึงอีกหรอ

ฟิว:คิดถึงทุกเวลาเลย

ดรีม:คิดถึงแล้วทำไมเพิ่งจะกลับมาหาดรีมล่ะ

ฟิว:จริงๆแล้วพี่กลับมาได้สองสามวันแล้วนะ

ดรีม:แล้วทำไมเพิ่งมาหาดรีม

ดรีมมองผมด้วยสายตาดุๆ

ฟิว:ก็ดรีมเป็นคนบอกให้เราห่างกันสักพักไง

ดรีม:ก็ไม่เห็นต้องทำจริงๆก็ได้หนิ ดรีมรอให้พี่กลับมาหาดรีมทุกวันเลยแต่พี่ก็ยังไม่มา ดรีมก็เลยคิดไปว่าพี่คงไม่ได้รักดรีม พี่เลยไม่กลับมาหาดรีม

ฟิว:พี่ก็บอกดรีมอยู่ทุกวันว่าพี่รักดรีม ดรีมไม่เชื่อคำพูดของพี่เลยสินะ

ผมแสร้งตีหน้าเศร้า

ดรีม:ไม่ใช่นะ

ได้ผลครับ ดรีมกอดผมแน่นเลย

ดรีม:ดรีมเชื่อที่พี่พูด ดรีมเชื่อว่าพี่รักดรีม ดรีมแค่อยากให้บทเรียนพี่แค่นั้นเอง

ฟิว:บทเรียน?

ดรีม:ก็พี่เอาแต่ใช้อารมณ์ ไม่ยอมฟังดรีมเลย แล้วยังจะทำกับดรีมแบบนั้นอีก ดรีมก็โมโหเป็นเหมือนกันนะ

ฟิว:แล้วเป็นไงล่ะ

ดรีม:ก็เสียใจไงหรือว่าพี่ไม่เสียใจล่ะ

ฟิว:เสียใจสิ เสียใจมากจนร้องไห้ทั้งคืนเลย คืนนั้นไม่ได้นอนเลยนะ แล้วตอนเช้าก็ต้องบินด่วน

ดรีม:ดรีมขอโทษ

ฟิว:พี่สิต้องขอโทษ ขอโทษนะ ขอโทษที่ทำแบบนั้น ต่อไปจะไม่ใช้อารมณ์แล้วครับ พี่จะมีสติให้มากๆครับ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ

ดรีม:นี่ก็เหมือนเดิมนะ เราไม่ได้เลิกกันสักหน่อย หรือว่าพี่คิดจะเลิกกับดรีม

ดรีมจ้องผมตาเขียวปัด

ฟิว:ไม่เคยคิดเลยครับ สักนิดก็ไม่เคย

ดรีม:แน่นะ

ฟิว:แน่ครับ

ดรีม:เชื่อก็ได้ แล้วคุณลินเขายอมหรอ

ฟิว:พี่ก็ไม่รู้ เพราะคุณปู่จะเป็นคนจัดการเอง

ดรีม:ถ้าพี่ไปอยู่ที่นั้นเราก็ต้องห่างกันนะสิ

ฟิว:ดรีมก็ไปอยู่กับพี่สิ

ดรีม:ดรีมยังเรียนไม่จบ

ฟิว:ก็ย้ายไปเรียนที่นั่น

ดรีม:ถ้าดรีมย้ายไปนัตตี้ก็ไม่มีเพื่อนเรียน

ฟิว:ห่วงจริงๆเลยนะเพื่อนคนนี้

ดรีม:ต้องห่วงสิเพื่อนทั้งคนนะ แล้วอีกอย่างดรีมจะย้ายไปอยู่กับพี่ที่นั่นในฐานะอะไร

ฟิว:แฟนพี่ไงหรือภรรยาดี

ดรีม:ยังไม่ได้แต่งงานเลยนะจะไปในฐานะภรรยาได้ไง

ฟิว:ก็แต่งสิ

ดรีม:พี่กำลัง

ฟิว:แต่งงานกับพี่นะ

โว้วๆๆ อธิบายทุกการกระทำ ดีใจ พี่ฟิวไม่หวั่นไหวกับแฟนเก่านะจ๊ะ พี่ฟิวรักเดียวใจเดียว สบายใจได้

พี่ฟิวรักหนูดรีมมาก ขอแต่งงานแล้วเนี้ย หนูดรีมจะแต่งมั้ย

แล้วถ้าคุณน้องมีนรู้เข้าจะทำไง งานนี้หนูดรีมได้ออกโรงแน่

ส่วนคุณลินรายนี้จะหายไปจริงหรอ มาลุ้นกันต่อไปค่ะ

ขอขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามผลงานของไรท์นะ

เม้นๆมาคุยกันเรื่อยๆนะ ถ้าจบเรื่องนี้เอาดราม่าจัดเต็มดีม่ะหรือรีดเดอร์คิดว่าไง ลองบอกไรท์หน่อย

ชอบแบบไหนแนะนำกันมา จะเก็บเอาไปพิจารณาและแต่งมาให้อ่านกันอีก ^____^

ความคิดเห็น