มณีน้ำเพชร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 อสูรร้ายในตัวอิมราน # 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 อสูรร้ายในตัวอิมราน # 1

คำค้น : อิมราน , พาฝัน , นางแบบนู้ด , จิตรกร , อิโรติก , เซ็กซ์

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 13:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 อสูรร้ายในตัวอิมราน # 1
แบบอักษร

ตอนที่ 8 อสูรร้ายในตัวอิมราน

     “เชิญนั่งก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะหาน้ำเย็นๆ มาให้ดื่มแก้กระหาย” วาโยบอกตามมารยาทของเจ้าบ้านที่ดี

     “ขอบคุณค่ะ” พาฝันตอบรับเบาๆ ไม่นานวาโยก็เดินถือแก้วน้ำเย็นเฉียบมาส่งให้ พาฝันรับมาถือไว้ ก่อนจะส่งเม็ดยาคุมกำเนิด ที่แอบแกะออกมาจากแผงตอนที่วาโยเดินไปรินน้ำ เข้าไปแล้วตามด้วยน้ำเย็น

     “คุณฝันไม่สบายเหรอครับ ถึงต้องทานยาด้วย” วาโยถามอย่างอยากรู้

     “ปวดหัวนะค่ะ เรามาเริ่มงานกันเลยดีกว่าค่ะ”

     “เอ๋”

     “เอ่อ...คือฝันอยากให้งานเสร็จไวๆ น่ะค่ะ” พาฝันรีบอธิบาย

     “อ๋อ ได้ครับ งั้นเชิญทางนี้” วาโยเดินนำหญิงสาว ไปยังสตูดิโอของเขา มันเป็นห้องเล็กๆ ที่ถูกทาเอาไว้ด้วยสีดำทั้งห้อง

     “ผมทราบว่าคุณเคยให้อิมรานวาดภาพนี้ แต่ทำไมถึงเปลี่ยนมาเป็นผมแทนได้ล่ะครับ” วาโยชวนคุย

     “อย่าพูดถึงมันเลยค่ะ” พาฝันบอกปัด

     “งั้นก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ เอาเป็นว่าเรามาเริ่มงานของเรากันเลยดีกว่า เดี๋ยวผมจะออกไปรอด้านนอก คุณถอดเสื้อผ้าออกให้หมด และใช้ผ้าผืนนี้คลุมกายแทน จากนั้นก็ไปนั่งบนเก้าอี้ หันหน้าเข้าหาพนักพิง และหันหลังออกมาเข้าใจนะครับ” วาโยบอก และส่งผ้าชีฟองเนื้อบางสีขาวคล้ายๆ กับผ้าชนิดกับของอิมรานให้ หญิงสาวรับมาถือไว้ ก่อนจะพยักหน้ารับคำ

     เมื่อวาโยเดินออกไป พาฝันก็จัดการถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยเปล่า และจัดท่าทางของตนตามที่ชายหนุ่มบอก วาโยเดินเข้ามาอีกครั้ง ความงามตรงหน้าทำให้เขาต้องอึ้ง ผิวเนื้อเนียนขาวผ่อง แผ่นหลังนวลเนียน เอวกิ่ว รับกับสะโพกผายงอนงาม วาโยต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก

     ชายหนุ่มปัดความคิดทั้งหมดออกไป ก่อนจะเดินเข้าไปจัดท่าทางให้เพิ่มเติม ทั้งคู่ทำงานของตนไปอย่างเงียบๆ จนเวลาล่วงเลยเข้าไปถึงช่วงบ่าย พาฝันหิว แต่ด้วยความที่อยากให้งานเสร็จเร็วๆ หญิงสาวต้องกล้ำกลืนความหิวนั้นลง และฝืนตัวนั่งนิ่งๆ อยู่อย่างเดิม

     “อยากพักหน่อยไหมครับ ผมว่าเราน่าจะหาอะไรใส่ท้องเสียหน่อยนะ” วาโยบอก

     “แต่ว่าฝันอยากให้คุณสเกตช์ภาพให้เสร็จก่อนน่ะค่ะ”

     “ฮ่ะฮ่ะ คุณนี่ใจร้อนจัง ก็ได้ครับ ผมจะรีบสเกตช์ภาพให้เสร็จเร็วๆ แล้วกัน”

     เสียงกดกริ่งที่ประตูหน้าบ้าน ทำให้ชายหนุ่มเจ้าของบ้านต้องละมือจากงานที่ทำ

     “ผมขอตัวสักครู่นะครับ” วาโยบอกนางแบบสาว และเดินออกไปที่ประตูหน้าบ้าน

     วาโยแปลกใจที่ได้เห็นชายหนุ่มรูปงามนัยน์ตาสีเทาคมกริบยืนอยู่หน้าประตู

     “คุณอิมราน”

     อิมรานไม่ตอบ แต่เดินอ้าวๆ เข้าไปในบ้านที่เจ้าของไม่ได้เชื้อเชิญ

     “พาฝันอยู่ไหน” ชายหนุ่มผู้มาเยือนถามเจ้าของบ้าน แต่ไม่รอคำตอบ สาวเท้าก้าวยาวๆ เดินสำรวจไปทั่วทุกมุมบ้าน

     “นี่คุณอิมราน คุณมีมารยาทหน่อยได้ไหม” วาโยฉุนกึก เมื่อเจอกับความไร้มารยาทของอิมราน

     อิมรานสาวเท้าก้าวเข้าไปในห้องสุดท้ายที่เหลือ และความโมโหก็แล่นสูงขึ้นเป็นริ้วๆ เมื่อเห็นร่างบางของพาฝันนั่งเปลือยเปล่าอยู่บนเก้าอี้ในห้องสตูดิโอนั่น

     “คุณราน!” พาฝันเบิกตากลมโตขึ้นอย่างคาดไม่ถึง ว่าชายหนุ่มจะหาเธอเจอได้รวดเร็วขนาดนี้

     “นี่มันอะไรกัน” อิมรานถามเสียงเย็น หญิงสาวตวัดผ้าคลุมร่างบางเอาไว้ และลุกขึ้นยืนมึนงงอยู่ “ฉันถามว่านี่มันอะไร” อิมรานตะคอกเสียงดังลั่นบ้าน

     “คุณอิมราน ผมไม่ทราบว่าคุณมาที่นี่ทำไมนะ แต่ผมกับพาฝันกำลังทำงานอยู่ ช่วยสงบสติอารมณ์และกลับออกไปจะดีกว่า”

     “ทำงาน!” อิมราน จ้องตาดุดันมายังร่างบางที่ยืนตัวสั่นอยู่ “ฉันต้องการคำอธิบาย ตอบ!”

     “ฝะ...ฝันมาทำงานค่ะ” พาฝันบอกอึกอัก เสียงเบา

     “ทำงานอะไร ไหนว่าเราตกลงกันแล้วไงพาฝัน เธอผิดคำพูด” อิมรานสาวเท้าเข้าไปใกล้ร่างบาง พาฝันถอยกรูดอย่างหวาดกลัว “ที่แท้เธอก็มานั่งแก้ผ้าให้คนอื่นวาดภาพ ยอมให้คนอื่นแทะโลมด้วยสายตา ฉันก็หลงคิดว่าเธอ...” อิมรานหายใจฮึดฮัน รู้สึกอยากบีบคอสวยๆ ขึ้นมา แต่ก็ทำไม่ได้

     “คุณอิมราน ถ้าไม่ออกไปผมจะเรียกตำรวจ” วาโยบอก

     “เอาสิ โทรเรียกเลย ฉันก็จะบอกว่ามาตามเมียที่หนีมาหาชู้กลับบ้าน” อิมรานตวาดใส่วาโย ก่อนจะหันไปปัดข้างของทุกสิ่งทุกอย่างภายในสตูดิโอนั้นจนราบเป็นหน้ากอง

     พาฝันตกใจกับความโกรธที่มากมายของอิมราน ที่เธอไม่เคยเห็นเขาอารมณ์ร้ายขนาดนี้มาก่อน

     “คุณอิมราน!” วาโยเรียก และเข้าไปหาร่างที่สูงใหญ่กว่าของอิมราน ก่อนจะง้างหมัด

     “อย่านะคะคุณวาโย!” พาฝันเข้ามาขวางไว้ “ฝันต้องขอโทษแทนคุณรานด้วยค่ะ อย่าโกรธเขาเลยนะคะ มันเป็นความผิดของฝันเอง ขอโทษนะคะ ขอโทษจริงๆ” พาฝันก้มหน้าลงขอโทษขอโพยวาโย สีหน้าแสดงความเสียใจสุดๆ

     “ก็ได้ เพื่อเห็นแก่คุณพาฝัน ผมจะปล่อยคุณไปก็ได้” วาโยบอก “คุณพาฝันพาเขาออกไปก่อนที่ผมจะทนไม่ได้”

     พาฝันไม่รอช้ารีบสวมเสื้อผ้า และฉุดมือใหญ่ของอิมรานเดินออกไป

     ตลอดเวลาที่อยู่ในรถ ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรต่อกันเลย อิมรานเงียบกริบมาตลอดทาง ชายหนุ่มตั้งใจขับรถอย่างเดียว จนหญิงสาวกลัวกับการที่ต้องเริ่มพูดขึ้นก่อน พาฝันก็เลยจำต้องเงียบตามไปบ้าง จนกระทั่งถึงคอนโดที่พักของอิม-ราน

     ชายหนุ่มจอดรถดับเครื่อง และเดินมาฉุดข้อมือบาง ให้เดินตามอย่างรวดเร็ว ขายาวๆ ของอิมรานที่ก้าวเร็วๆ ทำให้คนขาสั้นกว่าต้องกึ่งเดินกึ่งวิ่งเพื่อจะตามให้ทัน เมื่อไปถึงลิฟต์ และรอไม่นานประตูลิฟต์ก็เปิดออก ชายหนุ่มกระชากร่างบางเข้าไปด้วยกันทันที

     “ทำไมนะพาฝัน ทำไม!” อิมรานปลดปล่อยอารมณ์ของตนทันทีที่ประตูลิฟต์ปิดเข้าหากัน

     “คุณรานคะ ฝัน...” หญิงสาวอยากจะบอกเหตุผล แต่ภาพที่เธอเห็นที่บ้านพักชายทะเล ก็ทำให้หญิงสาวพูดไม่ออกความโกรธความน้อยใจประดังประเดกันเข้ามา

     “พูดสิพาฝัน พูด!” อิมรานตะคอกใส่ ดวงตาสีเทาเข้มขึ้นเพราะอารมณ์โกรธและโมโหอย่างรุนแรง

     พาฝันส่ายหน้าไปมา หญิงสาวไม่รู้ว่าควรจะบอกเขาดีหรือไม่ เพราะมันเป็นเรื่องของเธอแม้ว่าเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องเต็มๆ ก็เถอะ ผู้หญิงที่เป็นเพียงทางผ่าน เป็นที่ระบายความใคร่ เป็นลูกหนี้ที่ต้องชดใช้ด้วยร่างกายอย่างเธอจะมีค่ามีความหมายอะไรในสายตาเขา

     “พาฝัน ฉันบอกให้เธอพูดไงเล่า” อิมรานจับไหล่บางทั้งสองข้างเขย่าอย่างรุนแรง จนหญิงสาวรู้สึกมึนศีรษะไปหมด แรงบีบจากมือใหญ่สร้างความเจ็บปวดแก่หญิงสาว จนน้ำตาเล็ด

     อิมรานกระแทกร่างบางเข้ากับผนังลิฟต์เต็มแรง

     “คำพูดและการกระทำของฉันไม่มีความหมายสำหรับเธอเลยใช่ไหม หรือเธออยากเป็นแบบให้นิตยสารยั่วกามพวกนั้นมาก เธอถึงต้องไปขายร่าง นั่งเปลือยกายโชว์สรีระให้คนอื่นเขียนให้ เพราะฉันปฏิเสธ ฮะ” ดวงตาที่ลุกวาวอย่างโกรธกรุ่นของอิมราน ทำให้หญิงสาวต้องเบนหนีหลบ ไม่อยากสบตาคมดุคู่นั้น

     “มองตาฉันสิ เธอจะหลบตาฉันทำไมหา พาฝัน เธอปฏิเสธฉันสิ หรือเธอจะหาข้อแก้ตัวอะไรก็ได้ พูดออกมาสิ พา-ฝัน” อิมรานกระชากเสียงถาม

     “ฝันเจ็บ” หญิงสาวบอก เพราะตอนนี้ต้นแขนเรียวบางแทบจะหักคามือของชายหนุ่มแล้ว

     “เธอเจ็บเป็นคนเดียวรึไง ฉันเจ็บบ้างไม่เป็นเลยใช่ไหม เธอดูถูกฉันมาก ดูถูกความไว้วางใจ ดูถูกความเชื่อใจของฉัน”

     “คุณราน ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ฝันไม่เคยคิดแบบนั้นเลยสักนิด” พาฝันรีบปฏิเสธ หล่อนไม่เคยคิดดูถูกความรู้สึกของเขาเลยสักนิด

     “แล้วมันอย่างไหนล่ะ เธอก็บอกฉันทีสิ”

     “ฝันจำเป็นค่ะ” หญิงสาวตอบเพียงแค่นั้น

     ยังไม่ทันที่อิมรานจะได้พูดอะไรต่อ ประตูลิฟต์ก็เปิดออกเมื่อมาถึงชั้นที่ต้องการ ชายหนุ่มกระชากร่างบางเดินลิ่วๆ ไปที่ประตูห้อง

     “จำเป็นอะไร” ชายหนุ่มยังไม่เปิดประตู แต่ถามพาฝันต่อ

     “ฝันจำเป็นจริงๆ ค่ะ” พาฝันยังคงไม่ยอมบอกความจริงออกไป สมองน้อยๆ คิดทบทวนไปมา ถ้าเธอบอกอิมรานต้องเข้าใจและช่วยเหลือ แต่ก็เท่ากับว่าเธอจะเป็นหนี้อิมรานเพิ่มขึ้นไปอีก และจะต้องทนอยู่เป็นนางบำเรอแทนการใช้หนี้ ต้องทนเห็นชายหนุ่มเล่นรักกับผู้หญิงอื่น โดยที่ตัวเองไม่มีสิทธิ์ห้ามปรามเลย เธอจะทนได้เหรอ ในเมื่อผู้ชายคนนี้เข้ามานั่งอยู่ในหัวใจของพาฝันเรียบร้อยแล้ว

     “พาฝัน” อิมรานเข่นเขี้ยว

     “ฝันไม่มีอะไรจะบอกคุณหรอกค่ะ”

     คำตอบนั้นทำให้อิมรานเดือดปุด ชายหนุ่มผลักร่างร่างสาวใส่ประตู ก่อนจะบดขยี้เรียวปากนุ่มรุนแรง แรงกระทบของฟันคมๆ กับเนื้อบางๆ ทำให้หญิงสาวได้รับรู้ถึงรสชาติของเลือดสดๆ ที่เค็มปร่า

     ชายหนุ่มบดเบียดร่างกายแกร่งเข้าหาร่างบางอรชร จนหญิงสาวแทบจะกลืนหายเข้าไปในบานประตู มือใหญ่บีบเคล้นทรวงอกอวบนุ่มรุนแรง พาฝันเจ็บจนน้ำตาร่วง มือบางพยายามผลักไสร่างสูงให้ถอยห่าง แต่แรงของร่างบางที่มีเพียงน้อยนิด เธอจึงสู้แรงชายหนุ่มร่างกำยำอย่างอิมรานไม่ได้

     อิมรานจับคีย์การ์ดสอดเข้าไปในช่อง แต่ปากและมืออีกข้างยังคงรุกรานหญิงสาวไม่หยุดหย่อน เมื่อประตูเปิดชายหนุ่มก็ผลักร่างบางเดินถอยหลังเข้าไป เขาใช้เท้าดันปิดประตู

     อิมรานถอนริมฝีปากออก และกระชากเสื้อยืดออกจนขาดติดมือ

     “ถ้าเธอไม่ยอมบอก ฉันก็จะไม่ฟังอีกต่อไป และต่อไปนี้คือการลงโทษคนที่ผิดคำพูดอย่างเธอ” อิมรานบอก พร้อมกับขบกรามเข้าหากันแน่น

     เมื่อเสื้อยืดขาดออกจากกัน ชายหนุ่มก็ผลักร่างบางจนล้มลงกับพื้น พาฝันพยายามจะถอยหนี แต่ก็ถูกมือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าบางไว้ได้ ก่อนกระชากกลับอย่างรุนแรง

     “คุณราน อย่าทำกับฝันเหมือนสัตว์ป่าแบบนี้” หญิงสาวพร่ำวอนขอความเมตตาจากชายหนุ่ม “ฝันมีความจำเป็นที่ไม่อยากบอกคุณ และฝันไม่เคยคิดร้ายกับคุณ ไม่เคยดูถูกคุณเลยนะคะ” ใบหน้างดงามนองไปด้วยหยาดน้ำตา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น