ลูกตุ้มเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : รถไฟ

คำค้น : เกี่ยวรักมาร้อยใจ, เจ้าชายไอที, แก๊งกาแฟ, คาลาเมลมัคคิอาโต้, ลูกตุ้มเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 190

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2560 19:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รถไฟ
แบบอักษร

            วันรุ่งขึ้นพลอยใสไปมหาวิทยาลัยตามปกติ พร้อมกับขนมไทยสองกระเช้าเล็กที่ตั้งใจจะเอาไปให้ชายหนุ่มใจดี และปิดปากเพื่อนในกลุ่มของตัวเองด้วย หญิงสาวแวะซื้อการ์ดใบเล็ก ๆ หน้ามหาวิทยาลัย เอามานั่งเขียนอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนข้างตึกเรียน ซึ่งเป็นจุดพบปะของกลุ่มตนเอง

            “พลอยใสทำอะไรอยู่?” เสียงตะนอยดังมาก่อนตัว เมื่อเดินมาเห็นเพื่อนก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรอยู่บนโต๊ะ

            “เขียนการ์ดขอบคุณ”

            “ขอบคุณใครเหรอ?”

            “ขอบคุณพี่มินสก์”

            “เออ แล้วสรุปว่าเมื่อวานนี้พี่แก๊งกาแฟนั่นเขาพาแกไปไหนวะ ไอ้พลอย” เป็นเสียงจุ๋มที่เดินมาพร้อมกับอ้อน และทันได้ยินสิ่งที่เพื่อนสาวพูดเข้าพอดี

            “เออ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน โทรหาเมื่อวานก็ไม่ยอมรับสาย ปล่อยให้เพื่อนเป็นห่วงอยู่ได้ ตอนแรกคิดว่าพี่เขาจะพาแกไปฆ่าปิดปาก ไม่ให้เที่ยวไปบอกใครว่าเขาขับรถเฉี่ยวแกเสียอีก” ตะนอยพูดเสริมขึ้นอีกคน ส่วนอ้อนนั้นนั่งลงยกมือเท้าคางจ้องมองหน้าพลอยใสอย่างเตรียมตัวรอฟังคำตอบของเพื่อนเต็มที่

            “ไอ้ตะนอยบ้า คิดอะไรอคติ พี่เขาออกจะน่ารัก ใจดีเว่อร์ อุตส่าห์พาฉันไปหาหมอที่คลีนิกใกล้ ๆ อุ้มฉันไปส่งจนถึงมือหมอ จ่ายค่ายา พากลับไปส่งให้ถึงบ้านอีกด้วย ไม่ว่าอะไรฉันสักคำที่ทำให้เขาต้องเดือดร้อน แถมยังเตือนให้ระวังแบบที่แม่ฉันก็เตือนเลย น่ารักป่ะล่ะ?” พลอยใสยิ้มหน้าบานเมื่อพูดถึงชายหนุ่มในดวงใจ

            “โอ้โห! ขนาดนั้นเลยเหรอวะแก ไม่น่าเชื่อ ตอนแรกคิดว่าพวกแก๊งกาแฟจะหยิ่ง ทำตัวแบบเทวดาแตะต้องไม่ได้เสียอีก” จุ๋มออกความคิดเห็น ซึ่งเพื่อน ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย เพราะคิดเช่นนั้นกันทุกคน “แล้วนั่นเขียนว่าอะไรอ่ะ ไหนขอดูหน่อย”

            จุ๋มดึงการ์ดใบเล็ก ๆ ออกจากมือพลอยใสมาอ่าน อ้อนกับตะนอยก็รีบเข้ามารุมดูด้วยเช่นกัน       “ขอบคุณพี่มินสก์มากนะคะ พลอยใส”

            “ไอ้พลอย แกไม่ใส่รูปหัวใจเข้าไปหน่อยล่ะ บอกใบ้พี่เขาไงว่าแกให้ใจเขาแล้วนะ” อ้อนแนะนำเพื่อน

            “ไม่เอาหรอก ถ้าเกิดเขาเอาการ์ดนี้ไปทิ้ง ก็เท่ากับใจฉันโดนทิ้งไปด้วยนะสิ” พลอยใสตอบกลับเพื่อนหน้าแดง เขินอายที่เพื่อนรู้ทันความรู้สึกของเธอ

            “เฮ้ย! พลอยใสแกเขียนชื่อพี่เขาผิดหรือเปล่าเนี่ย ทำไมมี ‘สก์’ ด้วย จะ ‘ทร์’ ก็ไม่ใช่” เป็นเสียงจากตะนอยที่ถามขึ้นด้วยความสงสัย

            “ไม่ผิดหรอก ฉันเช็คมาเรียบร้อยแล้ว ชื่อพี่เขาเขียนทับศัพท์แบบนี้เลย มาจากคำว่า MINSK ชื่อเมืองหลวงของประเทศเบลารุส พ่อแม่ของพี่มินสก์เขาไปพบรักกันที่นั่น ลูกออกมาก็เลยตั้งชื่อว่า มินสก์ เอาไว้ย้ำเตือนความรักของพวกเขาจ้า” พลอยใสอธิบาย

            “โอ้โห! นี่แกรู้ขนาดนี้เลยเหรอ แอบไปเจาะข้อมูลของพี่เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” อ้อนถึงกับอึ้งในตัวเพื่อนสาว ที่มีข้อมูลเชิงลึกของหนุ่มแก๊งกาแฟขนาดนี้

            “ฮ่าฮ่า มันก็ต้องมีกันบ้าง ก็คนมันปลื้มอ่ะ” พลอยใสหัวเราะร่ายืดอกยอมรับ

            ลังจากที่หมดคาบเรียนของคีรี ชายหนุ่มก็ตั้งใจจะไปเอากาแฟที่ร้านมายด์คอฟฟี่เข้าร่างเสียหน่อย แต่แค่เพียงเดินออกจากห้องเรียน ก็ต้องชะงัก

            “สวัสดีค่ะพี่มินสก์” เสียงเล็ก ๆ ดังขึ้นทักทายชายหนุ่ม จนเจ้าของชื่อต้องหันมองหาต้นเสียง ซึ่งก็เป็นนักศึกษาสาวที่เขาขับรถเฉี่ยวเมื่อวานนี้นี่เอง

            “เอ้า! สวัสดีครับ ขาหายแล้วเหรอ?”

            “หายแล้วค่ะ วิ่งได้แล้ว ขอบคุณพี่มินสก์มากนะคะ ที่เมื่อวานช่วยพาพลอยใสไปหาหมอ แถมพาไปส่งบ้านอีก นี่ค่ะลูกชุบอร่อย ๆ ค่ะ” พลอยใสยื่นกระเช้าเล็ก ๆ เท่าฝ่ามือที่มีขนมลูกชุบปั้นเป็นรูปผลไม้หลายชนิดสีสันหน้าตาน่ากินมาให้คีรี

            “ขอบใจมากนะ แต่อันที่จริง ไม่ต้องเอาอะไรมาให้พี่หรอก เปลืองเงินเปล่า ๆ พี่ช่วยเพราะพี่เองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบ ไม่ต้องถือเป็นบุญคุณหรอก” ชายหนุ่มยื่นมือรับกระเช้ามา เพื่อรักษาน้ำใจของนักศึกษาสาว

            “ไม่เปลืองหรอกค่ะ ขนมนี่แม่พลอยใสทำเอง พลอยใสก็ช่วยแม่ทำด้วยนะคะ”

            “อ้อ! บ้านเราทำขนมขายเหรอ”

            “ค่ะ..ใช่ค่ะ แม่พลอยใสทำขนมไทยอร่อยมากนะคะ เดี๋ยววันหลังพลอยใสจะเอาขนมอย่างอื่นมาให้พี่มินสก์ชิมอีกนะคะ”

            “ไม่เป็นไร พี่เกรงใจ เอาไว้พี่ไปอุดหนุนที่บ้านเลยดีกว่า แล้วนี่เราไม่มีเรียนแล้วเหรอ?”

            “ค่ะ วันนี้พลอยใสมีเรียนวิชาเดียว”

            “แล้วจะไปไหนต่อล่ะ ไปหากาแฟกินด้วยกันไหม?”

            “ไปค่ะ!” พลอยใสตอบกลับรวดเร็วอย่างไม่ต้องใช้เวลาคิด พร้อมกับรอยยิ้มและแววตาที่บ่งบอกถึงความตื่นเต้นดีใจที่ได้รับการเชิญชวนจากชายหนุ่ม

            สองคนเดินไปพร้อมกัน เป็นที่จับจ้องของสายตาหลายคู่ที่มองด้วยความสงสัยว่าผู้หญิงหน้าหมวยความสวยพื้น ๆ นั้นเป็นใคร จึงได้มาเดินเคียงคู่อยู่กับเจ้าชายไอที หนึ่งหนุ่มจากแก๊งกาแฟ ซึ่งหนึ่งในนั้นมีสายตาของน้ำทิพย์ เพื่อนสาวของไอซ์ นักศึกษาสาวผู้ต้องการจะได้ครอบครองหัวใจของคีรีอยู่ด้วย

            ร้านมายด์คอฟฟี่ยังคงเปิดทำการตามปกติ แต่ที่ดูว่าจะไม่ปกติอยู่ตอนนี้ก็เพราะสถานการณ์ที่เหมือนว่ารถไฟมาชนกันอยู่ในร้านนั่นเอง

            “อ้าว! ข้าวหอม มาหากาแฟกินเหรอ?” คีรีส่งเสียงทักนักศึกษาสาวหน้าตาคุ้นเคย เมื่อเดินเข้ามาเจอในร้าน

            “ค่ะ แล้วก็มารอเจอพี่มินสก์ด้วย” นักศึกษาสาวปีสองตอบคำถามชายหนุ่ม แต่สายตาทอดมองไปยังหญิงสาวที่เดินตามเขาเข้ามาในร้านด้วยแววตาที่แสดงความไม่พอใจนัก

            “รอเจอพี่? มีอะไรหรือเปล่าครับ?” คีรีพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหย่อนก้นนั่งเก้าอี้ตัวข้าง ๆ ข้าวหอม โดยไม่ลืมที่จะหันมาใส่ใจคนที่เขาชวนมาด้วย

            “น้องพลอยใสจะกินกาแฟอะไร สั่งเลยนะ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง ตอบแทนลูกชุบน่ารัก ๆ กระเช้านี้” คีรีส่งยิ้มบอกพลอยใส ก่อนจะส่งเสียงออเดอร์กาแฟของตัวเอง “พี่เสก คาราเมลมัคฯ เย็นเจี๊ยบหนึ่งครับ”

            “พลอยใสเอาเหมือนพี่มินสก์อีกหนึ่งค่ะ” พลอยใสสั่งตาม ยิ่งสร้างความรู้สึกไม่ชอบใจให้กับข้าวหอมเพิ่มมากขึ้นไปอีก

            “แล้วตกลงว่าข้าวหอมมีอะไรครับ ถึงมารอเจอพี่ที่นี่?” มินสก์หันกลับมาทางข้าวหอมที่นั่งทำตาขวางอยู่

            “ข้าวหอมเอาคอมฯ มาให้พี่มินสก์ช่วยดูให้หน่อยค่ะ ไม่รู้เป็นอะไร เครื่องอืดมาก เปิดงานมาบางทีก็ค้าง บางทีก็ดับไปเลยค่ะ พี่มินสก์ช่วยดูให้ข้าวหอมหน่อยนะคะ” นักศึกษาสาวพูดพร้อมกับยื่นคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คส่งให้เจ้าชายไอทีรับไปเปิดดู

            “ได้เลยครับ เดี๋ยวพี่ดูให้ เจอไวรัสเข้าแล้วมั้ง”

            พลอยใสนั่งมองแผ่นหลังของคีรี ที่กำลังก้มหน้าก้มตาจัดการกับคอมพิวเตอร์เครื่องเล็ก ให้กับผู้หญิงที่ชื่อว่าข้าวหอมด้วยความชื่นชมในความมีน้ำใจและความสามารถของเขา แต่เมื่อเลื่อนสายตามาเจอเข้ากับข้าวหอมที่นั่งอยู่ติดกับชายหนุ่ม นักศึกษาสาวหุ่นดี หน้าตาสวย ก็เล่นเอาแววตาแห่งความชื่นชมนั้น ต้องหม่นหมองลงทันที พลอยใสได้แต่เตือนสติตัวเองอยู่ในใจว่าเธอคงได้แค่แอบปลื้มเขาอยู่อย่างนี้ เพราะรอบตัวของชายหนุ่มนั้น เต็มไปด้วยผู้หญิงสวยครบเครื่องด้วยกันทั้งนั้น

ความคิดเห็น