ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 40. ขอร้อง

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 13:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 40. ขอร้อง
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 40.


พี่ฟิว:ดรีม พี่ขอโทษ พี่มันเลว แต่ดรีมเลิกร้องไห้เถอะนะ ยิ่งดรีมร้องพี่ก็ยิ่งเจ็บ เจ็บที่ทำเลวๆกับดรีมแบบนั้น จริงๆแล้วพี่เชื่อที่ดรีมบอกพี่ทุกอย่าง แต่พี่หึง พี่หวงดรีม พี่ไม่อยากให้มันมาแย่งดรีมไปจากพี่ พี่ไม่อยากให้ดรีมสนใจมันมากกว่าพี่ นะดรีมพี่ขอร้อง หยุดร้องไห้ได้แล้ว ฮึก

ฉันนั่งร้องไห้อยู่ตรงประตู ฉันได้ยินที่พี่ฟิวพูดทุกอย่าง เขาบอกว่าเขาเชื่อฉัน หึงฉัน หวงฉัน แต่ก็ไม่เห็นต้องทำกับฉันแบบนั้น ถ้าฉันไม่แกล้งทำเป็นว่าฉันกำลังโดนทำเหมือนตอนนั้น เขาก็คงไม่ปล่อยฉันใช่มั้ย

ฉันเสียใจที่สุดคือเขากล้ามาดูถูกฉัน ฉันมีเขาแค่คนเดียวและเขาก็จะเป็นคนสุดท้ายของฉัน ฉันได้ยินเสียงเหมือนเขาจะร้องไห้ด้วยหนิ

พี่ฟิว:ฮึก หยุดร้อง แล้วไปอาบน้ำนอนนะ พี่รักดรีมนะ พรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกันนะ

พี่ฟิวร้องไห้จริงๆด้วย ฉันลุกขึ้นเดินเข้ามานั่งที่เตียง  สมน้ำหน้า ปล่อยให้ร้องไห้ให้เข็ด จะได้สำนึกบ้าง อยากใช้อารมณ์ดีนัก ฉันก็โมโหเป็นเหมือนกันนะ แล้วเขาก็มีความผิดเหมือนกันที่ไปจับมือถือแขนกับผู้หญิงคนนั้น ฉันอุตส่าห์ไม่เข้าไปทำให้เขาเสียเวลาในการทำโปรเจค แต่เขากลับเอาเวลานั้นไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น เธอสำคัญมากแค่ไหน อยากรู้จัง โทรถามพี่ฟ้าดีกว่า

ตื๊ด ตื๊ด

“ว่าไงดรีม”

ดรีม:พี่ฟ้า คุยได้มั้ย

“ได้ๆ มีอะไรหรอ”

ดรีม:ดรีมอยากถามพี่ฟ้าเรื่องพี่ฟิวกับผู้หญิงที่ชื่อลิน

“ลินหรอ”

ดรีม:ค่ะ

“ลินเคยคบกับฟิว”

ดรีม:แฟนเก่าสินะ

“ใช่ ดรีมรู้จักลินได้ไง”

ดรีม:วันนี้เธอเอารูปของเธอกับพี่ฟิวมาให้ดรีม

“รูป?”

ดรีม:รูปที่เขาสองคนจับมือกัน กอดกัน

“เฮ้ย รูปนั้นอาจจะนานแล้วก็ได้”

ดรีม:ไม่นานค่ะ เพิ่งจะผ่านมาอาทิตย์กว่าๆ

“ว่าไงนะ ทำไมฟิวถึง”

ดรีม:ดรีมไม่รู้ค่ะ พี่ฟ้ารู้มั้ยคะ ว่าเขาเลิกกันเพราะอะไร

“ลินแอบไปมีอะไรกับคู่หมั้นตัวเองอ่ะ”

ดรีม:คู่หมั้น?

“ลินคบกับฟิวก่อนที่จะมีคู่หมั้นอ่ะ พี่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ ดรีมลองถามฟิวสิ เอ่อแล้วทะเลาะกันรึเปล่า”

ดรีม:ค่ะ พี่ฟิวกำลังจะบอกดรีม แต่ดรีมไม่ยอมฟัง

“พี่คุยเองฟ้า”

“ดรีมพี่ดินจะคุยด้วยนะ”

ดรีม:ค่ะ

“ดรีม”

ดรีม:จะด่าอะไร

“ไม่ได้ด่า แค่จะสอน ถ้าดรีมไม่ฟังเรื่องที่ฟิวจะพูด ดรีมจะรู้เรื่องมั้ย แล้วพอไม่ฟังก็มานั่งสงสัยคิดเองเออเอง มีเหตุผลหน่อยสิ โตแล้วนะ อย่าทำตัวเป็นเด็ก รักกันก็ต้องเชื่อใจกันสิ ใช้เหตุผล ไม่ใช่ใช้แต่อารมณ์”

ดรีม:พี่ฟิวนั่นแหละใช้แต่อารมณ์ เขาคิดว่าเขาโมโหเป็นคนเดียวรึไงล่ะ หนูก็โมโหเป็นเหมือนกันนะ

“นี่ไงต่างคนก็ต่างไม่ยอมกัน คนที่ยอมไม่ได้แปลว่าแพ้นะดรีม อย่าใช้ทิฐิสิ แล้วทะเลาะกันเรื่องแค่นี้หรอ”

ดรีม:เปล่า พี่ฟิวเข้าใจผิดคิดว่านัตตี้เป็นแฟนเก่าหนู แล้วก็คิดไปไกลด้วยหาว่าหนูไปนอนกับนัตตี้มา

“ฟิวไม่รู้หรอว่านัตตี้เป็นเกย์”

ดรีม:หนูยังไม่ได้บอกก็เกิดเรื่องก่อน

“สรุปเลย ต่างคนก็ต่างผิด อีกคนก็ไม่ฟังอะไรใช้แต่อารมณ์ อีกคนก็ไม่ต่างกันใช้อารมณ์สวนกลับ แล้วชีวิตคู่จะไปรอดหรอดรีม”

ดรีม:แล้วพี่ดินจะให้หนูทำไง

“ไปคุยกันให้เข้าใจ อธิบายให้ฟิวฟัง แล้วอยากรู้เรื่องอะไรก็ถามฟิว คนอื่นไม่รู้เรื่องของฟิวเท่าตัวฟิวหรอก แค่นี้แหละ”

ดรีม:อือ

ฉันวางสาย ก็จริงอย่างที่พี่ดินพูด ถ้าฉันไม่ลืมบอกพี่ฟิว นัตตี้ก็ไม่ต้องมาเจ็บตัว ฉันกับพี่ฟิวก็ไม่ต้องมาทะเลาะกัน จริงด้วยพี่ฟิวหัวแตกหนิ เขาทำแผลรึยัง ฉันต้องไปดูก่อน คนที่ยอมไม่ใช่คนที่แพ้ ฉันลุกขึ้นกำลังจะเดินไปเปิดประตู เอ๊ะ ฉันไม่ได้ใส่เสื้อหนิ ต้องไปหาเสื้อใส่ก่อน

แอ๊ด..

ฉันเปิดประตูออกมา ก็ยังเห็นพี่ฟิวนั่งอยู่ที่เดิม เขานั่งก้มหน้ากอดเข่าไว้ ฉันเดินผ่านเขาไปเอาอุปกรณ์ทำแผลที่อยู่บนชั้นวางของ ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพี่ฟิว ฉันนั่งลงบนพื้น พี่ฟิวเงยหน้ามองฉัน บนหน้าเขามีแต่คราบน้ำตาและที่หน้าผากก็ยังมีตราบเลือดติดอยู่ ไม่เป็นห่วงแผลตัวเองเลยรึไง

พี่ฟิว:ดรีม

ฉันเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาให้พี่ฟิว เขาจับมือฉันไว้แล้วคลอเคลียใบหน้าเขากับฝ่ามือฉัน

ดรีม:ปล่อยก่อน จะทำแผลให้

พี่ฟิว:แผล?

ดรีม:พี่หัวแตกไง

ฉันดึงมือออก แล้วก็จัดการทำแผลให้พี่ฟิว ทำแผลไปเขาก็มองหน้าฉันไป ฉันต้องทำเป็นไม่สนใจเขา ไม่งั้นฉันทำแผลให้เขาไม่เสร็จแน่ ก็สายตาที่เขามองฉันมันทำให้ฉันใจแข็งไม่ลง  สายตาเศร้าสร้อยพร้อมกับขอโทษไปในตัว ดีนะที่แผลเขาไม่ลึกก็เลยไม่ต้องเย็บ

ดรีม:เจ็บมั้ย

พี่ฟิว:ไม่เจ็บ ดรีมพี่ขอโทษ

ดรีม:อือ

พี่ฟิว:ดรีมอย่าเกลียดพี่นะ พี่ขอร้อง

ดรีม:ดรีมจะเกลียดพี่ได้ไง ดรีมรักพี่มากขนาดนี้

พี่ฟิว:ดรีม

พี่ฟิวขยับตัวมากอดฉันไว้แน่น เขาซุกหน้าเข้ากับซอกคอฉัน แต่ฉันไม่ได้กอดเขา

ดรีม:พี่ฟิวฟังดรีมนะ

พี่ฟิว:ครับ

งื่อครับอีกแล้ว เดี๋ยวก็ใจอ่อนกันพอดี

ดรีม:ดรีมกับนัตตี้ไม่เคยเป็นแฟนกัน

พี่ฟิวฟิวผละออกจากฉัน เขามองหน้าฉันอย่างสงสัย

ดรีม:นัตตี้แค่แกล้งบอกคนอื่นว่าเป็นแฟนกับดรีมเพราะกันผู้ชายที่เข้ามาจีบดรีม นัตตี้คือคนแรกที่รู้ว่าดรีมชอบพี่ และนัตตี้ก็เชียร์พี่ นัตตี้ก็เลยทำแบบนั้น พี่ต้องขอบคุณนัตตี้ด้วยซ้ำ ไม่ใช่ไปต่อยนัตตี้

พี่ฟิว:ก็พี่ไม่รู้

ดรีม:แต่พี่ก็ไม่ผิดหรอก ดรีมผิดเองที่ไม่ได้บอก ทั้งที่นัตตี้คือไอ้หน้าอ่อนที่พี่พูดถึง แต่ดรีมก็ไม่ได้เอะใจ แล้วอีกอย่างพี่วางใจได้ นัตตี้ไม่ได้ชอบผู้หญิง

พี่ฟิว:อย่าบอกว่า

ดรีม:นัตตี้เป็นเกย์ นัตตี้คือคนที่พลจีบ นัตตี้เคยเป็นแฟนกับพลแต่ว่าเลิกกันแล้ว ที่พี่เห็นดรีมจับหน้านัตตี้เพราะว่าดรีมไปพูดแทงใจ นัตตี้ก็เลยนอยด์

พี่ฟิว:พี่เองก็ผิดที่ไม่ได้ถามดรีม เอาแต่หึงหวงดรีมจนไม่ใช้สมอง คอยจะใช้แต่อารมณ์อยู่เรื่อย ขอโทษนะ ขอโทษที่ทำเลวๆใส่ดรีม ดรีมจะตบจะตีพี่ก็ได้พี่ยอม

ดรีม:ดรีมไม่ชอบใช้กำลัง

ฉันมองไปที่รูปที่ฉีกขาด

พี่ฟิว:พี่ฉีกมันทิ้งเอง

ดรีม:ฉีกแต่หน้าผู้หญิง

พี่ฟิว:อือ พี่ไม่อยากเห็นหน้าคนที่ทำให้พี่ต้องทะเลาะกับดรีมหรอก

ดรีม:ดรีมไม่ได้ทะเลาะกับพี่เรื่องรูปนะ

พี่ฟิว:นั่นแหละ แล้วดรีมไปเอารูปพวกนี้มาจากไหน

ดรีม:เธอเป็นคนเอามาให้ดรีมเอง

พี่ฟิว:เอามาให้เอง ลินต้องการอะไรกันแน่

ดรีม:เขายังรักพี่อยู่มั้ง

พี่ฟิว:ดรีมรู้

ดรีม:อือ แฟนเก่าพี่

พี่ฟิว:ใช่พี่เคยคบกับลินตอนปีหนึ่ง แต่ก็คบกันไม่กี่เดือน เพราะพี่จับได้ว่าลินไปมีอะไรกับคู่หมั้นตัวเอง ทั้งๆที่บอกกับพี่ว่าไม่เคยคิดอะไรกับเขา แต่ก็แอบไปมีอะไรกันลับหลังพี่

ดรีม:พี่ก็เลยคิดว่าดรีมทำแบบนั้น

พี่ฟิว:ขอโทษ พี่มันโง่เองที่คิดแบบนั้นกับดรีม

ดรีม:พี่คงรักคุณลินมาก

พี่ฟิว:ไม่ดรีม พี่ไม่เคยรักลิน ตลอดเวลาที่พี่คบกับลินพี่ไม่เคยมีความรู้สึกรักเลยสักนิด

ดรีม:ถ้าไม่รักจะคบกันทำไม

พี่ฟิว:ตอนแรกพี่ก็คิดว่าพี่รักลิน แต่พอพี่เลิกกับลินพี่ไม่ได้เสียใจสักนิด พี่มาคิดได้ว่าพี่ก็แค่หลงลิน

ดรีม:พี่ฟิวดรีมว่าเราอื้อ

พี่ฟิวเอามือมาปิดปากฉันไว้

พี่ฟิว:ดรีมจะพูดอะไร อย่าพูดคำนั้นนะดรีม

ฉันแกะมือพี่ฟิวออก แล้วจับมือเขาไว้แน่น

ดรีม:ดรีมว่า เราห่างกันสักพักเถอะ

พี่ฟิว:ทำไมล่ะดรีม

ดรีม:ดรีมแค่อยากให้พี่คิดทบทวนเรื่องของเราให้ดี ความจริงแล้วพี่อาจจะไม่ได้รักดรีมพี่อาจจะแค่หลงดรีมเหมือนที่พี่หลงคุณลินก็ได้ ถึงดรีมจะรักพี่มาก แต่ถ้าพี่ไม่ได้รักดรีม ดรีมก็จะปล่อยพี่ ดรีมจะไม่รั้งพี่ไว้

พี่ฟิว:ไม่ดรีม ไม่เอาแบบนี้ พี่รักดรีม

ดรีม:ถ้าพี่รักดรีมพี่คงไม่ไปทำแบบนี้กับคุณลินหรอก

ฉันมองและชี้ไปที่เศษรูป

พี่ฟิว:ดรีมพี่..

ดรีม:จริงๆแล้วคนที่พี่หลงอาจจะเป็นดรีมและคนที่พี่รักอาจจะเป็นคุณลินก็ได้ ดรีมอยากให้พี่คิดทบทวนให้ดี นะ ดรีมขอร้อง

พี่ฟิว:ดรีม

ดรีม:นะ พี่ฟิว ดรีมขอ

พี่ฟิว:ก็ได้ดรีม ถ้ามันเป็นความต้องการของดรีม พี่ก็จะทำ

พี่ฟิวลุกขึ้นยืน เขากำลังจะเดินเข้าห้อง

ดรีม:พรุ่งนี้พี่ไปส่งดรีมที่บ้านของดรีมได้มั้ย

พี่ฟิว:ได้สิ

พี่ฟิวตอบฉันโดยไม่ได้หันหน้ามามองฉัน เหมือนเสียงของเขาจะสั่นเล็กน้อย ฉันทำเกินไปรึเปล่านะ

พี่ฟิวเดินเข้าห้องนอนไปแล้ว แต่ฉันยังนั่งอยู่ที่เดิม แล้วน้ำตาฉันก็ไหลออกมา

ดรีม:ฮึก ดรีมหวังว่าพี่จะรักดรีมนะ


ต่างคนต่างเสียใจ แต่การคิดทบทวนความรู้สึกของตัวเองก็ดี การห่างกันจะทำให้รู้ว่าเราสองคนจะรักกันแค่ไหน เมื่อไม่มีกันแหละกัน เราจะทนเก็บความคิดถึง และลดทิฐิในใจได้ดีแค่ไหน

เม้นๆมาคุยกัน^_^

ความคิดเห็น