ใบละบาท

นิยายเรื่องนี้มีบางตอนที่รุนแรงและฉากต้องห้าม ไม่เหมาะสมสำหรับผู้อ่านที่อายุต่ำกว่า 25 ปี ต้องใช้วิจารณญาณในการอ่านสูง

ชื่อตอน : เพื่อน

คำค้น : ใบละบาท

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 47.8k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2560 02:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อน
แบบอักษร

"ซาตานในร่างเทพบุตรล่ะสิไม่ว่า"พอพูดถึงคุณชายกรูฟ อารมณ์เสียขึ้นมาทันที 

"แกอย่ามาว่าเทพบุตรของฉันนะย่ะ"คะนิ้งทำหน้าไม่พอใจที่ฉันไปว่าพ่อเทพบุตรของหล่อน

"ฉันว่าพวกแก่สองคนเปลี่ยนตัวกันดีมั้ย"พายพูดอย่างเบื่อหน่าย

"ดี!"/"ดี!"ฉันกับคะนิ้งตอบพน้อมกัน ถ้าเปลี่ยนได้คงดีอ่ะ ฉันไม่รู้ว่าจะเช้าหาเขายังไงดีจะอ่อยท่าไหนให้เขารักฉัน

"เฮ่อ พวกแกนี้นะ เปลี่ยนเรื่องคุยๆ"พายส่ายหัวให้ฉันกับคะนิ้ง พูดเรื่องนี้ทีไรเป็นแบบนี้ทุกที 

"ก็ได้! วันนี้ฉันอารมณ์ดีหรอก"คะนิ้งตอบ ฉันก็เห็นมันอารมณ์ดีทุกวัน 

พวกเราสามคนเดินมานั่งม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างตึกเรียน วันนี้ฉันว่าจะกลับเลยแต่คิดไปคิดมา กลับไปก็ไม่มีอะไรทำนั่งโม้กับเพื่อนดีกว่า

"พรุ้งนี้ฉันว่าจะชวนพวกแกไปผับอ่ะ ห้ามปฏิเสธนะ"คะนิ้งพูดขึ้นทันทีที่พวกเรานั่งลง 

"นี้เขาเรียกว่าชวนหรอย่ะยัยคะนิ้ง!"พายพูดประชด ฉันเห็นด้วยกับยัยพายนะ_ _!

"เอ่อน่ะ พวกแกไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ อยากไปตืดๆๆ"มันทำหน้าอ้อน

"แต่ฉันไม่เคยไปนะ"ฉันบอก เกิดมายังไม่เคยไปผับสักครั้งเดียว 

"ไม่เคยก็ลองไปดูสิ นะๆน้ำขิง เพื่อนรักเพื่อนเลิฟ"เอากับมันสิ ทีนี้มาเพื่อนรักเพื่อนเลิฟ

"แกไปมั้ยพาย"ฉันหันไปถามพาย ถ้ายพายไปฉันก็ไป ลองดูประสบการณ์ชีวิต

"ก็ไปสิย่ะ รออะไร"

"เฮ่อ แล้วต้องแต่งตัวยังไงอ่ะ"

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง"คะนิ่งบอก สายตาไม่น่าไว้วางใจสุดๆ!

พอนัดแนะกันไปเที่ยวผับพรุ้งนี้กับยัยพวกนั้นเสร็จฉันก็กลับบ้าน โดยรถประจำทาง อัดเบียดผู้คน โหนราวรถเมล์กว่าจะถึงคอนโดหรูก็ทำเอาเหนื่อยเหมือนกัน ฉันเดินเข้ามาในคอนโดหรู เปิดประตูเข้าห้องเห็นสองรางนัวเนียกันเช่นเคย  

"คนใหม่อีกแล้วหรอ"ฉันพึมพำกับตัวเอง เขานี้มันจริงๆผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า 

ฉันเดินผ่านทั้งสองคนเข้าไปในห้องตัวเอง นี้ผ่านมาหลายวันแล้วฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ความสัมผันระหว่างฉันกับเขาก็ดูเหมือนจะแย่ลง ต่างคนต่างอยู่ ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว รอขิงก่อนนะสามีในอนาคต!


เช้าวันต่อมา

ฉันมามหาลัยตั้งแต่เช้า โทรนัดกับยัยพาย ยัยคะนิ้งไว้ 

"มีอะไร โทรนัดมาแต่เช้า"คะนิ้งเดินสวยๆเข้ามาหาฉันที่นั่งรออยู่ใต้ตึกคณะ

"รอยัยพายก่อนสิ"ฉันบอก แล้วยืดคอมองหายัยพาย ทำไมมาช้าจัง เบี้ยวนัดหรือเปล่าเนี่ย

"อะๆ มันมาแล้วปลุกฉันนะ ง่วง!"คะนิ้งพยักหน้าเข้าใจ นั่งลงฟุบหน้าลงกับโต๊ะ นี้ฉันทรมารเพื่อนไปมั้ย แต่นี้มันแปดโมงเช้าแล้วนะ จะง่วงอะไรขนาดนั้น 

"มาแล้วๆ โทษที"รอไม่นานยัยพายก็วิ่งมาจากโรงรถ หัวนี้ฟูมาเลย 

"มาครบแล้ว แกจะบอกพวกฉันได้ยังว่ามีอะไร"คะนิ่งเท้าคางกับโต๊ะตาปรือ คงตื่นเพราะเสียงยัยพาย 

"ฉันอยากสวย"ฉันมองหน้าเพื่อนสองคนอย่างชั่งใจ แล้วตัดสินใจบอกออกไปตรงๆ ฉันคิดว่าฉันต้องสวยกว่านี้พี่กรูฟถึงหันมามอง

"ห๊ะ!!"/"ห๊ะ!!" สองเสียงประสานกัน 

"แกอยากสวย! เลยเรียกพวกฉันมามหาลัยแต่เช้าเนี่ยนะ!"คะนิ้งขมวดคิ้วถาม

"อือ"ฉันพยักหน้าหงึกหงัก ฉันรู้นะว่ามันไร้สาระแต่ฉันอยากสวย!

"ทำไมไม่นัดไปร้านเสริมสวย! นัดมาที่นี้ทำให้แกสวยได้หรอกนะขิง"ยัยพายทำหน้าเซ็ง พูดเหมือนฉันผิดมาก ก็ฉันไม่รู้นี่ร้านเสริมสงเสริมสวยเคยเข้าที่ไหน

"จะสวยไปทำไมย่ะ"คะนิ้งถามตื่นเต็มตาแล้ว

"จะสวยไปอ่อยเทพบุตรเธอนั้นแหละ! ฉันจะต้อสวยกว่าผู้หญิงของเขาทุกคน!"ฉันตอบอย่างมั่นใจ แน่วแน่

"มันต้องอย่างนี้!!"พาย

"ฉันยอมแกคนเดียวหรอกนะ ฉันไม่ได้ก็ให้เพื่อนแล้วกัน ดีกว่าคนอื่นได้ไป งั้นวันนี้ก็ไม่ต้องเรียนมัน ไปสวยกันพวกแก!"คะนิ้งพูดอย่างตัดใจ สองคนนี้รู้เรื่องของฉันทั้งหมด 


ร้านเสริมสวย

"เอาสีนี้"

"สีนี้ดีกว่าแก เข้ากับยัยขิงดี"

"ฉันว่าสีนี้ก็ดีนะ"

สองสาวกำลังถกเถียงกันเกี่ยวกับสีผม ที่ฉันจะทำ นี้เถียงกันมาได้สักพักละยังตกลงกันไม่ได้ 

"เอาดีๆนะ ถ้าทำออกมาฉันไม่สวยพวกแกตาย!"ฉันพูดขู่ ไม่รู้ว่าคิดถูกคิดผิดที่ปรึกษาสองคนนี้ 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น