email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep. 17 พาเข้าบ้าน1

ชื่อตอน : Ep. 17 พาเข้าบ้าน1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 80.7k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2560 09:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 17 พาเข้าบ้าน1
แบบอักษร

แสงแดดอ่อนๆยามเช้า ทำเอาฉันต้องปรือตาขึ้นมา ฉันพยายามปรับโฟกัส จึงมองดูนาฬิกาที่ติดไว้บนผนัง บ่งบอกว่านี่ใกล้จะเที่ยงแล้ว ก่อนที่จะพยายามขยับตัว 

"โอ๊ยยย" ฉันร้องออกมาเบา เมื่อมันเจ็บแปลบ กลางกายสาว ฉันรีบกระชับผ้าห่มเข้าหาตัว ฉันพยายามทำตัวให้เบาที่สุด จนตอนนี้ฉันต้องชะงักเมื่อคนข้างกายขยับตัว

หมับ!!!

เขาคว้าเข้าที่เอวฉัน ฉันจึงหยุดการขยับตัว สักพักฉันพยายามแกะแขนเขาออก จนสำเร็จ

"เฮ้อ!! หนักเป็นบ้า" ฉันที่ถอนหายใจอย่างเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันหลังหยิบผ้าขนหนู มาพันรอบกาย เพราะตรงนั้นไม่มีชุดคลุม และที่สำคัญฉันต้องรีบกินยา เพราะเขาดันปล่อยในเมื่อคืน

ฉันจึงยันตัวขึ้นอย่างยากลำบาก หันไปมองคนที่ยังหลับอยู่ ฉันจึงไม่กวนอะไรเขา เดินเข้าไปห้องน้ำอย่างเงียบๆ

ผ่านไป 30นาที

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ ฉันต้องตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะตื่นแล้ว

"อุ๊ยยยยย!!!!" ฉันรีบกระชับผ้าขนหนู ถ้ารู้ว่าเขาจะตื่นเร็วคงเอาชุดคลุมอาบน้ำเข้าไปด้วยแล้ว

เขามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ยิ่งทำให้ฉันกระชับผ้าขนหนูแน่น ด้วยความพอมันอยู่บนตัวฉันมันก็สั้นเกินเข่ามาครึ่งนึง ถ้าจะดึงลงข้างบนก็โผล่ ถ้าจะดึงขึ้นข้างล่างก็โผล่ คือทำอะไรก็ไม่ดี...

"กว่าจะออกมา...ฉันนึกว่าหลับคาห้องน้ำเสียอีก" เขาเดินมาข้างหลังฉันด้วยส่วนบนเปือยข้างล่างพันด้วยผ้าขนหนู 

แผลงอกแกร่งชิดกับหลังเนียนของฉันยามที่เขาเอื้อมมื้อข้ามหัวฉันมาหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก...ทำเอาฉันถึงกับใจเต้นรัว ยิ่งลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดศรีษะ ยิ่งทำให้ขนลุกซู่ ฉันยืนตัวเกร็งแทบไม่หายใจ...

"เป็นอะไร..." เจากระซิบที่ข้างหู ทำเอาฉันสะดุ้ง

"เปล่า...ไปอาบน้ำได้แล้ว" ฉันเอ่ยบอกเจาทั้งที่ยังหันหลังให้เขาอยู่ เขาจึงใช้มือยกขึ้นมาลูบที่แผ่นหลังเนียนของฉัน ทำเอาฉันแทบตั้งตัวไม่ติด ขนลุกไปทั้งตัว ฉันกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ จนเขายอมผละออก เดินเข้าห้องน้ำไป

"เฮ้อ!!!  คนบ้า ชอบทำให้กลัวอยู่เรื่อย"

ฉันบ่นพึมพำ ก่อนจะรีบแต่งตัว ฉันจึงหยิบเสื้อยืดตัวโคร่งของเขามาใส่ เพื่อรอให้เขากลับไปส่งคอนโด ตอนนี้ฉันนั่งดูทีวี ไปพรางๆ เพื่อรอให้เขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ...

สักพัก.....

"บ๊อง....บ๊องงงง...บ๊องงง" เขาเรียกฉันว่าบ๊องเนี้ยนะ มันจะไม่มากไปหน่อยหรอ

"ฉันไม่ได้ชื่อบ๊องงงง...ฉันชื่อพลอย"  ฉันเอ่ยบอกเขาด้วยอารมณ์ขุ่นมัว อยู่ดีๆมาเรียกบ๊อง เสียภาพลักษณ์หมด...

"ก็ไม่อยากเรียกเหมือนคนอื่น...มีปัญหาไรไหม" ฉันไม่ได้เอ่ยตอบอะไร คงห้ามเขาไม่ได้ 

"เรียกทำไมคะ...คุณดรากอนคร๊าาาาา" ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชด อย่างไม่พอใจ แต่ฝั่งตรงข้ามกับพอใจเมื่อได้แกล้งอีกฝ่ายให้โกรธ

"เป่าผมให้หน่อย...." เขาเอ่ยขึ้นพร้อมหันหน้ามามองฉัน ก่อนจะพยักหน้าเชิงบอกให้มา 

"ไม่....." ฉันตอบออกไป

"พลอย" เขากดเสียงต่ำใส่ฉัน กลัวที่ไหน ไม่ทำให้หรอก ผมใครผมมัน

สักพัก......

"นายก็อยู่นิ่งๆสิ...จะเป่าให้" ฉันที่เอ่ยบอกเขา ตอนนี้เขาเหมือนเด็กน้อยที่อยู่ไม่สุข เดี๋ยวมือเอี่ยวตัวไปจับโน่นจับนี่...

"ก็คนกำลังทาครีม....บ่นจังวะ...มีเมียหรือมีแม่วะ" เขาเอ่ยขึ้น ทำเอาฉันแทบชะงัก เกือบไดร์หลุดมือ นี่เขาหาว่าฉันเป็นเมียเขาหรอ...

"ฉันไม่ได้เป็นเมียนายซะหน่อย...ขี้ตู่"

ฉันเขินหน้าแดง มองใบหน้าตัวเองในกระจก ก่อนที่จะรีบทำหน้าให้เป็นปกติ เพราะเขาเงยหน้าขึ้นมองฉันผ่านกระจก 

"อ่อ...แล้วใครกันที่นอนให้ฉันเสียบทั้งคืน ครางเสียงดังด้วยสิ" เขาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยีระ มองหน้าฉันผ่านกระจก ตอนนี้หน้าฉันเห่อแดงขึ้น ฉันจึงรีบเป่าผมให้เขาต่อ

"เสร็จแร่วววว...." ฉันเอ่ยบอกเขาเมื่อเป่าผมเสร็จ นี่เขายังทาครีมไม่เสร็จอีกหรอ จะทาอะไรนักหนา...ฉันวางไดร์เป่าผมเสร็จ จึงจะเดินไปนั่งดูทีวีต่อ...

หมับ!!!...

"อุ๊ยยยยยย" ฉันร้องอุทานเบาๆเมื่อตัวลอยปลิวมานั่งบนตักเขา เขากอดรั้งเอวไว้แน่น ฉันพยายามลุกจากเขา ก็ไม่สำเร็จ

"ปล่อย....ปล่อยยยย....ดรากอน" เขาไม่ได้สนใจเสียงของฉันเลย ฉันดิ้นจนเหนื่อยจึงหยุดดิ้น

เขายื่นกระปุกครีมให้ฉัน ฉันจึงเบือนหน้าหนีไม่รับกระปุกครีมจากเขา...เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่

"บ๊องงงง...ทา"

"ไม่"

"บ๊อง...."

"ไม่...." ฉันยังยืนยันปฏิเสธเขา 

"ได้...ไม่ทาใช่ไหม" อยู่ๆเขาก็จับฉันให้นั่งบนโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วเขาก็ลุกขึ้นโน้มตัวเข้าใกล้ฉัน จนตอนนี้ฉันแทบหยุดหายใจ หลังชิดกับกระจกบานใหญ่...

"นายจะทำอะไร..."

"สั่งสอนเด็กดื้ออย่างเธอไง..." ผมเอ่ยขึ้นยิ้มกริ่ม ยัยนี้กลัวจริงๆแฮะ ผมค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าใกล้ จนเธอรีบเอานิ้วมาปิดปากผมไว้ ทั้งที่หน้าของเราก็ยังชิดกัน....

ผมจึงจับมือบางออก เลื่อนเขาไปเกือบชิดริมฝีปาก

"ยอมแล้วๆๆๆ" ฉันเอ่ยบอกเขาพร้อมหลับตาแน่น เมื่อรู้สึกว่าใบหน้าเขาหยุดเคลื่อนเขามาจึงลืมตาขึ้น เมื่อลืมตาขึ้นเห็นหน้าหล่อยิ้มเยาะฉัน ยิ่งเจ็บใจ แกล้งฉันได้สำเร็จหนิ อย่าให้ถึงทีฉันบ้างละกัน...

"ไหนล่ะครีม" เขายื่นกระปุกครีมให้ฉัน ฉันจึงแตะครีมบนใบหน้าของเขา ใบหน้าเนียนอย่างกลับผู้หญิง ยามนี้ทำไหมเขาดูมาก 

"รีบๆทาสิ...มัวทำไร" เขาเอ่ยขึ้น ฉันจึงได้สติ รีบเกลี่ยครีมบนใบหน้าของเขา อย่างเบามือที่สุด จนเสร็จ...

เขาจึงลุกขึ้นไปแต่งตัว สักพักเขาก็บอกฉันว่าจะพากลับคอนโด...แล้วจะให้ไปทำธุระกับเขาต่อ

ตอนนี้ฉันกลับมาที่คอนโดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ดรากอนที่นั่งเล่นเกมรอฉัน เขาไม่บอกว่าจะพาไปที่ไหน บอกเพียงว่าไม่พาไปขายหรอก ฉันจึงไม่อยากทะเลาะกับเจาขี้เกียจเถียง ก็รู้ว่าแพ้อยู่ดี

"เสร็จแล้ว..." เขามองฉันอย่างพิจารณา เขาจึงพยักหน้า แล้วเดินนำหน้าฉันลงไปข้างล่างคอนโด 

"เธอรอฉันอยู่นี่แหละ...เดี๋ยวไปเอารถก่อน" พูดจบเขาก็เดินไป สักพักเขาก็กลับมาพร้อมรถคู่ใจ ฉันจึงรีบเขาไปนั่งประจำตำแหน่ง เดี๋ยวช้าจะทะเลาะกันอีก...

ฉันมองเส้นทางที่เขาขับมา ทำไมเส้นนี้มันคุ้นๆจัง แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก ฉันจึงไม่ได้สนใจอะไรต่อ ไม่นานรถหรูก็วิ่งเข้ามาในคฤหาสถ์ก็ว่าได้

คฤหาสถ์ไพลศาลกุล

จังหวะที่จอดรถ ก็มีคนที่จะเอารถไปเก็บ ฉันที่ต้องรถจากรถแบบอึ้งๆ นี่เขาพามาบ้านเขาทำไมกัน.....

"เดี๋ยววววว ดรากอน  พาฉันมาที่นี่ทำไม"

เขาไม่ตอบอะไรฉัน มีเพียงสีหน้าว่างเปล่าปล้วเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับจูงมือฉันเข้าไป...










มาล้าวววววววว กลับมาแล้วจร้า

​🤗เอะๆๆๆ ยังไงกันแน่มังกร พาสาวเข้าบ้านเลย....

​😊😊😊😊😊😊😊

ความคิดเห็น