ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

Ep 39. อย่าทำแบบนี้

ชื่อตอน : Ep 39. อย่าทำแบบนี้

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 39. อย่าทำแบบนี้
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 39.


ดรีม:โอ้ย

พี่ฟิวโยนฉันลงบนที่นอน ถึงที่นอนของฉันมันจะนุ่ม แต่โยนลงมาแรงขนาดนี้มันก็จุกนะ จุกจนน้ำตาฉันเริ่มออกมาคลออยู่ที่หัวตา แล้วพี่ฟิวก็มาคร่อมตัวฉันไว้ เขาจับข้อมือฉันทั้งสองข้างของฉันกดจนจมที่นอน

ดรีม:เจ็บ พี่ฟิวปล่อยดรีม

ฉันพยายามดึงข้อมือออก แต่พี่ฟิวก็ยิ่งบีบแน่นขึ้น น้ำตาฉันออกมาคลอเต็มดวงตา จนมันพร่าไปหมด

พี่ฟิว:ดรีมเจ็บที่กาย แต่พี่เจ็บที่ใจดรีม ดรีมทำแบบนี้ทำไม

ดรีม:ฮึก ดรีมทำอะไร

ฉันกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ แต่กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

พี่ฟิว:ดรีมโกหกพี่เพื่อจะไปหามัน รักมันมากหรอดรีม รักมันมากหรอ!

พี่ฟิวตะโกนใส่หน้าฉัน

ดรีม:ฮึก ดรีมไม่ได้โกหก ดรีมไปกับแยมจริงๆ แล้วดรีมก็เลยไปรับนัตตี้ที่สนามบิน

พี่ฟิว:แล้วทำไมไม่บอก

ดรีม:ถ้าดรีมบอกพี่ก็ไม่ให้ดรีมไป ฮึก

พี่ฟิว:ใช่พี่ไม่ไห้ดรีมไปแน่ พี่หึง พี่หวง พี่ห่วงดรีม หายไปกับมันมาต้องหลายชั่วโมง เสร็จกันไปกี่ยกล่ะ

ดรีม:พี่ฟิว!

ฉันตะลึงกับคำพูดของเขามาก ฉันไม่คิดว่าเขาจะคิดแบบนี้กับฉันได้ ฉันดึงข้อมือออกจากมือพี่ฟิวจนหลุด

เพียะ....ฉันตบไปที่ซีกแก้มเขาอย่างแรง จนเขาหน้าหัน

ดรีม:พี่ดูถูกดรีม พี่คิดว่าดรีมเป็นผู้หญิงร่านหรอ พี่คิดว่าดรีมจะไปนอนกับใครก็ได้งั้นหรอ

พี่ฟิว:ใช่! การกระทำของดรีมมันทำให้พี่คิด พี่เห็นทุกอย่างที่ดรีมทำกับมัน มีสักครั้งมั้ยที่ดรีมจะทำกับพี่ในที่สาธารณะแบบนั้น เคยมีสักครั้งมั้ยที่ดรีมจะยิ้มจะหัวเราะอย่างมีความสุขแบบนั้นเวลาที่อยู่กับพี่

ฉันถึงกับพูดอะไรไม่ออก นี่พี่ฟิวเก็บมันเอาไว้ตลอดเวลาเลยสินะ

พี่ฟิว:ดรีมทำทุกอย่างเพื่อมัน แม้แต่ตบหน้าพี่

ดรีม:ดรีมตบพี่เพราะพี่ดูถูกดรีม

พี่ฟิว:เพราะพี่ดูดรีมถูกไงดรีม!

ดรีม:พี่ฟิว!

ฉันยกมือจะตบเขาอีกครั้ง แต่เขาก็จับมือฉันไว้ทัน

พี่ฟิว:มันจะไม่มีครั้งที่สอง ดรีม ถ้าเป็นคนอื่นมาตบหน้าพี่มันจะไม่มีโอกาสมีลมหายใจอยู่บนโลกนี้ต่อได้แน่

ดรีม:งั้นพี่ก็ฆ่าดรีมเลย ฆ่าสิ

พี่ฟิว:พี่ไม่ทำแบบนั้นหรอกดรีม มันมีวีธีที่ดีกว่านั้น

สิ้นเสียงของพี่ฟิว เขาก้มลงมาจูบปากฉันอย่างรุนแรง จนปากฉันแตก แต่เขาก็ไม่สนใจ เจ็บกายยังไม่เท่ากับเจ็บที่ใจเลยด้วยซ้ำ เขาดูถูกฉันเขาไม่เคยเชื่อใจฉันเลยสินะ ฉันจะไม่ยอมให้เขาทำแบบนี้กับฉันแน่ ฉันผลักเขาออก กำลังจะหนี้เขา แต่เขาก็จับตัวฉันไว้ เขาเหวี่ยงฉันลงบนที่นอน

ดรีม:ปล่อยดรีมนะ ฮือ ปล่อย คนบ้า  พี่บ้าไปแล้ว ปล่อย

พี่ฟิว:พี่บ้าได้มากกว่านี้อีก

พี่ฟิวคร่อมตัวฉัน แล้วก้มลงมาไซร้คอ เขาใช้ฟันขบกัดเนื้อบริเวณนั้น จนฉันเจ็บ ทำไมเขาไม่มีสติแบบนี้ แม้ตอนที่อารมณ์ทางเพศของเขากำลังเดือดเขาก็ไม่เคยทำกับฉันแบบนี้ ฉันเอื้อมมือไปหยิบกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหัวตียงมาฟาดลงบนหัวของพี่ฟิว

ผลัวะ

พี่ฟิว:โอ้ย

พี่ฟิวจับไปที่หน้าผาก เลือด! พี่ฟิวหัวแตก เขามองฉันตาเขม็ง ก่อนที่เขาจะแย่งกรอบรูปนั้นเหวี่ยงทิ้งไปจนมันแตก

เพล้ง..

พี่ฟิวไม่พูดอะไรแต่เขากลับทำสิ่งที่ฉันคาดไม่ถึง

แควก..

พี่ฟิวฉีกเสื้อฉัน จนกระดุมด้านหน้ากระเด็นหลุดไปคนละทาง เขาถอดเสื้อฉันออก แล้วเอามามัดมือทั้งสองฉันไว้กับหัวเตียง

ดรีม:ฮือ อย่าทำแบบนี้ พี่ฟิว ฮือ

พี่ฟิวไม่ฟังเขาก้มหน้าลงดูดเนื้อบริเวณหน้าอกที่โผล่พ้นออกมาจากบรา

ดรีม:ไม่นะ ปล่อย ปล่อยดรีม ไม่ ฮือ ช่วยด้วย

พี่ฟิว:ไม่มีใครมาช่วยได้หรอก

อยู่ๆภาพในวันนั้นก็โผล่ขึ้นมา “ไม่มีใครมาช่วยเธอได้หรอก”

ดรีม:กรี๊ดดดดดดดดดด อย่า อย่าทำฉัน ฉันกลัวแล้ว ฮือ กลัวแล้ว


ฟิว:ดรีม!

ดรีม:ฮือ กลัวแล้ว ปล่อยฉันไปเถอะ

ดรีมดิ้นรนไปมา นี่ผมทำอะไรกับดรีม ผมมันบ้าไปแล้ว ผมมันเลว ผมมันชั่ว ผมทำแบบนี้กับคนที่ผมรักได้ยังไง ผมรีบแกะผ้าที่มัดมือดรีมออก

ดรีม:ฮือ ช่วยด้วย

ผมเข้าไปกอดดรีมไว้

ฟิว:ดรีม ดรีม

ดรีม:ไม่ อย่ามาจับฉัน ปล่อย ฮือ พี่ฟิวช่วยดรีมด้วย

ผมเป็นคนทำให้ดรีมนึกถึงเหตุการณ์วันนั้น แต่ดรีมก็นึกถึงผมเป็นคนแรก เธอร้องเรียกให้ผมช่วย

ฟิว:ดรีม พี่อยู่นี่แล้ว พี่ขอโทษ ดรีม ดรีม

ผมตบที่หน้าดรีมเบาๆ เพื่อเรียกสติ

ดรีม:ฮือ พี่ฟิว ช่วยดรีมด้วย

ฟิว:พี่อยู่นี่แล้วดรีม พี่ฟิวของดรีมอยู่นี่แล้ว

ดรีมมองหน้าผมอยู่สักพัก เหมือนเธอจะสติกลับมาแล้ว แล้วเธอก็ผลักผมออก

ดรีม:ออกไป พี่มันบ้า พี่ทำกับดรีมแบบนี้ได้ยังไง พี่ไม่เคยเชื่อในสิ่งที่ดรีมพูด พี่เอาแต่เชื่อสายตาตัวเอง แต่ดรีมกลับเชื่อพี่ทุกอย่าง เชื่อทุกการกระทำของพี่ แม้แต่รูปพวกนี้ ดรีมก็ยังเชื่อใจและไว้ใจพี่

ดรีมหยิบของบางอย่างออกมาจากในกระเป๋า ก่อนจะเหวี่ยงมันใส่หน้าผม ผมหยิบขึ้นมาดู รูป รูปของผมกับลิน รูปที่ลินจับมือผม ลินกอดผม หอมแก้มผม มันมาอยู่ที่ดรีมได้ยังไง

ฟิว:มันไม่มีอะไรดรีม พี่กับลิน

ดรีม:ไม่ ดรีมไม่อยากฟังคำแก้ตัวของพี่ พี่เองก็โกหกดรีม ทุกรูปคือวันเดียวกับที่พี่กลับมาดึกตลอดช่วงที่พี่บอกว่าพี่ทำโปรเจ็คอยู่ที่มหาลัย พี่ไม่มีเวลาให้ดรีมแต่พี่มีเวลาให้ผู้หญิงคนนี้ ถ้าเบื่อดรีมก็บอกดรีมตรงๆสิ ไม่ใช่แอบไปทำลับหลังดรีมแบบนี้

ฟิว:ดรีมมันไม่ใช่แบบที่ดรีมคิด พี่แค่..

ดรีม:ดรีมไม่อยากฟัง ออกไปจากห้องดรีม ออกไป ดรีมไม่อยากเห็นหน้าพี่ ออกไป!

ดรีมตะโกนใส่หน้าผม ดรีมไม่ฟังอะไรผมเลย ผมขยับตัวเข้าไปจะกอดดรีม แต่ดรีมก็ขยับตัวหนีผมพร้อมกับกอดอกตัวเองไว้ ผมมองร่องรอยที่ผมทำไว้บนตัวดรีม ผมมันเลว เลวจริงๆ ผมลุกขึ้นยืน

ดรีม:เอารูปพวกนี้ออกไปด้วย

ผมเอี้ยวตัวกลับมาหยิบรูป ก่อนที่ผมจะเดินออกมาจากห้องดรีม ผมมองเข้าไปในห้องดรีม ดรีมเดินมาปิดประตูใส่หน้าผม แล้วผมก็ได้ยินเสียงดรีมร้องไห้ เธอร้องไห้อยู่ข้างหลังประตูนี้ ผมอยากกอดดรีม ปลอบดรีม แต่ผมกลับทำอะไรไม่ได้ ผมทิ้งตัวนั่งลงพิงพนังข้างประตูห้องดรีม ผมมองรูปที่อยู่ในมือ ก่อนจะฉีกมันทิ้งทั้งหมด

จริงอยู่ที่ผมกับลินเราเคยเป็นแฟนกัน เราคบกันตอนปีหนึ่ง แต่ผมเลิกกับเธอไปนานแล้ว เพราะผมจับได้ว่าเธอแอบไปนอนกับคู่หมั้นของเธอ เธอบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับคู่หมั้นของตัวเอง แต่เธอก็ไปนอนกับมัน ผมไม่ได้เสียใจนะ เพราะว่าผมไม่ได้รักลิน แต่ผมรับไม่ได้มากกว่า ผมไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร

ผมเชื่อที่ดรีมพูดทุกอย่าง แต่ไม่รู้อะไรดลใจ ทำให้ผมพูดดูถูกดรีม และทำเลวๆกับดรีมแบบนั้น อาจจะเป็นเพราะผมหึงจนหน้ามืดตามัว ผมไว้ใจดรีม ผมรู้ว่าดรีมไม่มีวันทำแบบนั้น แต่ผมไม่ไว้ใจไอ้หน้าอ่อนนั้น ผมไม่รู้ว่ามันยังรู้สึกดีๆกับดรีมอยู่หรือเปล่า แล้วที่มันกลับมาเพราะเหตุผลอะไร ทั้งๆที่มันหายหน้าไปเป็นปี

ฟิว:ดรีม พี่ขอโทษ พี่มันเลว แต่ดรีมเลิกร้องไห้เถอะนะ ยิ่งดรีมร้องพี่ก็ยิ่งเจ็บ เจ็บที่ทำเลวๆกับดรีมแบบนั้น จริงๆแล้วพี่เชื่อที่ดรีมบอกพี่ทุกอย่าง แต่พี่หึง พี่หวงดรีม พี่ไม่อยากให้มันมาแย่งดรีมไปจากพี่ พี่ไม่อยากให้ดรีมสนใจมันมากกว่าพี่ นะดรีมพี่ขอร้อง หยุดร้องไห้ได้แล้ว ฮึก

ผมบอกให้ดรีมหยุดร้องไห้ แต่ผมกลับร้องไห้เสียเอง ผมห้ามน้ำตาไม่ได้ ผมได้ยินเสียงดรีมลุกเดินออกไปจากประตู

ฟิว:ฮึก หยุดร้อง แล้วไปอาบน้ำนอนนะ พี่รักดรีมนะ พรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกันนะ

ไม่มีเสียงตอบรับจากดรีม ดรีมคงจะโกรธผมมาก แต่ขออย่างเดียวขออย่าให้ดรีมเกลียดผมเลย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่ใช้อารมณ์เป็นตัวตัดสินปัญหา ผมจะใช้สติให้มากๆ ดรีมพี่ขอโทษ


แง่ๆๆๆ พี่ฟิวหึงแรง หวงแรง พี่ฟิวทำอะไรลงไป หนูดรีมต้องเสียใจมากแน่ๆ พี่ฟิวเองก็ต้องมาเสียใจกลับการกระทำของตัวเอง เพราะฉะนั้น ทุกคนควรมีสติให้มากๆ คิดให้รอบคอบก่อนที่จะทำอะไรลงไป เพราะเราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้ ทำได้เพียงแค่ยอมรับผลของการกระทำที่ตัวเองก่อไว้เท่านั้นเอง

ความคิดเห็น