🌹Rosé.🌹

กูคืนคนที่จะลากมึงลงนรก...

3.1 ขอบคุณ 18+(เบาๆ)

ชื่อตอน : 3.1 ขอบคุณ 18+(เบาๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2560 21:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3.1 ขอบคุณ 18+(เบาๆ)
แบบอักษร

"อ้อ..ก็ว่าที่เมียเด็กมันไง" 

พาสเทลบอกอย่างภูมิใจที่ตัวเองรู้ดี


"เดี๋ยวนี้มึงกินเด็กแล้ว??"

โรมัน เพื่อนที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศเเละเจ้าของงานวันนี้ถาม พรางแค่นหัวเราะ


พาสเทลไม่ตอบแต่กลับลุกขึ้นยืนแล้วลากยัยตัวเล็กตามไปด้วย เพื่อนๆเลยถามว่าไปไหนแต่เขากลับตอบว่า เข้าห้องน้ำ..?


"พี่พาสค่ะ จะพาไปไหน?"

งื้ออ มาถึงเค้าก็เอาแต่ลากไปมา เจ็บข้อมือหมดแล้วเว้ยยย


"จะเข้าห้องน้ำ ไม่อยากให้อยู่กับพวกมัน หวง!!"

ปึง!!

เเล้วพี่พาสมันก็ปิดประตูห้องน้ำใส่หน้าอิฉันค่ะ.. แล้วที่บอกว่าหวงนี่คือ?? กรี้ดๆๆๆ อิพี่บ้า เรานี่ก็บ้าจี้ตามพี่มันมาเน้อะ ชอบกันก็ไม่ได้ชอบ...

...

..

..เอ..หรือมินิแสนสวยและน่ารักคนนี้จะชอบพี่พาสเทลเข้าแล้ว.. ม่ายๆๆๆๆ เป็นไปไม่ได้

แกร๊ก..

"เป็นไร?.."


"ป่ะ ป่าวค่ะ"

(มินิ)ก็จะอะไรล่ะ ไอ่เรากำลังส่ายหัวปฎิเสธความคิดตัวเองอยู่ล่ะพี่พาสเทลก็เปิดประตูมาน่ะสิ.. เขาคงนึกว่าเราบ้าแหล่ะ

..

"อือ ไปนั่งที่เดิมกัน"

(พาสเทล)คนอะไรจะส่ายหัวน่ารักขนาดนี้ว้ะะะ รู้งี้กูไม่เข้าล่ะห้องน้ำอ่ะ ยืนดูยัยตัวเล็กส่ายหัวดีกว่า (ไอ่บ้าา)


....

โต๊ะ vip ****

"เฮ้ย ทำไมเข้าห้องน้ำช้าว่ะ ไปเข้าห้องน้ำหรือไปทำไรกัน อะแห้มๆ"

"ฮิ้วววว"

"-..-(มินิ)   -*- (พาสเทล)

"น้องมินิครับ พี่โรมันคนหล่อ พ่อรวย _วยใหญ่ สั่งน้ำส้มให้น้องล่ะครับ^^"

เพี้ยะ!

เพี้ยะ!! 

เสียงพี่โรมันโดนรุมตบหัวค่ะ มีความโหดอ่ะ 555

"ไอ่เวรร น้องเค้าเป็นเด็กเป็นเล็ก มึงพูดอะไรเกรงใจ หน้าผัวน้องเค้าด้วย ดูไอ่พาสเทลทำหน้านู้นน มึงงงไม่ได้ผุดได้เกิดล่ะ"

พี่ซัมเมอร์พูดจบ เพื่อนๆพี่เขาก็ต่างหัวเราะกันสนุกสนาน

(มินิ)เห็นพี่ๆเขาสนิทกันก็ดีเน้อะ...แต่พอย้อนกลับไปตอนแรก ทำไมกูมาอยู่ที่นี่ได้? ช่างมันเถอะ คอแห้งพอดี ขอจิบน้ำส้มหน่อยละกัน

พอจิบน้ำส้มจนหมดแก้ว? รู้สึกมึนๆนิดๆ..และสักพักร่างบางก็สลบไป..


...

"อ้ะ อ๊างง อ๊าา โอ้ยย เจ็บ!"

..

"ซื้ดดด โอ่วว อ่าาาห์"

...

"พะ..พอเเล้ว มะ ไม่ไหวเเล้ว"

..

"อีกรอบเดียว อ่าาาาาห์"

..

..

รุ่งเช้า..

"เฮือก!"

เหงื่อผุดเต็มหน้าร่างบางที่พึ่งจะฝันร้ายว่า...เสียซิง...?!!

"กรี๊ดดดดดดดด"

"เชี้ย! ไรว่ะ มึงจะกรี้ดทำเมียไร"

"ที่ฝันเมื่อคืนว่าโดนเปิดซิงนี่จิงหรอ" ร่างบางมองหน้ารุ่นพี่เเบบอึ้งๆ

"มึงไม่ร้องไห้หรอ?"

"ร้องไมอ่ะ..."

"ซิงมึงอ่ะ?"

"...ไม่อ่ะ"

"..."

"แต่พี่พาสเทลต้องรับผิดชอบบบบเค้าาาาาาาาาา"

"..งี้กูก็มีเมียเต็มประเทศล่ะ อย่าตลกน่ะ กูแค่รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน..หึๆ"

พอพาสเทลเผลอพูดความในใจจริงๆของเขาออกไป ร่าบางนั่งนิ่งน้ำตาคลอเบ้า และร่วงในเวลาต่อมา ร่างเล็กสะอื้นไห้ อุตส่าห์เริ่มมีความรู้สึกดีๆให้ แต่จริงๆแล้วคือหลอกฟัน


"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้สิน่ะ..ฮึกก ไอ่ชั่วว ไอ่เลวว ฮือออ"

"..มึงจะคิดไรมากว่ะ เรื่องซิงมึงยังไม่เครียด จะมาเครียดเรื่องไร้สาระ.."

"ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาสั้นๆ ที่ทำให้มินิเริ่มรักพี่จริงๆ แต่ไม่คิดว่าพี่จะพูดแบบนี้.. มินิคงจะโลกสวยเกินไป ขอลาขาดค่ะ"

ปังงง!!!!!!

เสียงประตูห้องพาสเทลเปิดและปิดดังลั่น..เมื่อร่างเล็กจากไป..

หัวใจกระตุก แล้วหล่นไปกองข้างล่างเมื่อคำพูดของร่างบางดังก้องอยู่ในหัว ชายหนุ่มนั่งนิ่งอยู่นานสองนาน..


'ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาสั้นๆ ที่ทำให้มินิเริ่มรักพี่จริงๆ​'

'ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาสั้นๆ ที่ทำให้มินิเริ่มรักพี่จริงๆ​'

'ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาสั้นๆ ที่ทำให้มินิเริ่มรักพี่จริงๆ​'


พาสเทล

แปะ..

​อยู่ดีๆ น้ำตาก็ไหลเอง..

"มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ยไอ่พาสเทล...เปิดซิงเด็กคนเดียวต้องร้องไห้เลยหรอว่ะ?"

ผมได้แต่พูดกับตัวเองอยู่อย่างนี้ หรือว่าเราจะต้องการเด็กคนนั้นจริงๆ..

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น