สูญองศา
facebook-icon Twitter-icon

ทักทายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทุกคนค่ะ

บทที่ 1 การต่อรองทางธุรกิจแสนหวาม 100 %

ชื่อตอน : บทที่ 1 การต่อรองทางธุรกิจแสนหวาม 100 %

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2561 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 การต่อรองทางธุรกิจแสนหวาม 100 %
แบบอักษร

พอเท้าแตะผืนแผ่นดินชายหนุ่มร่างสง่างามก็เดินเรียบเรื่อยสู่โถงผู้โดยสารขาออก พลเมืองหลายสัญชาติต่างหลั่งไหลออกมา หลายคนวิ่งไปหาญาติหรือคนรักที่ยืนรออยู่รอบนอก แต่เขาไม่ได้สนใจอะไรไปกว่าทางเดิน!

แว่นสีชาถูกสวมทับส่งให้ความคมเข้มต้องตาใครต่อใคร ขายาวก้าวฉับๆมั่นคง มือหนายกกลัดกระดุมสูทสีทึบให้เข้าที่  บอดิการ์ดเปิดประตูรถรออยู่ด้านหน้าแล้ว

ชายหนุ่มมองข้างทางด้วยแววตาเฉยชา เขาเคยมาที่นี่หลายครั้ง เมื่อคนขับสตาร์ทเครื่อง ก็รู้ถึงจุดหมายคือคฤหาสน์แถบชานเมือง ที่บิดาซื้อไว้ตั้งแต่สิบปีที่แล้วเพื่อพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ มรดกชิ้นนี้จึงตกทอดมาสู่เขาสายเลือดโดยตรง

“บอกมาสิปัญหามันอยู่ตรงไหน”

“โครงการของเราอาจถูกระงับชั่วคราวครับ” พอลที่นั่งด้านข้างคนขับกล่าว

“ทำไม เพราะ…” คนถามยังคงหลับตานิ่ง

“ดูเหมือนมีคนปลุกระดมชาวบ้านให้ลุกฮือต่อต้านเราครับ”

“ใคร”

“เป็นพ่อลูกคู่หนึ่ง ยังไม่รู้ชื่อแน่ชัดครับ”

“งั้นก็ไปทำให้มันแน่ชัดซะ!”

เมษาสะพายเป้เดินท่ามกลางแสงแดดจ้าหญิงสาวหนีออกจากบ้านมาเพราะโดนบังคับให้หมั้นกับใครก็ไม่รู้ เพียงคำบอกเล่าว่าเป็นหนุ่มนักเรียนนอกหน้าตาดี แต่นี่มันปุบปับจนเธอรับไม่ทัน ร่างอรชรปาดเหงื่อเม็ดเล็กที่ผิดขึ้นเต็มหน้าผา ชะเง้อมอง ฝ่ามือบางยกขึ้นบังแดดเมื่อมันส่องตาจนแสบ

“ในที่สุดก็ถึงซะที” 

หญิงสาวผ่านพงหญ้ารกชัดสองข้างทาง เข้าไปยังบ้านสวนสองชั้นของเพื่อนสาวสมัยเรียนอย่างระมัดระวัง เอาเข้าจริงพวกเธอก็พึ่งจบการศึกษามาหมาดๆ ด้วยความคิดถึง คนไม่มีที่ไปจึงย่ำต๊อกมาหาถึงหน้าบ้าน แม้จะมีความนัยแอบแฝงสักหน่อยแต่โดยรวมแล้วมีความคิดถึงปะปนมาด้วยแน่นอน

สุนัขตื่นตัวเห่าโหวกเหวกดังจนคนในบ้านถลาวิ่งมาดู ไม่ช้าหญิงสาวผิวละเอียดวิ่งโล่มาสวมรองเท้าแตะสีขาว

“เมย์มาได้ไง” ปาลิตาตัวปลิวมาจับแขนเพื่อน เต็มตื้นด้วยความดีใจ

“ปาช่วยเมย์ด้วย” เมษาทำท่าร่ำไห้ การบีบน้ำตาเหมือนการ์ตูนทำให้เพื่อนสาวอดย่นจมูกใส่เอ็นดูไม่ได้

“มีอะไร เข้าบ้านก่อนมา” ยอมรับว่าตกใจมากที่พบเจอเพื่อนสาว ถึงอย่างนั้นก็ยังยินดีต้อนรับเสมอไม่ว่าจะอย่างไร่

แต่จะว่าไปเธอกับเมษาต่างขั้วกันโดยสิ้นเชิงทั้งฐานะและรูปร่าง เธอนั้นได้ทุนหรอกถึงมีโอกาสเรียนมหาวิทยาลัยที่ค่าเทอมแพงหูฉี่ ส่วนเพื่อนสาวเป็นไฮโซตั้งแต่กำเนิดเรียกได้ว่าคาบช้อนเงินชอนทองมาเกิดทว่าเมษากลับเป็นคนฮาร์ดคอร์กว่าที่คิด เป็นสาวขาลุย ไฮเปอร์ รักการผจญภัยเป็นชีวิตจิตใจ

“เรามาเที่ยว” ตาโตกลบเกลื่อน

“ทำไมละ” ปาลิตามีท่าทีฉงน หยิบน้ำในตู้เย็นและแก้วออกมาตั้งให้เพื่อนรักดื่ม ซึ่งคนกระหายก็กลืนมันหลายอึก “หิวไหม”

“มาก... ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่มีอะไรลงท้องเลย” เพราะประชดอดอาหารทำให้เมษาไส้แห้งมาจนถึงตอนนี้

“มีแค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนะ”

“กินได้สิ โธ่!ปาลืมไปแล้วเหรอว่าเรากระเพาะเหล็กจะตาย” ไม่ได้คุยแม้ฐานะ และหน้าตาจะออกแนวคุณหนูอ่อนต่อโลกแต่เธอกินไม่เลี้ยง แปลกกว่างูก็เคยกินมาแล้ว อาหารเส้นที่ว่ายังหรูไปด้วยซ้ำ

“เออจริงด้วย คราวก่อนที่เธอกินอะไรนะ หนูนาผัดพริก ฉันช็อคตาตั้งเลยละ” เรียกเสียงหัวเราะจากคนทั้งสอง ที่นั่งจ้องมองหม้อน้ำที่กำลังเดือดปุดๆไปพลาง

“เอ๊อแล้วไปไงมาไงถึงได้มาที่นี่ได้ละเมย์” วกเข้าคำถามก่อนประโยคสนทนาจะพาเลยขอบเขตไปกว่านี้

“ก็แม่เมย์นะสิ จะจับเมย์หมั้นกับใครก็ไม่รู้ เมย์ไม่ชอบเลยหนีออกจากบ้าน”

“ฮ๊ะ หนีออกจากบ้าน” ตะเกียบในมือหล่นร่วงลงพื้น

“ก็อย่างที่บอก เมย์หนีแม่มา”

“ยัยเมย์...เอ๊ย...” ปาลิตาเอามือกุมขมับ

“แล้วจะเอายังไงต่อ”

“ขออยู่ด้วยหน่อยสิ ได้ใช่ไหม” เมษากะพริบตาปริบๆราวลูกแมวขี้อ้อน “นะ นะ นะปานะ เพื่อนร๊าก”

“นั่นไง”

“อ้าวแล้วพ่ออยู่ไหนหรือ” เมษาถามเพราะปกติผู้ใหญ่สินบิดาของปาลิตาจะอยู่บริเวณชานเรือน หรือไม่ก็เอาผ้าขาวม้าพาดไหล่ให้อาหารไอ้โต้งลูกชายแกอยู่ใต้ต้นมะม่วงหลังบ้าน

“พ่อเข้าไปในหมู่บ้าน มีเรื่องนิดหน่อยนะ”

“เรื่องอะไร”

“ก็มีนายทุนชาวต่างชาติมากว้านซื้อที่ดินแถวนี้จะทำคอนโดละมั๊ง” พูดไปก็เทเครื่องปรุงลงหม้อ บะหมี่จึงให้สีจัดจ้านน่ากินขึ้นไปอีก นอกจากนั้นปาลิตายังเติมหมูสับ ไข่หนึ่งฟองและก็ผักเพิ่ม กลิ่นหอมฉุยเรียกเสียงท้องร้องโกร๊กกร๊าก

“ตามสบายเลย” บะหมี่ชามโตวางตรงหน้า ปาลิตามองเพื่อนสาวที่รีบโซ้ยไม่รอให้เย็น “หิวมาจากไหนกันเธอนี่”

“พู...พู๊....พู๊....หิวมาจากบ้านเลยละ” เธอเป่าไล่ความร้อนก่อนจะซู๊ดเส้นขึ้น จากนั้นจึงตามด้วยน้ำซูปเข้มข้น

ปาลิตามองเพื่อนสาวที่กำลังโซ้ยบะหมี่ลืมสวย โนสนโนแคร์ภาพลักษณ์ สาบานได้ว่าเธอเป็นคุณหนูไฮโซ แต่เมษาก็เป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยห่วงว่าใครจะมองเธอยังไง ไม่คบคนเพียงเพราะฐานะหรือหน้าตา ไม่เคยอิดออดในการทำงานไม่ว่าจะกลุ่มหรือเดี่ยว อัธยาศัยดีที่หนึ่ง นอกจากนี้ยังไม่เคยดูถูกคนที่ด้อยกว่าเลย ความเป็นเมษาที่บ้าบิ่นวันหนึ่งจึงนำพาเธอมาพบเจอและเป็นเพื่อนกันจนถึงตอนนี้



ความคิดเห็น