สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 7 ถามเสียงกระเส่า 100%

ชื่อตอน : บทที่ 7 ถามเสียงกระเส่า 100%

คำค้น : นิยายอีโรคิค โรมานส์

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2560 00:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 ถามเสียงกระเส่า 100%
แบบอักษร


หญิงสาวหันหน้าหนีไม่กล้ามอง กระนั้นสายตายังเผลอจับจ้องไปที่ความเข้มแข็งเต่งตึงพ่วงมากับความตึงเปรี๊ยร้อนจัดแทบหลอมบันเอวเธอให้ละลาย

“ให้ฉันช่วยไหม” น้ำเสียงเธอกระท่อนกระแท่น

“ได้หรือ” เขาเปลี่ยนองศาอีกครั้งคราวนี้ กลายเป็นว่ามันเสียดสีกับท้องน้อยเธอเปิดเผยมากขึ้น อกแกร่งสูดหายใจลึก น้ำอุ่นแทบไม่ช่วยอะไร

“จะลองดูค่ะ” สองมือเธอกอบกุมแก่งกายที่ขยายใหญ่จนเส้นเลือดปูดโปน เธอค่อยอกแรงเคลื่อนมือช้าๆสลับกับขูดเล็บเบาๆ ครูดปลายสีชมพูจัดจนเขาต้องสูดปาก หญิงสาวกัดริมฝีปากรู้สึกว่าจู่ๆเธอก็รัดขึ้นเองจนปวดหนึบ มือน้อยร้ายกาจออกขยับสลับไปมาเร็วขึ้นไปอีก

“แบบนั้นแหละ ดี ดี อะ ดีมาก” เขาจำต้องค้ำยันตัวเองกับผนังเมื่อเธอเพิ่มจังหวะมือมากขึ้น ยิ่งเธอสะกิดชายหนุ่มยิ่งหดตัวกระตุกเกร็งหลังจนกล้ามขึ้นรูปชัด ขนอ่อนลุกชันไม่อยากเชื่อว่าเธอจะทำได้ดีขนาดนี้ "เร็วขึ้นอีก"

เขาสูดปาก มองเธอที่ตาเชื่อมหวาน

เมื่อเธอรูดรวดเร็ว

ส่วนมืออีกข้างขูดลูกมะเดื่อสองอันจนหดขึง

“ชอบไหมคะ” เธอเม้มริมฝีปาก บิดเร้าร่างยั่วยวนตามเสียง “อึม” เธอหรี่ตามองคนที่อยู่ในอุ้งมือกระหยิ่มใจที่เขาคล้อยตาม ครางไม่เป็นศัพท์เมื่อเธอเร่งความเร็ว จนคาวสวาทล้นทะลักออกมา เขาหอบหายใจแทบทรุด ทิ้งน้ำหนักตัวค้างอยู่ที่เรียวไหล่บางแทน

“ตัวคุณหนัก ฉันรับไม่ไหว” ถือว่าประสบความสำเร็จ อย่างน้อยก็เป็นวิธีแก้ขัดที่เธอสรรค์หามาเพื่อเอาใจหรือไม่ก็เพื่อป้องกันมิให้เขาแทรกแซงตัวเธอไปจนกว่าเธอจะหายดี เลขาสาวจัดว่าเด็ดดวงทีเดียว

“คุณไปหัดมาจากไหน” หยักกายให้อยู่เหนือคนตัวเล็ก แน่ใจว่าเขาคือคนแรก ร่องรอยเมื่อคืนมันฟ้องดียิ่งกว่าคำพูด และเธอได้ไอเดียนี้จาก

“ก็ไม่รู้สินะ” เธอหันหลังให้ไม่ทันเสียแล้วแม้จะหันหลังแต่ข้อได้เปรียบทางสรีระเขายังเป็นต่อ

“จะบอกหรือไม่บอก”

“ไม่” เธอขัดขืน “อะ อะอื๊อ”

เต้าเต่งตึงถูกนวดหนับยาบยวบ ทำให้เธอต้องกัดปากกระสับกระส่ายไปตามสัมผัสนั้น สะโพกเนินนูนถูกลากด้วยลำกายอีกฝ่ายตามไปด้วยบดเบียนเสียดสีจนเกิดการครางกระเส่า เธอจะไม่แพ้ ทว่าสองแขนเบาหวิวไร้แรงต่อต้าน

“จะบอกหรือไม่บอก” เสียงห้าวพร่าต่ำ

“มะ ไม่” เธอยังปฏิเสธหัวชนฝ่ามือหนาอีกข้างจึงเคลื่อนต่ำเกลี่ยจุดอ่อนไหววนมันช้าๆ “อย่านะ อื๊อ คนขี้โกง” ถูกสองขาเขาหนีบบั้นท้ายตรึงแน่นราวคีมเหล็ก ชายหนุ่มกดสั่นสลับถูไถ เธอในตอนนี้จึงตื่นแอ่นกลัดดเกร็ง

“ยะ ยอมแล้ว”

“เล่ามาสิ” เขาพูดทั้งยังเกลี่ยกริ่งมันอยู่อย่างนั้น

“อะ อึ๊ม หยุดก่อน” ชายหนุ่มหยุดก็จริงทว่ามือซุกซนดันเลือนไล่ไปตามทางน้ำไหลจำกัดวงแคบลงตรงนั้น ที่ตอนนี้ลื่นมือจนอยากบีบเล่นให้ความรู้สึกหนึบหนับน่าลิ้มลอง 

การกระทำนั้นทำเธอซ่านสยิวลงจุดเดียวขึ้นมาจนถึงท้องน้อย ขนลุกเกรียวเมื่อเขาลูบคลำเธออย่างเสียดาย

“ว่าไง ตอบสิ”

“ก็ ก็ ก็ตามสัญชาตญาณ” เธอว่าเสียงอ่อย

“ยังไงหึม”

“ก็มันเป็นจุดอ่อนไหว พอเคยอ่านบ้างตามนิตยสาร” เสียงเธอเบาลง สะเผลอสะกิดปลายจนเขาสะดุ้งฮัก ขัดเขินเมื่อต้องย้ำสิ่งที่ตัวเองพูด

“แต่ผมชอบนะ” นิตยสารหรืออึมเขาเริ่มชอบหนอนหนังสือ คิดพลางเทสบู่เหลวกลิ่นพีชละเลงบนตัวเธอฟองนุ่มลื่นถูกลูบไปทั่วร่าง ระหว่านั้นก็เทมันใส่มือเธอเช่นกัน หญิงสาวเงอะงะ ไม่ชินแต่ก็ยอม น้ำอุ่นรินรดสองร่างที่แทบหลอมละลายเป็นเนื้อเดียว

เมื่อสัมผัสจากกายเธอทำเขาสงบลง ชายหนุ่มมองคนที่หลับตาพร้อมอยู่ข้างกาย เรื่องราววันนี้ทำเขาอึ้งทึ่งแม้เธอจะบอบบางราวปุยเมฆทว่าเวลาตั้งใจแล้วจัดจ้านเกินคาด 

ควรมองร่างนุ่มนิ่มใหม่เสียแล้วถ้าในอนาคตเธอเกิดพยศขึ้นมาและต้องเสียเธอไม่มิต้องขาดใจเลยหรือ เขารู้จักเธอน้อยเกิดไปในวันนี้แต่วันหน้าไม่แน่ ความแน่นแฟ้นนี้อาจทำให้ด้ายแดงที่เริ่มผูกปมระหว่างกันมากยิ่งขึ้น

มันจะเป็นเช่นนั้นแน่นอน!




ทุกคนเค้าขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าเปลี่ยนหน้าปก 

แต่เค้าก็เปลี่ยนหน้าปกนั่นแหละ

ความคิดเห็น