จุดสีเขียว

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนร้า ถ้าชอบก็อย่าลืมกดติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนร้า หรือถ้าชอบที่สุดถึงที่สุดก็อย่าลืมให้ดาวไรท์นร้า #เสียงหัวใจที่ไม่มีใครต้องการได้ยิน #คิมหันต์ #เจ้านาย

สู่ดินแดนแสนไกล

ชื่อตอน : สู่ดินแดนแสนไกล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.7k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2560 22:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สู่ดินแดนแสนไกล
แบบอักษร





เจ้านาย-




" ตื่นขึ้นมาสิ!!!! กูขอโทษ!!! ถ้ามึงตื่นขึ้นมากูสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายมึงอีก "



เสียงของผูเชายใจร้ายดังเข้ามาถึงโสทประสาทของผม เสียงของเขาช่างน่าสงสารเหลือเกิน........



" มันสายเกินไป ผมคงจะอยู่เพื่อรับคำขอโทษจากคุณต่อไปไม่ได้แล้ว "



นี่คือความรู้สึกสุดท้ายของผม ก่อนที่ผมจะเข้าสู่ห้วงนิทราตลอดการ





คิมหันต์-



" พี่ขอโทษ!!! ฮึก!!! "



ผมใช้มือหนาสวมกอดคนร่างบางที่นอนแน่นิ่งอยู่ตักของผม น้ำตาสีใสหยดออกมาเป็นสายพร้อมกับเสียงสะอื้น......


นานแค่ใหนแล้วที่ผมไม่ได้ร้องไห้ออกมา


พอผมมองไปที่คอของเจ้านายที่เป็นรอยแดง ผมก็เจ็บปวดเหมือนถูกเข็มพันเล่มแทงเข้ามาที่หัวใจ......


อย่าจากพี่ไปเลยน๊ะ ได้โปรดล่ะ!!!! ฮึก!!!ฮือ!!!!!!



" มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย!!!! มีใครอยู่มั้ย!!!! ช่วยโทรตามรถโรงพยาบาลให้ที!!!!! ฮึก!!! ฮือ!!!! "




1 อาทิตย์ต่อมา



นี่ก็1อาทิตย์แล้วสิน๊ะที่เจ้านายนอนไร้สติอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล ทุกครั้งที่ผมมองดูที่ฝ่ามือทั้ง2ข้าง ผมก็รู้สึกเจ็บปวดไม่ต่างจากมองรอยนิ้วมือสีคล้ำที่ปรากฏอยู่ที่คอของเจ้านาย.....




" ตื่นขึ้นมาเถอะน๊ะ!!! ฮึก!!! "



เจ้านาย-



มีความสุขจังเลย!!!!!!



ตอนนี้ผมอยู่ที่ใหนไม่รู้ แต่เป็นสถานที่ที่สวยมากๆ และ ผมก็มีความสุขมากๆ สายลมที่พัดผ่านร่างกายของผมอ่อนๆ ช่างสดชื่นเหลือเกิน..........


กระต่ายสีขาวที่ตายจากผมไปตอนเด็กๆตอนนี้เขากลับมาหาผมแล้ว!!!!!



สนามเด็กเล่นที่ตอนเด็กๆเคยฝันใฝ่อยากจะเล่นตอนนี้ก็ได้เล่นแล้ว!!!!!



เค้กวันเกิดก้อนใหญ่ที่เคยอยากจะกิน ตอนนี้ก็ได้กินแล้ว!!!!



มีความสุขเหลือเกิน อยากจะอยู่ที่นี่ตลอดไปจัง.......



" นี่ๆ ไปเล่นด้วยกันมั้ย!!! "



" อืม!!ไปสิ!!! "




คิมหันต์-



สาเหตุที่เจ้านายไม่ตื่นขึ้นมาเพราะสมองขาดอ๊อกซิเจนเป็นเวลานาน แต่โชคดีที่ปั้มหัวใจแล้วชีพจรกลับมา เจ้านายมีโอกาศถึง70%ที่จะเป็นเจ้าชายนิทราตลอดกาล.....



ก๊อก!!!!!!! ก๊อก!!!!!! ก๊อก!!!!!!



" ได้เวลาฟีชอาหารแล้วค่ะ!!!!! "


เสียงของพยาบาลสาวสวยคนนึง นำของเหลวสีข้นๆมาต่อเข้ากับสายที่จมูกของเจ้านาย และมันก็ถูกส่งเข้าไปที่กระเพราะอาหารทันที.....



" ถ้าอาหารหมดแล้วรบกวนกดปุ่มที่หัวเตียงคนไข้เพื่อแจ้งให้ทราบด้วยน๊ะคะ!!!!! "



" ครับ!!!!! "


พอบทสนทนาระหว่างผมกับพยาบาลสาวจบเธอก็เดินออกไปจากห้องเพื่อที่ไปดูแลผู้ป่วยรายอื่นต่อ......



" นายกินข้าวน๊ะ "



ผมพูดขึ้นพร้อมกับใช้ฝ่ามือหนาลูบที่หัวของเจ้านายเบาๆ



มุมปากของเจ้านายยิ้มอยู่เล็กน้อย ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว สงสัยเค้าคงจะฝันดีอยู่แน่ๆ





ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมานี้ ผมไม่เคยจำเลยว่าผมทำอะไรกับเจ้านายไปบ้าง รอยแผลเป็นตามลำตัวของเขาบ่งบอกว่าเค้าผ่านอะไรมาบ้าง!!! ซึ่งคนที่ทำนั้นก็คือผม.......



" ตื่นขึ้นมาเร็วๆน๊ะครับคนดี "



ผมพูดพร้อมประทับจูบที่อ่อนโยนลงบนหน้าผากของเจ้านาย




ก๊อก!!!!!!! ก๊อก!!!!!! ก๊อก!!!!!!



ป้าสาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับปิ่นโตใบใหญ่



" ทานข้าวต้มหน่อยน๊ะคะ ป้าเอามาให้ "



" ครับ!!!! "



" ป้าว่าคุณหนูกลับไปพักผ่อนหน่อยดีกว่ามั้ยคะ!!!! เพราะว่าคุณหนูอดนอนมาหลายคืนแล้วเดี๋ยวป้าเฝ้าหนูนายให้เอง "



" ไม่เป็นไรครับป้า อยู่ที่นี่ผมก็เผลอหลับบ้าง!!!! "



" งั้นตอนนี้คุณหนูก็นอนที่โซฟาไปก่อนเดี๋ยวป้านั่งเฝ้าหนูนายให้ "



" ไม่เป็นไรครับ!!!! "



" เชื่อป้าเถอะ!!! ถ้าคุณหนูป่วยจะแย่เอาน๊ะ "



" งั้นก็ได้ครับ!!!!! "



" กินข้าวต้มก่อนน๊ะคะ!!!! "



" ครับ "



ผมพูดพร้อมกับหยิบปิ่นโตที่มีข้าวต้มอยู่ข้างในเพื่อที่จะเอาไปกิน......



1 เดือนผ่านไป--------**




" นาย!!! พี่ซื้อดอกกุหลาบมาให้ พี่วางไว้ข้างๆน๊ะ!!!! "




ผมพูดพร้อมกับวางดอกกุหลาบสีแดงสดลงในแจกันที่อยู่ใกล้ๆเตียงของเจ้านาย..........



ผมซื้อช่อดอกไม้มาใส่แจกันให้เจ้าเจ้านายทุกวัน ผมหวังว่าสักวันนึงเจ้านายจะตื่นขึ้นมาหาผม!!!!!



ผมไม่เคยท้อ!!! ผมเชื่อว่าสักวันนึงเจ้านายจะต้องตื่นขึ้นมา ตื่นขึ้นมาเพื่อจะมารับคำขอโทษจากผม จากคนเลวๆคนนี้............





-------------------------


1คอมเมนต์ + 1 ถูกใจ = 1 ล้านกำลังใจให้ลงตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}