มณีน้ำเพชร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 ทำเพื่อแม่ # 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ทำเพื่อแม่ # 2

คำค้น : อิมราน , พาฝัน , นางแบบนู้ด , จิตรกร , อิโรติก , เซ็กซ์

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2560 20:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ทำเพื่อแม่ # 2
แบบอักษร

     อิมรานเลื่อนมือหนาเข้ากอบกุมทรวงอกอวบใหญ่ของหญิงสาว เขาบีบเคล้นเบาๆ ทั้งสองข้าง ชายหนุ่มหมุนร่างบางเข้าหาผนัง เขาเบียดร่างแกร่งชิดร่างบาง จนแทบจะหลอมละลายรวมเป็นร่างเดียว ต้นขาแข็งแรง เข้าแทรกระหว่างกลางต้นขาเรียวงาม

     ปลายนิ้วเรียวสวยของอิมราน ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดที่พาฝันสวมออกจนหมดแถว เขาค่อยๆ ดึงเสื้อที่ค้างอยู่ออกพ้นร่างบาง ชายหนุ่มถอนจูบออก ก่อนจะก้มลงมองทรวงอกอวบใหญ่ที่บราเซียตัวจิ๋วไม่สามารถห่อหุ้มได้มิด

     “สวยจัง” เขาบอกเสียงแหบพร่า “เธอกำลังทำให้ฉันเป็นบ้า รู้ตัวรึเปล่า”

     พาฝันมองสบตาสีเทา ลมหายใจหล่อนกำลังติดขัด ราวกับหายใจไม่ออก

     อิมราน เอื้อมมือไปปลดตะขอเสื้อด้านหลัง ก่อนใช้นิ้วเรียวเกี่ยวออก ทรวงอกอวบเด้งออกมาทันทีเมื่อได้รับอิสระ

ชายหนุ่มกอบกุมทรวงคู่งามเอาไว้ แล้วใช้ปลายนิ้วสะกิดที่ยอดทรวงไปมาเบาๆ

     “อา...” พาฝันครวญครางด้วยความเสียวซ่านรัญจวน

     อิมรานยิ้มใส่ดวงตาที่หรี่ปรือของหญิงสาว ก่อนจะก้มหน้าลงไปทักทายเม็ดยอดสีสวยด้วยปากแทนมือ เขาดูดดื่มยอดทรวงเข้าปากอย่างหิวโหย

     ร่างบางหอบกระเส่า ไร้เรี่ยวแรงจะทรงตัว หญิงสาวใช้มือบางยึดเกาะผนังห้องเอาไว้มั่น ปล่อยให้ชายหนุ่ม ดูดดื่มยอดทรวงอย่างเด็กทารกดูดนมแม่จนพอใจ อิมรานทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้นห้อง ก่อนที่มือหนาจะปลดตะขอกางเกงยีนส์สีซีดที่เธอสวมออก ร่างระหงงดงามเกือบเปลือยก็ปรากฏแก่สายตาเขา

     ชายหนุ่มกดริมฝีปากไปบนเนินสงวนที่ยังมีแพนตี้ตัวน้อยปกปิดอยู่ แต่เนื้อผ้าที่บางเบานั้น ก็ทำให้เขาได้เห็นความงามที่ซ่อนอยู่ภายใน

     อิมรานลากปลายลิ้นขึ้นลงผ่านเนื้อผ้าบาง แต่นั่นก็สร้างความเสียวซ่านให้แก่หญิงสาวมากเกินกว่าจะทรงตัวต่อไปได้ ร่างบางรูดลงมากับผนัง และอ้อมแขนแข็งแรงก็ตวัดร่างบางขึ้นอุ้มทันที

     ร่างบางถูกผ่อนลงบนโซฟาสีแดงช้าๆ นุ่มนวล ลมหายใจของอิมรานดังฟืดฟาด เมื่อดวงตาคมสีเทากวาดมองไปทั่วเรือนร่างงดงาม ผิวขาวผ่องเป็นยองใย และไม่มีไฝฝ้าราคีมาบดบังความงามนั้นเลย

     “สาวน้อย เธอรู้หรือเปล่า ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา” อิมรานกระซิบถามชิดริมฝีปากนุ่ม มือหนาทั้งสองยกขึ้นทาบแก้มนวลของหญิงสาวเอาไว้

     แต่สาวน้อยแสนสวยที่ไร้ประสบการณ์ในเรื่องนี้นั้น ส่ายหน้าเบาๆ ดวงตาคู่งามหรี่ปรือ เต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสที่เขาเป็นคนจุดให้ ชายหนุ่มยิ้มให้หล่อนอย่างเอ็นดูกับความไร้เดียงสานั้น

     จริงๆ แล้วผู้หญิงหลายคนที่อิมรานเคยผ่านมา มักจะทำท่าทางไร้เดียงสาแบบนี้ แต่เขาก็ดูออก และเชื่อว่าสิ่งที่พาฝันกำลังเป็นอยู่ในขณะนี้ คือความไร้เดียงสาจริงๆ ร้อยเปอร์เซ็น

     “พาฝัน เธอช่าง...” อิมรานพูดไม่ออก เขาก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากอิ่มอย่างหนักหน่วง เร้าร้อน และรุนแรง ตามอารมณ์ดิบที่ประทุออกมาจากจิตใจ

     ชายหนุ่มไล้จุมพิตไปยังซอกคอหอมกรุ่นแป้งเด็ก ขบเม้มเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะเลื่อนลงไปครอบครองทรวงอกสีสวยอีกครั้ง เขาดูดกลืนเม็ดยอดอกอย่างรุนแรง ราวกับหิวกระหายมาเนิ่นนาน แล้วได้พบเจอน้ำหวานแสนชื่นใจ

     อิมรานละจากทรวงอวบ เลื่อนกายต่ำลงไปยังเนินสาว นิ้วแกร่งเลื่อนแพนตี้ตัวน้อยจนหลุดออกไป แล้วภมรหนุ่มเลือดร้อนอย่างเขา ก็ได้พบเจอกับดอกกุหลาบแสนสวย ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาก้มหน้าลงทักทายกุหลาบดอกงามทันที

     “คุณราน” สาวน้อยคร่ำครวญ ร่างงามส่ายไหวโบกสะบัดกุหลาบงามไปมา มันเป็นความรู้สึกเสียวซ่านที่พา-ฝันเพิ่งเคยได้พบเจอเป็นครั้งแรก

     อิมรานแยกขาเรียวงามออก ก่อนจะตวัดปลายลิ้นลงที่กลีบกุหลาบงาม

     “คุณระ...ราน” ร่างบางแอ่นหยัด เมื่อหัวสมองขาวโพลน ปลอดโปร่ง รู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก

     ชายหนุ่มกลืนกินน้ำหวานทุกหยาดหยอดที่หญิงสาวปลดปล่อยออกมา เมื่อทิ้งเขาไปสู่ดินแดนฉิมพลีเพียงคนเดียว

     อิมรานเลื่อนกายขึ้น มอบจุมพิตหวานล้ำ ที่ยังมีรสชาติความหวานจากเกสรดอกไม้ของร่างบางติดอยู่ที่ปลายลิ้น

     “สาวน้อย เธอยัง...” อิมรานบอกพาฝันไม่ได้ว่า เธอยังคับแคบเกินกว่าจะรับความใหญ่โตจากเขา ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกมารุนแรง และยันตัวขึ้นจากร่างบางทันที

     เขาเดินไปคว้าบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ อัดควันที่ทำร้ายร่างกายเข้าปอดอย่างรุนแรง เขาจำเป็นต้องพึ่งมัน เพื่อลดความต้องการในส่วนลึกลง เธอยังเด็กเกินกว่าที่เขาจะทำอะไรตามใจตัวเองได้

     อิมรานอัดบุหรี่จนหมดมวน ก็ขยี้บุหรี่ลงกับที่เขี่ย และหันมามองพาฝัน หญิงสาวยังคงนอนระทดระทวยอยู่ที่เดิม เพราะไม่มีแรงจะทรงตัวลุกขึ้นได้ ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปหา คว้าผ้าชีฟองมาคลุมร่างงาม และจัดท่าทางเธอให้เหมือนที่เคยทำ

     พาฝันหน้าแดงตัวแดงไปหมด หญิงสาวไม่กล้าสบตากับเขา เพราะเขินอายเกินกว่าจะมองหน้าเขาได้ นี่เธอคงเป็นผู้หญิงไร้ยางอายมาก ที่ยอมทอดร่างให้ชายหนุ่มที่เพิ่งจะได้รู้จักกันเมื่อวานนี้เท่านั้น และเขายังเป็นฝ่ายถอนตัวจากความหฤหรรษ์ของมนตร์สวาทเองอีก

     เมื่ออิมรานจัดท่าทางให้พาฝันเรียบร้อยแล้ว เขาก็ส่งรอยยิ้มกระชากใจสาวให้หล่อน

     “สวยมาก สาวน้อย อยู่นิ่งๆ นะ” เขาบอก และเดินไปที่กระดานวาดภาพที่ตั้งไว้

     อิมรานรีบสเกตช์ภาพต่อจนเสร็จ จากนั้นเขาก็ลงสี ชายหนุ่มมุ่งสมาธิให้กับงานทั้งหมด แม้จะวอกแวกไปบ้าง แต่เขาก็อดทน วันนี้ถ้าเขารีบวาดภาพพาฝันจนเสร็จแบบไม่ต้องพักเลย เขาก็จะได้รูปนางฟ้า ที่ปากแดง แก้มแดง ตัวแดง ถ้าผู้ชายอื่นได้ดู ก็คงต้องรู้ว่าเพราะอะไร

     เมื่อคิดว่าจะมีใครมารับรู้เรื่องระหว่างเขากับพาฝัน อิมรานก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที เขาหวงเธอ ไม่อยากให้ใครได้เห็นภาพเรือนร่างงดงามน่าปรารถนาของเธอ ชายหนุ่มก็ทิ้งพู่กันในมือลง

     “ฉันวาดไม่ได้”

     พาฝันรู้สึกงงงวย เมื่อจู่ๆ อิมรานก็ปฏิเสธการวาดภาพหญิงสาวเสียงเข้ม

     “เอ่อ...”

     “พาฝัน ฉันวาดภาพเธอไม่ได้” เขาบอกอย่างตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่า จะไม่วาดภาพพาฝันเพื่อให้ใครได้ดู “ฉัน

ขอโทษ กับ...ทุกอย่างที่ฉันทำไป”

     พาฝันเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง หญิงสาวทรงตัวขึ้น ดวงตาคู่สวยมองไปที่เขาอย่างไม่เข้าใจ แต่เธอจะไม่โทษเขาหรอกที่เขาเกือบจะร่วมรักกับเธอ แต่ที่เขาปฏิเสธไม่วาดภาพเธอนี่สิ ถ้าเขาไม่วาดภาพให้เธอ แล้วพาฝันจะหาเงินมาใช้หนี้ให้ปิติได้ยังไงกัน

     “ทำไมคะ” ในที่สุดพาฝันก็ต้องถามออกไป อย่างใคร่รู้

     อิมรานไม่ตอบ เขาได้แต่ส่ายหน้าไปมาอยู่อย่างนั้น

     “คุณไม่อยากวาดภาพให้ฝัน คุณก็น่าจะบอกตั้งแต่แรก หรือไม่คุณก็ปฏิเสธพี่ก้อยไปก็ได้นี่คะ” หล่อนบอกอย่างตัดพ้อ

     “ตอนแรกฉันไม่คิดว่าเป็นเธอ”

     “ทำไมคะ เป็นฝันแล้วมันทำไม”

     “ก็ถ้ารู้ว่าเป็นเธอ ฉันก็อาจจะปฏิเสธไปแล้ว”

     คำพูดของเขาเหมือนสายฟ้าฟาดลงมาที่กลางใจดวงน้อย นี่เขารังเกียจเธองั้นเหรอ แล้วทำไมเขาถึงได้ทำกับเธอแบบนั้น เขาทำราวกับเขาพอใจเธอ เขาต้องการเธอ ไม่เคยแสดงทีท่าว่ารังเกียจหญิงสาวเลยซักนิด

     “ก็ได้ค่ะ ฝันจะไปบอกพี่ก้อยว่าคุณปฏิเสธงานนี้ พี่ก้อยจะได้หาคนอื่นแทน” หญิงสาวบอกเบาๆ น้ำตาใสๆ คลออยู่เต็มเบ้าตา แต่หญิงสาวจะไม่ยอมให้มันไหลออกมาเด็ดขาด พาฝันจะไม่ยอมให้เขาว่าเธอได้ว่าใจง่ายและขี้แยเด็ดขาด

     หญิงสาวหยิบเสื้อผ้าที่เขาเป็นคนถอดมาสวมอย่างรวดเร็ว

     “เธอจะไปให้ใครวาดภาพเธอไม่ได้ทั้งนั้นนะพาฝัน” จู่ๆ เขาบอกออกมา เมื่อพาฝันใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว

     พาฝันหันไปมองหน้าอิมรานนิ่ง เขาเป็นอะไรของเขานะ พาฝันไม่เข้าใจเลยจริงๆ

     “ฝันจำเป็นต้องให้คนอื่นวาดภาพให้ค่ะ ไม่อย่างนั้นงานของฝันก็จะไม่เสร็จ”

     “ไม่ได้” อิมรานลืมตัวตวาดกลับไปทันที

     พาฝันมองหน้าเขาเลิกลัก หญิงสาวตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ เขาก็ตวาดใส่หล่อน

     “ทำไมฝันต้องเชื่อคุณด้วย ฝันต้องทำงานนะคะ ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนคุณ จะได้นั่งกินนอนกินได้สบายๆ” พาฝันเริ่มโมโห

     “เธอต้องการเงินเท่าไหร่ เพื่อจะไม่ต้องไปแก้ผ้าให้ใครวาดภาพอีก”

     “เอ๊ะ ฝันไม่ได้ขายตัวนะคะ” ใบหน้างามนั้นงอง้ำ

     “แต่ที่เธอทำนี่ ก็เหมือนกับเธอขายตัวแล้ว เธอไปแก้ผ้าวาดรูปขึ้นปกหนังสือพวกนั้น เรียกร้องให้พวกผู้ชายที่เป็นเสือหิวกระหายมาซื้อหนังสือของเธอ”

     “แต่นั่นมันเป็นงาน มันเป็นเพียงรูปภาพ ฝันไม่ได้ขายตัว” พาฝันกำหมัดแน่น ตอนนี้ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ แต่ไม่ใช่เพราะความพิศวาส แต่เป็นเพราะความโกรธที่มีต่อเขา

     “และถ้าฉันจะขอให้เธอเลิกทำงานแบบนี้ล่ะ” อิมรานถาม ดวงตาคมสีเทามองสบดวงตาคู่สวยของหล่อน

     “ถ้าฉันไม่ทำงานนี้ แล้วฉันจะหาเงินมารักษาแม่ได้อย่างไร”

     “ก็ไหนเธอบอกฉันเองว่า แม่เธอได้รับการผ่าตัดแล้วยังไงล่ะพาฝัน”

     “ใช่ แต่นั่นเพราะเพื่อนของฉันให้ยืมเงิน เพื่อให้แม่ได้ผ่าตัด และฉันก็ต้องทำงานเพื่อหาเงินไปคืนเขา”

     อิมรานเงียบไปพัก ก่อนจะเดินออกไปจากสตูดิโอ ไม่กี่อึดใจต่อมา ร่างสูงก็เดินกลับมาพร้อมบางอย่างที่อยู่ในมือ

     “เธอต้องการเงินเท่าไหร่เพื่อใช้ในการรักษาแม่ และนำไปคืนให้กับเพื่อนผู้แสนดีของเธอ กรอกลงไปได้ตามจำนวนที่เธอต้องการ”

     อิมรานยื่นเช็คเงินสดที่ยังไม่ได้กรอกตัวเลขลงไปให้พาฝัน

     “เอ่อ...” พาฝันอึกอัก

     “เธอรู้ไหมพาฝัน ว่าถึงแม้แม่เธอจะผ่าตัดเสร็จ แต่ก็ยังต้องได้รับการรักษาตัวให้ต่อเนื่อง เงินที่เธอหยิบยืมมาจากเพื่อน คงไม่เพียงพอหรอก และเช็คใบนี้มันคืออนาคตของแม่เธอ” อิมรานบอก

     พาฝันรับเช็คใบนั้นมาถือไว้ หญิงสาวกำลังคิดตามเขา และก็เห็นจริงตามที่เขาพูด และถึงแม้ว่าเธอจะทำงานหนักแค่ไหน ก็คงยังไม่เพียงพอสำหรับค่ารักษาแม่แน่นอน แถมมันจะกลายเป็นดินพอกหางหมูไปด้วยอีก

     “กรอกตัวเลขลงไป เท่าไหร่ก็ได้ฉันไม่อั้น”

     “แลกกับอะไรคะ” พาฝันถามออกไป ดวงตาคู่สวยมองจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเรียวสวยนั้นขมวดมุ่น

     “แลกกับเธอ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}