ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 39 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 39 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 160k

ความคิดเห็น : 632

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2560 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 39 [100%]
แบบอักษร


รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 39

Author :   (ยอนิม)



“ไอ้ทอย กูว่ามึงเริ่มเยอะละ จะไปวุ่นวายอะไรกับพี่เค้าวะ โน่น ไปหาเปลี่ยนกับเพื่อนเราโน่น ลองเดินไปดู พวกมันนั่งกระจายกันอยู่” เด็กหนุ่มอีกคนว่าเพื่อนออกมาทันที


“กูไม่อยากเดินนี่ พี่เค้ายังไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย” ทอยหันไปบ่นใส่เพื่อนตัวเอง ก่อนจะหันมาหาอิฐอีกครั้ง


“ตอนแรกที่ยังไม่ได้ว่าอะไร ก็เพราะน้องยังไม่เยอะใส่ไง แล้วถามหน่อย จะสลับที่กับพี่น่ะ แค่มึนหัว หรืออยากได้ผัว” อิฐถามกลับไปตรงๆ เขาเริ่มจะมองเจตนาของเด็กหนุ่มออกว่าต้องการอะไร ทอยชะงักไปนิด ในขณะที่เพื่อนนั่งยิ้มขำ


“พะ..พี่พูดอะไรของพี่น่ะ” ทอยถามกลับเสียงอึกอัก ส่วนเดย์ก็นั่งกอดอกมองเงียบๆ


“ก็เห็นเวลาถามอะไรก็มองแต่หน้าหมอนี่ พี่เป็นคนตอบ แต่ไม่มองหน้าพี่เลย มันหมายความว่าไง แล้วยังจะขอสลับที่กับพี่ เพราะอยากนั่งข้างหมอนี่ใช่มั้ยล่ะ” อิฐพูดพร้อมกับชี้มาที่เดย์ ทำให้เด็กหนุ่มได้แต่อ้าปากพะงาบๆ


“ละ..แล้วไม่ได้รึไงล่ะพี่ พี่เค้าดูดีจะตาย น่าสนใจออก” ทอยบอกออกมาตรงๆ อิฐรู้สึกเหมือนควันจะออกหู เดย์ก็ไม่พูดอะไร


“จะสนใจมันน่ะ ถามเมียมันยัง” อิฐถามกลับไปต่อ ทอยหันไปมองรอบๆ


“ไหนอ่ะ เมียพี่เค้าอ่ะ” ทอยถามกลับมาอย่างสงสัย อิฐหายใจเข้าลึกๆอย่างระงับอารมณ์ ก่อนจะยื่นมือไปจับหน้าของเด็กหนุ่มให้หันตรงมาที่เขา


“ฟังชัดๆนะไอ้น้อง ....เมียมัน...ก็กูนี่แหละ” อิฐพูดกระแทกเสียงใส่ทอย แต่ก็ไม่ได้ดังมากนัก ก่อนจะปล่อยมือออกมาจากใบหน้าของเด็กหนุ่ม ซึ่งตอนนี้กำลังทำหน้าเหวอทั้งสองคน เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะยกมือไปลูบท้ายทอยของอิฐเบาๆ


“ใจเย็นๆ” เดย์พูดขึ้นเสียงเรียบ ที่เดย์นั่งเงียบไม่พูดอะไร เพราะเขาอยากรู้ว่าอิฐจะทำยังไง อีกอย่างเด็กหนุ่มก็ยังไม่ลามปามมากนัก แต่ถ้าเด็กหนุ่มวุ่นวายจนเกินพอดี เดย์ถึงจะออกโรงจัดการเอง


“จริงอ่ะ ผมนึกว่าพี่สองคนเป็นเพื่อนกัน ก็...ออกจะแมนทั้งคู่” ทอยพูดขึ้นมาอย่างอึ้งๆ


“แล้วไง จะต้องแสดงออกแบบมึงเหรอ แบบ.... เดย์จ๋าเค้าหิวน้ำ เดย์จ๋าเค้าเมื๊อยเมื่อย เดย์จ๋าเค้ามึนหัวอ่า” อิฐพูดแล้วทำท่ามีจริตหันไปกอดแขนเดย์เอาหัวถูไหล่เดย์ไปมา เพื่อแสดงให้อีกฝ่ายดู ก่อนจะหันกลับมานั่งตรงๆตามเดิม

“แบบนี้อ่ะนะ” อิฐถามเด็กหนุ่มที่ชื่อทอยกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ เมื่อกี้เขาแค่ทำท่าใส่จริตแขวะเด็กหนุ่มเท่านั้น


“ขนลุก” เดย์พูดขึ้นมาลอยๆสั้นๆ ทำให้อิฐหันไปมองทันที


“ขนลุกบ้าอะไรเล่า ก็แค่ทำท่าให้เด็กนี่ดูเท่านั้นเอง” อิฐโวยใส่คนรักไม่จริงจังนัก เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ


“เอาไว้ลองทำอีกทีตอนอยู่ในห้องสองคน” เดย์บอกออกมาอีกด้วยสีหน้านิ่งๆ ทำให้อิฐชะงักกึก ใบหน้าร้อนผ่าวและขึ้นสีระเรื่อทันที


“พะ..พูดบ้าอะไร” อิฐว่าไม่เต็มเสียงนัก ก่อนจะชะงักเมื่อหันมาเห็นสายตาอยากรู้อยากเห็นของเด็กหนุ่มสองคนที่นั่งตรงกันข้าม

“จ้องอะไรนักหนาวะ” อิฐหันไปโวยใส่เด็กหนุ่มทั้งสองกลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง ทอยเบะปากใส่อิฐ


“ชิส์  มีเจ้าของแล้วไม่ยุ่งก็ได้” ทอยว่าออกมา แต่ก็แอบเหลือบมองเดย์อีกนิด อย่างอดไม่ได้ อิฐก็ถลึงตาใส่ จนเด็กหนุ่มหน้างอเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร


“นี่ ถามจริง มึนหัวจริงอ่ะ” อิฐถามขึ้นมา ทอยเลิกคิ้วนิดๆ


“ทำไม พี่จะเปลี่ยนที่นั่งให้ผมงั้นสิ” ทอยถามกลับ อิฐยกยิ้มมุมปาก


“เปล่า ถ้าอยากนั่งฝั่งนี้ มานั่งตักกูก็ได้นะ” อิฐแกล้งแหย่กลับไป ทำให้ทอยชะงักกึก ใบหน้าขึ้นสีทันที เพราะอิฐเองก็ดูน่ารักแล้วก็เท่ห์ไม่แพ้เดย์ เพียงแค่เดย์นิ่งกว่าเท่านั้น


“บ้า ใครจะไปนั่ง” ทอยโวยใส่ อิฐก็หัวเราะขำอย่างพอใจที่ได้แกล้งเด็กหนุ่ม


“หึ อยากตายว่างั้น” เสียงเย็นของเดย์ดังขึ้น ทำให้อิฐหันไปมองคนรักทันที พร้อมกับมือที่ลูบท้ายทอยของอิฐในตอนแรกเปลี่ยนมาเป็นบีบพอให้อิฐรู้สึกเสียวสันหลังเท่านั้น


“แหะแหะ แค่แกล้งแหย่เด็กนี่เล่นเฉยๆ เห็นแล้วนึกถึงไอ้กลูต้าอ่ะ” อิฐรีบแก้ตัวทันที เดย์ก็ยกยิ้มนิดๆ ไม่พูดอะไรต่อ ส่วนทอยก็ไม่วุ่นวายอะไรกับเดย์และอิฐอีก อิฐนั่งมองวิวข้างทาง พร้อมกับชี้นั่นชี้นี่ให้เดย์ดูเป็นระยะ แล้วก็ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย อิฐนั่งเอาหลังพิงเดย์โดยไม่รู้ตัว เดย์ก็สอดแขนไปโอบเอวอิฐเอาไว้ ทอยกับเด็กหนุ่มอีกคนหันมามอง เดย์ก็เลิกคิ้วใส่ด้วยสีหน้านิ่งๆ ทั้งสองก็รีบหันหนี


“ควาย” เสียงของเดย์ดังขึ้นข้างหู ทำให้อิฐหันไปมองเดย์ทันที


“ด่ากูทำไมเนี่ย” อิฐถามกลับเสียงห้วน ตอนนี้รถไฟจอดหยุดอยู่ที่สถานีย่อย เดย์ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะจับหัวอิฐให้หันไปมองนอกหน้าต่างรถไฟ ก็เห็นควายสองตัวกำลังเล็มหญ้าอยู่ อิฐตาโตเมื่อได้เห็น

“เฮ้ย ควายจริงๆด้วย กูถ่ายรูปก่อน” อิฐรีบเอามือถือถ่ายรูปควายทั้งสองตัวทันที แล้วมากดภาพให้เดย์ดู


“เพิ่งเคยเห็นรึไง” เดย์ถามขึ้น


“เคย แต่ไม่เคยเห็นมานานมากแล้ว” อิฐบอกกลับ ขณะนั่งเช็คภาพในมือถือ แล้วอิฐก็นิ่งไป


“เป็นอะไร” เดย์ถามกลับไป เมื่อเห็นอิฐนั่งนิ่งๆ อิฐเงยหน้ามามองเดย์ พร้อมกับยิ้มแหยๆ


“หิว” อิฐตอบกลับเสียงอ่อย


"เห็นควายแล้วหิว?" เดย์ถามขึ้น 


"จะบ้ารึไง ใครจะเห็นควายแล้วหิว กูหิวของกูเอง" อิฐรีบโวยกลับไป เดย์ยกยิ้มมุมปากอย่างนึกขำ


“เมื่อคืนกูไม่ได้สูบพลังงานชีวิตมึงเลยนะ มึงหิวอีกแล้วเหรอ” เดย์ถามขึ้น อิฐรีบหันไปมองเด็กหนุ่มทั้งสองคนที่นั่งตรงกันข้ามทันที ว่าจะได้ยินหรือไม่ โชคดีที่ทั้งสองคนใส่หูฟัง


“พูดเบาๆหน่อยสิ” อิฐว่ากลับเสียงอ้อมแอ้ม

“มันไม่ได้เกี่ยวกับสูบพลังงานสักหน่อย ก็กูหิวอ่ะ” อิฐบอกกลับไป เดย์ส่ายหน้าไปมายิ้มๆ


“รอกินทีเดียวตอนไปถึงละกัน ทนได้มั้ย” เดย์ถามกลับ อิฐพยักหน้ารับอย่างเซ็งๆ


“ก็ได้” อิฐบอกเสียงอ่อย แล้วหันไปมองข้างทางต่อ จนเวลาผ่านไปสักพัก อิฐก็นั่งสัปหงก เดย์ที่คอยมองอิฐเป็นระยะ ก็รั้งหัวอิฐให้เอนพิงมาที่ตนเอง

“หือออ” อิฐปรือตาขึ้นมามองอย่างงงๆ


“ง่วงก็หลับสักงีบก่อนไป” เดย์พูดขึ้นเสียงนุ่ม อิฐจึงหลับตาลงโดยนั่งพิงไหล่ของคนรัก เดย์เองก็เอนตัวพิงพนักที่นั่งแล้วหลับตาลงเช่นเดียวกัน แต่เขาไม่ได้หลับแต่อย่างไร ในที่สุดก็มาถึงสถานีอยุธยา เดย์จึงปลุกอิฐให้ตื่น


“หืม ถึงแล้วเหรอ” อิฐถามอย่างงัวเงีย


“อืม” เดย์ตอบรับในลำคอ ก่อนจะลุกหยิบกระเป๋าด้านบน แล้วหยิบให้กับทอยไปด้วย เพราะวางข้างๆกัน อีกอย่างเด็กหนุ่มก็คงหยิบไม่ถึง


“ขอบคุณครับ” ทอยบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเขินๆ


“หน้าแดงทำไมวะ” อิฐถามขึ้นพร้อมกับตาสว่างทันที เมื่อเห็นว่าทอยเขินเดย์ ทอยมองค้อนอิฐเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินตามเพื่อนตนเองลงจากรถไฟ อิฐหันไปมองหานีลกับนิคก็เห็นว่าทั้งสองกำลังเดินตรงมาหา นันกับแม็คก็ลุกเตรียมตัวลงแล้วเหมือนกัน ทั้ง 6 คน ลงจากรถไฟ แล้วบิดตัวไปมาไล่ความเมื่อยขบ อิฐหันไปมองอีกด้านก็เห็นกลุ่มเด็กหนุ่มสาวเพื่อนๆของทอย ยืนกันอยู่เป็นกลุ่ม


“มึงได้หลับบ้างรึเปล่าวะ” อิฐถามนิค


“หลับบ้าอะไรล่ะ มีชะนีจ้องผัวกูตาเป็นมัน ถ้ากูหลับมันคงเด็ดผัวกูไปกินแน่ล่ะ กูเลยต้องถ่างตา ถลึงตาใส่แทบตลอดทางนี่ไง” นิคบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด อิฐกับนันก็หัวเราะขำออกมา


“พูดเหมือนกูเป็นมะม่วงเลยนะ ให้คนมาเด็ดเนี่ย” นีลว่าคนรักไม่จริงจังนัก ออกจะขำเสียมากกว่า

“แล้วมึงก็เพ้อเจ้อด้วย ใครจะมองก็ช่างสิวะ กูไม่ได้กระโดดไปเอาน้องเค้าสักหน่อย” นีลว่านิคอย่างอ่อนใจ ก่อนจะหันมาหาทุกคน

“ถ้าพวกมึงเห็นสภาพมันแล้วจะขำ ง่วงแต่เสือกฝืน กูแอบถ่ายคลิปมันไว้ด้วย เดี๋ยวจะเปิดให้ดูทีหลัง” นีลว่าออกมา นิคก็หันไปโวยวายใส่คนรักที่แอบถ่ายคลิปตอนตลกๆของตัวเองเอาไว้


“แล้วนี่เราจะเอายังไง จะเข้าที่พักก่อนรึเปล่า” เดย์หันไปถามนัน


“กูหิวววว” อิฐงอแงขึ้นมาทันที


“เดี๋ยวเอาของไปไว้ที่พักก่อนดีกว่าเฮีย แล้วค่อยไปหาอะไรกิน จะได้ไม่ต้องแบกกระเป๋าให้เมื่อยด้วย เดี๋ยวผมขอโทรหารถที่จะมารับก่อน” นันพูดขึ้น ก่อนจะหยิบมือถือออกมาเพื่อโทรตามรถ อิฐก็หันไปหาเดย์บ้าง


“เดย์ กินกุ้งแม่น้ำกันนะ” อิฐขอด้วยดวงตาเป็นประกาย


“ถามไอ้นันมันก่อน ว่ามันวางแผนไว้ยังไง” เดย์ตอบกลับ เพราะเขายกให้นันเป็นคนจัดการทุกอย่างในทริปนี้ อิฐยื่นปากล่างใส่เดย์ เดย์เลยยกนิ้วไปดีดริมฝีปากของอิฐอย่างหมั่นไส้ อิฐจึงยกมือตีแขนเดย์กลับไปไม่แรงนัก


“โอเค ลุงกำลังมาแล้วเฮีย เราออกไปรอด้านหน้าดีกว่า” นันพูดขึ้น ก่อนจะพากันเดินไปรอรถที่หน้าสถานีรถไฟ กลุ่มของทอยก็กำลังทยอยขึ้นรถที่มารับเหมือนกัน แล้วพอรถของเด็กกลุ่มนี้ขับผ่าน ทอยก็ยื่นออกมาโบกมือ


“ไปแล้วนะครับ พี่เดย์สุดหล่อ” ทอยโบกมือพร้อมกับทำท่าส่งจูบขณะที่รถวิ่งผ่าน อิฐตาโตทันที


“หนอยยย ไอ้เด็กเวรนี่ อย่าให้เจออีกนะ” อิฐทำท่าจะวิ่งตามรถ ทอยก็แลบลิ้นใส่อิฐ เดย์ดึงคอเสื้อของอิฐเอาไว้ก่อน นีลนิค นันแม็ค ต่างมองอย่างงงๆปนขำ


“อะไรกันวะ” นิคถามขึ้นด้วยความอยากรู้ อิฐหันมามองเดย์หน้างอๆ


“ก็ไอ้เด็กนั่นอ่ะดิ แม่ง สนใจเดย์มันน่ะ กูอุตส่าห์บอกแล้ว ว่ากูกับเดย์เป็นอะไรกัน ยังเสือกกวนตีนอีก” อิฐบ่นออกมาไม่จริงจังนัก


“เด็กมันแหย่เล่น มึงก็บ้าตามมันอีกนะ” เดย์ส่ายหน้าไปมา เพราะมองออกว่าทอยไม่ได้จริงจังอะไร แค่อยากกวนอิฐกลับมากกว่า


“เจอหน้าจะแกล้งให้ร้องเลยคอยดู” อิฐบ่นอุบ พอดีกับที่รถตุ๊กๆที่ทำด้านหน้ารถเหมือนกบวิ่งเข้ามาจอดเทียบกลุ่มของอิฐ


“กลุ่มคุณนันรึเปล่าครับ” ลุงวัยประมาณ 50 กว่าๆ ลงจากรถมาถามขึ้น พวกอิฐจึงยกมือไหว้


“ครับลุง ผมนันเองครับ” นันบอกอีกฝ่าย ก่อนจะคุยเรื่องโปรแกรมของวันนี้ ว่าจะทำอะไรกันบ้าง เพราะนันเหมาให้ลุงพาเที่ยวทั้งวัน รวมถึงพรุ่งนี้ด้วย


“งั้นเดี๋ยวลุงพาไปที่พักก่อนนะ หลังจากนั้นจะพาไปหาร้านข้าวกิน  แล้วค่อยไปตระเวนไหว้พระ วันนี้เอาสัก 4 วัดก่อนดีมั้ย แล้วจะพาไปตลาดน้ำอโยธยา” ลุงเอกพูดขึ้น ทุกคนก็เห็นดีด้วย อิฐตื่นเต้นที่จะได้นั่งรถตุ๊กๆ จึงขอนั่งริม เดย์ก็ไม่ว่าอะไร แต่เขาก็นั่งข้างๆอิฐเช่นเดียวกัน พอทุกคนขึ้นนั่งเรียบร้อย ลุงก็พาขับรถไปยังที่พัก ที่นันบอกเอาไว้


“ที่พักเป็นยังไงวะ” อิฐหันไปถามนัน ขณะรถวิ่งไปเรื่อยๆ


“โฮสเทล” นันตอบกลับยิ้มๆ แม็คนั่งหน้ามุ่ยเล็กน้อย


“นอนรวมกันเหรอวะ” นีลถามออกมาทันที นันหันไปมองคนรักตัวเองพร้อมกับกอดคออย่างขำๆ


“ทำไมทำหน้าแบบนั้นวะ กูไม่ใจร้ายกับมึงขนาดนั้นหรอก” นันพูดกับแม็ค ก่อนจะหันมาหานีล

“หึหึ มันมีห้องแยกน่ะเฮีย ไม่ต้องห่วง ผมจองไว้สามห้อง เผื่ออยากทำกิจกรรมเข้าจังหวะ” นันพูดออกมายิ้มๆ



+++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“กูว่ามึงเองมากกว่ามั้งไอ้นัน ไม่ต้องมาอ้างคนอื่นเลย” อิฐรีบโวยใส่นันด้วยใบหน้าร้อนๆ เพราะเข้าใจในคำพูดของนันดี นันก็หัวเราะขำ ก่อนที่นั่นจะหันไปคุยกับแม็ค อิฐก็หันไปสนใจนอกรถต่อ

“แดดเริ่มแรงเหมือนกันนะเนี่ย” อิฐพูดกับเดย์


“เอาหมวกมารึเปล่า” เดย์ถามกลับไป อิฐพยักหน้ารับ แล้วไม่นานก็มาถึงที่พัก ซึ่งเป็นโฮสเทลไม่ได้เล็กมากนัก การออกแบบเป็นสไตล์ลอฟท์ มีสวนเล็กๆให้นั่งเล่นที่ด้านหน้า มีต้นไม้ใหญ่ทำให้ดูร่มรื่น เดย์มองอย่างพอใจ นันให้ลุงขับรถรอก่อน แล้วเขาก็พาทุกคนเดินเข้าไป ด้านในเหมือนร้านกาแฟขนาดย่อม มีบาร์ไม้อยู่อีกมุม มีคนกำลังติดต่อห้องพักอยู่


“ไง พี่ปอม” นันส่งเสียงทักออกไป ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังชงกาแฟอยู่หลังเคาน์เตอร์หันมามอง ก่อนจะยิ้มออกมา


“มาแล้วเหรอ นั่งพักก่อนๆ เดี๋ยวพี่เอากุญแจห้องมาให้ ทั้งหมด 3 ห้องนะ” เจ้าของร้านหนุ่มทักกลับ


“ครับพี่” นันตอบกลับไป ก่อนจะหันมาบอกให้ทุกคนนั่งรอ แล้วนันก็คุยกับเจ้าของที่พักอีกนิด


“หิว” อิฐหันมาพูดกับเดย์


“รออีกนิด” เดย์บอกกลับ


“กินนั่นรองท้องก่อนได้มั้ย” อิฐถามพร้อมกับชี้ไปที่ตู้กระจกอีกด้าน เดย์หันไปมองก่อนจะหรี่ตาลงนิดๆ แล้วหันกลับมาที่อิฐพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก


“หึ หิวจริงๆ หรือหาเรื่องจะกิน” เดย์ถามกลับไป


“อะไรกันวะ” นิคยื่นหน้ามาถามอย่างสงสัย เดย์เลยพยักหน้าไปทางตู้กระจก


“เพื่อนมึงตาดี เห็นเค้กในตู้” เดย์บอกกลับไป เพราะที่พักนี้เปิดเป็นร้านกาแฟเล็กๆด้วย นิคส่ายหัวไปมาอย่างขำๆ


“กูหิวจริงๆ” อิฐบอกออกมาเสียงอ่อยๆ


“ไปกินข้าวทีเดียวเลย เค้กค่อยกลับมากินตอนกลับจากไหว้พระอีกที” เดย์บอกกลับ อิฐทำปากยื่นนิดๆ เพราะอยากจะกินเค้ก แต่เมื่อเดย์พูดแบบนี้แล้ว เขาก็ไม่อยากจะขัดหรือเอาแต่ใจ เพราะเดย์อุตส่าห์พามาเที่ยวแล้ว


“ป่ะเฮีย ได้กุญแจแล้ว นี่ของเฮียสองคน” นันหันมาส่งกุญแจห้องให้กับเดย์และนีล ก่อนจะพากันเดินตามเจ้าของที่พัก ซึ่งเป็นคนมาดูแลกลุ่มของเดย์ด้วยตัวเอง ห้องพักอยู่ชั้นสอง โดยที่ห้องทั้งสามอยู่แถบเดียวกัน เดย์พาอิฐเข้าไปที่ห้องแรก นีลกับนิคไปห้องที่สอง นันแม็คห้องที่สาม


“ห้องดีเหมือนกันนี่ มีแอร์ด้วย” อิฐพูดขึ้นเมื่อเดินเอากระเป๋าไปวางในห้องพัก ซึ่งฟูกนอนจะวางทับอยู่บนไม้พาเลทที่เรียงต่อกัน สูงประมาณ 20 เซนติเมตร มีทีวีจอแบนติดกับกำแพง มีตู้เย็นๆเล็กๆตั้งอยู่ด้านล่าง และมีห้องน้ำในตัว อิฐล้มตัวลงไปนอนแผ่บนที่นอนอย่างผ่อนคลาย


“จะเอาอะไรติดตัวไปก็หยิบออกมาใส่ในกระเป๋าใบนี้ จะได้ไปรวมกับพวกนั้น หิวไม่ใช่รึไง” เดย์พูดขึ้น อิฐเลยรีบดีดตัวขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็ว


“ใช่ โคตรหิว เดี๋ยวไปเร่งไอ้พวกนั้นด้วย” อิฐพูดขึ้นก่อนจะรีบเอาของจำเป็นไปใส่ในกระเป๋าใบเล็ก เดย์กับอิฐสลับกันเข้าห้องน้ำจนเรียบร้อย ก็พากันเดินออกมาจากห้อง นีลนิคก็เพิ่งออกมาเหมือนกัน อิฐเลยเดินไปเคาะประตูห้องของนัน ไม่นานนันก็ออกมาพร้อมแม็ค

“เร็ว กูหิว” อิฐเร่งนัน


“ไปกันเฮีย มื้อกลางวันกินพวกอาหารอิสานส้มตำอะไรพวกนี้กันก่อนนะ ตอนเย็นค่อยไปจัดกุ้งแม่น้ำ” นันบอกออกมา ทุกคนก็พยักหน้ารับ ก่อนจะพากันออกจากที่พักแล้วให้ลุงที่ขับรถขับพาไปยังร้านอาหารอิสานที่ตั้งร้านขายอยู่ริมแม่น้ำ มีต้นไม้ให้ความร่มรื่น มีลมพัดมาเป็นระยะ ทำให้ไม่รู้สึกร้อนเท่าไรนัก


“กูสั่งได้เลยป่ะ” อิฐถามเดย์ทันที เมื่อลูกจ้างในร้านเอาเมนูมาให้


“ไม่ต้องสั่งเยอะ ให้คนอื่นเค้าสั่งด้วย” เดย์เตือนออกมา อิฐหันไปหาแม็ค


“แล้วมึงพอจะกินได้มั้ยวะ” อิฐถามขึ้น ซึ่งแม็คนั่งทำสีหน้ากังวลอยู่เล็กน้อย


“เดี๋ยวกูสั่งแยกให้มันเอง มึงสั่งของมึงเถอะ” นันบอกออกมา ก่อนที่ทั้งอิฐ นิค จะสั่งอาหารมากินด้วยกัน ส่วนนันแยกไปคุยกับแม่ค้า เพื่อทำของแม็คแยกออกต่างหาก เพราะแม็คกินกระเทียมไม่ได้ และไม่กินเผ็ด จนผ่านไปสักพักใหญ่ๆ อาหารที่สั่งก็ค่อยๆทยอยมาเสริฟ ทุกคนก็ลงมือกินทันที


“เดย์ๆนี่อะไรอ่ะ ใครสั่ง” อิฐชี้ไปที่ถ้วยใบหนึ่ง


“กูสั่งเอง เค้าเรียกว่าแกงอ่อม” เดย์ตอบกลับ เพราะเค้าสั่งเพิ่มไปตอนหลัง อิฐยื่นหน้าไปดม


“มันมีกลิ่นแปลกๆ” อิฐบอกออกมาอีก


“กลิ่นผักชีลาวน่ะสิ กูชอบนะ มันหอมดี” เดย์บอกออกมา ก่อนจะตักใส่ถ้วยให้อิฐลองกิน อิฐนั่งจ้องแล้วจ้องอีก เดย์ก็ไม่ได้บังคับแต่อย่างไร

“กินได้มั้ย ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องกิน” เดย์บอกกลับ พร้อมกับจะหยิบถ้วยที่เขาตักแบ่งให้อิฐมากินเอง แต่อิฐคว้าเอาไว้ก่อน เดย์ก็เลิกคิ้วนิดๆ


“มึงชอบกินเหรอ” อิฐถามขึ้น


“อืม แต่ก็ไม่ได้ชอบจนเสพติดเหมือนที่มึงเสพติดเค้กหรอกนะ” เดย์แกล้งว่าคนรักตัวเอง


“ไม่ใช่ยาเสพติดนะมึง พูดซะเสีย กูไม่ได้เสพติดขนาดนั้น ก็แค่ชอบเฉยๆ” อิฐแก้ตัวทันที


“นี่ขนาดมึงชอบเฉยๆนะไอ้อิฐ ถ้ามึงชอบมาก กูว่ามึงคงฉีดครีมเค้กเข้าเส้นเลือดแล้วมั้ง” นิคแกล้งแขวะเพื่อนตัวเองด้วยอีกคน อิฐเลยหยิบแตงกวาหั่นใส่หัวเพื่อนตัวเอง


“อิฐ ของกิน” เดย์พูดเสียงนิ่ง อิฐเลยทำปากยู่ใส่ เมื่อโดนดุ


“ปามาทำไมแค่ชิ้นเดียววะ กูไม่ชอบแบบนี้ กูชอบแบบทั้งลูกเลย แต่ขอแตงกวาแบบใหญ่ๆยาวๆหน่อยนะ จะได้เคี้ยวเต็มปาก คึคึ” นิคกำกวมลอยหน้าลอยตากลับมา


“มึงดูมันดิเดย์ มันน่าปาใส่ทั้งจาน” อิฐหันไปฟ้องเดย์ นิคก็หัวเราะขำ


“กินๆเข้าไปเตี้ย พูดมากอยู่ได้ เดี๋ยวคืนนี้มึงได้เจอแตงกวายัดปากจริงๆหรอก” นีลว่าออกมา นันก็หัวเราะขำ ส่วนนิคก็หันไปกอดแขนนีลอย่างเอาใจ แถมยังบอกว่ารอให้ยัดปากอยู่เหมือนกัน


“ตกลงจะกินมั้ย แกงอ่อมเนี่ย” เดย์ส่ายหน้าให้กับความแรดของนิค แล้วหันมาถามอิฐอีกครั้ง


“กินๆ” อิฐตอบกลับ ก่อนจะลองชิมน้ำแกงก่อน แล้วค่อยๆกินผักและเนื้อไก่ อิฐเลิกคิ้วขึ้น ตอนแรกเขาไม่ค่อยชอบกิน แต่พอได้ลองชิมแล้ว ก็ไม่รู้สึกเหมือนเมื่อสักครู่


“เป็นไง” เดย์ถามขึ้นพร้อมกับยกยิ้มนิดๆ


“อร่อยดีเหมือนกันว่ะ น้ำแกงกินตอนร้อนๆน่าจะอร่อย เดี๋ยวลองชิมใหม่สิ” อิฐพูดพร้อมกับตักน้ำแกงในถ้วยใหญ่มาใส่ถ้วยเล็กของตัวเองเพื่อชิมอีกครั้ง เพราะที่เดย์ตักให้ในตอนแรกมันหายร้อนแล้ว

“อืมมม...เดย์ๆ มึงทำแกงอ่อ...เค้าเรียกว่าอะไรนะ” อิฐถามเดย์อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


“แกงอ่อม” เดย์ตอบกลับ


“เออๆ นี่แหละ มึงทำเป็นมั้ย” อิฐถามด้วยความอยากรู้


“เป็น แต่นานๆถึงจะทำกินเองสักที ถามทำไม” เดย์ถามกลับ อิฐยิ้มกว้างออกมาทันที


“ไว้กลับบ้านแล้ว สอนกูทำหน่อย” อิฐบอกออกมาเสียงจริงจัง เดย์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ที่อิฐมาขอให้สอนทำแกงอ่อม


“ทำไมถึงอยากทำแกงอ่อม” เดย์ถามกลับ


“ก็..มึงชอบ กูเลยอยากทำให้กินบ้างไง” อิฐบอกเสียงอ้อมแอ้ม แล้วเหลือบมองเพื่อนๆว่ามีใครมองมาที่เขาหรือไม่ แต่ดูเหมือนแต่ละคู่ก็สนใจคู่ของตัวเองอยู่ เดย์ยกยิ้มนิดๆ


“ก็ได้ แต่ขั้นตอนมันอาจจะดูยุ่งนิดหน่อย ถ้ามึงอยากทำเป็น กูก็จะสอนให้” เดย์บอกกลับ เขาภูมิใจอยู่ลึกๆ ที่อิฐอยากลองทำนั่นทำนี่ด้วยตัวเอง อิฐยิ้มกว้างทันทีอย่างพอใจเมื่อคนรักตอบตกลงที่จะสอน

“ถ้าคิดล้มเลิกกลางคัน เจอหนักนะอิฐ” เดย์พูดขู่ในตอนท้าย ทำเอาอิฐชะงักไปนิด


“ไม่ล้มเลิกหรอกน่า” อิฐตอบกลับไป แต่แอบหวั่นๆในใจอยู่บ้าง ก่อนจะยิ้มแหยๆไปให้เดย์ เดย์หัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วตักแกงอ่อมให้อิฐอีก อิฐก็นั่งกินอย่างอร่อย ผ่านไปไม่นานของกินบนโต๊ะก็หมดเกลี้ยง เดย์เรียกคิดเงิน โดยที่เขาบอกว่าจะเป็นคนจ่ายก่อน แล้วหลังจากจบทริปค่อยมาหารกันทีหลัง เพราะตกลงกันแล้วว่าจะช่วยกันจ่ายค่ากินส่วนรวม เมื่อลุกออกมาจากร้าน ก็ขึ้นรถตุ๊กๆไปยังวัดแรก คือวัดใหญ่ชัยมงคล นันให้ลุงขับรถรออยู่ด้านนอก แล้วพวกเขาทั้ง 6 คนก็เดินเข้าไปด้านใน มีนักท่องเที่ยวเดินอยู่รอบๆแต่ไม่เยอะมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติเสียมากกว่า

“โห เพิ่งเคยเห็นของจริงนะเนี่ย ทุกทีดูแค่ในรูป” อิฐบอกออกมา เพราะเมื่อก่อนเขาไม่เคยคิดที่จะเที่ยวสถานที่แบบนี้สักเท่าไรนัก

“เดย์ๆ เราขึ้นไปบนนั้นได้ใช่มั้ย” อิฐชี้ไปที่เจดีย์ชัยมงคล เดย์พยักหน้ารับ


“งั้นเราขึ้นไปด้านบนเจดีย์ก่อน แล้วค่อยไปไหว้พระดีมั้ยเฮีย” นันเสนอขึ้น ทุกคนก็เห็นด้วย เพราะตอนนี้คนที่ขึ้นเจดีย์กำลังน้อย ทั้ง 6 คนเดินคุยกันไป และแวะถ่ายรูปบางจุดจนถึงเจดีย์ชัยมงคล อิฐเกาะแขนเดย์เอาไว้ ทำให้เดย์หันไปมอง


“เป็นอะไร” เดย์ถามขึ้น เพราะยังไม่ได้ขึ้นไปด้านบน อิฐมองไปรอบๆแล้วหันมาหาเดย์


//แหะแหะ แบบว่ารู้สึกขนลุกยังไงไม่รู้// อิฐบอกออกมาเสียงอ่อยๆ เดย์ยกยิ้มนิดๆ สำหรับเดย์ เดย์ไม่ได้คิดว่าอิฐหมายถึงเรื่องผี แต่คิดว่าอิฐรู้สึกได้ถึงความขลัง ความศักดิ์สิทธิ์ที่มีมาตั้งแต่สมัยก่อนในสถานที่แห่งนี้มากกว่า เดย์ตบลงมือหลังมือของอิฐที่เกาะแขนของเขาเบาๆเป็นเชิงปลอบ


“ไม่มีอะไรหรอก บรรยากาศโบราณสถานมักจะเป็นแบบนี้แหละ” เดย์บอกให้อิฐคลายความคิดมาก อิฐก็พยักหน้ารับ


“แต่กูขอเกาะแขนมึงขึ้นไปได้มั้ย” อิฐถามออกมาอีก เดย์หัวเราะในลำคอเบาๆ แต่ก็พยักหน้ารับ


“เดย์ เดี๋ยวมึงกับไอ้อิฐ เดินขึ้นไปก่อนเลย พอถึงสักช่วงกลางบันได มึงสองคนก็ยืนมองลงมา กูจะถ่ายรูปให้ แล้วก็ค่อยคู่ไอ้นัน ส่วนคู่กู ค่อยให้พวกมึงถ่ายตอนลง” นีลเสนอขึ้น นันก็เห็นด้วย ก่อนที่คู่ของเดย์และอิฐจะเดินขึ้นบันไดเจดีย์ไปก่อน มีนักท่องเที่ยวคนอื่นๆเดินขึ้นลงเป็นระยะ แต่ไม่ได้มากจนถึงขั้นต้องเบียดหรือรอคิวเดินขึ้นแต่อย่างไร


“เดินขึ้นแป๊บเดียว เหนื่อยเหมือนกันว่ะ” อิฐบอกออกมา โดยที่มือยังเกาะแขนของเดย์เอาไว้แน่น


“กลับไปกูคงต้องพามึงออกกำลังกายบ้างแล้วมั้ง” เดย์พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงปกติ อิฐหันมามองหน้าเดย์ทันที


“มึงกำลังจะบอกว่า จะพากูออกกำลังกายบนเตียงใช่มั้ยเดย์ นี่ในวัดนะเว้ย อย่าพูดเรื่องแบบนี้สิ” อิฐโวยใส่คนรักไม่ดังมากนัก เดย์หยุดเดินแล้วเลิกคิ้วพร้อมกับมองหน้าอิฐ


“สาบานเลยว่ากูยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นสักนิด แต่มึงนี่ทั้งคิดทั้งพูดออกมาเลยนะ” เดย์บอกกลับเสียงเรียบนิ่ง ทำให้อิฐชะงักกึก ใบหน้าร้อนวูบ


“เอ่อ มึงไม่ได้คิดจริงอ่ะ” อิฐถามกลับเสียงอ่อย


“เออ ไม่ได้คิดเรื่องนั้น แต่กูคิดว่าตอนเช้าอยากพามึงวิ่งออกกำลังกายในหมู่บ้านบ้างก็เท่านั้นเอง” เดย์บอกออกมาตามจริง เพราะเขาไม่ได้คิดเรื่องบนเตียงจริงๆ อิฐยิ้มเขิน


“แหะแหะ กูคิดลึกไปเองแหละ สงสัยติดเชื้อไอ้นิคแน่ๆ” อิฐโยนความผิดไปที่นิคอย่างขำๆ




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบจากงานตลาดฟิค

คงจะได้อัพถี่กว่านี้นะคะ อย่าเพิ่งลืมกันเน้อ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น