แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -13- ...ประกาศสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์...

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -13- ...ประกาศสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.9k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ธ.ค. 2557 21:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) -13- ...ประกาศสงครามระหว่างเผ่าพันธุ์...
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

 

ที่ 13

 

...ว่งเผ่พัธุ์...

 

 

 

            “เดินเหนื่อยรึยัง” รีคอนพูดถามขึ้นเมื่อเห็นไอเดียเดินเล่นในเขตป่าและบ้านของเหล่ามนุษย์หมาป่าหลังอื่นๆ

 

 

 

            “อืม...นิดหน่อยนะ” ไอเดียพูดพร้อมกับระบายยิ้มบางๆ เพราะรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะที่รีคอนคอยชวนคุยและพูดบอกโน่นนี้นั้นที่ไอเดียสงสัยโดยที่ไม่บ่นสักคำว่ารำคาญ

 

 

 

            “ที่นี้ดูอบอุ่นดีนะ ทุกคนต่างทักทายคุณอย่างเป็นกันเอง” ไอเดียพูดยิ้มๆ รีคอนยิ้มรับนิดๆพร้อมกับจับมือไอเดียเดินเล่นไปรอบๆ

 

 

 

 

            “อาวู่ววววว...!” เสียงหอนดังขึ้นทั่วป่าทำให้รีคอนชะงักกึกพร้อมกับหันไปมองรอบๆ ไอเดียทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจ เมื่อมีหมาป่าวิ่งมาทางนี้ 3 ตัว ไอเดียจึงรีบหลบหลังรีคอนด้วยความตกใจ ก่อนที่หมาป่า 3 ตัวนั้นจะกลายเป็นร่างมนุษย์

 

 

 

            “เกิดอะไรขึ้น” รีคอนพูดถามเสียงแข็ง ชายหนุ่มสามคนมองหน้ากันก่อนจะหันมามองรีคอนด้วยสายตาจริงจัง

 

 

 

            “ลีโอเน่ แบล็คบลู และ 5 องค์รักษ์พร้อมกับหลานของขุนนางหลุยส์กำลังบุกรุกเขตแดนที่แบ่งคั้นระหว่างแวมไพร์และหมาป่า” ชายหนุ่มพูดว่า รีคอนนิ่งอึ้ง

 

 

 

            “โดยหลานของขุนนางหลุยส์ได้พูดว่า คืนคนรักของข้ามา” ชายหนุ่มพูดอีก ไอเดียตัวชาวาบเมื่อได้ยินส่วนรีคอนเองก็หันควับมามอง

 

 

 

            “สัญลักษณ์นี้เป็นของใคร” รีคอนพูดถามด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเมื่อพูดกับไอเดีย

 

 

 

            “ของ...ลูซ...และ...ดาร์ค” ไอเดียพูดเสียงแผ่วรีคอนนิ่งไปนิดเพราะไม่คิดว่าจะเป็นสัญลักษณ์ของผู้มีอำนาจในเขตแบล็คบลู

 

 

 

            “เตรียมกำลังให้พร้อม เราจะเปิดศึกกับราชาแวมไพร์” รีคอนพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

 

 

 

 

            “ไม่ได้นะ” ไอเดียรีบพูดขัดทำให้รีคอนหันหน้ามามองไอเดียอีกครั้ง

 

 

 

            “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก อย่าคิดมากว่าเป็นเพราะตัวเองเด็ดขาดนะ” รีคอนพูดอย่ารู้ทัน

 

 

 

            “แต่...อื้อออ...” ไอเดียที่กำลังจะพูดค้านกลับถูกรีคอนปิดปากด้วยการจูบอย่างแผ่วเบาต่อหน้าสายตาของชายหนุ่มด้านหลังทั้ง 3 ที่มองมาอย่างอึ้งๆ เพราะไม่เคยเห็นหัวหน้าของตัวเองจูบใครมาก่อน

 

 

 

            “ยะ...อื้อออ...หยุด...” ไอเดียพยายามพลักรีคอนออก แต่รีคอนกลับกอดรัดไอเดียแน่นกว่าเดิมแถมยังจูบไม่หยุดพร้อมกับสอดลิ้นไปกวาดทั่วริมฝีปากบางสวยอีกต่างหาก เมื่อชกชิมริมฝีปากเล็กอย่างพอใจแล้วรีคอนจึงถอนริมฝีปากออกมา

 

 

 

            “ข้าทำทุกอย่างเพื่อเจ้าได้ เดินกลับบ้านไปซะ แล้วข้าจะตามเข้าไปไม่ช้า” รีคอนพูดบอกก่อนที่ร่างกายกำยำของรีคอนจะแปลงเปลี่ยนเป็นหมาป่าสีดำทมิน

 

 

 

            “อาวู่ววว...” รีคอนหอนเสียงดังลั่นก่อนจะวิ่งตรงออกไป พร้อมกับชายหนุ่มแต่ละคนที่ออกมาจากบ้านแต่ละหลังพร้อมกับกลายเป็นหมาป่าแต่ไม่ใหญ่เท่ารีคอนวิ่งตามออกไป ไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงยกเว้นเด็กๆที่ออกมายืนอยู่หน้าบ้าน สักพักกลับมีหมาป่าสีน้ำตาลวิ่งเข้ามาพร้อมกับกลายร่างเป็นมนุษย์

 

 

 

            “หัวหน้าบอกข้าให้มาดูแลเจ้า” ชายหนุ่มพูดอย่าไม่ค่อยพอใจนักเพราะคิดว่าจะได้สู้กับพวกแวมไพร์

 

 

 

            “ผมไม่เป็นไร...ไม่ต้องมาดูแลผมก็ได้” ไอเดียพูดบอก ชายหนุ่มเลิกคิ้วนิดๆ ก่อนจะฉุดมือของไอเดียให้เดินกลับบ้าน ไอเดียก็เดินกลับเงียบๆ

 

 

 

            “เจ้าอยู่นี้ซะ อยู่ดีๆละ ถ้าไม่อยากถูกพวกลูกๆหมาป่าจับกิน” ชายหนุ่มพูดขู่ก่อนจะเดินออกมาจากบ้านพร้อมกับปิดประตูแรงๆ

 

 

 

            “ทำไมข้าต้องใจเต้นด้วยนะ...” ชายหนุ่มพูดว่าก่อนจะนั่งลงเพื่อเฝ้าไอเดียเอาไว้ตามคำสั่งของรีคอน

 

 

 

            ..

 

 

            ..

 

 

            ..

 

 

 

 

            “ข้าอยากจะเข้าไปในป่า” ดาร์คพูดบอกด้วยน้ำเสียงร้อนรน

 

 

 

            “ใจเย็นๆ” หลุยส์ที่วิ่งตามมาทีหลังพูดบอกหลานชายของตนเอง

 

 

 

            “โอ๊ะโอ้...ท่านราชาผู้ยิ่งใหญ่ของโลกแวมไพร์ทำไมถึงได้มาอยู่ในที่แบบนี้กันนะ” เสียงทุ่มต่ำเยือกเย็นดังขึ้นพร้อมกับปรากฏตัวหมาป่าตัวใหญ่สีดำทมินดวงตาสีเหลืองวาวโรจน์กำลังเดินออกมาจากมุมที่มืดที่สุด

 

 

 

 

            “ข้าได้ยินว่าเจ้าเก็บมนุษย์ได้” ลีโอเน่พูดเกริ่น

 

 

 

            “นึกว่าเรื่องอะไรที่แท้ก็มาหาอาหารนี้เอง” เสียงทุ่มพูดแขวะ

 

 

 

            “นั้นมันคนรักของข้า!” ลูซพูดว่าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ตอนนี้จิตใจกระวนกระวายไปหมด

 

 

 

            “คนรักงั้นหรอ ?แล้วทำไมคนรักของเจ้าถึงได้วิ่งเข้ามาไกลถึงในป่าลึกของข้ากันละ หื้ม?...” รีคอนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่แพ้กัน ทำให้ลูซและดาร์คถึงกับชะงัก

 

 

 

            “แถมยังร้องไห้เสียใจขอให้ข้าดับลมหายใจอันโรยรินนั้นอีกต่างหาก...” รีคอนยังคงพูดต่อ ลูซและดาร์คนิ่งอึ้ง ก่อนที่ลูซจะวิ่งตรงเข้าไปพร้อมกับเคียวประจำตัวฟันลงไปทีรีคอนแต่รีคอนกลับไวกว่าวิ่งเข้ามาตะปบร่างของลูซก่อนจะอ้าปากหมายจะกัดเข้าที่หัวของลูซแต่ดาร์ครีบวิ่งเอาดาบประจำตัวไปงัดเอาไว้ก่อน ลีโอเน่ที่เห็นดังนั้นจึงวิ่งเข้าไปถีบที่ลำตัวของรีคอนจนกระเด็นไปชนกับต้นไม้ใหญ่

 

 

 

            ตู้มม!

 

 

 

            ต้นไม้ใหญ่ในป่าหักโครมลงตามแรงกระแทกที่มหาศาล

 

 

 

            “พวกข้าต้องการตัวคนของพวกข้าคืน!!” ลีโอเน่ตะหวาดลั่น

 

 

 

 

            “ข้าไม่คืน!!! เด็กคนนั้นได้สัญลักษณ์ของข้าไปแล้ว!! ข้าไม่มีวันที่จะลบสัญลักษณ์นั้นเป็นอันขาด!” รีคอนก็ตะหวาดลั่นอย่างไม่หวาดกลัวเช่นเดียวกัน

 

 

 

            “สัญลักษณ์..” ดาร์คทวนคำอีกครั้งก่อนที่แสงสีน้ำเงินจะเปร่งออกมาจากดาบของดาร์ค

 

 

 

            “หยุดซะ” ลีโอเน่พูดเสียงเข้มทำให้ดาร์คหยุดการกระทำทุกอย่าง

 

 

 

 

            “หากเจ้าไม่คืนเด็กคนนั้นมา ข้าจะฆ่าพวกเจ้าซะ” ลีโอเน่พูดว่าเสียงเข้ม

 

 

 

            “หึ งั้นก็เปิดสงครามกันเลย...เพราะยังไง...ข้าก็ไม่คืน” รีคอนพูดว่าก่อนที่พวกของรีคอนและพวกของลีโอเน่จะพุงเข้าต่อสู้กันอย่างดุเดือด ไม่เว้นแม้แต่ ลีโอเน่ ลูซ ดาร์ค หลุยส์ เร็นโอ ที่ต้องรับมือกับเผ่าพันธุ์หมาป่าที่แข็งแกร่งที่สุดในแบล็คบลู

 

 

 

            ..

 

 

            ..

 

 

            ..

 

 

 

            “เจ้าจะไปไหน” เสียงทุ่มถามขึ้นเมื่อเห็นไอเดียเปิดประตูออกจากห้องด้วยท่าทางร้อนรน

 

 

 

 

            “ผม...ใจไม่ดีเลย ขอผมไปตรงที่ ที่พวกเขาต่อสู้กันได้มั้ย” ไอเดียพูดบอกเพราะรู้สึกใจสั่นอย่างบอกไม่ถูกรู้สึกเป็นห่วงลูซและดาร์คมากจนบรรยายออกมาไม่ได้

 

 

 

            “ไม่ได้!! คำสั่งของหัวหน้าเผ่าถือเป็นเด็ดขาด ข้าจะต้องดูแลเจ้าและไม่ให้เจ้าออกจากที่ตั้งของเผ่าเรา กลับเข้าไปด้านใน” ชายหนุ่มพูดว่า

 

 

 

            “ผมจะไป” ไอเดียพูดว่าออกมาอีก และรีบวิ่งออกจากบ้านไป ชายหนุ่มรีบวิ่งตามไปดักหน้าพร้อมกับกลายร่างเป็นหมาป่า

 

 

 

            “ข้าบอกว่าไม่ให้เจ้าไปยังไงละ!!” ชายหนุ่มในร่างหมาป่าพูดว่า

 

 

 

            “อ๊ะ!...” ไอเดียสะดุ้งตกใจจนเผลอล้มลงพื้นทำให้ชายหนุ่มในร่างหมาป่านั้นชะงักกึก

 

 

 

            “แต่ผมจะไป!” ไอเดียพูดว่าตอนนี้ใจของไอเดียสั่นแปลกๆ แถมยังเจ็บที่สัญลักษณ์ของลูซดาร์คอีกด้วย

 

 

 

            “ขอให้ผมไปเถอะนะ ขอให้ผมไปจัดการกับความรู้สึกของผมทีเถอะ” ไอเดียพูดบอก ชายหนุ่มนิ่งชะงัก ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับอ้าปากให้เห็นฟันแหลมคม ไอเดียจึงหลับตาปี๋ด้วยความกลัวในใจคิดว่าตนเองต้องถูกกินแน่ๆ

 

 

 

            พรึ่บ..

 

 

 

            “เอ๊ะ...” ไอเดียลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อชายหนุ่มอ้าปากงับเสื้อของไอเดียและดึงเหวี่ยงไอเดียขึ้นบนหลังก่อนจะออกตัววิ่งอย่างรวดเร็วจนไอเดียแทบจะไม่ทัน ใช้เวลาไม่นานไอเดียก็มาถึงที่หมาย โดยที่ไม่มีแวมไพร์หรือหมาป่ารู้เลยว่าไอเดียได้มาถึงแล้ว ไอเดียรีบกวดสายตามองหาลูซและดาร์ค ก่อนที่สายตาของไอเดียจะมองเห็นรีคอนที่กำลังวิ่งตรงเข้าใส่ลูซและดาร์คก่อนที่จะตะปบทั้งสองล้มลง รีคอนไม่ปล่อยให้โอกาสเสียเปล่ารีบวิ่งเข้าไปซ้ำทันที ลูซและดาร์คจึงได้แต่ป้องกันอย่างเดียว

 

 

 

            “ไม่นะ...” ไอเดียพูดว่าเมื่อลูซและดาร์คล้มลงไปนอนกองกับพื้น ไอเดียจึงรีบวิ่งฝ่าเหล่าแวมไพร์และหมาป่าที่กำลังต่อสู้กัน

 

 

 

            พลัก!! โครม!! เปรี้ยง!!

 

 

 

 

            เสียงการต่อสู้ยังดังลั่นป่าโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ไอเดียตาโตเมื่อรีคอนทำท่าจะใช้กงเล็บตะปบร่างของลูซและดาร์คอีกครั้ง

 

 

 

            “ไม่นะ!! หยุด!!!” ไอเดียร้องขึ้นและรีบวิ่งอย่างสุดชีวิตก่อนที่จะกระโดดไปขวางกงเล็บอันแหลมคมของรีคอนเอาไว้

 

 

 

            กึก!!

 

 

 

            ทุกอย่างหยุดชะงักเมื่อไอเดียกระโดดไปกอดร่างของลูซและดาร์คเอาไว้โดยใช้ตัวเองบังกงเล็บของรีคอน รีคอนจึงหยุดชะงักกลางอากาศก่อนจะลดกงเล็บลง

 

 

 

            “ทำไมเจ้า!...” รีคอนพูดขึ้นอย่างตกใจ ลูซและดาร์คก็ตกใจเช่นเดียวกันที่เห็นไอเดียวิ่งมาขวางตนเองเอาไว้

 

 

 

            “อย่าทำอะไรเขาเลย...ฮึก...นะ” ไอเดียสะอื้นนิดๆ เพราะคิดว่าตัวเองจะตายไปซะแล้ว

 

 

 

            “ทำไมกันละในเมื่อเจ้าอยากจะหนีเจ้าพวกนี้ไม่ใช่หรอ” รีคอนพูดถามอย่างไม่เข้าใจและรู้สึกใจเสียอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นไอเดียมาขวางเพื่อปกป้องลูซและดาร์ค

 

 

 

            “ผม...ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...ฮึก...แต่อย่าทำอะไรเขาเลยนะ” ไอเดียพูดขอออกมาอีกครั้ง

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่สิบสาม!!++++++++++

มาแล้วค่า ขอโทษที่ให้รอช้านะค่ะ

 

พอดีมีอะไรหลายๆอย่างเกิดขึ้น T^T

ความคิดเห็น