สูญองศา

ยินดีต้อนรับสู่นิยายอีโรติด ตลก โปกฮา ติดตามกันเยอะๆน๊าาาา อัฟตามใจคนแต่ง จะมีอีบุคด้วยจร้าา

บทที่ 7 ถามเสียงกระเส่า 75%

ชื่อตอน : บทที่ 7 ถามเสียงกระเส่า 75%

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2560 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7 ถามเสียงกระเส่า 75%
แบบอักษร

“เขาเป็นน้องชายฉันค่ะ” ตอบทั้งที่สติไม่เป็นปกติ งุนงงราวนั่งรถไฟเหาะ

“ไม่เห็นหน้าเหมือนกันเลย” เขาก้มลงหอมแก้มเธอแรงๆ

“ก็ไม่รู้สิค่ะ เราคนละพ่อมั๊ง” เธอหลุบตาต่ำ หาเหตุผลที่พูดแบบนั้นแต่กลับไม่พบมันในซอกหลืบหัวใจ

เมื่อความคลางแคลงละลายหายไป ความยินดีประหลาดกลับเข้ามาแทนที่ อาจจะเพราะได้รับในสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะอยากได้มากก่อน ความเวอร์จินที่เธอมอบให้ทำความคะนองของเขาเพิ่มขึ้น 

กระหยิ่มยิ้มย่องปรารถนาให้เธอชิดใกล้จวบจนพอใจ

“เรากลับห้องกันเถอะ” จมูกหนาซุกซนอยู่ซอกคอขาว ลมหายใจอุ่นรดต้นคอแทบชิด

เธอกลับมานั่งซึมกะทืออยู่บนโซฟาภายในห้องความผิดพลาดครั้งใหญ่ทำให้เธอกลายเป็นนางบำเรอโดยปริยายหญิงสาวขบคิดบางอย่าง ไหนๆก็ตกกระไดพลอยโจนแล้วก็ขออยู่กับความสุขจอมปลอมนี่สักระยะเถอะ 

จะว่าไปความรู้สึกตอนนี้ของเธอมีเขาครอบครองอยู่เกินครึ่งกิริยาเอาใจเฉกคู่รักตะลอนทัวร์ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ในต่างแดน คิดแบบนี้ก็ไม่เลวนัก อาจจะดีเสียด้วยซ้ำที่เจอสายเปย์ที่แท้จริง จ่ายไม่อั้นแบบนี้

มันตรารู้ดีว่าชีวิตเธอไม่ได้ดีเด่นอะไร หลายสถานะเหมือนเดินอยู่บนเส้นด้ายไม่เว้นแม้แต่ความรัก จะแคร์อะไรนักหนากับเยื่อบางๆมันไม่ได้การันตีว่าชีวิตคู่ของใครจะจีรังยั่งยืน ดูอย่างเพื่อนเธอแต่งงานไปแล้วก็ยังเลิกกัน หรือบางคู่ขนาดมีลูกสองลูกสามยังฟ้องอย่าขาด 

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะไหนมันก็เหมือนกัน ถึงตอนนี้เธอจะอยู่บนเส้นด้ายที่บิ่นกว่าเพราะความต่างศักดิ์ด้านการเงิน เจ็บปวดดีเหมือนกันที่รู้ว่ากระโดดลงไปในภูเขาไฟแล้วต้องตายแน่ 

ทว่าการถูกลวงให้ขึ้นมายังปากปล่องก็วาบหวามเกินต้านทาน

พร้อมรับความเสียงที่จะกระแทกเข้ามาหรือยัง? พอถามตัวเองหลายครั้งเข้าก็เห็นคำตอบเดินฝ่าหมอกหนามาชนปังกลางแสกหน้า เพลียจิตเสียเปล่า เธอต้องคิดในทางที่ดีสิ ยิ่งคิดยิ่งจมลงเหวเรื่อยๆ

“พรุ่งนี้มีประชุมเช้า” บอกกล่าวทำลายความเงียบ พลางปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด

“ฉันไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้เท่าไหร่ แต่อยากเข้าด้วยค่ะ” เธอถ่อมตน เขาจะว่าเธอเหมือนราฟหรือเปล่านะ

“ก็ดีเหมือนกันคุณจะได้เรียนรู้เอาไว้” แต่พอนึกดูอีกที “ไม่ดีกว่าคุณรออยู่นี่แหละเพราะถ้าไอ้ฟาร์รินมันเข้าด้วยผมขี้เกียจพูดกับมัน”

“แต่ฉันเป็นเลขา”

“คุณเป็นมากกว่านั้นทูนหัว” เขาเดินเข้ามาให้กกกอด วางคางสากลงไหล่มนโยกตัวเธออ้อแอ้

“อาบน้ำเถอะค่ะ” ชิงตัดบทเมื่อมือไม้เริ่มเลื้อยไม่อยู่ที่

เขาผละออกจากเธอไป เหวียงกางเกงเข้าตะกร้า พึ่งสังเกตว่าไม่ใช่แค่ซิกแพคที่ชวนมอง น่องขาที่เป็นปั้นสมชาติชาย ประกอบบั้นท้ายน่าขย้ำทำเธอระทึกใจไม่น้อย

ร่างหนาหายวับเข้าห้องน้ำไปในที่สุด สักพักกลับโผล่ออกมามองเธอตาแป๋วออดอ้อน ไม่คิดเลยว่าชาตินี้จะพบเจอการกระทำเช่นนี้จากชายผู้เย็นชาไร้หัวใจ อย่างน้อยก็คิดแบบนั้นตอนเป็นเลขาในวันแรก

“อาบน้ำให้หน่อย”

“ไม่ใช่เด็กๆนะคะ”

“น่า...นะ” ไม่พูดเปล่าชายหนุ่มเดินท่าทางองอาจออกมาด้านนอก เธอจะไม่ว่าอะไรเลยถ้าเขามีอะไรปกปิดสักนิดแต่นี่เขาโยนอันเดอร์แวร์สีขาวทิ้งไปแล้ว เธอตาค้างพ่อเจ้าประคุณก็ย่ำพรมหน้าตาเฉยไม่สะเทินอายแต่อย่างใด

โอ้ว..เธอต้องเรียกหาพระเจ้าหรือใครดี 

เอริคเดินอวดกายที่ภาคภูมิใจหนักหนา พึงยินดีให้เธอเห็นเสียเต็มประดา ลำกายตั้งขึงผงาดตื่นตัว มันตราหน้าเห่อร้อน หูอื้อตาลายไปชั่วขณะ  และต้องเอามือปิดแก้มเมื่อเขาใกล้เข้ามาเรื่อย

ในตอนแรกกะอาบน้ำชำระกายในรูปแบบปกติแต่พอนึกถึงคนตัวเล็กเมื่อคืนแล้วอดไม่ได้จริงๆอยากแกล้งแหย่เล่นดูซิเธอจะมีการตอบสนองเช่นไร เสียงฝีเท้าดังเข้าใกล้ ใบหน้าแดงจัดขวยเขินที่เขามองว่ามีเสน่ห์เร้าใจ ปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่าในบัดดล

“อาบน้ำด้วยกันนะ” ไม่ว่าเปล่า เขารูดเธอเข้าหากายจนชิด ดึงไหล่บางให้หยัดยืนแนบอกมองภรรยาทางพฤตินัยที่ไม่ขยับเขยื้อน “ป๊ะ” เขาผละออกจ้องมองใบหน้าเลือดฝาดบาดใจ เปลื้องผ้าอีกฝ่ายอย่างเบามือ ตะขอบราเซียร์ปลดปุก ทรวงอกเต่งตูมตระกาลตาจนต้องร้องหึม!เสียดาย

“ฉันยังเจ็บอยู่” เธอเผลอพูดออกไป ก็เธอยังไม่หายดีจริงนี่น๊า

“ผมรู้” เสียงห้าวนุ่มแหบแห้ง ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน “เราจะไม่เกินไปจากนี้จนกว่าคุณจะดีขึ้น” คำสัจนั้นอาจทำเธอใจชื้นทว่าคนพูดปวดลำกายหนึบจวนระเบิด

เขาจูงมือเธอผู้เปลือยเปล่าเข้าห้องน้ำ ภาพนั้นเฉกเช่นอดัมกับอีฟเดินเล่นที่สวนอีเดนก็ไม่ปาน ชายหนุ่มปล่อยน้ำอุ่นรินรดสองร่างภายใต้ฝักบัว เขายืนเบี่ยงข้างเพื่อไม่ให้ มันไปทิ่มเธอแต่ก็ยังแอบเฉียดบันเอวคนตัวเล็กอยู่ดี

หญิงสาวหันหนีไม่กล้ามอง 

กระนั้นสายตายังเผลอจับจ้องไปที่ความเข้มแข็งเต่งตึงพ่วงมากับความตึงเปรี๊ยร้อนจัดแทบหลอมบันเอวเธอให้ละลาย 



ความคิดเห็น