หอหมื่นอักษร

สามีภรรยาพานพบ บิดามารดาและบุตรสาว ครอบครัวพร้อมหน้า ขาดก็แต่กู้เซิงเซียว...

ตอนที่ 7 ไร้ค่า (4)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 ไร้ค่า (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 15k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2560 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 ไร้ค่า (4)
แบบอักษร

ว่าอย่างไรนะ

เวลานี้ ทุกคนล้วนคิดว่านางบ้าไปแล้ว

พลังอยู่แค่ขั้นที่สองกลับอวดดีอยากจะต่อสู้กับพลังขั้นห้า นางแน่ใจว่าตัวเองไม่บ้าหรืออย่างไร

“ท่านปู่ ข้ารับคำท้า!”

ยังไม่ทันฟังคำของหลิงอี้ คุณชายน้อยหลิงยืนขึ้นอย่างรวดเร็ว มองกู้รั่วอวิ๋นอย่างได้เปรียบ

“กู้รั่วอวิ๋น เจ้ารนหาที่ตายเอง! ข้ารับคำท้าทายของเจ้า คอยรับมือให้ดีล่ะ!”

“ช้าก่อน!”

คุณชายน้อยหลิงกำลังจะลงมือ ฉับพลันก็มีเสียงดังขึ้นมาห้ามขัดการลงมือของเขา

เขาชักมือกลับ พูดยิ้มเยาะ “ทำไม กลัวแล้วล่ะสิ ถ้าหากว่าเจ้ากลัวก็คุกเข่าลงคำนับท่านปู่สามครั้ง ไม่แน่ข้าอาจจะไว้ชีวิตเจ้า!”

กู้รั่วอวิ๋นยิ้มมุมปาก “ถ้าหากว่าข้ากลัวก็คงไม่ท้าเจ้าหรอก แต่ว่า การต่อสู้ที่ข้าพูดไม่ใช่วันนี้ แต่เป็นหนึ่งเดือนหลังจากนี้!”

“ฮ่าๆ!” คุณชายน้อยหลิงหัวเราะร่า “กู้รั่วอวิ๋น ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าอยากจะใช้ชีวิตอยู่ต่ออีกหนึ่งเดือนใช่หรือไม่ ข้าก็ไม่ใช่คนที่ไม่มีน้ำใจไมตรี อย่างนั้นข้าจะให้เจ้ามีชีวิตอยู่อีกสักเดือน ท่านปู่ พวกเราไปกันเถอะ หลังจากนี้หนึ่งเดือน ข้าค่อยมาฆ่าคนไร้ประโยชน์ที่ควรจะตายไปตั้งนานแล้ว! และก็ดีจะได้ประหยัดเสบียงของจวนแม่ทัพด้วย!”

คำพูดนี้ถือว่าชัดเจนแล้ว การที่ข้าคุณชายน้อยหลิงฆ่ากู้รั่วอวิ๋นนั้น ทั้งหมดนี้ก็เพื่อจวนท่านแม่ทัพ เลี้ยงคนไร้ประโยชน์เช่นนี้ช่างเปลืองเสบียงเสียจริง จวนแม่ทัพของพวกท่านไม่เพียงแต่ไม่สามารถตำหนิข้าได้ แต่ยังจะต้องขอบคุณข้า!

มองด้านหลังสองคนหนุ่มแก่ตระกูลหลิงจากไป สีหน้าของท่านนายพลกู้ดูแย่ยิ่งนัก

สำหรับเขาแล้ว กู้รั่วอวิ๋นจะตายก็ตายไป เพียงแต่อย่ามาตายด้วยน้ำมือของเขาก็พอ แต่เจ้าคนไร้ประโยชน์ที่ใจกล้าบ้าบิ่นนี้อยากจะต่อสู้กับคุณชายน้อยตระกูลหลิง! นี่ไม่ใช่ว่าจะทำให้จวนแม่ทัพต้องขายหน้าหรืออย่างไร

ถ้าไม่ใช่เพราะนาง ตนเองก็คงไม่ต้องถูกคนตระกูลหลิงทำให้อับอายขายหน้า!

“หึ!”

คิดมาถึงตรงนี้ ท่านนายพลกู้หายใจเข้าลึกๆ สะบัดเสื้อเดินออกไปจากห้องรับแขกโดยไม่บอกกล่าว ตั้งแต่เริ่มจนจบ ไม่ได้หันไปมองกู้รั่วอวิ๋นเลยแม้แต่น้อย...

“กู้รั่วอวิ๋น เจ้านี่ไม่ได้ดูกำลังของตัวเองเลยจริงๆ”

กู้พ่านพ่านมองเหยียดหยามกู้รั่วอวิ๋น พูดดูถูกว่า “ใจกล้าอยากจะท้าสู้คุณชายน้อยตระกูลหลิง เจ้ารู้หรือไม่ว่าคุณชายน้อยตระกูลหลิงเป็นใคร ท่านอาของเขาเป็นพระสนมที่​่ฮ่องเต้ทรงโปรดปราน ยิ่งกว่านั้นยังเป็นลูกศิษย์อาจารย์ที่มีฝีมือขั้นสูงสุดของเมืองชิงหลง มีคนที่มีฝีมือขั้นสูงสุดของเมืองชิงหลงเป็นอาจารย์ เขาจะมากลัวพี่เจ้ารึ”

หลังจากพูดจบ กู้พ่านพ่านพ่นลมหายใจ หันหลังกลับไปอย่างไม่ชายตาแล


ณ ด้านหลังของภูเขา ลมพัดเย็นสบายเป็นช่วงๆ

กู้รั่วอวิ๋นนั่งอยู่บนหิน หลับตาลงคิดไตร่ตรอง

ทันใดนั้น นางลืมตาขึ้น สายตาแพรวพราวดั่งแสงไฟ

“เดี๋ยวนะ เจดีย์เทพโบราณล่ะ ไม่รู้ว่าตอนนี้เจดีย์เทพโบราณเป็นอย่างไรบ้าง...”

วันนั้น ถ้าหากไม่ใช่เพราะเจดีย์เทพโบราณขัดขวางนาง นางก็คงจะตายไปพร้อมกันกับพวกเซี่ยหมิง และก็คงไม่ต้องเก็บซ่อนจิตวิญญาณตนเองไว้...

ณ ตอนนี้นางยังคงมีโอกาสที่จะกลับเข้าไปที่ภูเขาตงเยว่เพื่อที่จะแก้แค้นให้กับท่านแม่และท่านตา!

ทว่า เจดีย์เทพโบราณได้เข้าไปผสมรวมกับร่างกายของนางแล้ว ทำอย่างไรถึงจะนำออกมาได้กันล่ะ

“ช่างมันเถอะ ข้าดูก่อนแล้วกันว่าเจดีย์เทพโบราณอยู่ส่วนไหนของร่างกายข้ากันแน่!

จากนั้น กู้รั่วอวิ๋นหลับตา ใช้ดวงจิตกวาดไปทั่วร่างกายของตนเอง

และเวลานี้ นางค้นพบว่าดวงจิตของตนเองมีขนาดใหญ่กว่าคนทั่วไป

เป็นที่ทราบกันว่า เมื่อจอมยุทธ์เริ่มที่จะฝึกพลัง พลังทั้งหมดจะถูกรวมกันอยู่ที่ดวงจิต และเมื่อดวงจิตเต็มไปด้วยพลังแล้ว ถึงจะฝ่าด่านต่อไปได้

โดยทั่วไปแล้วดวงจิตของจอมยุทธ์จะมีขนาดเล็ก แต่ดวงจิตของกู้รั่วอวิ๋น กลับมีขนาดเหมือนมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ นี่คือเหตุผลที่ทำให้นางฝึกพลังได้ช้า

แต่เมืองชิงหลงอย่างไรเสียก็ไม่มีผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง และก็ไม่มีใครรู้ข้อดีของการที่มีดวงจิตที่มีขนาดใหญ่

พลังยิ่งถดถอย อุปสรรคก็ยิ่งเยอะ ถ้าอยากจะทำลายอุปสรรค ก็ต้องเรียนรู้ที่จะเป็นจอมยุทธ์

และการที่มีดวงจิตขนาดใหญ่ ก็จะทำให้เป็นจอมยุทธ์ที่ยิ่งแข็งแกร่ง ถ้าหากว่าชาติที่แล้วนางมีดวงจิตที่ใหญ่เช่นนี้ อาจจะฝ่าด่านพลังชั้นสูงไปได้จนถึงขั้นเทพแห่งการต่อสู้ แม้ว่าจะเป็นที่ภูเขาตงเยว่ เทพแห่งการต่อสู้ก็ถือว่ามีจำนวนน้อย ดังนั้น หากถึงขั้นนี้ได้ ก็จะถือว่าตนเองเป็นเทพแห่งการต่อสู้

เจ้าควรที่จะต้องรู้ว่านักสู้อันดับหนึ่งของเมืองชิงหลงก็ยังไม่ถือว่าเป็นเทพแห่งการต่อสู้ชั้นสูง แสดงให้ว่า เทพแห่งการต่อสู้นั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน...

“เอ๊ะ”

ทันใดนั้น กู้รั่วอวิ๋นค้นพบเจดีย์สีม่วงองค์เล็กอยู่ในดวงจิต ก็ดีใจในทันที “เจดีย์เทพโบราณ ในที่สุดข้าก็เจอเจ้าแล้ว...”

ตูม!

มีแรงระเบิดดังออกมาดวงจิตเข้าสู่สมองของกู้รั่วอวิ๋น ทำให้ศีรษะของนางสั่นสะเทือน หลังจากที่นางได้สติ ก็มีอาภรณ์สีม่วงปรากฏอยู่ที่ด้านหน้าของนาง...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น