ดาวเหนือ/ นิยม

ขอบคุณทุกๆ คนที่ให้ความสนใจพ่อเข้กับน้องบุปผานะคะ ขอบคุณสำหรับกำลังแรงใจไม่ว่าจะทั้งคอมเม้นต์ ไลค์ แชร์ ดาว เหรียญ หรือกุญแจนะคะ และทั้งหมดนี้ก็คือยาแก้ขี้เกียจดีๆ นี่เองค่ะ แฮ่ๆ ขอบคุณมากๆ นะคะ ร้ากกกกก

สปอล์ยภาค 2 เจิมมมม

ชื่อตอน : สปอล์ยภาค 2 เจิมมมม

คำค้น : ลิขิตรักกุมภีล์ ดาวเหนือ/นิยม จระเข้ เมียจระเข้ แฟนตาซี อดีต ปัจจุบัน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 67

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2560 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สปอล์ยภาค 2 เจิมมมม
แบบอักษร

​สปอล์ย ภาคสอง


มือทั้งสองข้างถูกยกมาดู นางพลิกมือช้าๆ ทว่าดวงตากลับสั่นไหว ดวงหน้างามชะโงกส่องลงบนผิวน้ำ ความผุดผาดงดงามเป็นหนึ่งนี้นางไม่ใคร่ใส่ใจ ทว่าสิ่งที่นางสงสัยคือ...

"เราเป็นใคร?"

........


เขากำลังตามหาบุตรชายทั้งสองของตน...น่าโมโห อำมาตย์เหล่านั้นกล้าดีอย่างไรถึงปล่อยบุตรชายของเขาให้หายไปทั้งๆ ที่ช่วยกันดูแลตั้งหกคน!

ด้วยความเป็นห่วงจึงเร่งรุดออกตามหาบุตรชาย ไม่นานจึงพบว่าบุตรของตนกำลังถูกเสือดาวขนาดใหญ่รังแกอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่!

เจ้าแห่งกุมภีล์เกิดโทสะ เขาเร่งเข้าไปด้วยความเร็วแล้วเตรียมส่งกำลังไปยังเสือดาวตัวนั้น ทว่าพลังที่ส่งไปกลับย้อนกลับมาในทันทีจนเขาที่ยังไม่ทันตั้งตัวชะงัก

อยู่ๆ ก็มีสตรีทั้งร่างปกคลุมด้วยสีขาว ทั้งยังปกปิดใบหน้าด้วยผ้าขาวบางมายืนขวางทางเขาไว้ และเสือดาวตัวนั้นได้หายไปโดยที่เขาไม่รู้ตัว

"เจ้าเป็นใคร"  เขากัดฟันถาม

"เราควรถามท่านมากกว่า เหตุใดจึงรังแกได้แม้กระทั่งเด็กตัวเล็กๆ" 

เสียงหวานที่กล่าวออกมาช่างคุ้นหูเหลือเกิน ทว่าความโกรธกลับทำให้เขาตอบนางกลับด้วยเสียงแข็งกร้าวและส่งรังสีเข่นฆ่าออกมาจากร่างกาย

"นั่น'บุตร' ของข้า"

l"ต้องขออภัยที่เราไม่อาจเชื่อท่านได้ เด็กคนนี้เป็นคนของเรา ได้โปรดหลบไปเสียเถิด"

กล่าวจบนางก็สะบัดชายกระโปรงพลิ้วไหวหันหลังให้เขา แล้วเดินไปยังบุตรชายเขาที่นั่งหลับอยู่หลังต้นไม้ในทันที

...

นางช่างจองหองนัก!

เขาไม่รอช้า รีบส่งร่างกายตนเองไปทางบุตรของตนแล้วอุ้มขึ้นมาแนบอก ก่อนจะปรายตามองนางแล้วเอ่ยออกมา

"อย่าได้แตะต้องบุตรของข้า"

สตรีชุดขาวจ้องสบตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ นางเชิดหน้าขึ้น

"เขาก็เป็นบุตรของเรา" ...ถึงจะเป็ยบุตรบุญธรรมก็ตามเถิด...นางคิดในใจ

"เขามีมารดาเพียงหนึ่ง!"

"ทางที่ดีท่านควรปล่อยเขาเสีย!"

"ข้ามศพข้าไปก่อนเถิด!"

ไม่นานทั้งสองก็โรมรันพันตูอย่างไม่มีผู้ใดยอมแพ้ ร่างเล็กของบุตรแห่งราชันย์กุมภีล์ถูกวางไว้บนกิ่งไม้หนาใหญ่ นอนหลับสบายไม่รับรู้ถึงสงครามขนาดย่อมภายใต้ต้นไม้นั้นเลย

ร่างหนึ่งในอาภรณ์สีดำ อีกร่างในอาภรณ์สีขาว เมื่อมองดูการต่อสู้ของทั้งสองและการขยับร่างกายช่างเหมือนกับหยินหยาง ทั้งคู่มีความดึงดูดกันอย่างประหลาด

เวลาผ่านไป ทั้งสองต่างไม่มีใครเพลี่ยงพล้ำ จนกระทั่งราชันย์กุมภีร์ดึงชายผ้าผูกเอวของคู่ประมือได้ เขาจึงดึงเข้ามาหาตัวทันที

และนั่นทำให้สตรีในชุดขาวเสียหลัก  ชายผ้าหลุดตามแรงกระชาก ร่างกายหมุนตามแรงดึงจนกระทั่งผ้าปิดใบหน้าหลุดไปตามแรงลม

รู้ตัวอีกที ใบหน้าของนางก็แนบสนิทอยู่กับอกของเขาเสียแล้ว!

"ไหน..ขอดูใบหน้าของจอมโจรที่ริขโมยบุตรของราชันย์กุมภีล์ผู้นี้สิ"

นางตวัดใบหน้ากลับมาแล้วถลึงตามองสบเขากับดวงตาคมทันที

"!!!"

วินาทีนั้น..ร่างของเขาราวกับถูกแช่แข็ง

"บุปผาสวรรค์..."





เจิมมาค่ะเจิมมา

มีใครเดาทางกันได้ไหมฮะ

สปอล์ยภาคสองค่ะ  เขาเจออกัน เอ๊ะ! จริงเหรอ??

แล้วยังไงนะ?

เม้นเข้ามาคุยกันเยอะๆ เด้อ

อิอิอิ พบกันเร็วๆนี้ฮะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}