น้ำมิ้ม

โรแมนติก เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามค่ะ เป็นอีกเรื่องที่ฉีกแนวของไรท์นะ แต่รับรองว่าสนุกค่า ^^

รีไรท์ / ตอนที่ 5 - 2 (ขอใช้ตัวช่วยค่ะ!)

ชื่อตอน : รีไรท์ / ตอนที่ 5 - 2 (ขอใช้ตัวช่วยค่ะ!)

คำค้น : เดิมพันรักเจ้านายสุดแสบ, เจ้านาย , หัวใจ , แต่งงาน , เพลย์บอย , สัญญารัก , มรดก , 18+ , เจ้านายลูกน้อง , เลขา

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 246

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีไรท์ / ตอนที่ 5 - 2 (ขอใช้ตัวช่วยค่ะ!)
แบบอักษร

​บรรยากาศในยามเช้าหน้าบริษัทเคเคกรุ๊ปยังคงคึกคักเช่นเคย แม้ว่ามินทิราจะไปถึงบริษัทในช่วงสายแล้ว หากห้องทำงานของกานต์ยังคงว่างเปล่า หญิงสาวจึงกดเบอร์โทรศัพท์จิกชายหนุ่มไม่ยั้ง

“ยัง ยังไม่เข็ดอีก...อย่าหาว่ามินทิราคนนี้เป็นขาโหดแล้วกัน คุณกานต์”

หญิงสาวกดวางโทรศัพท์พลางคว้ากุญแจรถก้าวออกไป จนพนักงานรักษาความปลอดภัยที่เพิ่งหาที่จอดรถให้เธอได้ ต้องมาขยับไม้กั้นออกอีกครั้งให้มินทิราขับรถออกไปอีกรอบ

ทันทีที่มาถึงหน้าห้องของกานต์ มินทิราก็ลังเลใจเล็กน้อยด้วยกลัวว่าจะเข้าไปจ๊ะเอ๋กับอีกฝ่ายแบบคราวที่แล้วอีก จึงเลือกที่จะกดออดแล้วรอชายหนุ่ม หากหญิงสาวกดจนปุ่มแทบจะพังแล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเขาจะออกมา มินทิราจึงตัดสินใจไขกุญแจเข้าไป คราวนี้ในห้องเพนท์สูทสุดหรูหราไม่มีวี่แววของสิ่งมีชีวิตใดๆเลย จนมินทิราประหลาดใจ

หญิงสาวกดเบอร์โทรศัพท์หาชายหนุ่มอีกครั้ง แต่ก็ไร้สัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่คุณเรียก

“อย่าให้ฉันรู้นะว่าคุณอยู่ที่ไหนคุณกานต์ .....โธ่เอ้ย! แล้วฉันจะประชุมวางแผนการตลาดได้ยังไงเนี่ย”

มินทิราโมโหจนแทบอยากจะเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้ง หญิงสาวเดินกระแทกส้นออกจากห้องชายหนุ่มไปอย่างหงุดหงิด ก่อนจะปิดประตูห้องเพนท์เฮ้าส์หรูอย่างแรงจนเกือบพัง แต่ในขณะที่กำลังยืนรอลิฟต์อย่างหงุดหงิดอยู่นั้น เธอก็เห็น “แซนดี้” แม่ลูกครึ่งเผือกอกตู้มถือถุงโจ๊กที่เจ้าหล่อนคงจะไปหาซื้อเป็นมื้อเช้า เดินสวนออกมาจากลิฟต์ลอยหน้าลอยตาผ่านหน้ามินทิราไปอย่างเยาะเย้ย

“คุณ...คุณคะ ดิฉันขอรบกวนสักครู่”

มินทิรารีบเดินเข้ามาดักหน้า พลางคุยกับแม่ลูกครึ่งสาวอกภูเขาไฟที่ตอนนี้มันเด้งชี้หน้าเธอตรงระดับสายตาพอดิบพอดี ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายมองลงมามินทิราจึงรู้สึกเหมือนกับว่า เธอกำลังถูกแม่มะพร้าวนี่เหวี่ยงใส่ทางสายตาและหน้าอก

“คุณพอจะติดต่อคุณกานต์ได้มั้ยคะ ดิฉันมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับเขา”

“กานต์เขาคงไม่ว่างจะคุยกับเธอ เพราะเขาน่าจะยังไม่ตื่น”

“แต่ฉันเข้าไปดูในห้องเขาแล้ว เขาไม่ได้นอนอยู่ที่นั่น”

แซนดี้ส่ายหน้าคล้ายกับจะตำหนิว่าเธอช่างรู้น้อย พลางบอกกับมินทิราราวกับเป็นผู้ที่กำชัยชนะเอาไว้อย่างสิ้นเชิง

“เขานอนที่ห้องฉันจ้ะแม่หนูน้อย....ห้องติดๆกันนั่นไง เขาเพิ่งซื้อให้ฉันเมื่อวานนี้เอง”

มินทิราเบิกตาโตกับข้อมูลใหม่...นี่เขาถึงขนาดซื้อห้องใหม่เพื่อจะได้หลบเธออย่างนั้นเหรอ? หนอย.. อย่าคิดว่าจะหนีฉันพ้น! หญิงสาวเข่นเขี้ยวอย่างอาฆาต ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องที่แซนดี้บอกเธอเมื่อครู่ พลางกดออดระรัว ในขณะที่แซนดี้ยืนมองอย่างระอาใจ .... แม่สาวคนนี้นี่ช่างตื้อและดื้อดึงจริงๆ

เสียงออดดังไม่เกิน 3 ครั้ง ประตูก็เปิดออก พร้อมกับร่างหนาล่ำสันที่พันเพียงผ้าเช็ดตัวโถมเข้าฟัดมินทิราแบบที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัว

“กรี๊ดดดดด...............”  

มินทิราหวีดร้องเสียงดังเมื่อมือหนาตะปบไปที่หน้าอกของเธอแบบเต็มๆในขณะที่อีกมือตวัดเอวรั้งตัวเธอไปจนชิดพร้อมกับริมฝีปากหนาที่บดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน

“กรี๊ดดดดด.......”

คราวนี้เสียงร้องมาจากแม่นางแบบสาวลูกครึ่งแทน แซนดี้ถลาเข้ามาแยกทั้งคู่ออกจากกันด้วยความหึงหวง จนถุงโจ๊กแกว่งไปโดนลูกรักอีกฝ่ายที่แทบทะลุผ้าเช็ดตัวออกมา เป็นผลให้กานต์กระโดดถอยออกมาอย่างไวพลางร้องโอดโอยกุมปืนใหญ่เอาไว้อย่างเป็นห่วง

“โอ้ย...ร้อนๆๆๆ อ้าวแซนดี้....อ๊ะ ยัยเตี้ย! นี่มาได้ไงเนี่ย”

สองสาวที่ยืนประจันหน้ากันนั้นกำลังคุกรุ่นทั้งคู่ แต่ด้วยอารมณ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แซนดี้นั้นแทบจะกินเลือดกินเนื้อมินทิรา หากมินทิราที่เพิ่งโดนปล้ำจูบแล้วยังมาโดนอีกฝ่ายชี้หน้าใส่ก็ยิ่งโมโหหน้าดำหน้าแดงใส่ผู้ชายคนเดียวที่เป็นต้นเหตุ

“คุณมันแย่ที่สุดเลยคุณกานต์ ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือกันแบบนี้แสดงว่าคุณอยากแต่งงานกับฉันใช่มั้ย”

“แต่งงาน!....นี่มันอะไรกันคะกานต์ อธิบายมาให้ดีๆนะคะไม่งั้นคืนนี้...อด!”

แซนดี้ถลึงตาใส่แฟนหนุ่มอย่างโกรธจัด หากกานต์ได้แต่ยืนหน้าทำหน้าอ้อนวอนต่อคู่ขา พลางหันไปตำหนิมินทิราอย่างรุนแรง

“เพราะเธอคนเดียว ยุ่งไม่เข้าเรื่อง กลับไป! แล้วไม่ต้องมาที่นี่อีก”

“ฉันไม่ไป จนกว่าคุณจะเข้าบริษัทไปพร้อมๆกับฉัน ทุกคนรอคุณเข้าประชุม คุณจะมามัวแต่กกผู้หญิงอยู่อย่างนี้ไม่ได้นะคะ มันทำให้ฉันเดือดร้อน”

“แต่ฉันจะเดือดร้อนก็เพราะเธอ เมื่อไหร่เธอจะเลิกวุ่นวายกับฉันเสียทีห๊ะ?...โน่นไปหาพ่อฉันเลย แล้วไปบอกพ่อฉันด้วยเลยว่า ฉันยินดีให้เธอมาเป็นแม่เลี้ยง ดีกว่ามาเป็นเมียฉัน”

กานต์ตวาดใส่หญิงสาวอย่างอารมณ์เสีย โดยที่ไม่ทันสังเกตว่าจู่ๆมินทิราก็นิ่งงันไป พลางถามเสียงสั่นระริก

“คุณว่าอะไรนะคะ...จะให้ฉันมาเป็นแม่เลี้ยงคุณอย่างนั้นเหรอคะ”

“ใช่...ถ้าอยากรู้อะไรเพิ่มเติมก็ติดต่อประธานเกื้อ พ่อของฉันได้เลย เชิญ....”

ชายหนุ่มออกปากไล่อย่างไม่ไยดี หากมินทิรารู้สึกก้าวขาไม่ออก สองพ่อลูกนี้เล่นตลกอะไรกับเธอกันแน่ ไหนท่านประธานบอกว่าหากเธอแพ้เดิมพันเธอจะต้องแต่งงานกับกานต์ลูกชายของเขา แต่นี่กลับกลายเป็นว่ากับพ่อหรือลูก ใครก็ได้คนใดคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ....

มินทิราแค่นยิ้มให้กับตัวเอง...เงินห้าสิบล้านบาท ทำให้เธอกลายเป็นผู้หญิงไร้ศักดิ์ศรีได้ขนาดนี้ได้ยังไง?

ไม่ได้! ...เธอจะทำตัวเองให้ไร้ศักดิ์ศรีเหมือนที่ปิติพลทำกับเธอไม่ได้ 

มินทิราปรายสายตามองชายหนุ่มตรงหน้าเธออย่างเจ็บใจ ก่อนที่จะเชิดศีรษะขึ้นอย่างทะนงตน ...เธอจะทำให้สองพ่อลูกนี้สยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าเธอให้ได้!

……………………………………

มินทิราขับรถกลับมาที่บริษัทคนเดียวอีกครั้ง ถึงแม้ว่าเธอจะคว้าน้ำเหลวในการลากตัวกานต์มาทำงานในวันนี้ หากหญิงสาวก็เก็บคำหยามเหยียดของกานต์ไปขบคิดอย่างไตร่ตรอง .... ถ้าในเมื่อประธานเกื้อก็เป็นหนึ่งในตัวเลือก เธอก็จะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสเสียเลย

“แล้วพวกคุณจะต้องเสียใจที่ทำกับฉันแบบนี้”

มินทิราพึมพำพลางยืนสูดลมหายใจลึกๆเข้าปอดอย่างเรียกความกล้า ก่อนจะเคาะประตูห้องทำงานของท่านประธานแห่ง เคเค กรุ๊ป

“เข้ามา...” เสียงห้าวที่เอ่ยอนุญาตทำให้มินทิราก้าวเดินมายืนตรงหน้าบุรุษฉกรรจ์ที่ยังคงไม่ละสายตาจากเอกสาร หากยังไม่ทันจะอ้าปากรายงาน เกื้อก็เอ่ยดักคออย่างรู้ทัน

“ไปตามเจ้ากานต์มาทำงานไม่ได้ละสิ .... จะให้ฉันจัดการให้มั้ย”

“ดิฉันจะไม่รบกวนท่านประธานในเรื่องนั้น แต่ดิฉันอยากจะรบกวนท่านประธานเรื่องอื่นได้มั้ยคะ”

 “ลองว่ามาสิ ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรง ฉันจะจัดการให้”

 “ดิฉันอยากเปลี่ยนหัวหน้าทีมการตลาด ดิฉันไม่เอาคุณกานต์แล้วได้หรือเปล่าคะ”

 “หมายความว่ายังไง ... จะไม่ให้กานต์เป็นหนึ่งในทีมงานของเธออย่างนั้นเหรอ” คราวนี้เกื้อเงยหน้าขึ้นสบตากับอีกฝ่าย พลางเลิกคิ้วขึ้นมองหญิงสาวด้วยแววตาที่หลากหลาย ทั้งแปลกใจและไม่ไว้วางใจ

“ค่ะ ตอนนี้คุณกานต์ไม่ให้ความร่วมมือ ทำให้ดิฉันทำงานไม่ได้เลย ถ้าขืนยังปล่อยเวลาให้เสียเปล่าทั้งๆที่งานไม่ได้เริ่มต้นแบบนี้ แผนการตลาดที่ดิฉันวางไว้เกรงว่าจะผิดพลาดค่ะ...ขออนุญาตเรียนตามตรงนะคะ ดิฉันไม่อยากแต่งงานกับคุณกานต์ ไม่ว่ายังไงดิฉันจะทำกำไรให้ทะลุเป้าเกิน 50% ให้ได้ค่ะ”

ประธานเกื้อฟังที่มินทิราอธิบายจนจบ พลางจ้องมองหญิงสาวร่างเล็กที่ยืนตรงข้ามกับเขาอย่างครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นการเป็นงาน

“ฉันเสียใจที่ต้องปฏิเสธเธอนะมินทิรา ฉันอยากให้กานต์เรียนรู้การทำงานอย่างจริงจังถึงให้เขามาร่วมโปรเจ็คต์นี้ ฉันอนุญาตทุกอย่างถ้าเธอต้องการจัดการกับลูกชายของฉัน แต่ฉันจะไม่ยอมให้กานต์หลุดออกจากแผนการตลาดในครั้งนี้เด็ดขาด”

มินทิราจ้องมองบุรุษเต็มตัวตรงหน้าพลางครุ่นคิดในสิ่งที่เกื้อเอ่ยออกมาทุกถ้อยคำอย่างคาดไม่ถึง ท่านประธานมาเหนือเมฆกว่าเธอหลายขุม ไม่ว่าพนันครั้งนี้ใครจะเป็นผู้ชนะเดิมพัน แต่ผู้ชายตรงหน้าได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง!

เกื้อกำลังปูทางให้ลูกชายตัวเองโดยใช้เธอเป็นคนสร้างถนนสู่ความสำเร็จนั่นด้วยการเดิมพันที่เป็นความลับในครั้งนี้ ผลกำไรที่เธอเพียรพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เป้าเกิน 50% สุดท้ายข่าวที่ออกไปก็คือ ...กานต์ลูกชายคนเดียวของประธานเกื้อนำทีมการตลาดสร้างกำไรให้บริษัท เคเค กรุ๊ป!

เธอประมาทสิงห์ร้ายเจนสนามอย่างประธานเกื้อมากเกินไป....

“ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวช่วยเพิ่ม...เพราะคุณกานต์เป็นตัวถ่วงมากกว่าจะเป็นหัวหน้าทีมการตลาดของดิฉันค่ะ”

“สิ่งของทุกอย่างย่อมต้องการข้อแลกเปลี่ยน ...ถ้าเธอจะขอตัวช่วย”

มินทิราท่องขันติในใจรัวๆ เธอต้องอดทนถ้าอยากจะเอาชนะพ่อลูกคู่นี้ เธอต้องอดทนให้ผ่านพ้นสามเดือนนี้ไปให้ได้

เกื้อลุกขึ้นพลางเดินอ้อมโต๊ะทำงานตัวเขื่องเพื่อมาประจันหน้ากับหญิงสาวที่สูงเพียงแค่อกของเขา ใบหน้าเรียวเข้มที่ก้มลงมาใกล้จนมินทิราเห็นไรหนวดเหนือริมฝีปากหยักหนานั้นทำเอาหญิงสาวใจสั่น และไม่สามารถหยุดเสียงในหัวตัวเองที่กำลังกรีดร้องดังลั่นๆว่า ‘เซ็กซี่’ ได้เลย

“เธออยากได้อะไรเป็นตัวช่วยล่ะ”

เสียงกระซิบจากริมฝีปากและไรหนวดเข้มของบุรุษฉกรรจ์ตรงหน้านั้นทำเอามินทิราสมองเบลอไปกะทันหัน ในหัวยังมีเสียงกู่ร้องที่ดูจะดังกว่าเดิม.... เซ็กซี่มากกกกกกกกกกก

“ขะ ขอ....ขอให้คุณเกื้อ เอ่อ ท่านประธานเป็นที่ปรึกษาและลงนามเอกสารแทนคุณกานต์ได้มั้ยคะ”

“ค่าที่ปรึกษาและค่าอ้างชื่อฉันบังหน้า 1 ครั้ง ต่อ 1 คืน เธอโอเคมั้ยละมินทิรา”

ฟู่ว*!* ปุ้ง*!ปุ้ง!ปุ้ง!* คราวนี้เสียงในสมองเธอระเบิดตัวเองกลายเป็นทุ่งข้าวสาลีไปแล้ว ในขณะที่ใบหน้าคมเข้มของบุรุษตรงหน้ายังคงยิ้มละไมราวกับสิงโตที่กำลังจะกางเล็บตะปบเหยื่อที่มาสังเวยถึงที่

“ฉันให้เธอเลือกได้ตามสะดวกใจ ...จะใช้ฉันเป็นตัวช่วยหรือไม่ใช้ ฉันไม่บังคับทั้งนั้น”  

มินทิราเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายพลางอดนึกถึงคำพูดของกานต์ไม่ได้.. หรือว่านี่คือสิ่งที่กานต์บอกเธอ การแต่งงานที่ถ้าผลลัพธ์ตอนท้ายเธอไม่ใช่ผู้ชนะ และเธออาจจะต้องเสี่ยงดวง ว่าใครจะกลายมาเป็นเจ้าบ่าวของเธอ กานต์ หรือว่า...เกื้อ!

 “ตกลงค่ะ....”

“เธอว่าอะไรนะ? ” คราวนี้เป็นประธานเกื้อบ้างที่เป็นฝ่ายตกใจ ในขณะที่มินทิราเชิดหน้าขึ้นอย่างหมายมาด

“ดิฉันขอใช้ตัวช่วยค่ะ และจะจบทุกอย่างใน 3 เดือน หวังว่าท่านประธานจะรักษาคำพูดนะคะ...ขอบพระคุณที่ให้ตัวช่วยดิฉันค่ะ”

มินทิรายกมือไหว้บุรุษตรงหน้างดงาม ก่อนจะยิ้มเย็นใส่ร่างสูงนั้นแล้วเดินกลับออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่คิดจะหันกลับไปมองด้วยว่าประธานเกื้อจะมีสีหน้าแปลกประหลาดอย่างไร หากเธอตั้งใจแล้ว...เธอจะเชือดอีตาบ้ากามอย่างกานต์ก่อนอย่างสาสม..โดยยืมมือพ่อของเขานี่แหละให้ไปเล่นงานลูกชายของเขาเอง!

หญิงสาวกลับมาจัดแจงร่างเอกสารปึกหนาเตรียมเอาเข้าไปให้ประธานเกื้อเซ็น  เอกสารปึกนี้แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยตัวช่วยพิเศษของเธอ แต่หญิงสาวจะไม่ทนกับกานต์อีกต่อไปแล้ว...

เกื้อที่ยังคงนั่งครุ่นคิดกับข้อตกลงใหม่ที่เพิ่งเสนอกับมินทิราไปเมื่อครู่ เงยหน้าขึ้นมองดูเอกสารปึกใหญ่ที่หญิงสาวเอามาให้เขาเซ็นพลางขมวดคิ้วอย่างสงสัย

“นี่ผมเข้าใจอะไรผิดหรือคุณเข้าใจอะไรผิด.... ผมบอกว่า ผมจะเซ็น 1 ครั้งต่อ 1 คืน นี่ยกมาทั้งปึกนี่คิดดีแล้วใช่มั้ย”

เสียงห้าวถามพลางตบเอกสารปึกหนา แถมกรีดโชว์ให้รู้ว่ามันเยอะ! ในขณะที่สายตาคมเข้มนั้นจ้องตรงไปยังหญิงสาวร่างเล็กตรงหน้าพลางแอบอมยิ้มอย่างขำขัน

“เปล่าค่ะ ไม่ใช่นะคะ คือ เอกสารปึกนี้ให้ท่านประธานอ่าน แต่ที่ต้องเซ็นมีแค่ฉบับเดียวค่ะ....” มินทิรารีบปฏิเสธทันควัน ใบหน้าเรียวสวยแดงก่ำขึ้นอัตโนมัติ จนเกื้อต้องแอบกลั้นขำจนแก้มสองข้างบุ๋มลงไปเป็นรอยลักยิ้ม ที่เมื่อหญิงสาวเผลอเหลือบมองแล้วก็ได้แต่กรีดร้องในใจอีกครั้ง ... น่าร้ากกกกกก .....

หญิงสาวไม่แปลกใจเลยที่ว่าทำไมตอนหนุ่มๆประธานเกื้อถึงฮอตฮิตติดอันดับเพลย์บอยสังคมในยุครุ่งเรืองนัก ขนาดตอนนี้มีตีนกามาทักทายบ้าง แต่ระดับความตึงของหน้าและความหล่อเหลาพราวเสน่ห์นั้นแทบจะสูสีกับคุณกานต์ จนถ้าใครไม่รู้อาจจะคิดว่าสองคนนี้เป็นพี่น้องกันมากกว่าเป็นพ่อกับลูก

“อันไหนที่ต้องเซ็น...ขอดูก่อน”

ประธานเกื้อเอ่ยถามมินทิราที่ยังยืนเงอะงะอยู่ พลางตบเอกสารเบาๆอีกครั้ง หญิงสาวจึงรีบพลิกหาเอกสารในกอง ก่อนจะยื่นหนังสือแต่งตั้งตัวเธอเองเป็นผู้ช่วยของกานต์และมีอำนาจลงนามแทนในกรณีที่กานต์ไม่มาทำงานส่งให้ชายหนุ่ม ก่อนจะกลับมายืนก้มหน้ารอฟังผล

เกื้ออ่านหนังสือที่มีรายละเอียดเพียงไม่กี่บรรทัดอย่างหนักใจ ....มินทิราดูจะเอาจริงเอาจังในการทำงานเป็นอย่างมาก และดูท่าหญิงสาวน่าจะทำได้จริง ซึ่งถ้าหากจะแลกกำไร 50% กับกานต์แล้ว ถึงอย่างไรเขาก็ยังเลือกกานต์

“ผมไม่ผ่านเรื่องนี้.... คุณกลับไปแก้ไขเอกสารมาก่อน ถึงอย่างไรผู้มีอำนาจลงนามต้องเป็นกานต์คนเดียว ส่วนเรื่องที่แต่งตั้งคุณเป็นผู้ช่วยกานต์ ผมโอเค ... คุณจะมีสิทธิ์ตัดสินใจทำการได้ทุกอย่างแทนกานต์ แต่กานต์ต้องเป็นคนเซ็นทุกครั้ง”

“แต่ว่าคุณกานต์ ....”

“หมดสิทธิ์ตัวช่วยครั้งที่ 1 แล้ว หรือคุณต้องการใช้สิทธิ์ครั้งที่ 2 เลย”

ประธานเกื้อถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆหากแววตาที่เคยคมเข้มตอนนี้ฉายแววกรุ้มกริ่มจนมินทิรารีบปฏิเสธทันควัน ก่อนจะรีบเอาเอกสารไปแก้เพื่อนำกลับมาให้ท่านประธานเซ็นใหม่ พลางเข่นเขี้ยวถึงบุคคลที่ไม่อยู่ในห้องอย่างแค้นใจ

“เอาน่า...แค่จับปากกาเซ็น ฉันมีวิธีจัดการกับมือนายได้แน่ๆ ไอ้บ้ากามกานต์!”

ร่างสูงใหญ่ผึ่งผายเดินอ่านเอกสารชุดใหม่ที่มินทิราแก้มาอย่างละเอียด พลางจิบกาแฟไปด้วยอย่างสบายใจ ในขณะที่มินทิราเอาแต่วนเวียนครุ่นคิดถึงบุคคลต้นเหตุ ใครจะไปคิดว่า คนอย่างกานต์จะทำให้เธอต้องตกอยู่ในที่นั่งลำบากขนาดนี้

“ดิฉันอยากจะขอร้องท่านประธานอีกสักอย่าง ....”

“ครั้งที่สอง...หรือจะให้เบิ้ลรวดเดียวกับครั้งแรกคืนนี้เลย”

ประธานเกื้อถามราวกับคุยเรื่องธุรกิจทั่วไป ในขณะที่นั่งลงจรดปากกาเซ็นแต่งตั้งให้เธอเป็นผู้ช่วยของกานต์ หากมินทิราเลือดฉีดขึ้นหน้าจนร้อนซู่ แต่หญิงสาวก็ยังคงพูดต่ออย่างไม่ยอมเสียแผน...แค้นนี้ต้องชำระ!

“ดิฉันขอให้ท่านประธาน ตัดบัตรเครดิตทั้งหมดของคุณกานต์ ....ขอเดี๋ยวนี้เลยนะคะ ดิฉันจะไปดักจัดการคุณกานต์ที่หน้าคอนโด ยังไงวันนี้คุณกานต์ก็ต้องเข้ามาเซ็นเอกสารพวกนี้”

มินทิราเอ่ยแผนดัดหลังคู่แค้นที่คิดในใจออกมาตรงๆ ซึ่งเกื้อก็ไม่ได้ทักท้วงใดๆ...เพียงยิ้มมุมปากน้อยๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปกดอินเตอร์คอมเรียกวาสิตา เลขาของเขาเข้ามา

“คุณตุ๊กตา จัดการระงับบัตรเครดิตทุกบัตรของเจ้ากานต์ทีนะ อ้อ...ขอด่วน เอาชนิดที่แม้กระทั่งเอทีเอ็มก็กดไม่ได้เลยนะ รอบนี้ผมจัดหนัก...เอาจริง!”

ประธานหนุ่มสั่งเลขาคู่ใจด้วยใบหน้ายิ้มๆหากดวงตาวาววับ พลางเบือนหน้าไปมองมินทิราอย่างพึงพอใจ... ผู้หญิงคนนี้ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ ...งานนี้ยิงปืนนัดเดียวได้นกทั้งฝูงก็คราวนี้แหละ!

.......................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น