Mrs.NKP

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep. 15 มังกรจอมเจ้าเล่ห์ (NC 18+)

ชื่อตอน : Ep. 15 มังกรจอมเจ้าเล่ห์ (NC 18+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 70.9k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2560 11:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 15 มังกรจอมเจ้าเล่ห์ (NC 18+)
แบบอักษร

​สปอยด้วยรูปภาพ ไรท์ชอบเฉยๆ5555 ไม่ว่ากันน๊าาาา

หลังจากที่งานวันลอยกระทงในวันนั้น เขาก็เทียวรับเทียวส่งไปมหาลัย ไปด้วยพอตอนเลิกก็บอกให้กลับพร้อมกัน เขาบอกว่าไม่อยากให้ไปหลายคัน เปลืองน้ำมัน

"ดรากอน!!  ฉันว่าฉันเอารถมาเองดีกว่า ไม่อยากรบกวนนาย" 

ฉันที่ปลดสายคาดออกจากตัว ก่อนจะหันไปบอกเขา แต่เขาหันกลับมามองด้วยสีหน้าเฉยๆไม่ตอบอะไร

"ไม่ก็คือไม่....อย่าให้พูดซ้ำ" ฉันที่เบ้ที่มุมปาก นี่เขาเป็นพ่อฉันหรือไง ขนาดนั้นพ่อฉันยังไม่ขนาดนั้นเลย

"ไม่ให้ฉันไปอยู่คอนโดนายเลยล่ะ" ฉันที่เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงประชด แต่ก็ประชดเขาจริงๆนั่นแหละ แต่สายตาคมเข้มหันกลับมามองฉัน จนฉันต้องรีบหลบสายตานั้น...

"ก็ดีนะ...จะได้ไม่วนรถ กลับมารับเธอ"

"บ้า!!!  ฉันประชด" ฉันที่ทำหน้าตาอึ้งใส่ ก่อนจะรีบลงจากรถด้วยความรีบร้อน...

"รับโทรศัพท์ด้วย เดี๋ยวฉันมารับ" เขาเอ่ยบอกผ่านกระจก ก่อนที่เขาจะจับรถออกไป ฉันที่ยืนจนรถเขาผ่านไปไกล ก่อนที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ มองเหล่าสาวๆน้อยใหญ่ที่แอบซุบซิบนินทาฉัน ฉันจึงกระแอมเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินออกจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ยยย!!! พลอยๆๆๆ รอกูด้วยดิวะ" เสียงคล้ายๆยัยก้อยเอ่ยเรียกฉัน ฉันจึงหยุดตามเสียงเรียกแล้วหันไปมองตามเสียงเรียกนั้น       ก็พบว่ายัยก้อยกำลังวิ่งมาทางฉันทั้งวิ่งทั้งยกมือขึ้นโบกให้ฉัน ฉันไม่เข้าใจเลยการใส่กระโปรงทรงเอ รองเท้าส้นสูงวิ่ง...ทำไปได้ยังไง

"อ้าววว!!!ยัยก้อย ฉันนึกว่าแกมาตั้งนานแล้ว"  ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะมองเพื่อนสาวด้วยอาการ หน้าเหว๋อ อะไรจะเหนื่อยขนาดนั้นแม่คู๊นนนนนน

"เดี๋ยวให้ฉันหายใจก่อนแก เหนื่อย!!!!!  แฮ่กกกๆๆๆ" เสียงหอบหายใจของยัยก้อยทำเอาฉันอดขำไม่ได้ นี่ถ้าไม่รู้จักตัวเธอ ฉันก็คงคิดว่าเจ้าหล่อนเป็นแนวหญิงรักหญิงไปแล้วแหละ อะไรจะแมนขนาดนี้

"แหม๋ ไม่ต้องทำหน้าตารักกูขนาดนั้น ว่าแต่มึงเหอะพลอย ช่วงก็หวานเวอร์ ไม่เกรงใจเพื่อนเลยหรอจ๊ะ" ฉันที่ยิ้มหน้าแดง ก่อนที่จะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เพราะยัยก้อยยิ่งถามมากอยู่ด้วย

"หวานเวิ่นอะไร ไม่มี๊....." ฉันที่เอ่ยออกไปแต่ไม่รู้ว่าน้ำเสียงมันสูงได้ยังไง

"แหม๋ แล้วเสียงสูงทำไมขุ่นเพื่อน!!!!" 

ฉันที่ทำหน้าแยกเขี้ยวใส่ยัยก้อย แต่มันก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไร นอกจากจะยักไหล่ใส่ฉัน ฉันจึงใช้มือเรียวหยิกที่ต้นแขนยัยก้อยเบาๆ

"โอ๊ยยย!!! หยิกทำห่าไรเนี้ย"

"ไม่ต้องพูดมาก...รีบไปเรียน ยัยฮารุไปรอนานแล้วน่ะ เร็ว" ฉันผลักให้ยัยก้อยเดินนำไปก่อนเพราะถ้ามัวแต่เถียงกันแบบนี้คงไม่ได้เข้าเรียนแน่

หลังจากเลิกเรียนเสร็จ เราก็มานั่งที่ม้าหินอ่อนตัวเดิม เริ่มรู้สึกว่าช่วงนี้เราสามคนไม่ค่อยมีเวลาให้กัน อยู่ๆยัยก้อยเจ้าแม่แห่งไอเดียก็คิดขึ้นว่า

"ฉันว่าเราไปสยามป่ะ ไปเช็คเรตติ้ง กันหน่อย" ฉันกับยัยฮารุมองหน้ากัน ก่อนจะหลุดขำออกมา

"โอ้โฮ ชะนีไม่สวยอย่างแก คิดอย่างเดินห้าง" 

ยัยฮารุเอ่ยขึ้นอย่างขำๆ ยัยก้อยจึงมือค้ำสะเอวชี้หน้ายัยฮารุ ก่อนที่ยัยก้อยก็มานั่งทำหน้าอ้อนใส่ฉัน ที่ทำเนี้ยไม่ใช่ไรหรอกนะคะ ก็หาเพื่อนไปด้วยไง

"ฉัน...ฉันนัดกับดรากอนไว้แล้วอ่ะ" ฉันที่เอ่ยออกไป ยิ้มแห้งๆให้กับยัยก้อยและยัยฮารุ

"หยุดเลย!!!ยัยพลอย เกิดเป็นผู้หญิงเราต้องอย่าไปยอมให้มาก ยอมแล้วเคยตัว แกต้องรู้จักขัดใจดรากอนมันบ้าง ชีวิตจะได้มีรสชาติ" ยัยก้อยเอ่ยขึ้น ทำเอาฉันต้องเงียบ ในหัวก็ฉุกคิด ว่าจะดีจริงหรอ

"พลอย แกไม่ต้องคิดอะไรมาก เราเป็นผู้หญิงจะไปเชื่อฟังหมดมันก็ไม่ใช่ เคยได้ยินป่ะ ที่เขาว่า"

"ว่า" ฉันกับยัยก้อย

"ผัวไม่อยู่ กูก็.....หรี่สิคะ" ฉันถึงกับทรุดทันที แทนที่ค้ำโต๊ะแทบอ่อนเลย คำคมอะไรไม่เคยจะได้ยิน มันมีด้วยหรอวะ ฉันทำหน้างง

"ไม่ต้องทำหน้างง แกก็แค่บอกดรากอนไปรับที่สยาม ก็แค่นั้น คิดไรมาก" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น

หลังจากที่พากันถกเถียงกันอยู่นาน ฉันกับเพื่อนอีกสองคนก็เดินเข้ามาในห้างย่านใจกลางเมือง เดินดูนั่นดูนี่ไปเรื่อย จนมาหยุดที่ร้านเสื้อผ้าผู้หญิง เริ่มตั้งแต่ชั้นใน ไปกระทั่งขุดนอน...

ฉันจำต้องเดินเข้ามาในร้านเดินหยิบนั่นหยิบนี่ดูนั่นดูนี่ไปเรื่อย จนไปเตะตาเข้ากับชุดนอนตัวนึง สวยมาก ผ้านุ่มมาก แต่ผ้าบาง สั้น มาก แถมเป็น

ครืนนน ครืนนนน

เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้น ก่อนที่ดูหน้าจอ

'มังกรจอมเจ้าเล่ห์'

ฉันจึงกดรีบสาย เดี๋ยวถ้าฉันไม่รับ จะต้องลงโทษฉันอีกแน่

"อยู่ไหน..."  

"อยู่สยาม...."

"อือ รออยู่นั่นแหละเดี๋ยวไปรับ"

"โอเคร"

ติ๊ด!!!!!

ฉันกดวางสาย ก่อนที่จะชั่งใจว่าจะเอาดีหรือไม่ดีจนยัยฮารุเอ้ยขึ้นว่า

"แซ่บเวอร์ ถ้าแกใส่ให้ดรากอนดู. ฉันรับรอง แกตายคาเตียงแน่" 

"ยัยบ้า!!!!" ฉันที่เอ่ยขึ้น ทั้งเขินทั้งอาย เรื่องบนเตียงมันก็ลอยเข้ามาในหัวจริงๆ โอ๊ยยยฉันอยากจะบ้าตาย จะไปคิดถึงเรื่องนั้นทำไม

"อ้าววว!!! แกก็ใช้โอกาสนี้เช็คตัวแกเองไง ถ้าแกใส่แล้วดรากอนมันสนใจแกก็ยังจะมัดใจมันได้อยู่ แต่ถ้าแก...ใส่แล้ว ไม่..."

ครืนนนน ครืนนนนน!!!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกรอบ สงสัยต้องเป็นดรากอนแน่เลย และมันก็เป็นความจริงด้วย

'มังกรจอมเจ้าเล่ห์'

"ฉันมาถึงแล้ว....อยู่ลานจอดรถฉัน G"

"เดี๋ยวพลอยลงไป..."

เขาตัดบทสนทนาไปหน้าตาเฉย ฉันจึงรีบจ่ายเงิน แล้วเดินลงไปยังชั้นGชั้นที่ชายหนุ่มจอดรถ

สักพักฉันก็มาถึง เห็นเขาพิงผนังอยู่ มือยังถือโทรศัพท์ มองฉันด้วยสายตาสงสัยสิ่งที่อยู่ในมือ ฉันจึงรีบเดินเข้าไปหาเขา สิ่งที่เขาทำคือแย่งถุงกระดาษออกจากมือฉัน แล้วเดินไปยังฝั่งคนขับ ฉันก็นั่งประจำที่ ที่เคยนั่ง...

พอมาถึงคอนโด ฉันก็พอจะรู้ว่าวันนี้ฉันต้องนอนที่ไหน และมันก็จะยิ่งทำให้ฉันนอนไม่หลับอีกด้วย...

"วันนี้ฉันไม่ไปส่งนะ....นอนที่นี่แหละ พรุ่งนี้มีธุระสำคัญ ต้องไปทำ" พูดจบเขาก็หยิบถุงกระดาษนั่นติดมือไป ก่อนที่เขาจะคลี่ดู 

"เธอซื้ออะไรมา" เขาเอ่ยถามอย่างสงสัย

"อ่อ...ชุดนอน"  ฉันเอ่ยตอบเสียงเบา

"ห้ะ....ชุดนอน...หึหึหึ"  เขาหัวเราะออกมา ฉันจึงรีบเดินแซงหน้าเขาไป จะหัวเราะทำไมมันก็แค่ ชุดนอน

เวลา21.30น.  

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จ ฉันก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นดรากอนใส่เสื้อกล้าม นอนพิงหัวเตียงมือกดโทรศัพท์ไปเรื่อย... 

"ดรากอน ฉันไม่มีชุดใส่ ชุดนอนตัวนี้ยังไม่ได้ซัก"  เขามองหน้าฉัน ก่อนที่ลุกไปเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วยื่นเสื้อเชิ้ตให้ฉัน ออกสีขาว ครีม และที่สำคัญ คือฉันไม่มีเสื้อชั้นในใส่...

ผ่านไป10นาที  

ฉันที่ปล่อยผมลงหลังจากอาบน้ำเสร็จ เสื้อเขาตัวยาว ใส่เข้าไปแล้วมันก็เหนือเข่าขึ้นมาเกือบครึ่ง จนฉันแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยพร้อมที่จะนอนแต่ทว่า

"ไปหยิบกล่องนั่นที่อยู่หน้า ทีวี ให้หน่อย" ฉันหันตามมือเขา ก็พบกล่องสีเหลี่ยมๆเล็กคาดโบว์สีแดง น่ารัก แล้วเดินกลับมาให้เขา 

"อ่อยหรอ..." ฉันฟังไม่ถนัด

"ห้ะ...." จังหวะนั้นเข้าดึงฉันเข้าหาตัว ฉันจึงรีบยัยตัวออก แต่มันก็ไม่สำเร็จ...

ผมมองแค่แวบเดียวก็รู้แล้วว่าเธอ ใส่แค่เสื้อของผม

"โนบรา ด้วย" ผมเอื้อมมือไปเค้นเต้างามที่เต่งตึง ทำเอากายผมร้อนขึ้นมาทันที

"ดรากอน!!!!" เธอรีบจับมือผมไว้ ผมจึงใช้จังหวะนั้นหยิบเอากล่องนั่นวางไว้ข้างเตียง แล้วจับยัยบ๊องให้ขึ้นคล่อมตัวผม...

"ดรากอน...ไหนบอกจะนอนไง" ฉะนเอ่ยขึ้นเพื่อหาวิธีเอาตัวรอด

"ก็กำลังจะนอน...นอนให้เธอขย่มไง" จังหวะเดียวกันผมก็ค่อยๆแกะกุมออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น จนตอนนี้มันได้ออกจากกันทุกเม็ด อกอวบสร่าง ตั้งชูชันทั้งสองข้าง ทำเอาผมอดใจไม่ไว รีบฉกชิมความหวานทันที

จ๊วบ!!!!!  จ๊วบ!!!!!

"อื้อออออ....ดรากอน พลอยเสียว" หญิงสาวเผลอครางเสียงหวาน มือที่เคยพยามดันตัวออกห่างร่างสูงแปรเปลี่ยนเป็นยึดหัวเตียงไว้แน่น 

ผมใช้เวลาฟอนเฟ้นอกอวบอยู่นาน จนตอนนี้มือผมเริ่มเคลื่อนต่ำ ค่อยๆลูบวนไปตามเรียวขาเสลา เคลื่อนผ่านกลีบกุหลาบงามอย่างเสียวกะสัน...

"อื้อ....ดรากอน"

"ครับ....."  ผมเอ่ยตอบเสียงหวาน มองใบหน้ายัยบ๊องที่ตอนนี้หน้าระห้อยอย่างสงสาร ตาปรือหวานช่ำ ทำเอาน้องขายผมมันอยากจะฝังตัวในกลีบกุหลาบงาม แบบทันทีทันใด...

"พลอย ขยับขึ้นมา เดี๋ยวทำให้"  ผมเอ่บงยบอก เพราะผมอยากทำให้จริงๆ

"ไม่เอา มันสกปรก..." เธอไม่ยอมเคลื่อนขึ้นมา จนผมต้องเป็นคนจับก้นงอนให้เคลื่อนขึ้นมา กลีบกุหลาบงามจ่อที่ริมฝีปาก ผมไม่รอช้า รีบใช้ลิ้นสัมผัสความหวานจากกายสาว จังหวะที่ผมใช้ลิ้นแตะ เธอถึงกับสะดุ้ง

"เฮือกกกก  อึกกกก"

แผล่บบบ!!!!แผล่บบบบบ!!!!

"อื้อ...ดรากอน  พลอยเสียว" หญิงสาวเผลอครางเสียงหวานอีกครั้ง ยิ่งขายหนุ่มจับสะโพกงอน เคลื่อนขึ้น กายสาวครูดรับกับลิ้นร้อนยิ่งเสียวกะสันเข้าไปใหญ่ ความรู้สึกเหมือนมวนน้ำหนักอึ้งในช่องท้อง ที่มันพร้อมจะพรั่งพูออกมา

"อ้ะ  อ้ะ อ้ะ  อ้ะ  สะ....เสียว...ดรากอน  อื้อๆๆ" เสียงหวานครางกระเซ่า มือบางจับหัวเตียงแน่นแหงนหน้าซี๊ดปากเพื่อระบายความเสียว และพร้อมรับบทเรียนครั้งใหม่ที่ขายหนุ่มจัมอบให้




กลับมาล้าววววว🤗🤗🤗

​#ตอนหน้า เตรียมทิชชู่ซับเลือดกันเลยยย

😂😂​เฮียย อย่าแรง เดี๋ยวข้างห้องได้ยินนะเฮีย😊😊




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น