I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ถ้าชอบผลงานเรื่องนี้ อย่าลืม "คอมเม้น" และ "กดถูกใจ" ให้ริสด้วยนะคะหรือถ้าใครอยากติดตามอ่านผลงานเรื่องอื่นๆของริสสามารถจิ้มที่รูปโปรไฟล์ได้เลยค่ะ ริสมีผลงานหลายแนว หลายอารมณ์ให้ได้เสพ 😍😘

[21] : การพบเจอที่ไม่คาดฝัน

ชื่อตอน : [21] : การพบเจอที่ไม่คาดฝัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2562 21:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[21] : การพบเจอที่ไม่คาดฝัน
แบบอักษร

 

 

[21] 

'I-RIS RED' 

 

อี้หลานจ้องมองไปยังเมืองหลวงเบื้องหน้าก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันผิดและหยามเกียรติพ่อแม่รวมถึงครอบครัวเสวี่ยนอันมากแค่ไหนแต่ถึงแบบนั้นเขาก็แต่งงานไม่ได้จริงๆ เพราะคนที่เขารักไม่ใช่คนนี้ ชายหนุ่มตัดสินใจละสายตาจากเมืองที่เคยอยู่และควบม้ามุ่งตรงสู่นอกเมืองทันทีเพื่อไปตามหาฟางซินและทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง 

เขาไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ฟางซินอยู่ไหนเพราะดขาไม่สามารถไปถามใครได้จึงจำเป็นต้องตามหาเองแต่เขาเชื่อว่าเขาจะต้องตามหาฟางซินเจอเพราะเขารู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้หนีเขาไปไหนเลยเหมือนยังอยู่ใกล้ๆ เสมอ แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็จะตามหาฟางซินให้เจอ 

สามวันต่อมา @หมู่บ้านเทียนหนาน 

ฟางซินนั่งเหม่อลอยอยู่ที่สระบัว ดวงตาคู่สวยเหม่อมองออกไปยังด้านหน้าอย่างไร้จุดหมาย ลมพัดเย็นทำให้หนังสือในมือของเด็กสาวพลิกหน้าไปมาหน้าแล้วหน้าเล่าแต่เด็กสาวกลับไม่สนใจสักนิด 

"ท่านพี่น้ำชาเย็นหมดแล้วนะเจ้าคะ" เคอร์ซีที่นั่งฝั่งตรงกันข้ามกับฟางซินเอ่ยพูดขึ้นก่อนจะหยิบถ้วยน้ำชาของอีกฝ่ายเททิ้งไปแล้วรินน้ำชาใหม่ที่ยังคงอุ่นในกาให้ฟางซินแทน "ชารสเลิศนะเจ้าคะ" 

ฟางซินพยักหน้ารับเล็กน้อยก่อนจะวางหนังสือลงแล้วเอื้อมมือไปหยิบถ้วยน้ำชามาดื่ม สัมผัสแรกที่น้ำชาโดนลิ้นมันให้ความละมุนในปากเธอมากจนฟางซินยกยิ้มออกมาเล็กน้อยเพราะมันรสเลิศจริงๆ นั่นแหละ "รสดีจังเลยให้ความรู้สึกธรรมชาติ" 

"เห็นว่าชาปลูกที่หุบเขาท้ายหมู่บ้านนะเจ้าคะ ที่นี่อุดมสมบูรณ์มาก พืชผลเยอะแยะไปหมด แผ่นดินทองคำจริงๆ " 

"เจ้าชอบที่นี่ไหมล่ะ? " 

"ชอบเจ้าค่ะ บรรยากาศดี อยู่ติดธรรมชาติไม่วุ่นวายสงบสุข" 

"งั้นเราอยู่นี่กันไหมเห็นว่าท่านหยวนซานจะให้คนงานทำบ้านให้เราถ้าเราอยากอยู่จริงๆ " 

คำพูดของฟางซินทำให้เคอร์ซียกยิ้มออกมาในทันทีก่อนจะพยักหน้ารับอย่างไม่คิดสักนิด "...ทะ...ท่านพี่จะอยู่ที่นี่จริงๆ หรือเจ้าคะ? " 

"ดูเจ้าจะดีใจมากนะหรือว่ามันมีอะไรดึงดูดเจ้ามากกว่าธรรมชาติพวกนี้? " ฟางซินพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย 

"...ปะ...เปล่านี่เจ้าคะ ข้าเห็นว่าท่านกำลังท้องอยู่เลยไม่อยากให้เดินทางก็เลยดีใจที่ท่านพี่เรียกจะอยู่ที่นี่" เคอร์ซีรีบแก้ตัวด้วยสีหน้าแดงระเรื่อ 

ฟางซินยกยิ้มออกมาเล็กน้อยกับท่าทางของฟางซินที่มองยังไงก็มองออกว่าไม่ได้อยากอยู่เพราะธรรมชาติหรือเรื่องของเธออย่างเดียวหรอก น่าจะมีเรื่องอื่นมากกว่านั้นใบหน้าเลยแดงก่ำอย่างกับถูกป้ายสี สงสัยเธออาจจะไม่ต้องเป็นแม่สื่อแม่ชักแล้วก็ได้ดูเหมือนจะไปชักกันเองเสียแล้ว 

"ทางนี้เร็วเข้า! " 

"ไปตามท่านหยวนซานมาที! " 

แต่ยังไม่ทันที่ฟางซินจะได้พูดอะไรเสียงโวยวายก็ดังขึ้นจนฟางซินหันไปมองก็พบว่าคนในบ้านกำลังวิ่งวุ่นกันไปหมด เด็กสาวลุกขึ้นยืนในทันทีก่อนจะเดินออกจากศาลาเพื่อไปดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "ด้านนอกมีอะไรกัน? " 

"อาจจะมีเรื่องมีราวไม่ดีก็ได้นะเจ้าคะ ข้าว่าอย่าออกไปเลย" เคอร์ซีเอ่ยห้ามฟางซินด้วยความเป็นห่วง 

"แต่ข้าอยากรู้นิ" 

ฟางซินไม่ได้ฟังเสียงห้ามปรามของเคอร์ซีสักนิด เด็กสาวเดินตรงดิ่งไปยังหน้าบ้านในทันทีเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างบางเดินออกมายังด้านนอกก็พบว่าคนงานกำลังช่วยกันแบกใครสักคนเข้ามาโดยมีหยวนซานยืนมองอยู่ด้วยท่าทางร้อนรน สิ่งที่ฟางซินเห็นคือชายหนุ่มคนหนึ่งที่สภาพเปียกปอนแต่ก็ยังมองออกว่าถูกทำร้ายจนสาหัสเพราะมีบาดแผลถูกฟันที่อีกด้วย 

เด็กสาวพยายามเพ่งมองไปยังชายที่กำลังถูกแบกเข้ามาด้วยความสงสัยเพราะรูปร่างอีกฝ่ายช่างคุ้นตาเธอเหลือเกินมันเหมือนเธอจะรู้จักด้วย ฟางซินไม่รอช้ารีบเดินแหวกวงล้อมเข้าไปในทันทีเพื่อดูหน้าอีกฝ่ายให้ถนัดๆ มือบางเอื้อมไปจับใบหน้าของชายหนุ่มให้เงยขึ้นสบตากับเธอพลันดวงตากลมโตก็เบิกกว้างกับภาพที่เห็น 

"...ทะ...ท่านอี้หลาน! " ฟางซินร้องเรียกอีกฝ่ายออกมาอย่างตกใจเมื่อพบว่าเป็นอี้หลาน เขาอยู่ในสภาพที่แทบดูไม่ได้เลย เนื้อตัวเปียกโชกมีบาดแผลฉกรรจ์จนไม่ได้สติต้องแบกหามกันมาเลยทีเดียว 

"ท่านหญิงรู้จักท่านอี้หลานด้วยหรือ? " หยวนซานถามขึ้นด้วยความสงสัย แต่การที่เขารู้จักอี้หลานก็ไม่แปลกหรอกเพราะอีกฝ่ายทำหน้าที่สอนลูกหลานขุนนางในวังใครๆ ย่อมรู้จัก 

"เรื่องมันยาวเล่าตอนนี้ท่านอี้หลานอาจจะตายก่อน ข้าว่าท่านช่วยพาท่านอี้หลานไปรักษาก่อนเถอะ" ฟางซินพูดปัดออกไปก่อนเพราะถ้าให้เธอเล่าตอนนี้คง 3 วันไม่จบแน่นอนแบบนั้นอี้หลานอาจจะตายก่อนแน่นอนเพราะสภาพเขาตอนนี้วิญญาณก็แทบจะออกจะร่างแล้ว 

"เอางั้นก็ได้รีบพาท่านอี้หลานไปเรือนเร็วๆ เข้าแล้วเจ้าไปตามท่านหมอมาด้วย" หยวนซานเอ่ยสั่งในทันที 

"ขอรับ! " 

ความวุ่นวายเกิดขึ้นในทันทีคนใช้คนงานต่างวิ่งกันชุลมุนไปทำหน้าที่ตัวเอง เช่นเดียวกับฟางซินที่รีบวิ่งตามอี้หลานไปในทันทีด้วยความเป็นห่วงอีกฝ่าย เธอไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่มันไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอนก็สภาพอี้หลานแทบจะไม่รอดขนาดนั้น ขออย่าให้เขาเป็นอะไรไปก็พอ 

. 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น