น้ำมิ้ม

โรแมนติก เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามค่ะ เป็นอีกเรื่องที่ฉีกแนวของไรท์นะ แต่รับรองว่าสนุกค่า ^^

รีไรท์ / ตอนที่ 4 - 2 (กี่นาที....?)

ชื่อตอน : รีไรท์ / ตอนที่ 4 - 2 (กี่นาที....?)

คำค้น : เดิมพันรักเจ้านายสุดแสบ, เจ้านาย , หัวใจ , แต่งงาน , เพลย์บอย , สัญญารัก , มรดก , 18+ , เจ้านายลูกน้อง , เลขา

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 319

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2560 22:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รีไรท์ / ตอนที่ 4 - 2 (กี่นาที....?)
แบบอักษร

​ร่างเปลือยเปล่าสองร่างที่กำลังเล่นผีผ้าห่มกันอยู่บนเตียงผละออกจากกันทันที มินทิราเอามือปิดหน้าพลางยืนกรี๊ดไม่หยุดจนชายหนุ่มต้องคว้ากางเกงมาสวมลวกๆก่อนจะเดินมาทางหญิงสาวอย่างหัวเสีย

“นี่เธอ....หยุดกรี๊ดได้มั้ย หนวกหูจะตายอยู่แล้ว แล้วเข้ามาได้ยังไงเนี่ย?”

กานต์ไม่พูดเปล่าหากยังเอามือหนาของเขาปิดปากหญิงสาวไว้ พลางดันตัวหญิงสาวจนออกไปถึงหน้าประตู ส่วนล่างที่ยังแข็งค้างอยู่ดุนดันอยู่บริเวณหน้าท้องของหญิงสาวจนมินทิราหน้าแดงก่ำ ก่อนจะกัดมือเขาเต็มแรงและฟาดฝ่ามือไปยังแก้มของชายหนุ่มสุดแรงเหวี่ยง....เพี๊ยะ!

ใบหน้าขาวๆของกานต์หันไปตามแรงตบทันที ก่อนจะหันกลับมาหาร่างเล็กที่ยืนตัวสั่นอยู่อย่างตกใจ กานต์รวบข้อมือหญิงสาวไว้พลางขึงพืดไปกับผนังห้องก่อนจะคำรามขู่อย่างโกรธจัด

“นี่...เธออีกแล้วเหรอห๊ะ! ยัยเตี้ย...เจอกันครั้งก่อนเธอด่าฉันเสียๆหายๆ วันนี้เธอกล้าตบฉันในห้องของฉัน อยากตายใช่มั้ย”

ใบหน้าที่ชะโงกมาจนชิดพร้อมกับคำขู่อาฆาตทำให้มินทิราเกือบเป็นลม ...ซวยจริงๆ! ผู้ชายมีเป็นล้าน แต่เธอดันต้องมาเป็นเลขาให้โจทย์เก่าเนี่ยนะ?

หญิงสาวหลบตาคมกล้านั้นลงต่ำ แต่ก็ดันไปเห็นซิกซ์แพ็คที่ชื้นเหงื่อพร้อมกับถุงลมโป่งพองที่ดันโป่งผิดที่เป็นอาหารตาอยู่ตรงหน้า คราวนี้มินทิราหลับตาปี๋เพื่อหลบของน่ามอง ...เอ๊ย..น่าตกใจนั้นซะ ก่อนจะบอกกล่าวชายหนุ่มเสียงสั่น

“ท่านประธานเกื้อให้ฉันมาตามคุณเข้าบริษัท ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่รู้ว่าคนที่จะต้องมาตามก็คือคุณ และไม่รู้ด้วยว่าคุณกำลัง...เอ่อ ยุ่งอยู่

“แล้วทำไมไม่เคาะประตู หรือกดออดก็ได้ เดินทะเล่อทะล่าเข้ามาทำไม”

“ฉันกดออดตั้งนานแล้ว แต่ไม่มีใครมาเปิดเลยไขกุญแจเดินเข้ามา ท่านประธานเป็นคนให้กุญแจห้องคุณมาเองไม่งั้นฉันจะเข้าห้องมาได้ยังไง”

มินทิราเอ่ยอ้างประธานเกื้อแทบทุกคำอย่างกลัวอารมณ์หื่นปนโกรธของคนตรงหน้า...ให้ตายสิ ทำไมช่วงนี้เธอถึงได้เจออะไรแนวๆนี้เยอะจริง สงสัยต้องหาเวลาไปเข้าวัดทำบุญสะเดาะเคราะห์บ้างคงจะดี

 กานต์นิ่งคิดไปนิดนึง เขาก็คล้ายๆจะได้ยินเสียงออดอยู่หรอก แต่ช่วงนั้นมันเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่ จะให้ลุกไปเปิดก็ใช่ที่..

“แล้วเธอรู้จักกับพ่อฉันได้ยังไง ทำไมพ่อถึงต้องให้มาตามฉันด้วย”

“ฉันเพิ่งเริ่มงานที่บริษัทเคเคกรุ๊ปวันนี้วันแรก ....เป็นเลขาของคุณ”

“เลขา?” กานต์ทวนคำเสียงสูง พลางมองสำรวจหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า

”เออ...ช่างเถอะ วันนี้ฉันไม่เข้าบริษัท เธอกลับไปได้แล้ว”

กานต์เอ่ยตัดบทพลางปล่อยมือทั้งสองข้างแล้วถอยออกห่างจากหญิงสาว  หากมินทิราค้านเสียงหลง

“ไม่ได้นะคุณกานต์ ไตรมาสนี้คุณเป็นหัวหน้าทีมงานตลาด พวกเราต้องทำยอดให้ทะลุเป้า 50% ถ้าคุณไม่ไปพวกเราก็ทำงานไม่ได้”

“ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่ได้เข้าบริษัททุกวันก็ยังเห็นเค้าทำงานกันได้ เธออย่ามาพูดจาไร้สาระ กลับไปได้แล้ว ...หรืออยากจะกิน ‘แซนด์วิช’ กันสามคน”

กานต์เอ่ยพลางบุ้ยใบ้ไปบนเตียงที่ยังมีหญิงสาวอีกคนหนึ่งนั่งสังเกตการณ์เงียบๆและรอคอยพ่อถุงลมโป่งพองตรงหน้า หากมินทิราที่มีเดิมพันอยู่ยอมเทหมดหน้าตัก ....เธอจะต้องทำกำไร 50% ให้ได้ และจะไม่ยอมแต่งงานกับไอ้บ้ากามตรงหน้านี้แน่...วันนี้เธอต้องได้ทำงาน!

“กี่นาที ?”

“เธอว่าอะไรนะ...”

“ฉันถามว่าคุณจะใช้เวลากับยัยขาวเผือกนั่นกี่นาที ....ฉันจะนั่งรอ ถ้าคุณเสร็จแล้วฉันจะได้พาคุณไปทำงาน”

“นี่เธอจะบ้าเหรอ...ฉันพูดถึงขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอีกหรือไง วันนี้ ‘ทั้งวัน’ ฉันไม่เข้าบริษัท เข้าใจมั้ย”

กานต์ตะโกนใส่หน้าหญิงสาวอย่างฉุนเฉียว หากมินทิรายังคงยืนจ้องชายหนุ่มอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะใช้ทั้งวาจาและสายตาเหยียดหยาม

“อย่างคุณ ‘ทั้งวัน’ คงไม่ไหวหรอก ฉันให้เวลาอีกครึ่งชั่วโมง ถ้าคุณยังไม่ลงไปเจอฉันที่ร้านกาแฟที่ล็อบบี้ คราวนี้ฉันจะขึ้นมาพร้อมกล้องอัดคลิปวีดีโอและสัญญาณโทรศัพท์แบบ 4G พร้อมถ่ายทอดสด!..”

มินทิราใช้สายตาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะจ้องนิ่งไปยังโรคถุงลมโป่งพองของชายหนุ่มพลางยิ้มมุมปากเยาะ ก่อนจะหันหลังกลับแล้วปิดประตูใส่หน้าชายหนุ่มที่ยืนควันออกหูหน้าดำหน้าแดงอยู่ตรงนั้น

“ยัย...ยัยผู้หญิงบ้า...เดี๋ยวได้เจอดีแน่ยัยเตี้ยม่อต้อ!”

..........................................................................


“คุณกลับไปก่อนเถอะแซนดี้ ....วันนี้ผมมีธุระจริงๆ”

กานต์เดินกลับมาจูบแก้มคนที่นั่งรอพร้อมกับยัดเงินปึกใหญ่ใส่มือให้นางแบบสาวลูกครึ่งแทนคำไถ่โทษ ยัยเตี้ยนั่นทำเขาหมดอารมณ์คึกคักได้ทันตาเห็น ตอนนี้ที่ปลุกแล้วขึ้นอย่างเดียวก็คงจะมีแต่อารมณ์โมโหนี่แหละ ผู้หญิงบ้าอะไรหน้าไม่อายชะมัด

 “จะไม่ต่อที่ค้างไว้เหรอคะ... มันทรมานนะคะฮันนี่”

ร่างกายผ่องเผือดนั้นกระซิบอย่างเชิญชวนพลางไล้มือนิ่มนับซิกซ์แพ็คชายหนุ่มเล่น หากกานต์ทำหน้ามุ่ยก่อนจะหันไปมองคนข้างกายอย่างแสนเซ็ง เขาไม่มีอารมณ์จะสานต่อภายในครึ่งชั่วโมงได้จริงๆ

“ไว้คราวหน้าที่รัก ผมจะจัดทั้งวันทั้งคืน แต่วันนี้ผมต้องเข้าบริษัทแล้ว”

ชายหนุ่มจูบลาหญิงสาวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้แซนดี้ได้แต่นับเงินปลอบใจปนน้อยใจที่กานต์มักจะทำแบบนี้เสมอตั้งแต่เลื่อนสถานะจากเพื่อนขึ้นมาเป็นคู่นอน...จนบางครั้งแซนดี้ก็แอบเสียดายความจริงใจระหว่างเพื่อนที่หายไป เหลือแค่เงินกับเซ็กซ์ที่เธอได้จากเขาแทน

สามสิบนาทีไม่ขาดไม่เกินเมื่อร่างสูงล่ำสันของกานต์ก้าวออกมาจากลิฟต์ ชายหนุ่มเดินหน้ามุ่ยออกมาพลางกล่าววาจาแดกดันเมื่ออีกฝ่ายนั่งกินกาแฟเล่นเฟซบุ๊คอย่างสบายใจ

“จะรีบไปทำงานไม่ใช่เหรอ ลุกเร็วๆสิเดี๋ยวจะเสียเวลาอันแสนจะมีค่าของเธอ”

มินทิราเก็บมือถือลงกระเป๋าก่อนจะยืนประจันหน้ากับชายหนุ่มอย่างใจเย็น พลางยื่นมือออกไปตรงหน้าเพื่อต้องการเชคแฮนด์กับอีกฝ่ายแทนการยกมือไหว้สวัสดี อย่างน้อยหญิงสาวก็กำลังแสดงให้เห็นว่าเธอให้เกียรติชายหนุ่มพอสมควร ไหนๆเขาก็จะมาเป็นเจ้านายเธอแล้ว แม้ว่าเขาจะอายุน้อยกว่าเธอก็ตาม

“ก่อนอื่น ดิฉันคิดว่าเราควรจะรู้จักกันอย่างเป็นทางการก่อนจะดีกว่านะคะ ดิฉันชื่อมินทิราค่ะ เป็นเลขาคนใหม่ของคุณ และดิฉันได้รับมอบหมายจากท่านประธานให้ทำยอดผลประกอบการและกำไรไตรมาสนี้ให้ทะลุเป้าเกิน 50% ถ้าคุณเข้าใจแล้ว เราจะได้ร่วมงานกันอย่างราบรื่น”

“มันไม่ราบรื่นตั้งแต่เธอมาเป็นเลขาฉันแล้ว ขอบอกไว้เลยนะว่าห้ามบุกรุกคอนโดฉันอีก เอากุญแจห้องฉันคืนมาเลย”

กานต์เอ่ยขู่พลางแบมือมาขอกุญแจห้องคืนจากอดีตคู่กรณีที่เคยปะทะคารมกันมาก่อน แต่ตอนนี้ได้อัพเลเวลเป็นคุณเลขาจอมจุ้นเสียแล้ว หากมินทิราหนีบกระเป๋าสะพายของตัวเองแน่นพลางปฏิเสธเสียงเด็ดขาด

“ดิฉันไม่คืน เพราะท่านประธานอนุญาตแล้ว และถ้าหากคุณกานต์มาทำงานตรงเวลาทุกวัน ดิฉันคงไม่จำเป็นต้องใช้กุญแจคอนโดของคุณอีก อ้อ...และที่สำคัญ กรุณาใช้คำพูดที่สุภาพกับดิฉันหน่อย เพราะดิฉันอายุมากกว่าคุณ กรุณาพูดจาให้เกียรติวัยวุฒิดิฉันด้วย”

“นี่เธออยากลองดีกับฉันใช่มั้ย....คิดว่าฉันไม่กล้าไล่เธอออกใช่มั้ย”

ชายหนุ่มขู่ฟ่อหากมินทิราไม่สนใจ งานนี้ต้องปิดจ๊อบภายในสามเดือนอยู่แล้ว ต่อให้ชายหนุ่มไล่เธอออกจริงแต่ท่านประธานนั่นแหละที่จะเป็นคนรั้งเธอไว้เอง

“ต่อให้คุณไม่ไล่ ดิฉันก็ไม่อยู่นานหรอกค่ะ เวลางานของดิฉันมีแค่ 3 เดือน แต่ถ้าคุณไม่ให้ความร่วมมือกับดิฉัน ก็อาจจะต้องอยู่ยาว คราวนี้คุณน่าจะรู้ใช่มั้ยคะ ว่าควรจะต้องทำตัวยังไง...คุณกานต์”

กานต์เขม้นมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่แน่ใจว่าหญิงสาวพูดจริงแค่ไหน หากคนที่จะให้ความกระจ่างได้ก็มีเพียงคนเดียว

“ถ้าคุณว่าอย่างนั้น เราก็ไปบริษัทกันเลยดีกว่า เผื่อว่าเราจะได้เซย์กู๊ดบายกันก่อน 3 เดือน”

ชายหนุ่มว่าพลางก้าวยาวๆนำหน้าร่างเล็กสมส่วนไปที่รถแต่โดยดี โดยที่มินทิราได้แต่เป่าปากอย่างโล่งอก ...แสดงว่าวิธีจิกตัวครั้งนี้ใช้ได้ ต้องจดเอาไว้กันลืม!

.........................................................................


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น