ไรท์เอ็ม
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ลด 15% เมื่อซื้อเป็นชุด

ชื่อตอน : บทที่ 11 GO BACK

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 13:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 10,878
× 191,560
แชร์ :
บทที่ 11 GO BACK
แบบอักษร

LURE 11 - GO BACK (กลับไป)

WriterPart_


เสียงนิสิตนักศึกษากว่าเก้าสิบชีวิตกำลังตะโกนโวกเวกโวยวายคุยกันเสียงดังแข่งกับเสียงรถบัสสามคันที่จอดอยู่หน้ารีสอร์ท


"เช็คดูว่าเพื่อนของเราหายไปไหนรึเปล่าด้วยนะคะเด็กๆ" 


"พี่คะ อีจอยเพื่อนหนูหายคะ"


"อีดอก กูอยู่นี่..." 


"อ้าวหรอ... ขอโทษคะพี่ ฮ่าๆ" 


"น้องครับระวังลืมกระเป๋าครับ"


"ขอบคุณครับพี่ เกือบลืมไปเลย" 


ทุกๆคนต่างพากันกำลังเดินเอากระเป๋าไปเก็บไว้ในรถก่อนจะขึ้นไปนั่งประจำที่ที่ตัวเองนั่งมา เหตุการณ์ก็ค่อนข้างที่จะชุลมุล ตัดภาพนิสิตนักศึกษาที่อยู่ปี 2 กันออกไปได้เลย ฝั่งของนาวกับฟิสิกส์ตอนนี้ก็ได้พากันขึ้นไปนั่งประจำที่ของพวกเขาเรียบร้อยแล้ว แต่พวกเขาหารู้ไหมว่าตอนนี้กำลังมีชายหนุ่มสองคนกำลังสลับที่นั่งกับเพื่อนที่อยู่บนรถเขาอยู่


NowPart_


"ตอนนี้กี่โมงแล้ววะ?" ผมหันไปถามไอ้ฟิกส์ ครั้งนี้มันเป็นคนที่ได้นั่งฝั่งกระจก ผมก็จะไปด่าว่าอะไรมันไม่ได้ เพราะก็ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว


"จะบ่ายสองละ" มันหันมาพูดตอบก่อนจะหันไปกดเล่นโทรศัพท์ต่อ เลทมาเยอะมากอ่ะ ตามจริงบอกว่ารถต้องออกตอนเที่ยง แต่นี้ล้อยังไม่หมุนเลย 


"รถจะออกแล้วนะเด็กๆ เช็คดูเพื่อนที่นั่งข้างๆด้วย..." เสียงรุ่นพี่ประกาศผ่านลำโพงในรถ ผมก็จึงหันไปมอง


"มึงว่าน่าจะถึงประมาณกี่โมงวะ?" ผมหันไปถามไอ้ฟิกส์อีกครั้ง ตอนนี้คืออยากกลับไปนอนที่ห้องแล้ว


"ไม่เกินห้าทุ่ม" มันพูดบอก แต่ก็นานเหมือนเดิมอ่ะ ไม่รู้ว่ารถจะวิ่งเร็วหรือวิ่งช้า


สักพักรถก็เริ่มล้อหมุน มองไปข้างนอกก็เห็นรีสอร์ทที่เราเพิ่งจะเคยมาเข้าค่าย นี่ต้องจากกันแล้วจริงๆใช่ไหม เราจะเก็บเธอไว้ในความทรงจำนะ ผมได้แต่พูดในใจคนเดียว 


..


ผ่านไป 2 ชม. 


การนั่งรถใกล้ๆเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากๆ ผมได้แต่ภาวนาให้รถมันวิ่งเร็วๆ เพราะอยากกลับไปนอนที่คอนโดแล้ว ตอนนี้ก็ประมาณสี่โมงเย็น ดูเหมือนว่าเราจะออกจากระยองแล้วด้วย ไอ้ฟิกส์มันก็นอนหลับโดยที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย คนมีหูฟังก็โชคดีไป ของผมนี่สิหาย เฮ้อออ...


หมั่บ!


"อือออ..." อยู่ดีๆก็มีคนเอามือมาปิดปากผม พอหันไปมองก็เห็นไปใบหน้าของคนที่ผมคิดว่าคงจะหนีมันพ้นแล้ว แต่กลับไม่ใช่ ไอ้กิวมันขึ้นมาบนรถคันนี้ได้ไง


"ชู~ เงียบๆ" มันคลายมือออกพร้อมกับพูดบอกผมเบาๆ ตอนนี้ผมก็ยังคงตกใจอยู่


"นะ..นายมาได้ไง?" ผมถามมัน พร้อมกับหันไปมองรอบๆ ก็ไม่เห็นว่าเพื่อนคนอื่นๆจะสนใจ


"ออกมา มึงต้องไปนั่งกับกู..." มันพูดสั่ง ผมก็จึงหันไปมองไอ้ฟิกส์ ก็ยังเห็นว่ามันคงหลับอยู่


"กูไม่อยากไป" ผมพูดพร้อมกับหันหน้าหนี


"จะไปดีๆหรือจะให้กูบังคับ..." มันพูดเสียงนิ่ง ผมก็รีบหันไปขมวดคิ้วทำตาขว้างใส่มันทันที เอาแต่สั่ง เป็นอะไรกันก็ไม่ใช่ ไอ้บ้าเอ้ย ผมหันไปมองไอ้ฟิกส์อีกครั้ง ก่อนที่จะทำใจลุกขึ้น มันก็มองมาที่ผมนิดๆก่อนที่จะค่อยๆจับมือเดินลากผมไปทางด้านหลัง พอเกือบจะไปถึง ผมก็เห็นเพื่อนของมันที่ชื่อหนึ่งลุกขึ้นพร้อมกับยิ้มให้ผม แถมยังเดินผ่านผมตรงไปที่เบาะเดิมของผมอีก


"เข้าไป..." มันพูด มันให้ผมนั่งฝั่งกระจกครับ เบาะมันก็อยู่หลังสุดรองจากเบาะยาวที่มีกลุ่มผู้ชายที่มันก็คงจะรู้จักนั่งเล่นโทรศัพท์กันอยู่ ส่วนเบาะข้างๆสองเบาะก็จะเป็นผู้หญิงกับผู้ชายเหมือนว่าจะเป็นแฟนกันด้วย แต่ผมก็ไม่ได้สนใจรีบเข้าไปนั่งและก็หันหน้าออกนอกกระจกทันที มันก็เข้ามานั่งประกบแถมยังชิดจนผมรู้สึกอึดอัด


"แล้วนายจะขยับมาชิดทำไมเนี่ย?" ผมหันไปพูดถามมัน 


"ทำไม? ก็กูหนาว..." มันพูดใส่ด้วยใบหน้ากวนประสาท ผมก็ได้แต่ด่ามันในใจก่อนที่จะหันหน้าหนี รู้สึกเหมือนมันก็จะหันมามองผมเป็นระยะๆ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ เอาแต่นั่งกอดอกมองออกไปข้างนอก 


"กูบอกแล้ว..." อยู่ดีๆมันก็พูดขึ้นผมจึงหันไปเลิกคิ้วมอง


"อ่อยใครก็ดูดีๆหน่อย..." มันพูดต่อ


"อ่อยกูก็เหมือนกัน เข้าใจไหม?" ไอ้กิวมันพูดพร้อมกับขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆ แถมยังใช้มือลูบๆที่ต้นขาของผมอีก


"อือออ.. ไอ้กิว หยุดนะ..." ผมพยายามดันหน้าพร้อมกับจับมือของมันออก มันก็ยอมหยุดง่ายๆ


"มานั่งด้วยแล้ว ก็ช่วยทำตัวดีๆได้ไหม?" ผมพูดออกมาเสียงเหนื่อยๆ


"ผัวหยอกผัวแกล้งนิดหน่อย ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัว" 


"ตอนที่ได้กันไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย" มันพูดแซะ ผมก็ได้แต่กัดฟันมองหน้ามัน


"ก็ตอนนั้นอยากเอา แต่ตอนนี้ไม่แล้วไง..." ผมพูดตอกหน้ามันกลับ


อึก...


"ไอ้กิว... หยุด..." มันใช้มือสอดเข้าไปในเสื้อของผมพร้อมกับจับไปที่ยอดอก มันทั้งบีบทั้งหมุน จนผมรู้สึกเสียวไปหมด


"อือออ.. พอ..  หยุด..." ผมพูดบอกเบาๆ พร้อมกับดันร่างของมันออก มันก็ยอมหยุด พร้อมกับมองหน้าผมด้วยสายตาหื่นๆ ผมก็รีบหันหน้าหนีทันที ไม่ดีแน่ๆ นั่งกับมันตรงนี้ ผมคงจะต้องทรมานจนถึงกรุงเทะแน่ๆ


"หึ..."


..


..


WriterPart_


เวลาผ่านไปเรื่อยๆจนตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มมืดขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนว่ารถจะวิ่งช้าลงกว่าปกติ เลยทำให้ยังไม่ได้ไปถึงไหน ตอนนี้ก็จะสามทุ่มแล้ว ในระหว่างทางก็มีการแวะจอดที่ปั๊มน้ำมันเพื่อที่จะให้คนที่อยากเข้าห้องน้ำไปเข้าหรือใครที่อยากซื้อของในเซเว่นก็ลงไปซื้อ แต่ตอนนี้นาวจะรู้ไหมว่าเขากำลังนอนพิงไหล่หนาของคนตัวสูงอยู่ 


"มาทำให้กูหลง"


"แล้วจะทิ้งกันไปง่ายๆไม่ได้หรอกนะ"


"นาว..." กิวได้แต่มองเสี้ยวหน้าใสๆของคนที่กำลังนอนพิงไหล่ของเขาอยู่ ผู้ชายอะไรวะหน้าแม่งโคตรอ่อย แถมยังอ่อยคนอย่างเขาติดซ่ะด้วย นาวเป็นคนน่ารักมาก ตัวเล็กๆขาวๆ สูงก็ไม่สูง ไหนๆเขาก็เบื่อผู้หญิงละ ขอลองเอาผู้ชายทำเมียบ้างก็แล้วกัน


"ไม่ยอมกูก็จะบังคับ..." 


"หึ..."


..


..


สรุปรถเสียต้องมีซ่อมกลางทางด้วย รถคันอื่นๆไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่คนส่วนใหญ่ไม่รู้เรื่อง พากันนอนหลับก็นอนอย่างเดียวไม่สนใจห่าเหวอะไรเลย กว่าจะเข้ามาถึงมอในกรุงเทพได้ตอนนี้ก็ข้ามมาเป็นอีกวันแล้ว


วันศุกร์เที่ยงคืนนิดๆ


ใช้เวลาเดินทางเกือบสิบชั่วโมงเพราะรถเสีย มาถึงก็เห็นรถคันอื่นๆจอดอยู่ เพื่อนๆบางคนก็ยังพากันนั่งรอเพื่อน บางคนก็กลับแล้ว


GeewPart_


"นาว..." ผมเรียกพร้อมกับเขย่าคนที่นอนพิงไหล่อยู่ มันก็ค่อยๆตื่นขึ้นมา


"ถึงแล้ว" ผมพูดบอก มันก็กำลังปรับสภาพสายตา


จุ๊บ...


"ไว้เจอกัน..." ผมดึงมันเข้ามาจูบก่อนที่จะรีบลุกขึ้นลงไปจากรถทันที พอเอากระเป๋าเสร็จไอ้หนึ่งมันก็ลงมาพอดี


"เป็นไงบ้างวะ?" ผมถามมัน


"โคตรดื้อ..." มันพูด ผมก็แค่ยิ้มขำๆก่อนที่จะมองไปรอบๆ พอเห็นไอ้เรย์กับไอ้ต้าพวกผมก็พากันเดินเข้าไปหา


"ไอ้สัส... พวกกูรอมาชั่วโมงกว่าละ..." ไอ้เรย์มันพูด


"รถเสีย" ผมพูดบอก


"จะเอาไงต่อ มึงดูไอ้ต้าด้วย แม่งเป็นไข้..." ไอ้เรย์มันพูดพร้อมกับหันไปมองไอ้ต้าที่ใส่เสื้อกันหนาวนอนฟุบหน้าอยู่บนโต๊ะ 


"งั้นมึงไปส่งมันด้วยไอ้เรย์..." ผมพูดบอก


"เออๆ มันไม่ได้เอารถมาพอดี" ไอ้เรย์มันพูดตกลงก่อนจะเดินสะพายกระเป๋าไปหาไอ้ต้า ในกลุ่มก็มีมันคนเดียวแหละที่แม่งอ่อนแอสุด อ่อนแอทั้งเรื่องของผู้หญิงทั้งเรื่องของสุขภาพ 


"งั้นกูไปก่อนนะไอ้หนึ่ง..." ผมหันมาพูดบอกเพื่อนอีกคน ไอ้หนึ่งมันก็ยกมือให้ก่อนจะเดินไปหาไอ้เรย์ ผมก็แยกตัวออกมา มีมองไปที่รถก็เห็นไอ้นาวมันยืนอยู่กับเพื่อนของมัน แต่ผมก็ได้แค่มองแป๊บเดียวเพราะตอนนี้อยากกลับไปนอนที่คอนโด มองไปรอบๆก็แทบจะไม่มีคน พอขึ้นไปบนรถแล้วผมก็รีบขับออกไปทันที


"หึ..." ผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นใครคนหนึ่งกำลังเดินอยู่ข้างๆทางกับเพื่อนของมัน ผมก็จึงค่อยๆขับไปจอดข้างๆพร้อมกับเลื่อนกระจกลง


"ให้ไปส่งไหมครับนาว?" ผมแกล้งถาม มันก็หันมามอง แต่พอเห็นว่าเป็นผมมันก็ทำหน้าหงุดหงิดใส่ทันที


"จะไปตายไหนก็ไป" มันพูด


"พูดกับผัวพูดให้เพราะๆหน่อยสิครับ" ผมพูดกวนๆใส่มันก่อนที่จะขับรถออกไปทันที เดี๋ยวพรุ่งนี้หาอะไรหนุกๆทำดีกว่า


..


..


แกร๊ก...


ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องที่ตอนนี้มีเพียงแค่แสงสว่างจากข้างนอกที่ส่องเข้ามา มองดูนาฬิกาที่วางอยู่บนโต๊ะตอนนี้มันก็เป็นเวลาตีหนึ่งพอดี ผมค่อยๆปิดประตูก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องนอนก็เห็นใครคนหนึ่งนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่ม


"เฮ้ออออ..." ผมถอนหายใจออกมาก่อนที่จะวางกระเป๋าไว้และก็เข้าไปทำธุระในห้องน้ำสักพักก็ออกมาโดยใส่แค่บ็อกเซอร์ตัวเดียว 


"มึงเหงาไหมวะ ที่กูไม่ได้โทรมาหาเลย..." ผมพูดถามคนที่นอนหลับอยู่ก่อนที่จะขึ้นไปนอนกอดมันในฐานะเพื่อน...


..


..


"อ๊ะ!" 


"กิว..." เสียงเรียกพร้อมกับแรงดันเบาๆที่อกของผม จึงทำให้ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา


"อืออออ อะไรวะ..." พอลืมตาขึ้นมาก็จึงเห็นว่าเป็นไอ้สนที่เป็นคนเรียก ผมก็จึงค่อยๆขยับถอยออกจากมัน


"มาตอนไหน ทำไมไม่เห็นบอกก่อน..." มันถามพร้อมกับลุกขึ้นลงจากเตียงนอน


"ตีหนึ่ง" ผมพูดตอบ


"อ๋อ... เป็นไงสนุกป่ะ?"


"น่าเบื่อ..." 


"หืม..." มันทำเสียงในลำคอมองมาที่ผมสักพักก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องน้ำ


ผมก็จึงค่อยๆลุกขึ้นลงจากเตียงพร้อมกับยืดเส้นยืดสาย เมื่อคืนก็กลับมาถึงตอนตีหนึ่งกว่าๆ ขี้เกียจโทรหามัน ก็เลยขับรถกลับมาแล้วก็นอนเลย นอนก็ยังไม่อิ่ม แต่ดีที่วันนี้มีเรียนตอนเที่ยง ที่ตื่นขึ้นมาเพราะว่ายังไงผมก็รู้ว่าจะต้องไปส่งไอ้สนแน่ๆ


ก๊อกๆ 


เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นมาจากข้างนอก ผมมองไปที่ประตูห้องน้ำที่ตอนนี้กำลังมีคนตัวเล็กกำลังอาบน้ำอยู่ ก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องนอนเพื่อที่จะไปเปิดประตู


แกร๊ก...


พอเปิดประตูออกไป ผมก็เห็นเป็นไอ้พี่มาร์ค ไม่รู้ว่าช่วงสองสามวันที่ผมไม่อยู่ พี่มันกลับมาคืนดีกับไอ้สนแล้วรึยัง แต่ถ้าดีกันแล้วผมก็คงจะได้หายห่วง แต่ถ้าพี่มันทำให้ไอ้สนเสียใจอีกผมก็พร้อมที่จะมีเรื่อง


"กลับมาแล้วหรอวะ..." คนตรงหน้าถามผมเสียงนิ่ง


"..." แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรก่อนที่จะเดินกลับเข้าห้องไป ชอบเหมือนกัน ทำนิสัยกวนๆใส่คนอย่างพี่มันเนี่ย


"หึ... คิดว่าคงจะเลิกยุ่งกับไอ้สนมันไปแล้ว..." ผมพูดแซะพร้อมกับเดินไปนั่งบนโซฟา


"ใจมันรัก คงจะเลิกสนใจง่ายๆไม่ได้หรอกไอ้น้อง..." 


"ก็ดี..." ผมพูด


"ไหนต้นสน?" 


"อาบน้ำอยู่..."


"พี่จะไปส่งมันใช่ไหม?" ผมตอบก่อนที่จะถาม


"อือ..."


"งั้นก็ฝากด้วยนะ..." ผมพูด


"แฟนกูไม่จำเป็นต้องฝากว่ะ..." ขี้เกียจเถียงรุ่นพี่วะ ผมก็เลยไม่สนใจเดินกลับเข้าห้องไปนอนต่อ ปล่อยให้ผัวเมียเขาดูแลกันเอาเอง...


EMMA HEARTFILIA

ยินดีต้อนรับการกลับมา รักส์ <3

ไปตามทวิตด้วย @heartfilia_emma

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น