ลีย์มณีรัตน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หลงสวาทเด็กสาว : บทที่ 2

ชื่อตอน : หลงสวาทเด็กสาว : บทที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.1k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2560 06:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หลงสวาทเด็กสาว : บทที่ 2
แบบอักษร

หลงสวาทเด็กสาว : บทที่2


ดาริกาไม่ตอบ เอาแต่ดิ้นจนหลุดจากอ้อมแขนล่ำๆของคุณปู่ได้ เด็กสาววิ่งร้องไห้เข้าไปในบ้าน 

"คุณพ่อขา หนูดาโดนตาแก่ทรงพลแกล้งอีกแล้ว ฮืออ.." เสียงหวานเรียกหาเมฆาเหมือนจะฟ้องไปด้วยว่าคนแก่แกล้ง

ทรงพลได้แต่ลูบหัวนมตัวเองป้อยๆ มองตามร่างงามหลานสาววิ่งหายเข้าไปในบ้านก็ได้แต่ยิ้มน้อยๆ เป็นแบบนี้ตลอด โดนเรียกตาแก่อีกแล้ว เวลาหนูดาโกรธหรืองอนก็จะเรียกเขาแบบนี้ 

แต่พ่อเลี้ยงทรงพลคิดว่าตัวเองยังไม่แก่ขนาดนั้น ผมอาจจะขาวหงอกแล้ว แต่ถ้าเทียบในวัยเดียวกันแล้ว ถือว่าเขาดูดีกว่ามาก 

เพราะหนุ่มใหญ่ไม่เคยนั่งกินนอนกินอยู่เฉยๆให้ตัวเองลุงพุงหรือเสียสุขภาพ ยังทำงานหนักๆอยู่ทุกวันด้วยความเคยชินที่เป็นมาตั้งแต่วัยหนุ่ม เขาไม่เคยสนใจว่าตัวเองจะรูปร่างแบบไหนหุ่นดีหรือเปล่า เพราะความต้องการจริงๆคือมีสุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไม่ป่วย ยิ่งอายุมากขึ้นก็ต้องยิ่งออกกำลังกายบ่อยๆ แต่เพราะหนุ่มใหญ่เป็นคนแข็งแรงมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ยี่สิบสามสิบปีก่อนเป็นยังไง ทุกวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม 

เป็นคนขยันตั้งใจทำงานไม่ขี้เกียจสุขภาพก็ดีได้ ดีกว่าอยู่เฉยไม่ทำอะไรเอาแต่นอนแต่กิน

หนุ่มใหญ่คิดแล้วก็ได้แต่ส่ายหัว เขาคิดว่าตัวเองยังไม่แก่ขนาดนั้นจริงๆ ไม่งั้นสาวใหญ่แม่หม้ายทั้งหลายจะไม่พยายามทอดสะพานให้หรอก 

แต่ก็นั่นแหละ ไม่เคยคิดจะสนใจอยู่ดี ชีวิตตั้งแต่ภรรยาเสียไป ก็มีแต่งาน งาน และลูกกับหลานเท่านั้น ไม่เคยต้องการให้ใครเข้ามาอยู่ในวงจรชีวิตของเขาอีก เพราะแค่นี้มันก็เพียงพอสำหรับคนแก่แต่ยังแข็งแรงอย่างเขาแล้ว...

ทางด้านดาริกาตอนนี้กำลังอยู่ในห้องนอน ตอนแรกเด็กสาวจะวิ่งไปฟ้องคุณพ่อว่าโดนคุณปู่แกล้ง แต่พอนึกได้ว่าคุณพ่อกำลังทำงานอยู่ เด็กสาวจึงกลับมาที่ห้องนอนของตัวเอง 

"คอยดูนะจะหาทางเอาคืนตาแก่ทรงพลให้ได้เลย" เสียงหวานพูดหมายมั่นอย่างไม่มีทางยอมถ้าไม่ได้เอาคืนคุณปู่ 

มือเล็กปาดน้ำตาข้างแก้มอย่างงอนๆ รีบถอดเสื้อผ้าแล้วเข้าไปอาบน้ำ 

วันนี้จะไม่ออกไปกินข้าวเลยคอยดู... 

            .............

"พ่อไปแกล้งอะไรหนูดาอีกหล่ะ ทำไมวันนี้หนูดาถึงไม่ยอมลงมากินข้าวเลย" เมฆาถามผู้เป็นบิดาเชิงตำหนิ 

เพราะตอนนี้พวกเขาสองคนนั่งทานข้าวกันอยู่ ไม่มีแม้แต่เงาลูกสาวคนสวย สงสัยจะงอนมากเพราะปกติหนูดาไม่เคยเป็นแบบนี้ เมฆาคิดด้วยความเป็นห่วงลูกสาว 

"กูจะไปทำอะไรได้หล่ะ แค่อยากกอดอยากหอมหลานแค่นั้น...แล้วมึงก็ไม่ต้องทำเสียงแบบนี้ใส่กู กูเป็นพ่อมึงไอ้เมฆ" ทรงพลพูดเสียงดังใส่ลูกชาย ไม่ได้มีโกรธที่เมฆาพูดตำหนิ เพราะปกติเขากับมันก็ห่ามๆเถื่อนๆอยู่แล้ว เวลาอยู่กับลูกกับหลานนั้นแหละถึงจะพูดเพราะ 

"ถ้าไม่ได้แกล้ง แล้วทำไมลูกผมไม่ยอมลงมากินข้าว...พ่อนี่ยังไงนะ ไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนทำให้หนูดาเป็นแบบนี้เหรอ.." ชายหนุ่มยังว่าพ่อตัวเองที่ไม่ยอมรับว่าหนูดางอนจนไม่ลงมาทานข้าวเพราะใคร 

เขาไปเคาะประตูแล้วเมื่อช่วงหัวค่ำ แต่หนูดาล็อกประตู เมฆาเลยคิดจะปล่อยไว้อีกสักพักก่อนเผื่อหนูดาหิวแล้วจะลงมา แต่ตอนนี้มันก็ผ่านเวลาสักพักของเขามานานแล้ว

"เอ้าไอ้ห่า กูก็อยากกอดหลานกู แต่ตอนนั้นกูพึ่งกลับมาจากไร่" ทรงพลพูดแค่นั้น ไม่ได้ขยายความอะไรต่อ รู้ว่าลูกชายเข้าใจดี เพราะถ้ากลับมาจากไร่ ไม่เหงื่อท่วมตัวก็จะมีเศษฝุ่นเศษดินติดมาตลอด 

แต่ลูกชายเขามันก็ทำงานในไร่เหมือนกัน แล้วทำไมกลับมาถึงบ้านหนูดาถึงยอมให้มันกอดได้หล่ะ...คิดแล้วพ่อเลี้ยงทรงพลก็ตาลุกวาบ

หลานสาวเขาลำเอียง....หนูดาลำเอียง!...

"หนูดาก็ยอมให้พ่อหอมดีๆตลอดแหละ ถ้าพ่อไม่คิดจะแกล้งหน่ะ" เมฆาก็ยังไม่ยอม ยังไงเขาก็ต้องเข้าข้างลูกไว้ก่อน เพราะกลัวหนูดาจะงอนเขาไปด้วย 

"เออ! กูผิดเอง กูแกล้งหยอกลูกมึง...พอใจรึยังไอ้ห่า..กูคงไม่ใช่พ่อมึงมั้ง.." หนุ่มใหญ่พูดเสียวติดห้วน อารมณ์น้อยใจที่คิดว่าหลานสาวลำเอียงเห็นพ่อดีกว่าปู่ พาลทำให้เขางอนไปหมด รวมไปถึงคนที่อยู่บนห้องด้วย ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นคนทำให้เด็กสาวงอนก่อน 



ตอนหน้ามีN​Cนิดหน่อย ยังไม่ลึกซึ้ง เพราะคุณพ่อกับคุณปู่ยังไม่กล้าหื่นมาก แต่เริ่มรู้สึกอยากแล้วก็ตอนหน้านี่แหละค่ะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น