ROSEQUEEN

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

No.18 ค่ำคืนอันยาวนาน (100%)

ชื่อตอน : No.18 ค่ำคืนอันยาวนาน (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ย. 2560 01:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
No.18 ค่ำคืนอันยาวนาน (100%)
แบบอักษร

image

"อมให้หน่อยสิ" คิงถอดแท่งยักษ์ออกจากถ้ำมาจ่ออยู่หน้าปากของโรส คิงรู้ว่าโรสไม่ชอบอมแต่ในใจเขาก็เอาให้ทำสักครั้ง


"........................" ถึงแม้ว่าโรสจะไม่ชอบอมแท่งหวานแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่อยาก


เธอดูดแท่งหวานเข้าปากเหมือนเด็กน้อยที่กินไอศครีมหวานเย็นเข้าปากลิ้มรสชาติน้ำหวานที่ออกมาจากปลายแท่งอย่างเอร็ดอร่อย


"โอ่วววววววววว ซี๊ดดดด โรส...." ลิ้นบางที่วาดรวดลายตวัดลิ้นอย่างเมามันทำให้เสียวจนสุดใจ เพียงไม่กี่อึดใจน้ำหวานก็ได้ถูกปล่อยออกมาโรสดื่มน้ำหวานจนหมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว


"ไม่ไหวละ ขอต่ออีกนะ"

"คิงขอพักบ้างเถอะ เหนื่อยแล้ว" ศึกรักที่ทำกันนานแบบไม่พักเล่นเอาโรสสู้ต่อไม่ไว้ยอมใจฝ่ายชายที่อึดไม่รู้จักเหนื่อยจริงๆ


"เดี๋ยวไว้พักผ่อนใหญ่ที่เดียวก็ได้^^" เรื่องอะไรที่จะปล่อยเนื้อย่างกำลังสุกได้ที่หลุดมือไป


แท่งที่ยังไม่มีวันเหี่ยวแม้จะปล่อยน้ำกี่ครั้งมันก็ยังแข็งสู้ตลอดเวลา คิงสอดแท่งเข้ารูรักอีกครั้ง


"อ๊า........คิง เสียว" โรสเอ็นตัวตอบรับของคิงที่เข้ามาอย่างช้าๆ


"เสียวดีใช่ไหม" คิงก้มลงกระซิบเข้าหูพร้อมเลียที่ที่หูมือก็ยังคงจับนมสองเต้าไม่ปล่อยบีบเล่นอย่างสนุกมือ


"อ๊า คิงใส่เข้ามาเร็วๆเถอะ เสียวจะตายแล้ว"


"แบบนี้เหรอ" คิงกระแทกใส่จนมิดแท่ง


"อ๊า! อ๊า! แบบนี้ อ๊า! อ๊ะ! สะ เสียวดี อ๊ะ"


คิงกระแทกใส่เข้าไปอย่างดุเดือดไม่เว้นว่างให้โรสได้หายใจหายคอท่วงท่าลีลารักบนเตียงถูกสร้างขึ้นเหมือนสวรรค์แห่งรัก


ทั้งคู่เติมเต็มซึ่งกันและกัน น้ำที่ได้รับถูกปล่อยจนล้นออกมาอย่างไม่รู้จุดจบ 86ท่าที่ใช้ร่วมรักกันเล่นเอาตะวันฉ่ายแสง รู้ตัวอีกทีราคะแห่งรักก็จบลงด้วยความเน็ตเหนื่อยจนสลบหลับไปด้วยกันทั้งคู่


"อืมมมมมมม" โรสตื่นขึ้นมารีบลุกออกจากเตียงแต่หยุดๆก็ล้นลง เหมือนแรงที่ขาก็หายไปหมด


"นี้แสดงว่าที่ผ่านมาแกอดกลั้นมาตลอดสินะ" โรสหันไปมองชายที่หลับอย่างไม่รู้รู้สาอะไรที่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้


โรสแทบจะคานเก็บเสื้อผ้าใส่อย่างยากลำบากท่อนล่างก็ปวดอย่างสาหัสค่อยๆเดินพิงกำแพงออกมาจากห้องคิงเงียยๆ


"โรส?" โรสหันหลังไปมองคนที่เรียก


"อ้าว โรม"


"เป็นอะไร? ทำไมเดินแบบนั้นแหละ?" ทันทีที่พูดจบโรสซุกลงไปนั่งกับพื้น

"โรส! เป็นอะไรมากไหม? เจ็บตรงไหนรึป่าว เดี๋ยวเรียกหมอมาตรวจให้"


"ไม่เป็นไรๆ ไม่เป็นไรมากแค่เหนื่อยนิดหน่อยนะ"


"อย่างไงเรียกหมอมาดูอาการหน่อยดีกว่า ปล่อยไว้อาจจะเป็นหนักกว่านี้ก็ได้" โรมอุ้มโรสขึ้นทันทีรู้ท่าแล้วโรสคงลุกขึ้นไม่ไหว


" เอ๋ เดี๋ยวนะ นี้โรมยอมเรียกชื่อโรสแล้วนิ^^"


".....................ขออภัยครับนาย"


"โถ้~~~~~~ ไม่เอาน่า เรียกชื่อนะดีแล้วโรสชอบนะ"


"ไม่ได้หรอกครับนาย นายเป็นเจ้านายทำแบบนั้นมันไม่สมควร"


"โถ้ โรม โรสขอไม่ได้เล่นรึไง นะๆๆๆ ขอเป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้าไง น่าาาาาาาาา"


"......................"


ดูท่าทางโรมคงไม่ยอมง่ายๆโรสเลยเลือกใช้วิธีแบบสมัยเมื่อก่อนที่ใช้แล้วได้ผลทุกครั้ง


จุ๊บ จุ๊บ


"โรส!" โรมตกใจที่อยู่ๆโรสก็หอมแก้มทั้งสองข้าง


"นั้นไง สำเร็จได้ผลจริงด้วย^^ พูดแล้วนะห้ามเปลี่ยนละ"


"เฮ้ออออออ...........จริงๆเลย" โรมได้แต่ถอนหายใจอย่างยิ้มๆ ให้ตายสิผมสู้รอยยิ้มของเธอไม่ได้จริงๆยิ่งทำตัวน่ารักเป็นเด็กแบบนี้แล้วด้วย


"ป่ะ เข้าห้องเถอะโรสอย่างพักผ่อนแล้ว"


"เออ แล้วโรสไปทำไรที่ห้องนั้นละ ห้องโรสอยู่อีกห้องไม่ใช่เหรอ?" ผมสงสัยตั้งแต่เห็นโรสเดินออกมาจากห้องละ ลางสังหรณ์ผมมันบอกว่ารู้สึกแปลกๆ


".........อย่างโรมน่าจะรู้นะ ค่อยดูโรสอยู่ทุกฝีเก้านิ"


"......................ก็เป็นห่วง" โรมพูดอย่างเสียงแผ่วเบา


======================================

Hi~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ไม่เดือนหน้ากันนานเลย(เป็นเดือน)

คิดถึงกันบ้างไหม? ขอโทษที่หายไปนานนะ ตอนนี้ร่างกายOK 100% แล้วพร้อมกับมาแต่งต่อแล้วจ้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น