email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.14 วันลอยกระทง (กระทงหลงรัก) หวานเวอร์

ชื่อตอน : Ep.14 วันลอยกระทง (กระทงหลงรัก) หวานเวอร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 93k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2560 22:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.14 วันลอยกระทง (กระทงหลงรัก) หวานเวอร์
แบบอักษร

🎶​วันเพ็ญเดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตะลิ่ง

​พวกเราทั้งหลายชายหญิง สนุกกันจริงวันลอยกระทง🎶

​เสียงเพลงจากงานประจำปี ซึ่งเป็นงานวันลอยกระทงที่มหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนได้จัดกิจกรรมอนุรักษ์วัฒนธรรมขึ้น โดยในงานมีทั้งแสงสี เสียง สินค้า ของกินต่างๆมากมาย การประกวดนางนพมาศ ตอนนี้ฉันเดินมาเรื่อยๆผ่านซุ้มต่างๆ จนตอนนี้เวียนหัวไปหมดแล้ว ฉันที่เดินรอยัยเพื่อนตัวดีทั้งสองคน

"จ๊ะเอ๋....รอนานไหมแก" เสียงยัยก้อยที่เอ่ยขึ้นจากทางด้านหลัง กับยัยฮารุ ฉันจึงยิ้มให้ทั้งตกใจ  เล่นเป็นเด็กๆไปได้

"ฉันว่าเราไปทางนั้นดีกว่า" ยัยฮารุลากฉันกับยัยก้อยให้เดินตามไป ตอนนี้ฉันเดินมาหยุดที่ร้านขายลูกชิ้น ซึ่งยัยฮารุก็หยุด...

​ลูกชิ้นนึ่งแซ่บๆ ไหมคะ รับรองความอร่อยค่ะ

​เสียงเจื่อยแจ่วของแม่ค้าที่กำลังเรียกลูกค้าเข้าร้าน ยัยฮารุจึงปล่อยมือเราสองคนแล้วเดินเข้าไปซื้อ ส่วนยัยก้อยก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ...ถ่ายนู่นถ่ายนี่ไปเรื่อย....

ตืดด!!! ตืด!!!

เสียงข้อความเด้งเข้า ฉันจึงเปิดดู ก่อนที่จะมองซ้ายมองขวา 

Dragon : อย่าคิดนะว่าไม่เห็น

            : อะไร?

Dragon : ส่ง1รูปภาพ

เมื่อดรากอนส่งรูปมาฉันถึงกับอึ้ง ยิ่งมองทั้งด้านหน้าด้านหลัง เพื่อหาคนต้นเหตุ ซึ่งฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน ก่อนที่ยัยฮารุจะยื่นลูกชิ้นให้ฉัน ฉันจึงส่ายหัวเพราะไม่คิดอยากกิน...

"เดี๋ยวนะ...พวกแกยืนตรงนี้ก่อน"  ยัยก้อยที่ยกมือไม่ให้ฉันกับยัยฮารุเดินไปไหน ก่อนที่จะยกกล้องขึ้นมาถ่าย ผู้คนเดินผ่านไปมาก็ไม่ได้สนใจอะไร

แชะ!! แชะ!!

เสียงชัตเตอร์รัวๆ ก่อนที่ฉันสองคนจะเริ่มโพสต์ท่า ไม่นานเสียงข้อความในโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ตืด!! ตืด!!

Dragon : อย่าอ่อย!!! เดี๋ยวโดน😈😈

            : บ้า!!!

Dragon : ไม่ต้องพูดมาก!!! อย่าให้เห็นอีกว่าอ่อย ไม่งั้นเธอได้เห็นดีแน่

ฉันถึงกับไม่มีคำจะพูด ฉันจึงไม่ตอบอะไรเขาเพราะไม่อยากต่อล้อต่อเถียง ฉันไม่ได้อ่อยซะหน่อย เอะ!!นี่เขาหึงฉันหรอ 

ตั้งแต่กลับจากทะเลวันนั้น ดูเหมือนเขาจะเปลี่ยนไป แต่ก็ยังเป็นผู้ชายที่ปากจัดเหมือนเดิม อาจจะเปลี่ยนในเรื่องการที่พูดคุยกับฉันมากขึ้น ฉันควรที่จะดีใจใช่ไหม

ฉันก็เดินมาเรื่อยๆ โคมลอยที่ลอยขึ้นบนท้องฟ้า ต่างคนต่างปล่อยเป็นคู่บ้าง กลุ่มบ้าง ฉันเดินมาใกล้กับซุ้มอะไรสักอย่าง เหล่าสาวๆต่างมุงดูอย่างเนืองแน่น ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เอ่ยอะไรขึ้น เพื่อนฉันนั้นไวกว่า

"เดี๋ยวววว!!!"  ฉันที่จำต้องวิ่งตามแรงกระชากของเพื่อน ซึ่งตอนนี้มาหยุดที่ด้านหน้า เหล่าสาวๆต่างกรี๊ดกราดกันใหญ่ ฉันจึงชะโงกหน้าไปมอง ก็เห็นต้นเหตุของเหล่าสาวๆ 

"ดรากอน!!!"  ฉันอุทานเสียงเบาๆ ก่อนที่จะรีบหลบด้านหลังของผู้หญิงพวกนั้น จนเพื่อนฉันต้องตีที่ไหล่ฉันเบาๆ...

​เกมนี่นะครับ ถ้าใครชนะเกมนี้ ซึ่งมีอยู่ว่าจะต้องปากระป๋องนมนั้นให้ล้มทั้งหมด แล้วคุณจะได้ใกล้ชิดกับหอมแก้มพร้อมถ่ายรูป กับมังกร หนุ่มหล่อของเรา

​เสียงเพื่อนในคณะของเขาเอ่ยขึ้น พอบอกแค่ได้ใกล้กับใครเท่านั้น เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้น ฉันถึงกับหวังจะออกจากที่นี่ให้เร็ว แต่ยับเพื่อนทั้งสองตัวชุดรั้งไว้ ก่อนจะยักคิ้วยิ้มให้ฉันอย่างเจ้าเล่ห์

"​กติกา...ผมขอผู้กล้า3คน...นับ 1 2 3"

​จังหวะที่จะนับ3 ยัยฮารุกับยัยก้อย ก็ผลักฉันเข้าไปใกล้พิธีกร จนตอนนี้เสียงกรี๊ดนั้นเงียบไป...

"​เราได้ผู้กล้าครบ3คนแล้วนะครับ"

​Part Dragon

หลังจากที่ผมได้ยินเสียงพิธีกร ประกาศผมจึงเตรียมตัวที่จะออกมา พอพิธีกรบอกให้ออกมาผมจึงเดินออกมา จังหวะนั้น ตอนแรกผมก็อึ้งไป ก่อนจะยกยิ้มออกมา

"ให้เหล่าสาวๆแนะนำตัวหน่อยครับ"

"....."

"บลาาาาาา"

"พลอยค่ะ"

เสียงปรบมือของเพื่อนฉันสองคนบวกกับเสียงของกลุ่มเพื่อนของดรากอน ที่โฮ่แซว...ฉันถึงกับตัวเกร็งหมดตอนนี้ คอยดูนะ จะตีให้เจ็บๆไปเลยยัยเพื่อนบ้า

ผมมองหน้ายัยบ๊อง ก่อนที่จะกลั้นหัวเราะ ผมก็พอจะเดาออกสงสัยเพื่อนเธอคงจะแกล้ง ยิ่งเพื่อนผมแซวอีก ยิ่งหน้าตาตื่นกลัวไปหมด ผมจึงเลิกคิดแล้วดูยัยบ๊องเล่นเกม ผมก็แอบลุ้นนะ ว่าให้เธอทำล้มให้หมด...

"มาดูคนแรกครับ...พร้อมแล้ว...ปรี๊ดดด" เสียงนกหวีดเริ่มขึ้น หญิงสาวหุ่นดีน่าตาน่ารักเธอส่งยิ้มหวานมาให้ผม ผมจึงยิ้มตอบกลับไป...เสียงกรี๊ดร้องก็ดังขึ้นก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงโฮ่ร้อง ด้วยความเสียดาย....

"แหม๋...น่าเสียดายจริงๆ "

บลาาาาาๆๆๆๆๆๆ!!!!!

จนกระทั่งมาถึงยัยบ๊อง ที่ตอนนี้ผมต้องนั่งตัวตรงดู ซึ่งคนที่2ก็ปาไม่ตก ก็เหลือแต่ยับบ๊องนี่แหละ

"พร้อมแล้วเริ่มครับ"

ตอนนี้มีสิ่งเดียวที่ทำได้คือปา ไปอย่างนั้น ไม่ได้หวังอะไรนอกจากให้ออกไปจากที่นี่เร็วๆก็พอ

ฟึ่บ!!!!  เท่านั้นแหละ

"โอ้โฮ....สุดยอดดดดด!!!!ไปเลยครัช"

ฉันถึงกลับทำหน้าไม่ถูก ยิ่งฉันมองเหล่าสาวๆที่ทำหน้าเสียดาย ยัยเพื่อนฉันไม่ต้องพูดถึงเลย ปรบมือกันใหญ่...

หลังจากที่ผมเห็นแล้วว่าเธอทำล้มทุกกระป๋อง ก็แอบยิ้มนะ เพราะในใจก็อยากให้เป็นเธอแหละ 

"อ่ะมา...ของขวัญสำหรับผู้ชนะ" ผมจึงเดินเข้าไปหายัยบ๊อง ก่อนที่จะไปยืนอยู่ข้างๆเธอ แล้วก็ร่วมถ่ายภาพกับเธอ พร้อมตุ๊กตาตัวเล็กๆ ก่อนจะแอบกระซิบข้างหูเธอ

แชะ!!!   แชะ!!!!

"ปาเหมือนกันนะเนี้ย..."

"บ้า!!!! ก็ใครมันจะไปรู้ว่ามันจะล้มหมด" ผมจึงเอามือโอบไปที่ไหล่มน เสียงกรี๊ดกราดก็ดังขึ้น ก่อนที่ผมจะปล่อยมือจากไหล่มนเมื่อถ่ายรูปเสร็จ

จังหวะนั้นเธอจึงยกมือไว้ทุกคนเพื่อเป็นการขอบคุณ ก่อนที่จะเดินไป กับเพื่อนทั้งสองคนของเธอ

ทันทีที่ได้ออกมาจากตรงนั้น รีบยกมือตีเพื่อนทั้งสองคนอย่างแรง จนยัยนั้นรีบทำหน้างอใส่

"สนุกไหม...ยัยเพื่อนบ้า" จังหวะนั้นฉันยิ้มอย่างสะใจ รู้สึกเจ็บซะบ้างจะได้ไม่เล่นอะไรแผงๆอีก

"โอ๊ยยย!!!  เจ็บ...อ้าววว!!!ดรากอน"  จังหวะนั้นงฉันจึงหันตามสายตาของยัยก้อย ก่อนที่จะพบความว่างเปล่า พอหันกลับมาอีกที ก็พบว่ายัยสองตัวนั้นเพ่นหนีอย่างรวดเร็ว 

"เห้ออ!!! ฝากไว้ก่อนเถอะยัยก้อย ยัยฮารุ" ฉันจึงมองผู้คนที่ผ่านไปมา ก่แนจะเดินไปหวังที่จะลอยกระทง....

หมับ!!!!

"อุ๊ยยยย!!! ดรากอน"  จังหวะนั้นเขาเอามือเรียวมาจีบที่มือฉัน ฉันรีบสะบัดออก แต่มือเขากับกุมมือฉันแน่น แล้วรีบลากฉันให้เดินตามไป..

ตอนนี้เขามาหยุดที่หน้าร้านขายโคมลอย กับกระทง ดรากอนยื่นแบงค์ร้อย ก่อนจะได้โคมกับกระทงมาอย่างละอัน...

"จะไปไหน..." ฉันที่ฉุดมือเขาไว้จึงเอ่ยถาม

"ไปซักผ้ามั้ง...ก็เห็นอยู่"  พูดจบเขาเดินนำฉันไป ฉันจำต้องเดินตามไปเรื่อยๆ มองแผ่นหลังแกร่งที่ตอนนี้กลิ่นกายจากน้ำหอม แบบฉบับเขาลอยเตะเข้าจมูก ทำเอาฉันเผลอยิ้มอย่างมีความสุข 

ฉันกับดรากอนมาหยุดที่ริมบึงน้ำขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านใจกลางมหาลัย ก่อนที่ดรากอนจะหยิบไฟแชคออกมาจุดใส่ธูปเทียน...

เขาหยิบกล้องที่คล้องอยู่คอมาถ่ายรูปฉันกับเขา ก่อนที่เราสองคนจะขอพระแม่คงคา...

​'ขอให้ผู้ชายคนนี้เป็นเนื้อคู่ของลูก สิ่งใดที่มันไม่ดีลูกจะขอปล่อยไปตามสายน้ำ ขอให้มีแต่สิ่งดีๆเขามาในชีวิตลูก'

​เมื่อเราสองคนอธิฐานเสร็จเรียบร้อย เราก็ปล่อยกระทงลงน้ำด้วยกัน...  ก่อนที่จะยกยิ้มให้กันและกัน..

ฉันที่ตอนนี้หน้าเห่อแดงเป็นอย่างมากรู้สึกร้อนผ่าวไปถึงใบหูแล้วตอนนี้....ดรากอนจึงพาฉันมาปล่อยโครมลอย เมื่อจุดไฟเสร็จ แสงสว่างจากไฟดวงเล็ก มันสาดส่องใบหน้าของทั้งสองคน เขายิ้มให้ฉัน ฉันยิ้มให้เขา ทำไหมฉันรู้สึกว่างานลอยกระทงปีนี้ เป็นปีที่แสนจะพิเศษ อย่างบอกไม่ถูก

จังหวะที่พวกเราปล่อยขึ้นไป เสียงผุก็ดังขึ้น พร้อมกับแสงสว่างว๊าบบนท้องฟ้า ฉันมองอย่างตื่นเต้น น้อยมานะที่จะได้เห็นอะไรสวยๆแบบนี้

แชะ!!!

เสียงชัตเตอร์พร้อมแฟรช ทำเอาฉันหันมายิ้มแบบงอนๆให้ดรากอน 

"ลบออกเลย...ไม่สวยอ่ะ" ฉันที่พยายามแย่งกล้องกับเขาเพื่อที่จะดูรูป...

"นี่ไม่เห็นจะขี้เหร่เลย"  เขาเอารูปที่ถ่ายให้ฉันดู มันเป็นจังหวะที่ฉันอ้าปากข้าง ซึ่งวำหรับฉันมันน่าเกลียดมาก!!!

"ดรากอน....ไม่เอา ลบออก" ฉันที่ตีแขนเขา และพยายามแย่งกล้องจากดขาแต่มันก็ไม่สำเร็จ เพราะเขาตัวสูงและไม่ยอมฝห้ฉันแย่งง่ายๆ

ฟอด!!!!

จังหวะที่เราแย่งกล้องกัน เขาก็ก้มลงมาหอมแก้มฉัน ก่อนที่จะรีบวิ่งหนีฉันอย่างรวดเร็ว

ฉันที่ตอนแรกยังคงอึ้งเล็กน้อย พอตั้งสติได้จึงรีบวิ่งตามเขาไป

แสงสว่างจากพระจันทร์ที่เต็มดวง สาดส่องเหล่าหนุ่มสาวที่ต่างมาขอขมาพระแม่คงคาด้วยความจริงใจ รวมทั้งสองหนุ่มสาวที่หยอกล้อกันไปมาอย่างมีความสุข...




ขอให้รีดเดอร์ที่รัก มีความสุข 🙋🙋พบคนใช่ในวันลอยกระทง สนุกสนานกับวันลอยกระทงนะคะ😊😊

​#เฮ้ยยยย!!!  น้ำเป็นสีชมพู😂😂




ความคิดเห็น