กนกรส มาศอุไร กัมพู

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สบตา(รีไรท์3)ebook

ชื่อตอน : สบตา(รีไรท์3)ebook

คำค้น : ขคราช มารตรี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 936

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2560 07:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สบตา(รีไรท์3)ebook
แบบอักษร

​วางจำหน่ายในรูปแบบ ebook แล้วใน meb - ookbee -Hytexts. วันนี้...

** **

หลานสาวของคุณพิธาน อดีตหนึ่งในคณะกรรมผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ ไหมไทยเรยอน  ความเป็นมาเป็นไปคร่าวๆของบริษัทแห่งนี้ที่เขาเคยรับรู้เพียงผ่านหูมาจากทางเจ้าของรุ่นที่สอง ก่อนจะตกมาถึงมือเขารุ่นที่สาม เขาเข้ามาเทคโอเวอร์แบบเต็มตัวเมื่อห้าปีก่อน เจ้าของรายเก่าไม่ได้เล่ารายละเอียดให้เขาฟังมากนัก เขาเองก็ไม่คิดสนใจจะค้นหา นอกจากรับรู้เพียงผ่านหู  เจ้าของคนแรกบริหารงานจนบริษัทขาดทุนย่อยยับ เพราะมีลูกเขยติดการพนันขั้นรุนแรง แอบเอาหุ้นส่วนออกขายโดยที่คุณพิธานไม่ทราบเรื่องนี้ จนในที่สุดบริษัทแห่งนี้ก็เปลี่ยนมือเจ้าของ โดยคนเก่าไม่ทันตั้งตัว

              อคิราห์ไม่คิดสนใจอดีตของใคร เขาเป็นคนหนุ่มรุ่นใหม่ คิดทำอะไรรวดเร็วและมองไปถึงอนาคตอย่างเดียวเสมอมา ชายหนุ่มรอบสำรวจพิจารณาหญิงสาวด้านข้างของเลขาคู่ใจอย่างละเอียด ความรู้สึกบางอย่างทำให้เขาไม่กล้าขยับเท้า อยากมองเธอผู้นั้นอีกนานๆ

            มารตรี เอื้องไพศาล!

            ชายหนุ่มเจ้าของบริษัทผ้าไหมไทยยกยิ้มติดมุมปากด้วยความรู้สึกพึงพอใจอยู่ลึกๆ  ก่อนจะตัดใจออกจากภาพงดงามนั้น แล้วเตรียมหันหลังก้าวขาเข้าไปยังห้องทำงานของตนเอง สมภารต้องไม่กินไก่วัด ชายหนุ่มสะกิดเตือนตัวเองเอาไว้อีกครา ไม่ยอมปล่อยให้ตนเองคิดกับพนักงานในปกครองในฐานะชู้สาว ให้ตัวเองต้องเสียการปกครอง ก็ประจวบเหมาะที่เลขาส่วนตัวของเขา ส่งเสียงเรียกชื่อเขาขึ้นมาเสียก่อนจะทันปิดประตูห้องทำงาน

            “คุณคิร่าห์ค่ะ...” แก้วกัญยาซึ่งเผอิญหันหน้ามาเห็นเจ้านายเข้าพอดี  รีบส่งเสียงร้องเรียกเอาไว้ก่อนเจ้านายจะทันปิดประตูห้อง แขกคนสำคัญคงจะกลับไปแล้วสินะ เจ้านายของเธอถึงได้เดินออกมาส่งถึงหน้าประตู  แก้วกัญยารีบลุกขึ้นยืนหากไม่ลืมที่จะจับแขนรุ่นน้องให้เดินตามเธอเข้าไปหาเจ้านายโดยทันที

            “ครับ...คุณแก้ว” อคิร่าห์เอี้ยวตัวหันกลับไปขานรับเลขาสาว ส่งสายตาใจดีไปให้อย่างไม่คิดถือตัว  ถือว่าเขาโชคดีมากทีเดียวที่ได้เลขาขยันขันแข็งเอาการเอางานอย่างแก้วกัญยามาทำงานร่วมกัน  ถึงอายุของเธอจะมากกว่าเขาถึงสองปี  แต่เธอมักทำตัวเป็นแม่แก่สำหรับเขามากกว่าอายุจริงอยู่มากทีเดียว

            ชายหนุ่มหันใบหน้าไปยังหญิงสาวอีกคน เธอเอาแต่ยืนก้มหน้า มือสองข้างประสานกุมกันไว้ด้วยท่าทางนอบน้อม  มองกี่ทีก็ทำให้เขาใจเต้น อคิร่าห์อยากจะตีหัวตัวเองให้สำนึกระลึกเอาไว้ให้ขึ้นใจ สมภารจะต้องไม่กินไก่วัด...

            “มีอะไร ครับคุณแก้ว...” อคิร่าห์เอ่ยถามซ้ำอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มละมุนไปยังเลขาของตนเอง เลยได้เห็นสายตากรุ้มกริ่มบอกเป็นนัยๆว่ารู้นะเจ้านายคิดอะไรอยู่ อคิร่าห์ส่ายหัวเลิกคิ้วเข้มขึ้นเป็นการปฏิเสธ เขาคิดจริงหากแต่ต้องไม่ใช่ลูกน้องของตัวเอง

            “คุณคิร่าห์ แก้วพาพนักงานคนใหม่ที่เจ้านายจะต้องสัมภาษณ์งานมาส่งให้ถึงมือแล้วล่ะค่ะ...นี่น้องมารตรี พนักงานใหม่ฝ่ายกราฟฟิคดีไซน์ของเราค่ะ...” แก้วกัญยายิ้มกว้างมากขึ้น เมื่อเธอเอ่ยแนะนำให้เจ้านายสุดหล่อได้รู้จักกับพนักงานสาวสวยเสร็จ บังเอิญสายตาช่างสังเกตของตนก็ดันแอบขึ้นไปมองเห็นแก้มขาวๆของเจ้านายตัวเองเปลี่ยนสีได้ หากไม่คุ้นเคยกันมาเป็นอย่างดี ก็อาจจะดูไม่ออก เจ้านายหนุ่มหล่อของเธอต้องกำลังคิดอะไรพิเศษกับน้องสาวคนใหม่ของเธออยู่แน่ๆ

            พอได้รับการแนะนำมารตรีจึงไม่ลืมยกมือขึ้นไหว้...

            “สวัสดีค่ะ คุณอคิร่าห์...” พอสิ้นเสียงแนะนำจากรุ่นพี่ผู้ใจดี  มารตรีรีบยกมือขึ้นไหว้ชายหนุ่ม และพอหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของหุ้นส่วนรายใหญ่รุ่นที่สามคนใหม่  มารตรีเลยอดมองเขาด้วยสายตาชื่นชมไม่ได้  ถึงความเก่งกาจที่เขาสามารถนำพาชื่อเสียงของบริษัทแห่งนี้  ให้โด่งดังไปไกลจนถึงต่างแดน  ขนาดตอนคุณตาของเธอเป็นผู้บริหารสูงสุด และมีวิธีคิดแบบเฉียบขาดมากขนาดไหน  ยังเทียบไม่ถึงครึ่งของชายหนุ่มผู้นี้เลยด้วยซ้ำ

              มารตรีนึกชื่นชมเขาผ่านทางสายตาจึงเป็นเหตุให้สายตาของทั้งคู่ปะทะเจอกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ สื่อความหมายออกมาถึงความยินดีด้วยกันทั้งสองฝ่าย

            มารตรีรู้สึกชื่นชมในตัวชายหนุ่ม ส่วนอคิร่าห์นั้นเกิดความประทับใจแต่แรกเห็นในตัวของหญิงสาว...

            “ครับสวัสดี ผมอ่านประวัติของคุณแล้ว ไม่น่าจะมีอะไรต้องซักถามเพิ่มมากนัก เอาเป็นว่าเข้าไปดูรายละเอียดของการทำงานตรงจุดที่คุณรับผิดชอบเลยดีกว่า ...”  อคิร่าห์พูดยิ้มๆ ใบหน้าขาวรับรู้ถึงความร้อนผ่าวทั้งสองข้างแก้ม เขาไม่ใช่ไก่อ่อนเรื่องผู้หญิง แต่ไม่จัดแจนจนถึงขั้นกินไม่เลือกเหมือนดั่งเช่นเพื่อนสนิทหลายๆคนของเขาที่มักมีนิสัยเจ้าชู้

            อคิร่าห์มุ่งมั่นทำแต่งานมาแต่ไหนแต่ไร อาจเป็นเพราะเขาถูกปลูกฝังในเรื่องนี้มาตั้งแต่เล็กจนโต ถึงจะจัดว่าเป็นบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งที่มีความเพียบพร้อมทั้งรูปร่างและหน้าตา สาวๆครึ่งค่อนประเทศไม่มีใครเมินหน้าหนีหากพบเจอเขาเข้า หากทว่าอคิร่าห์ก็มักจะละเลยเรื่องส่วนตัวของตนเอง ไม่โฟกัสจุดนี้  ชีวิตเขาที่ผ่านมาในหัวสมองก็คงมีแต่เรื่องงานอย่างเดียว มุ่งมั่นและเอาจริงเอาจังกับมันมาโดยตลอด เขารู้สึกมีความสุขทุกครั้งยามลงมือทำงาน  ถึงจะเริ่มจากงานออกแบบชิ้นเล็กๆบนผืนกระดาษ เปลี่ยนมาเป็นผืนผ้า จนสุดท้ายมาเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ที่เขานำพาชื่อเสียงโด่งดังมาสู่วงศ์ตระกูลมงคลกุลจนสำเร็จได้อย่างรวดเร็ว ส่วนตัวเขาเองยังไม่คิดจะมีคนรัก จึงเกิดมีอาการเคอะเขินขึ้นมาบ้าง ยามเมื่อเจอเข้ากับหญิงสาวที่ตนเองถูกตาต้องใจเป็นครั้งแรก

            “เชิญคุณมารตรีข้างในก่อนนะครับ ผมต้องขอโทษด้วยที่ต้องเลื่อนนัดสัมภาษณ์งานกับคุณ ปล่อยให้ต้องรอเสียนานเลย... พอดีมีแขกมาขอเข้าพบโดยไม่ได้นัดหมายกันมาก่อนล่วงหน้าแต่เช้าจะปฏิเสธไปก็ดูจะไม่เหมาะนัก  ยังไงก็ต้องขอโทษอีกครั้งด้วยนะครับ”

             อคิร่าห์เอ่ยขอโทษขอโพยพนักงานใหม่ของตัวเองด้วยความเกรงใจ  มารตรีเลิกคิ้วสวยขึ้นมองไปยังแก้วกัญยา ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มไปด้านในห้อง เมื่อเธอรู้สึกแปลกใจไม่ใช่น้อย อคิร่าห์เป็นเจ้านายและเป็นถึงเจ้าของบริษัทแห่งนี้  แต่ทำไมเขาถึงต้องลดตัวลงมาเอ่ยปากเพื่อขอโทษพนักงานธรรมดาอย่างเธอด้วย

            แก้วกัญยาพยักหน้ายิ้มน้อยๆให้อย่างรู้ความหมาย นี่ล่ะเจ้านายคนดีของเธอ อ่อนน้อมถ่อมตนให้เกียรติพนักงานทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งอะไร  หากว่าตนเองเป็นฝ่ายผิดชายหนุ่มก็ไม่รอในการเอ่ยปากขอโทษ เจ้านายของเธอไม่เคยคิดถือตนข่มท่านว่าเป็นถึงเจ้าของ

            มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย ที่บริษัทไหมไทยเรยอนแห่งนี้ จะมีการพัฒนาตัวเองไปได้ไกลจนคับโลกอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้  มันเกิดจากการร่วมมือร่วมใจกันทำ ไม่ใช่เพื่อตัวเองแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น  พนักงานทุกคนรู้ดีพวกเราทำเพื่อใคร ถ้าไม่ใช่เพื่อเจ้านายผู้แสนดีของทุกคน  เธอจึงรู้สึกภูมิใจและดีใจอย่างมากที่อย่างน้อยๆก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทแห่งนี้ และมีเจ้านายที่ชื่อ

            อคิร่าห์ มงคลกุล...

******************

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น