ณ กัลย์นิลพราย

1ไลค์ 1คอมเม้นท์ = กำลังใจที่สำคัญ.💞 💕 ถ้าชอบกะฝากติดตามผลงานของไรท์ด้วยเน้อเจ้า...🌼 🌷ฝากรอยรักยาตนาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจนักอ่านทุกท่านด้วยนะเจ้าคะ...🙏🙏🙏 #ห้ามคัดลอก ก๊อปปี้ผลงานเด็ดขาดนะจ๊ะ👻👻👻 ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่ ทุกคำที่เขียนมาจากหัวใจและมาจากจินตนาการไม่ได้คัดลอกหรือก๊อปปี้ผู้ใดมา...ถ้าหากมีข้อผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ทีนี้ด้วยเจ้าค่ะ...🙏🌸🌸🍁🍁

ตอนที่1 รอยอดีต

ชื่อตอน : ตอนที่1 รอยอดีต

คำค้น : พลอยหยก,เจ้าทอรุ้ง,ศิลาภพ

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 914

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2562 15:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 รอยอดีต
แบบอักษร

​"ความฮักตี้ี่บ่สมหวัง ความฮักตี้มีแต่ความเจ็บปวด ตี้ใดมีฮักตี้นั่นย่อมมีทุกข์เหมือนกับตั๋วเฮาตี้ยังติดอยู่ในวังวนแห่งความเจ็บปวดเพราะคำ "ฮัก" เพียงคำเดียว"

 

นางกำนัลพระพี่เลี้ยงของเจ้าแสงหล้ากำลังชะเง้อรอคอยเจ้านายกลับมายังคุ้มด้วยความวิตกกังวลที่เจ้านางตนหายไปในยามวิกาลเช่นนี้ แต่ทันใดนั้นพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นเจ้านางน้อยแห่งเมืองเชียงแก้วคำกำลังเดินเข้ามาในคุ้มและเดินมาใกล้ๆตนจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

 

 

"เจ้านางน้อย!! ไปตี้ใดมาก่อเจ้า~"

 

 

"ข้า...ข้านอนหลับเลยออกไปแอ่วตี้สวนดอกมาเน้อคำสร้อย~" เจ้าแสงหล้าเอ่ยตอบพี่เลี้ยงของตน

 

 

"เจ้านางน้อยอย่าลักไป๋จะอี้อีกเน้อเจ้า~ หม่อมกลัวเจ้านางหลวงเปิ้นฮู้เข้าเดี๋ยวจะถืกดุ.." คำสร้อยพระพี่เลี้ยงเอ่ยเตือนหญิงสาว

 

 

"คำสร้อยบ่ต้องกลัวเจ้าปี้มิ่งเมืองไปดอก ถ้าคำสร้อยถืกเจ้าปี้ดุมาข้าจักช่วยอู้กับเจ้าปี้หื้อเอง บ่ใช่ความผิดเจ้าสักหน่อย..." เจ้าแสงหล้าพูดกับคำสร้อยแล้วเดินเข้าไปยังคุ้มเมืองทันที

 

 

"เฮ้อ~เจ้าแสงหล้าหนอเจ้าแสงหล้าช่างดื้อรั้นขน๊าด..." คำสร้อยบ่นพรางส่ายหน้าไปมาให้กับความดื้อรั้นของเจ้านายแล้วจึงรีบตามเจ้านายเข้าไปในคุ้มเมืองทันที

 

รุ่งเช้า ณ คุ้มเวียงผา

 

ขณะที่หญิงสาวร่างบางกำลังจะนำปิ่นปักผมปักลงไปบนผมที่เกล้ามวยไว้ จู่ๆนางกำนัลหน้าห้องก็วิ่งเข้ามาหาเจ้ามิ่งเมืองภายในห้องแต่งตัวแล้วเอ่ยขึ้น

 

 

"เจ้ามิ่งเมืองเจ้า~เจ้ามิ่งเมือง!!"

 

 

"มีเรื่องอะหยังหืม จะใดฟ้าวมาจะอี้ล่ะ?" ยังไม่ทันที่เจ้ามิ่งเมืองจะเอ่ยถามนางกำนัลจบคำดีก็มีเสียงหนึ่งดังมาแทรกบทสนทนาก่อน

 

 

"เจ้าปี้เจ้า~ ย๊ะอะหยังอยู่เจ้า..." เสียงหวานดังขึ้นก่อนที่จะปรากฏกายหญิงสาวร่างบางแต่งกายด้วยเสื้อผ้าฝ้ายแขนยาวทรงกระบอกสีเขียวเลื่อมคอปักประดับด้วยเส้นไหมคำ นุ่งผ้าซิ่นไหมคำเมืองปักด้วยลายบัวคำ....เกล้าผมมวยปักด้วยปิ่นสีทองสลักลายบัวซ้อนประดับด้วยดอกปีปใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางๆดูสดใสเป็นธรรมชาติ ดูรวมแล้วช่างงดงามยิ่งนัก

 

 

" อ้าว~แสงหล้า น้องมาปะปี้ี่แต่เช้าจะอี้มีเรื่องหยังกา..." เจ้ามิ่งเมืองหันไปตามเสียงนั้นแล้วเอ่ยถามน้องสาวของตน

 

 

"น้องว่าจะชวนเจ้าปี้ออกไปแอ่วตี้กาดนอกเมืองน่ะเจ้า~น้องได้ยินพวกนางในคุ้มอู้กั๋นว่ามีงานประกวดผ้าไหมลายงามๆจากต่างเมืองต้วยน่ะเจ้า~."

 

 

" งานประกวดผ้าไหมจะอั้นลอ?.."

 

 

"แม่นเจ้า!!...เจ้าปี้ไป๋กับน้องเต๊อะเน้อเจ้า น้องอยากไป." เจ้าแสงหล้าเอ่ยขึ้นพรางทำหน้าตาท่าทางออดอ้อน

 

 

"กะได้ๆ เพื่อน้องปี้จะพาไป๋..." เจ้านางมิ่งเมืองเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

 

 

" จะอั้นเฮาไป๋กันเลยแป๊ะ..." ด้วยความดีใจเจ้าแสงหล้าจึงคว้ามือพี่สาวแล้วจะพาออกจากห้อง

 

 

"ย๊ะก่อนแสงหล้า~" แต่เจ้ามิ่งเมืองห้ามไว้เสียก่อน

 

 

" เป๋นหยังล่ะเจ้าปี้?" เมื่อพี่สาวเอ่ยขัดเจ้าแสงหล้าจึงหันไปถามพี่สาว

 

 

"น้องต้องไปขอเจ้าป้อก่อน~" เจ้ามิ่งเมืองเอ่ยบอกกับเจ้าแสงหล้า

 

 

"จะอั้นน้องไป๋ขอเจ้าป้อก่อนเน้อเจ้า น้องไปกำเดียวแล้วจะฟ้าวมา เจ้าปี้ท่าน้องก่อนเน้อ!!.." พอนึกได้เจ้าแสงหล้าจึงรีบวิ่งออกไปจากห้องเจ้ามิ่งเมืองทันที

 

 

" จ๊ะน้องฟ้าวไปเต๊อะ เบิ่งทางนำแหมเจ้าแสงหล้า บ่ต้องฟ้าวปานนั้นก่อได่~" เจ้ามิ่งเมืองเอ่ยเตือนน้องสาวเมื่อเห็นท่าทีรีบร้อนของนางแล้วจึงหัวเราะเบาๆด้วยความเอ็นดู

 

 

 

 

เรียกน้ำย่อยกันไปก่อนนะเจ้า แล้วเดี๋ยวไรท์จะรีบมาอัพให้เรื่อยๆเน้อ ถ้าชอบกะฝากกดติดตาม กดไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะเจ้า #รักรีดเดอร์ทุกๆคนน่ะเจ้า

.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}