ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 17. ปลอดภัย

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 17. ปลอดภัย
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 17.


“อี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(กรี๊ด)”

ฟิว:ดรีม!!

ผมเปิดประตูห้องของดรีมเข้ามาก็ได้ยินเสียงร้องของเธอ..ผมรีบวิ่งไปที่ห้องนอนของดรีมก็พบภาพที่ผมไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับดรีม..ผมวิ่งเข้าไปกระชากตัวของไอ้สารเลวออกมาจากตัวของดรีม..ผมต่อยมัน..ผมกระทืบมันจนมันฟุบลงไปกองอยู่ที่พื้น..แล้วหันกลับมามองดรีม..สภาพของดรีมถูกมัดมือไว้กับหัวเตียง..เธอถูกผ้าปิดปากไว้..ท่อนบนของเธอปรากฏต่อสายตาผม..เสื้อผ้าของเธอขาดวิ้น..เนื้อตัวของเธอมีแต่รอยแดงเต็มไปหมดโดยเฉพาะที่หน้าอก..ดีที่เสื้อผ้าท่อนล่างยังอยู่ดี..ถ้าผมมาไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นกับดรีม..ผมรีบไปเอาผ้าห่มคลุมร่างของดรีมไว้และรีบแก้มัดให้กับเธอ..ผมแกะผ้าที่ปิดปากของเธอออก..ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่ยังไหลออกมาไม่หยุด..ดวงตาที่บวมช้ำบ่งบอกว่าเธอผ่านการร้องไห้อย่างหนัก..ผมดึงดรีมเข้ามากอดไว้แน่น..ผมยกมือลูบหัวเธอ..ปลอบเธอ..แต่เธอก็ยังร้องไห้ไม่หยุด..ดรีมคงจะกลัวและตกใจมาก..เธอกอดผมแน่นขึ้น.. มันกล้ามากที่จะขมขืนดวงใจของผม..ผมไม่ปล่อยไอ้สารเลวนี่ไว้แน่..

ดรีม:ฮือๆๆๆ..ช่วยดรีมด้วย..ช่วยดรีมด้วย

ฟิว:พี่มาช่วยดรีมแล้ว..ดรีมปลอดภัยแล้วนะ

ดรีม:ฮือๆ..มันขมขืนดรีม

ฟิว:มันยังไม่ได้ทำอะไรกับร่างกายดรีม

ดรีม:ฮือๆๆๆ..หน้าอกดรีม..คอดรีม..ดรีมเจ็บ

ผมกอดเธอแน่นขึ้น

ดรีม:คุณช่วยพาฉันออกไปจากห้องนี้ได้ไหมค่ะ..ฮือๆๆ

ฟิว:ได้สิ...แต่ดรีมต้องตั้งสติก่อน..ดรีมมองพี่นะ..พี่เอง..พี่ฟิวคนที่ดรีมรักไง

เธอเงยหน้าขึ้นมองผม..เธอมองผมด้วยแววตาที่เศร้าสร้อยและหวาดกลัว

ดรีม:พี่ฟิว..พี่ฟิวมาช่วยดรีม..ดรีมขอโทษ..ขอโทษ

ฟิว:ดรีมจะขอโทษพี่ทำไม..พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษ

ดรีม:ฮือๆๆๆๆ..ดรีม..ดรีม..

ฟิว:ครับๆดรีมไม่ต้องพูดอะไรแล้วนะ

ผมก้มลงไปจูบหน้าผากของเธอ

“มึง ไอ้ฟิว มึงทำให้น้องกูเจ็บปวด”

ฟิว:จับตัวมันไว้

ผมสั่งให้ลูกน้องจับตัวไอ้สารเลวนี่

ฟิว:เอาตัวมันไปที่โกดัง

“ครับ”

“ปล่อยกูนะโว้ย ปล่อยสิว่ะ อย่ามาจับกู”

ฟิว:ทำให้มันเงียบซะ

“ครับ”

คนของผมใช้สันมือทุบลงไปที่หลังคอของมันจนมันสลบไป

ฟิว:เราไปโรงพยาบาลกันนะ

ผมก้มหน้าลงพูดกับดรีมที่ตอนนี้หยุดร้องไห้แล้ว

ดรีม:ดรีมไม่อยากไป..

ฟิว:แต่ดรีมต้องไปให้หมอตรวจนะครับ

ดรีม:ดรีมกลัว

ฟิว:กลัวอะไรครับ..กลัวหมอ?

ดรีม:ไอ้สารเลวนั้นมัน

ฟิว:มันมาทำอะไรดรีมไม่ได้แล้ว..นะครับเราไปโรงพยาบาลกันนะ

ดรีม:แต่ดรีมต้องเก็บของ

ฟิว:ห่วงตัวเองก่อนไหม..เมื่อกี้ร้องไห้แทบคาดใจตาย..เดี๋ยวพี่ให้คนของพี่มาจัดการให้

ดรีม:ค่ะ

ฟิว:รอพี่แปปนะ

ผมผละออกจากดรีมแต่เดรีมรีบกอดผมไว้แน่น​

ดรีม:ไม่เอาพี่ฟิวจะไปไหน..พี่ฟิวจะทิ้งดรีม..ฮือๆๆ

ฟิว:พี่ไม่ได้ทิ้งดรีม..พี่แค่จะไปเอาเสื้อมาให้ดรีมเปลี่ยน

ดรีม:ดรีมไปด้วย

ฟิว:พี่ไปที่ตู้เสื้อผ้าแค่นี้เอง..ดรีมนั่งรอตรงนี้แหละ

ดรีม:ไม่เอา..ดรีมกลัว

ฟิว:แต่ดรีมโป๊อยู่

เธอผละออกจากผมแล้วก้มหน้าดูตัวเอง..ดีนะที่ผมเอาผ้าห่มคลุมตัวดรีมไว้ไม่งั้นลูกน้องผมมันต้องเห็นแน่..ผมเห็นเธอทำอะไรสักอย่างแถวๆหน้าอก

ดรีม:แค่นี้ดรีมก็ไม่โป๊แล้ว

เธอดึงผ้าห่มออกเผยให้เห็นว่าหน้าอกเธอมีบราปิดอยู่..

ฟิว:เอ่อ..ครับ

ผมผยุงดรีมลุกขึ้นเดินไปที่ตูเสื้อผ้าพร้อมกับผม..ผมหยิบเสื้อยืดแขนยาวออกมาให้ดรีมสวม..แล้วผมก็อุ้มเธอออกมาจากห้องแล้วสั่งให้ลูกน้องที่เหลือจัดการให้เรียบร้อย..ผมพาดรีมมาขึ้นรถและรีบขับไปยังโรงพยาบาลทันที

ความคิดเห็น