ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

ชื่อตอน : Ep 16. ช่วยด้วย

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 16. ช่วยด้วย
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 16.


ฉันกลับมาที่ห้องของตัวเอง..เพื่อมาเก็บของเตรียมตัวที่ย้ายไปที่ใหม่..เก็บของไปก็ร้องไห้ไป..ที่ฉันพูดไปฉันทำไม่ได้หรอก..ฉันเลิกรักเขาไม่ได้..ฉันเกลียดเขาไม่ลง..แล้วฉันก็ไม่กล้าเปิดใจให้ใครด้วย..

 กริ๊ง..กริ๊ง..

ดรีม:พี่ดิน

“พี่หาคอนโดให้แล้วนะ”

ดรีม:จริงเหรอ

“จริงชื่อคอนโด.....ห่างจากมอแกประมาณห้าร้อยเมตร”

ดรีม:ว้าว..ดีจัง

“พี่เช็คดูแล้วปลอดภัยหายห่วง”

ดรีม:ขอบคุณค่ะ

“ดรีมพี่ขอเตือนดรีมไว้อย่างนะ อย่าเชื่อคนอื่นมากกว่าคนของเรา..ถ้าเรายังไม่ได้ฟังจากปากคนของเรา บางครั้งสิ่งที่เรารู้เราเห็นก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป พี่อยากให้ดรีมเชื่อใจคนของตัวเอง”

ดรีม:พี่ดินพูดเรื่องอะไร..ดรีมไม่เข้าใจ

“ไม่มีอะไรแค่เก็บไปคิดก็พอ เก็บของไว้เลยนะ พรุ่งนี้พี่จะให้คนไปช่วยย้ายให้”

ดรีม:ย้ายเข้าพรุ่งนี้ได้เลยเหรอ

“ใช่ พี่จัดการให้เรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ย้ายเข้าได้เลย”

ดรีม:ขอบคุณค่ะ//ฉันวางสายจากพี่ดินแล้วกลับมาเก็บของต่อ

ก๊อก..ก๊อก..ก๊อก

ดรีม:ใครมาเคาะประตูตอนนี้นะ//ลุกขึ้นเดินไปที่ประตู

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก

ดรีม:รู้แล้ว รู้แล้ว//ฉันเปิดประตูโดยที่ไม่ได้มองไปที่ตาแมว

ดรีม:ว้ายยยยยยยยยอุ้บ..อื้อ

“ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็เงียบๆอย่าขัดขืน”

ฉันพยักหน้า..มันจัดการปิดประตูแล้วล็อกทันที..มันพาฉันมาที่ห้องนอนของฉัน..มันเอามือออกจากปากฉันแล้วผลักฉันลงนอนบนเตียง..ไม่นะมันกำลังจะทำอะไร..ตอนนี้ฉันกลัวไปหมด..แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตา..มันจับมือฉันไว้เหนือหัวแล้วเอาเชือกมัดมือฉันทั้งสองข้างผูกไว้กับหัวเตียง..ฉันดิ้นรนขัดขืนมัน

ดรีม:ฮือ..จะทำอะไร..ปล่อยนะ..ใครก็ได้ช่วยด้วย

“ไม่มีใครช่วยแกได้หรอก ไอ้ฟิวมันทำให้น้องฉันเจ็บ ฉันก็จะทำให้มันเจ็บ”

ดรีม:ฮือ..ไม่นะ..ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย

“น่าขำ..ก็แกเป็นคนที่มันรักไง”

ดรีม:แกเข้าใจผิดแล้ว..เขาไม่ได้รักฉัน

“แกคิดว่าฉันโง่หรือไงห๊ะ”

เพียะ..มันตบมาที่ซีกแก้มของฉัน

ดรีม:ฮือๆ..ช่วยด้วย!!

“เงียบ!!”

ดรีม:ช่วยดะ..อื้อ//มันเอาผ้ามาปิดปากฉันไว้

มันก้มหน้าลงมาไซร้ที่ซอกคอของฉัน..ฉันดิ้นขัดขืนมัน..แต่มันก็ไม่หยุดมันเริ่มบีบไปตามเนื้อตัวของฉัน..ไม่นะ..พี่ฟิวช่วยดรีมด้วย..มือของมันสะเปะสะปะไปหมด..มันดูดคอฉันอย่างรุนแรง..ใครก็ได้ช่วยด้วย..มันกระชากเสื้อของฉันจนขาดวิ้น

ดรีม:อี๊ดดดดดด(กรี๊ด)..ฮือๆๆๆๆ

ฉันพยายามดึงมือของตัวเองออกจากเชือกแต่มันก็ยิ่งทำให้แน่นขึ้นกว่าเดิม..มันผละออกจากคอฉัน..มันมองมาที่หน้าอกของฉันที่ตอนนี้มีแค่บราปกปิดไว้

“แกนี่มันซ่อนรูปน่าฟัดไปทั้งตัว มิหน้าล่ะไอ้ฟิวมันถึงติดใจ ถ้าแกเจอลีลาของฉันเข้าไปฉันรับรองได้ว่าแกลืมไอ้ฟิวแน่นอน”

ดรีม:ไอ้อะ(ไม่นะ)..อ่าอำอะไออั๋น(อย่าทำอะไรฉัน)ฮือๆๆๆ

“อยู่นิ่งสิสาวน้อย”

มันก้มหน้าลงมาที่หน้าออกของฉัน..มันบีบเข้าที่หน้าออกของฉันอย่างแรง..เจ็บมันเจ็บไปหมด..ไม่เคยมีใครเคยแตะมันมาก่อนนอกจากฉัน..แต่วันนี้ไอ้คนสารเลวนี่มันได้แตะต้องฉันแล้ว..ถ้าฉันไม่รอดจากมัน..ฉันคงไม่มีหน้าอยู่บนโลกนี้ต่อไปได้..อยู่ๆใบหน้าของพี่ฟิวก็ลอยขึ้นมา..ดรีมขอโทษที่ไม่ยอมฟังพี่อธิบาย..ถ้าดรีมรอดไปได้ดรีมจะฟังพี่..ดรีมจะให้อภัยพี่ทุกอย่าง..พ่อค่ะแม่ค่ะ..ช่วยดรีมด้วย..ช่วยดลบันดาลให้ใครก็ได้มาช่วยดรีมที..ขาของฉันไม่ได้ถูกมันมัดไว้นี่หนา..ฉันงอขาใช้เข่ากระแทกไปที่ใจกลางร่างของมัน

“โอ้ย อีนี่แกวอนซะแล้ว”

มันบีบมือลงมาที่คอฉัน..

ดรีม:อ๊ะ..อื้อ..แอ๊ก

ฉันเริ่มหายใจไม่ออก..เหมือนมันจะได้สติมันเลิกบีบคอฉัน

“แกจะตายง่ายๆไม่ได้ ไอฟิวมันต้องทรมาน”

มันกลับมาสนใจหน้าอกของฉันอีกครั้ง..คราวนี้มันซุกหน้าลงมาดูดที่หน้าอกและก็บีบอย่างแรง..มันไม่ปรานีฉันเลยสักนิด.. พี่ฟิวไปทำไรให้มันเจ็บปวดนักหนา..มันถึงต้องมาลงที่ฉันทำกับฉันเหมือนฉันไม่ใช่คน..ถ้าคนในครอบครัวของมันโดนแบบที่ฉันกำลังโดนอยู่ตอนนี้มันจะทำอย่างไร..มันจะอยากฆ่าคนที่ทำ เหมือนกับที่ฉันอยากฆ่ามันไหม..มันแกะตะขอบราด้านหน้าออก..

ดรีม:อี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด(กรี๊ด)

ความคิดเห็น