ถั่วพูลู่ลม-PisAhn
facebook-icon

ภาคต่อของเรื่องนี้ ไฟรัก(แพ้ใจ❤ ภาค2)

Ep 15. ไม่อยากฟัง

ชื่อตอน : Ep 15. ไม่อยากฟัง

คำค้น : แพ้ใจ รัก โรแมนติก ถั่วพูลู่ลม ญาดามณี

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 18:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 15. ไม่อยากฟัง
แบบอักษร

แพ้ใจ❤

Ep 15.


ดรีม:พะ..พี่ฟิว

พี่ฟิว:ดรีม..อยู่นี้จริงด้วย//เขาเดินตรงมาที่ฉัน..ฉันกำลังจะวิ่งหนีเขาอีกครั้ง..แต่ก็ถูกเขาจับแขนไว้

พี่ฟิว:จะไปไหน//หนีหน้าพี่ไง

ดรีม:ปล่อยแขนดรีมนะ!//ฉันพยายามสะบัดแขนของตัวเอง

พี่ฟิว:พี่ไม่ปล่อย..หนูฟังพี่ก่อน

ดรีม:ดรีมไม่อยากฟังคำแก้ตัวของพี่..ปล่อย!

พี่ฟิว:หนูต้องฟัง

ดรีม:ดรีมไม่ฟัง..เลิกยุ่งกับดรีมสักที..

พี่ฟิว:แต่ดรีมต้องฟัง..พี่ไม่อยากให้ดรีมเข้าใจผิด

ดรีม:เข้าใจผิดหรอ..ดรีมเข้าใจถูกแล้วต่างหาก..พี่ไม่ได้ชอบดรีม..ฮึก..พี่มันเลว..พี่ทำได้อย่างไง..พี่มาเล่นกับความรู้สึกของดรีม..ฮึก..ดรีมจะเกลียดพี่..ดรีมจะเลิกรักพี่..ฮือ..ได้ยินไหมว่าดรีมจะเลิกรักพี่..ดรีมจะไปรักคนอื่นที่เขาไม่ทำร้ายความรู้สึกของดรีมแบบพี่!..เราเลิกกันเถอะ//ฉันสะบัดแขนออกจากเขาสำเร็จ..ฉันวิ่งหนีเขาอีกครั้ง..

(Part ฟิว)

ผมตามหาดรีมจนทั่ว..ผมรู้ว่าผมผิด.. แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นพูดทั้งหมด..เมื่อคืนรุ่นพี่ที่เคยเรียนอยู่ที่คณะเดียวกับผมโทรมาชวนผมไม่กินเหล้า..ผมพยายามปฏิเสธแต่ก็ไม่สำเร็จ..ผมจึงต้องออกไปนั่งกินเหล้ากับเขา..ผมอยากจะบอกดรีมแต่ก็กลัวเธอเป็นห่วง..ผมจึงไม่ได้บอก..พอผมไปถึงร้านผมก็นั่งดื่มอยู่กับรุ่นพี่สักพัก..จนมีรุ่นพี่ที่เป็นผู้หญิงมาเพิ่ม..เธอชงเหล้าให้ผม..แล้วผมก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเมาแล้วจึงขอตัวกลับ..ผมไม่ได้คออ่อนขนาดนั้น..แต่มันรู้สึกมึนแปลกๆเหมือนอยากจะนอนหลับ..แล้วรุ่นพี่ผู้หญิงก็เขามากอดผม..เธออาสาจะไปส่งผมที่ห้อง..ผมจะปฏิเสธแต่ก็รู้ว่าตัวเองขับรถไมไหวแน่ๆก็เลยยอให้เธอไปส่ง..แต่เธอพาผมไปที่ห้องของเธอ..ผมก็โวยวายที่เธอไม่ยอมไปส่งผมที่ห้อง..แล้วอยู่ๆสติของผมก็ดับวูบ..มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงคนคุยกันผมรู้ทันทีว่าเนื้อตัวของผมมีว่างเปล่ามีแค่ผ้าห่มคลุมท่อนล่างของผมไว้..ผมไม่รู้ว่าคนที่คุยกันคือใครแต่ที่แน่ๆเป็นเสียงผู้หญิง..ผมเลยแกล้งนอนต่อไป..ผมได้ยินผู้หญิงคนหนึ่งเรียกชื่ออีกคนว่ากรีน..ผมไม่แน่ใจว่าใช่กรีนคนที่เคยวางยาผมหรือเปล่า..ผมจึงนอนฟังต่อไป..แล้วก็ได้รู้ว่าเป็นคนๆเดียวกันตอนที่เธอพูดว่าอยากแก้แค้นผมที่ทำให้เธออับอายวันนั้น..ผมอยากรู้ว่าเธอทำอะไรกับผมบ้างแต่ที่แน่ๆผมไม่ได้มีอะไรกับใครแน่นอนถ้าไม่มีคนลักหลับผมนะแต่ผมก็มั่นใจว่าไม่มี..ผมทนไม่ไหวจึงลุกขึ้นจากที่นอนหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาใส่..สองคนนั้นมองมาที่ผมอย่างตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มร้ายๆส่งมาให้..ผมไม่สนใจผมเดินออกมาจากห้องนั้นทันที..แต่ก่อนที่ผมจะออกมาผมได้พูดกับกรีนไว้ว่า”ครอบครัวมึงไม่ตายดีแน่”..พอผมถึงห้องก็จัดการโทรสั่งให้ลูกน้องของผมไปจัดการกับกรีน..แล้วผมก็ได้รู้ว่าเธอถ่ายคลิปเปลื้องผ้าของผมแล้วเธอก็ลงมาคลอเคลียกับร่างกายผมเพื่อจะเอาไปแบล็คเมล์ผมจากแม่ของผมเพราะกรีนรู้ว่าครอบครัวของตัวเองกำลังจะล้มละลายเธอเลยอยากใช้วิธีนี้ผูกมัดผมเพื่อให้ครอบครัวของเธออยู่รอด..ส่วนคนวางแผนก็พ่อของเธอนั้นแหละ..ถ้าเรื่องนี้ถึงหูแม่ผมเมื่อไหร่..ครอบครัวนี้ไม่ตายดีแน่กล้ามาเหยียบจมูกมาเฟีย..น้อยคนนักที่รู้ว่าครอบครัวของผมเป็นมาเฟีย..ทั้งพ่อและแม่ของผมต่างก็เป็นมาเฟีย..แต่แก๊งของท่านไม่ถูกกัน..จึงทำให้ท่านทั้งสองต้องเลิกรากันทั้งๆที่ยังรักกัน..ผมกับฟ้าก็เลยถูกแยกออกจากัน..พ่อและแม่ของผมท่านก็ไม่มีครอบครัวใหม่เพราะท่านรักกันมากพวกเรายังนัดเจอกันอยู่บ้างบางครั้งเพื่อไม่ให้คนในแก๊งเกิดความสงสัย..เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับตระกูลมาเฟีย..ผมมาตามหาดรีมที่บริษัทของพี่ดิน..แล้วผมก็เจอเธอ..ผมวิ่งไปหาเธอ..เธอเห็นผมก็จะวิ่งหนี..ผมเลยจับแขนของเธอไว้..ผมพยายามจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง..แต่เธอก็ไม่ยอมฟังผม..ตอนที่เธอพูดว่าเธอจะเลิกรักผม..เธอจะเกลียดผม..เธอจะไปรักคนอื่น..ใจผมกระตุกวูบเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างมันหยุดเคลื่อนไหวแม้แต่ลมหายใจของผม..ผมทำอะไรไม่ถูก..มือของผมก็หมดแรงเอาเสียดื้อๆ..ผมปล่อยมือออกจากแขนของดรีม..เธอวิ่งหนีผมไปอีกแล้ว..ผมอยากวิ่งตามเธอแต่ขาของผมมันกลับวิ่งไม่ออก..ผมไม่มีทางเลิกกับดรีมเด็ดขาดผมไม่อยากเสียเธอไป..ผมรักเธอ..ผมรักเธอ..ถ้าผมบอกเธอ..เธอจะเชื่อผมไหม..

ฟิว:พี่รักดรีม

“มาบอกรักตรงนี้ดรีมมันคงได้ยินหรอก”

ฟิว:พี่ดิน

พี่ดิน:เออพี่เอง..ทำไมไม่ตามไปล่ะ

ฟิว:ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน..ขามันก้าวไม่ออกเลยพี่

พี่ดิน:เฮ่อ..ชีวิตเสือมันก็แบบนี้แหละ..ไม่ค่อยมีใครเชื่อใจเราหรอก

ฟิว:ผมเลิกเป็นเสือนานแล้วนะพี่

พี่ดิน:นานที่ว่านี่กี่ปี

ฟิว:ตั้งแต่ที่ดรีมเลิกกับไอ้หน้าอ่อนนั้นก็ประมาณเจ็ดแปดเดือนมั้งพี่

พี่ดิน:พี่ห้าปีแล้ว ฟ้ายังไม่ค่อยเชื่อใจพี่เลย

ฟิว:เฮ่อ..ผมต้องทำไงว่ะพี่..น้องพี่ถึงจะเชื่อผม

พี่ดิน:มึงก็แสดงความจริงใจที่มึงมีให้น้องกูได้เห็นสิ..น้องพี่มันรักมึงเดี๋ยวมันก็ใจอ่อนพยายามเข้านะ..พี่ไปกินข้าวก่อน..เออ..เกือบลืม..ดรีมกำลังจะย้ายออกนะบอกให้พี่หาคอนโดให้อยู่ได้เรื่องแล้วพี่จะโทรบอก..โชคดี

ฟิว:ขอบคุณครับพี่ดิน..ผมก็ขอตัวเหมือนกัน//ผมรีบวิ่งออกมาขึ้นรถตัวเองแล้วขับออกมาจากบริษัทของพี่ดิน..ดรีมก็ยังไม่ได้ทานอะไรเหมือนกันครับ..ผมต้องแวะซื้อข้าวกับขนมไปให้ดรีม..ผมพยายามมองหาดรีมเผื่อว่าเอจะเดินอยู่ข้างทาง..แต่ผมก็ไม่เห็นเธอเลย..สงสัยจะขึ้นแท็กซี่กลับหอไปแล้ว..คราวนี้ผมมั่นใจว่าเธอต้องกลับไปที่หอแน่ๆเพราะเธอต้องกลับไปเก็บของเพื่อหนีหน้าผมแน่นอน..ผมเหยียบคันเร่งเพื่อจะไปถึงหอให้เร็วที่สุด..ดรีมอย่าเพิ่งหนีพี่ไปก่อนนะ

ความคิดเห็น